Tuu To Gayo

For Some Laughs Only


There is a simple formula to enjoy this movie: leave your brain and expectations at home.


tu-toh-gyo-guharati-2016-full-movie-download-mp4-3gp-hdripImagine a lazy Sunday afternoon. You have either friends or some relatives at home. You have had a nice lunch. Over a dessert, one genius among you comes with a brilliant idea, “let’s go for a movie!” The aim is just to have some laughs at completely nonsense comedy. Bingo! It’s a perfect situation for buying tickets for this week’s new Gujarati release ‘Tuu To Gayo.’

What happens in Bangkok, comes to India

In the city of Ahmedabad (which hardly looks like the same), there’s an unlucky man. He is so unlucky that abbreviation of his name is HIV. Not that deadly disease, but Harsh Ishvarlal Vora (Tushar Sadhu). He is heading towards making a Guinness Record for most breakups in the world. But on a recent trip to Italy, he falls in love with an Amdavadi girl (Twinkle Vasisht). HIV, I mean Harsh doesn’t waste time to get engage with the girl with permission of her uncle (Shekhar Shukla). But ghosts of her past girlfriends keeps coming back and which annoys her fiancée. To save their friend from misery called marriage three of Harsh’s friends (Dharmesh Vyas, Rounaq Kamdar, Nilay Patel) plans a secret trip to Bangkok. After some hot dances with hot girls of Bangkok, they stumble upon a dead body of a woman which they believe one of them has killed. But who killed her? And most importantly, who is she? Will they be able to get away with the murder? Arre friends, don’t be serious. No one is here either.

Only faithful thing in the film

Not a single man in this film is faithful to his woman. But the director of the movie Dhvani Gautam and the writer Vipul Sharma is completely faithful to the Punjabi movie ‘Lucky Di Unlucky Story.’ Our Gujarati version is faithfully scene by scene lifted from the 2013 Punjabi movie. They have just translated the film and added some funny Gujarati dialect.

I don’t know it’s the effect of its Punjabi connection or not, but the whole film is very loud. So loud that all the characters keep shouting even if all are in the same room. But the makers want us to silent our phones in the beginning by threatening us with ‘switch off your mobile phone, varna…’

The movie is very lavishly produced. Beautiful locals of Italy, Bangkok are spread over the movie. All the characters wear designer clothes, roam in yachts and luxury cars, drink costly booze, men dance with foreigner girls, use luxury phones, reside in posh bungalows. All men have sex on their minds all the time. And women in the movie look beautiful (read, sexy) all the time, even when they die. Oh, they are dumb, too and they don’t have anything but to either make love to men or doubt on them. In short, this movie is full of ultimate male fantasies.

As we haven’t carried our brains and expectations at a cinema hall, many dialogues make us laugh shamelessly. Mostly because of superb comic timing and dialogue delivery by veteran actors Dharmesh Vyas and Shekhar Shukla. In one scene, drunk Dharmesh Vyas literally steals the show with his amazingly funny pronunciation. On the other hand, Shekhar Shukla with his paan-stained teeth steals the show with his Kathiawaadi cuss words and dialect. Other men are just ok. Women in the movie, as I said, look beautiful. Their job was done. No one is a bit serious in this film including the makers. There is a scene where the friends of the protagonists advise him to forget a murder with the seriousness of lost one rupee coin.

Though ‘Tuu To Gayo’ is a shameless (uncredited) remake of a Punjabi movie, it feels a comedy Gujarati commercial stage play only made with a big budget. There are wife bashing husbands, dumb-nagging  wives, nosy brother in law, a caricaturish don (Yashpal Sharma), confusion, a silly fight and things fall into place in the end. Like any commercial Gujarati play, first 60 minutes of this 2.10 hours long movie serves no purpose except establishing the characters. Most of the scenes just go on and on without any reason. You occasionally keep laughing depending upon your taste of humor.

It’s clear that this movie is made just to make money by offering some cheap laughs. Thankfully, there aren’t many vulgar double meaning dialogues. Yes, there’s a peeing scene which has almost become mandatory in ‘urban’ Gujarati films by now. Almost all the songs are just average and serve no other purpose than pee break.

Time Killer

Tuu To Gayo is just a time pass movie with some loud lazy humor. But can be watched if you don’t have anything else to do or if you are ready to spend some hundred bucks without any expectations. Now the ball is in your court.

Rating: ** (Two Stars)

(Published On DeshGujarat.Com)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.


Hu Tu Tu Tu – Aavi Ramat Ni Rutu

A crash course on commodity market!


Despite all the clichés and over simplicity, this movie is a welcome change in urban Gujarati films.


newbanner1Sensex is the seventh sense of Gujaratis. But we haven’t had a Gujarati film dedicated to our love for the stock market so far. This new urban Gujarati film ‘Hu Tu Tu Tu – Aavi Ramat Ni Rutu’ is perhaps the first film on the backdrop of the commodity market. It breaks a monotony of mindless, double meaning comedies and presents complete family drama. Moreover, we have got a talented female film director as Shital Shah as well.

Pawn Stars

Choksi & Choksi brothers (Abhay Chandarana and Ankit Joshipura) are commodity kings of Ahmedabad. With God-like attitude, they think they can make or break anybody with proper atmosphere and power of money. One day over a game of chess, a bet is placed between both brothers. The bet is to swap the Queen (or wazir) with a pawn. The Queen is their talented Harvard return Managing Director Uday Gandhi (Parth Oza). And the pawn is a small-time petty thief Guru (Raunaq Kamdar). They literally bring Uday on the road using their proven dirty tricks. On the other hand, they handpick Guru and after some personality makeover, they make him MD of their company. So, the bet is over.

But not the game. These pawns launch full blown attack on their masters with the help of two beautiful ladies, a struggling actress Sheela (Shital Shah, also the director of the film) and a personality grooming expert Aishwarya (Shaina Shah). Will they succeed?

Snail Gaadi

The very first thing you notice about this film is its title. It’s taken from the classic catchy Gujarati rap song which was originally composed by father-son duo Avinash & Gaurang Vyas. The song has been recreated and used very effectively. Parthiv Gohil’s rock solid voice gives the song much needed power. The song sets pace throughout the movie. But unfortunately, no credits to its original composers were visible in their title credits.

The director takes too much time to demonstrate the lavish lifestyle of Choksi brothers. They roam in luxury cars, go to a club, play snooker-chess, but all at the cost of the pace of the movie. The movie keeps progressing at the snail speed in the first hour. Had they edited a few scenes more sharply, this 139 odd minutes long movie could have been a nice thriller-revenge story like ‘Khosla Ka Ghosla.’

Apart from slow speed, a few more things hampered the otherwise nice movie.  Like, some incidents and characters are very clichéd as well as over simplistic. Like, protagonist’s overnight transformation from riches to rags. It’s hard to believe that Harvard educated man literally becomes penniless in just one night. The director couldn’t establish chemistry between both the lead pairs. A scope of nice love story got ruined by the time wasted pre-interval plot setting. Thus, it becomes hard to digest that why a personality grooming expert and an actress involve in revenge saga of two unknown youngsters. Laziness in storytelling snatched a chance to show opportunistic friends or relatives and worthlessness of money. Goon, thief, policeman, white collar executive, struggling actress, girlfriend… all looks caricaturish. They look far from reality and don’t have any layers in their personalities.

One can’t help but find shadows of some of the iconic movie sequences here. Like, grooming scenes of roadside goon reminds you of Gujarati film ‘Santu Rangili’ and Amitabh Bachchan starer ‘Yarana’. Manmohan Desai’s ‘Parvarish’ had asked a question, what makes a man what he becomes, birth or upbringing? The bet in ‘Hu Tu Tu Tu’ between two brothers has the same question. But the point couldn’t be proven. Dialogue delivery style of Shital Shah’s character reminds of Deepika Padukone from ‘Happy New Year’, which completely falls flat. This film seriously lacks some hard hitting catchy punchlines, too. Many scenes only serve a purpose to be an advertisement of film’s apparel sponsor.

Our new age Gujarati films have completely ditched title credits in Gujarati script, including this one. The problem of broken language remains in ‘Hu Tu Tu Tu.’ Except Raunak’s character, no one has natural Gujarati dialect. What we hear is almost bookish language. We can clearly hear ‘pulis’ instead of ‘police’, ‘dagabaaz’ instead of Gujarati ‘dagabaaj’. Such minute things create a barrier between characters and audience. Strangely, one small character has heavy foreign accent for no obvious reason! English subtitles are nice attempt to reach to global audience.

Silver Lining

In spite of all the imperfections, ‘Hu Tu Tu Tu’ has its heart in its place. You can’t hate this movie for sure. It has nice production values. Both the leading men look cute. Especially, Raunaq Kamdar has very good comic timing. The leading lady Shital Shah has great screen presence. Hope she continues to wear director’s cap. Both Choksis looks perfect Sheth material. Ex-newscaster Hridaynath Gharekhan has a small but likable cameo.

Buy it!

‘Hu Tu Tu Tu’ is not a great film, but it’s neither unwatchable. You can certainly give it a try with your family. You may learn basics of commodity trading if not get entertained!

Rating: **1/2 (Two and a half stars)

PS. After I reviewed this movie, I came to know that this entire film is shamelessly copied from Eddie Murphy starer 1983 comedy film ‘Trading Places.’

(Published in DeshGujarat.Com)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

હેટ સ્ટોરી-2

ઝખ્મી ઔરત


નવો ખેલાડી આવીને સેન્ચુરી મારી જાય છતાં ટીમ મેચ હારી જાય એવું આ ફિલ્મનું થયું છે.


04-hate-story-2સેક્સ અને રિવેન્જ (બદલો) વિશ્વની સૌથી જૂની જણસ છે. આ શુક્રવારે રિલીઝ થયેલી ઈરોટિક થ્રિલર ફિલ્મ ‘હેટ સ્ટોરી-2’માં આ બંને ભરપુર માત્રામાં ઠાલવ્યા છે. પરંતુ દેખીતી રીતે જ ફિલ્મને ચર્ચાસ્પદ બનાવવા માટે નખાયેલાં ઈરોટિક દૃશ્યો ફિલ્મ પર હાવી થઈ જાય છે અને તેની સામે રિવેન્જ એટલે કે બદલો લેવાનું ખુન્નસ મોળું પડી જાય છે. પરિણામે ફિલ્મ ‘ઓકે ઓકે’ની કેટેગરીમાંથી બહાર આવી શકી નથી.

બદલે કી આગ

મંદાર મ્હાત્રે ઉર્ફ ભાઉ (સુશાંત સિંહ) એક બાહુબલી નેતા છે. સત્તા અને સ્ત્રીઓને માત્ર ઉપયોગ કરવાની વસ્તુ જ સમજતા આ નેતાએ સોનિકા (કોમેડી સર્કસ ફેઇમ સુરવીન ચાવલા) નામની નમણી યુવતીને પરાણે પોતાની રખાત બનાવીને રાખી છે. પિંજરામાં પૂરાયેલી મેના જેવી સોનિકાએ એકેએક શ્વાસ મંદાર મ્હાત્રેને પૂછીને લેવો પડે, નહીંતર તે એને ચપટીમાં મસળી નાખે.

આ મેના એટલે કે સોનિકાને પોતાના ફોટોગ્રાફી ક્લાસના એક છોકરા અક્ષય (જય ભાનુશાળી)ને પ્રેમ કરી બેસે છે. ભાઉની કેદમાંથી ભગાડીને અક્ષય સોનિકાને ગોવા ભગાડી જાય છે, જ્યાં તેઓ બંને ચોંચમાં ચોંચ પરોવીને જૂની ફિલ્મનું સુપરહીટ રિમિક્સ ગીત ગાય છે અને મજા કરે છે. પરંતુ શિકારી કૂતરાની જેમ ભાઉ ક્યાંકથી ત્યાં આવી ચડે છે અને પ્રેમીપંખીડાંની લવસ્ટોરીનો ધ એન્ડ કરી નાખે છે. ઈવન સોનિકાને પણ જીવતી દાટી દેવાનો પ્રયાસ કરે છે.

પરંતુ ડિરેક્ટર રાખે તેને કોણ ચાખે? સોનિકા ગમે તે રીતે ત્યાંથી બચીને ભાગી છૂટે છે અને ભાઉની ગેમ ઓવર કરવા નીકળી પડે છે. ત્યાંથી શરૂ થાય છે સોનિકાની હેટ સ્ટોરી.

ઉછીની સામગ્રીમાંથી મોળી વાનગી

જે લોકો હોલિવૂડની ફિલ્મોના શોખીન હશે એમને શરૂઆતમાં જ ખ્યાલ આવી જાય કે ‘હેટ સ્ટોરી-2’નો પહેલો પોણો કલાક ક્વેન્ટિન ટેરેન્ટિનોની કલ્ટ ફિલ્મ ‘કિલ બિલ’માંથી લઈ લેવાયો છે. જોકે આપણે તો રોટલાથી કામ ટપાકાથી નહીં, એ ન્યાયે ફિલ્મની શરૂઆત ખાસ્સી ગ્રિપિંગ લાગે છે. ફિલ્મ ફ્લેશબેક અને વર્તમાનમાં શટલકોકની જેમ આગળ વધે છે. આપણા ગુજરાતી જુવાનડા જય ભાનુશાળી અને સુરવીનની લવ સ્ટોરી ચ્યુઇંગ ગમની જેમ શરૂઆતમાં મજા કરાવે છે, પરંતુ ધીમે ધીમે એ ચ્યુઇંગ ગમ મોળી પડતી જાય છે, વળી હિરોઇનનો બદલો લેવાની દાસ્તાન પણ એવી જ ચ્યુઇંગ ગમની જેમ ખેંચાતી જાય છે.

ઈન્ટરવલ આવતાં સુધીમાં એટલું તો નક્કી થઈ જાય છે કે સેકન્ડ હાફમાં હિરોઈન વીફરેલી વાઘણની જેમ વિલનલોકોની ઐસીતૈસી કરી નાખશે. ટ્વેન્ટી ટ્વેન્ટી મેચના બીજા દાવની પહેલી જ ઓવરમાં મોટી વિકેટ મળી જાય એ રીતે શરૂઆત તો ખૂનખાર થાય છે, પણ આ બદલે કી આગ ધીમે ધીમે ઠરવા લાગે છે. એક સમયે પારેવાની જેમ ફફડતી હિરોઈન બદલો લેવા માટે નીકળી તો પડે છે, પણ તેની પાસે બદલાનો એક્ઝેક્ટ રોડમેપ હોય એવું લાગતું નથી. વળી, ડિરેક્ટર વિશાલ પંડ્યા અને લેખિકા માધુરી બેનર્જીને આપણી હિરોઈનમાં ભારતીય નારીની દર્દભરી દાસ્તાન નાખવાની લાલચ થઈ આવે છે. એટલે ભારતીય નારી પુરુષોના દમન હેઠળ કેટલી દબાયેલી છે તેના ડાયલોગ્સ ભભરાવવામાં આવે છે. ઉપરથી લોહિયાળ બદલો લેવા નીકળેલી હિરોઈન અન્ય લોકોની મદદ લીધા વિના એક પણ ડગલું આગળ વધી શકતી નથી.

ચોર-પોલીસ જેવી થ્રિલિંગ ચેઝની વચ્ચે અચાનક સન્ની લિયોની પ્રગટ થાય છે અને ‘પિંક લિપ્સ’ જેવું ભંગાર આઈટેમ સોંગ ગાવા મંડે છે. રિવેન્જની દાસ્તાન માંડ ત્યાંથી આગળ વધે છે ત્યાં જ બીજું એક લવ સોંગ આવી જાય છે. ઈન શોર્ટ, ઈન્ટરવલ પહેલાંની દિલધડક સિક્વન્સિસ અને શૃંગારરસનાં દૃશ્યો જોઈને ઉત્તેજિત થયેલી પબ્લિક ધીમે ધીમે શાંત પડતી જાય છે અને આખરે ખાસ કશી ઉત્તેજના બતાવ્યા વિના ફિલ્મ હળવેકથી પૂરી થઈ જાય છે.

પરફોર્મન્સ ડિપાર્ટમેન્ટ

દક્ષિણની અને પંજાબી ફિલ્મોમાં હોમવર્ક કરીને આવેલી સુરવીન ચાવલા આ ફિલ્મની કરોડરજ્જુ છે. સ્કિન શોથી લઈને એક્શન સિક્વન્સિસ સુધીના બધા જ ડિપાર્ટમેન્ટમાં તે લગભગ દસમાંથી દસ માર્ક લઈ જાય છે. ઈવન સુશાંત સિંઘ જેવો મંજાયેલો સશક્ત અદાકાર ‘મેરે બાબા કહા કરતે થે’ ટાઇપની શાયરીઓ બોલવામાં સાયકો ખૂનીને બદલે ફન્ની બની જાય છે. પરંતુ સુરવીનની અદાકારી જરાય મોળી પડતી નથી. જય ભાનુશાળીના ભાગે ગીતો ગાવા સિવાય ખાસ કશું આવ્યું નથી. એની આગામી ફિલ્મ ‘દેસી કટ્ટે’માં એ કેવોક કમાલ કરે છે એ જોવાનું રહ્યું.

લોકોને થિયેટરમાં ખેંચી લાવવા માટે એડલ્ટ કન્ટેન્ટની મદદ લેવાઈ છે, પરંતુ અગાઉ આવેલી ફિલ્મોની સરખામણીએ તો આ ફિલ્મમાં ખાસ્સું ઓછું એડલ્ટ કન્ટેન્ટ છે. એટલે એના નામે આવેલી પબ્લિક નિરાશ થશે!

દયાવાન ફિલ્મનું ‘આજ ફિર તુમ પે’  ગીત આજે અઢી દાયકા પછીયે એટલું જ તરોતાજા લાગે છે. અરિજિત સિંઘ અને સમીરા કોપ્પીકરના કંઠે ગવાયેલું તેનું રિમિક્સ વર્ઝન મજા કરાવે છે. અન્ય બે ગીતો ‘કભી આયને પે’ અને ‘હૈ દિલ યે મેરા’ પણ સાંભળવામાં સારાં લાગે છે, પણ અગેઈન ફિલ્મની ગતિમાં મોટું ગાબડું પાડે છે. ખાસ કરીને સન્ની લિયોનીનું આઇટેમ સોંગ ‘પિંક લિપ્સ’. તેને તો નાહકનું જ ઈન્જેક્ટ કરાયું છે.

વેરથી વેર શમે?

સુરવીન ચાવલાના પૂરેપૂરા પ્રયત્ન પછી પણ આ ફિલ્મ એક એવરેજ ઢીલીઢાલી બદલે કી આગ ટાઇપની સ્ટોરીથી આગળ વધી શકે તેમ નથી. સુરવીનના પરફોર્મન્સ અને અમુક સિક્વન્સિસ માટે થિયેટર સુધી ધક્કો ખાવો હોય તો ખાઈ શકાય. નહીંતર ડીવીડી રિલીઝ થાય ત્યાં સુધી રાહ જોવામાં કશો વાંધો નથી.

રેટિંગઃ ** (બે સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

એક વિલન

ફટા પોસ્ટર નિકલા વિલન


બધા જ ભારતીય ફિલ્મી મસાલાઓથી ભરપુર આ ફિલ્મ એક ટાઇમપાસ વીકએન્ડ એન્ટરટેઇનર છે.


ac793d5484e4a79c6102a335ba2e2df3આપણી એક ખાસિયત છે, ચાઈનીઝ, ઈટાલિયન, થાઈ… કોઈપણ વાનગી હોય, આપણા દેશમાં આવે એટલે તે ટિપિકલ દેશી બની જાય. તેમાં આપણા મસાલા અને આપણી ફ્લેવર એવી ભળે કે સૌને ઓરિજિનલ વાનગી કરતાં આપણું દેશી વર્ઝન જ વધારે ભાવે. ફિલ્મોનું પણ એવું જ છે. જેમ કે, આ શુક્રવારે રિલીઝ થયેલી ‘એક વિલન’નો બેઝિક પ્લોટ દક્ષિણ કોરિયાની 2010માં આવેલી ફિલ્મ ‘આઈ સૉ ધ ડેવિલ’થી ઈન્સ્પાયર છે, પણ એક વિલન આપણા દેશી મસાલા જેવા કે પ્યાર-મહોબ્બત, દર્દ-હમદર્દ, બદલા, જીને નહીં દૂંગા-મરને નહીં દૂંગા, એન્ટિ હીરો, કાન વાટે હૃદયમાં ઊતરી જાય એવાં ગીતો વગેરેથી ભરપુર છે. પરિણામ સ્પષ્ટ છે, અત્યારે પ્રેક્ષકો, ખાસ કરીને યંગસ્ટર્સ એક વિલનની ટિકિટો માટે પડાપડી કરી રહ્યા છે!

લવ, શૉક ઔર બદલા

ગુરુ (સિદ્ધાર્થ મલ્હોત્રા) ગોવાનો એક ગુંડો છે, જે દિવાસળી સળગાવવા જેટલી સહજતાથી કોઈનું મર્ડર કરી નાખે એવો ક્રૂર છે. ત્યાં જ એની જિંદગીમાં આઈશા (શ્રદ્ધા કપૂર)ની એન્ટ્રી થાય છે. એકદમ ક્યૂટ અને નિર્દોષ એવી આઈશા જબ વી મેટની કરીના, લગે રહો મુન્નાભાઈની વિદ્યા બાલન અને ગજિનીની અસિનનું કોમ્બિનેશન છે. પરંતુ બિચારી એક અસાધ્ય બીમારીથી પીડાઈ રહી છે, જેને કારણે એના હાથમાં હવે મુઠ્ઠીભર દિવસો જ બચ્યા છે. બાકી રહેલા દિવસોને દિલથી જીવી લેવા માટે આઈશાએ પોતાની ઈચ્છાઓનું એક ‘બકેટ લિસ્ટ’ બનાવ્યું છે, જેને તે વન બાય વન પૂરી કરી રહી છે. બંને વચ્ચે પ્રેમનું ઝરણું ફૂટી નીકળે છે અને વિલન જેવા ગુરુની અંદર રહેલો હીરો બહાર આવવા લાગે છે.

ત્યાં જ એક ખરેખરા વિલન રાકેશ મહાડકર (રિતેશ દેશમુખ)ની એન્ટ્રી થાય છે. રાકેશ જિંદગીમાં કશું જ ન ઉકાળી શકેલો ટેલિકોમ કંપનીનો કર્મચારી છે. ઈવન એની પત્ની સુલોચના (આમના શરીફ) પણ એને મહેણાં-ટોણા મારવામાં કશું બાકી નથી રાખતી. એટલે આ રિતેશ એની સામે આવતી જે સ્ત્રી એનું અપમાન કરે, એના ઘરે પહોંચી જઈને એને સ્ક્રૂ ડ્રાઈવર જેવા હથિયારથી તેની કરપીણ હત્યા કરી નાખે છે. પરંતુ એક દિવસ એ એવું કામ કરી નાખે છે, જેને કારણે સિદ્ધાર્થ અને રિતેશ બંને સામસામે આવી જાય છે.

ઢીલી, પણ સ્વાદિષ્ટ વાનગી

આશિકી-2ની સુપર સફળતા પછી એક વિલનનાં ગીતોએ પણ જલસો કરાવ્યો, એટલે એટલું તો સ્પષ્ટ હતું કે આ ફિલ્મને ઓપનિંગ તો સારું મળશે. ઉપરથી એના પ્રોમોએ પણ લોકોમાં આતુરતા જગાવેલી કે ફિલ્મમાં એક્ઝેક્ટ્લી છે શું. 129 મિનિટ્સની આ ફિલ્મ શરૂ થાય તેની પહેલી પંદર મિનિટમાં જ એવો આંચકો આપે છે કે લોકોનું કુતૂહલ મોંઘવારીની જેમ ઊંચું જતું રહે. એ પછી ડિરેક્ટર મોહિત સૂરી આપણને ફ્લેશબેક અને વર્તમાન વચ્ચે અપડાઉન કરાવતા રહે છે. જેમાં ભારતીય ફિલ્મોમાં ભાગ્યે જ જોવા મળે છે એવા સિરિયલ કિલરની વાત આવે છે.

ગઠીલા બદનવાળા સિદ્ધાર્થ મલ્હોત્રાને જોઈને યુવતીઓ સિસકારા બોલાવે છે, તો શ્રદ્ધા કપૂરનો ઈનોસન્ટ ચાર્મ પણ યંગસ્ટર્સમાં બરાબર ક્લિક થઈ ગયો છે. ફિલ્મમાં ગોવાનાં બ્યુટિફુલ લોકેશન્સમાં ફિલ્માવાયેલી એ બંનેની લવસ્ટોરી જોવી ગમે તેવી છે. બંનેનો ટિપિકલ બોલિવૂડિયન કેન્ડી ફ્લોસ રોમેન્સ આપણે અનેકવાર જોઈ ચૂક્યા હોવા છતાં કર્ણપ્રિય ગીતોને કારણે એમાં કંટાળો નથી આવતો.

પરંતુ ઈન્ટરવલ આવતાં સુધીમાં સસ્પેન્સ અને થ્રિલનાં બધાં જ પાનાં ખુલ્લાં થઈ જાય છે. એટલે હવે શું થશે એવું કોઈ કુતૂહલ બાકી રહેતું નથી. એક આશા ઉંદર-બિલ્લી જેવી ચેઝ પર ટકી રહે છે, પરંતુ એવી થ્રિલિંગ ચેઝ પણ બીજા ભાગમાં જોવા મળતી નથી. ઉપરથી (પ્રાચી દેસાઈને ચમકાવતું) એક વણજોઇતું આઈટેમ સોંગ નાખીને ઢીલી પડેલી વાર્તાને ઓર રબ્બર જેવી કરી દેવાઈ છે. આ ફિલ્મ ફિલ્મી કો-ઈન્સિડન્સિસથી ભરપુર છે એટલે ‘આવું થોડું હોય?’ એવા  લોજિકની ગલીમાં ઘૂસવા જેવું નથી.

ઢીલા સેકન્ડ હાફને બાદ કરતાં ડિરેક્ટર મોહિત સૂરીની તમામ ગણતરીઓ સાચી પડી છે. ફિલ્મે રિલીઝ પહેલાં લોકોમાં કુતૂહલ જગાવ્યું અને થિયેટર સુધી ખેંચાઈ આવેલા લોકો નિરાશ થાય એવી તો ફિલ્મ જરાય નથી. ઉપરથી અંકિત તિવારી, મિથૂન અને સોચ બેન્ડ દ્વારા કમ્પોઝ થયેલાં મોટા ભાગનાં ગીતો હિટ થયાં છે. એમાંય અંકિત તિવારી અને શ્રદ્ધા કપૂરે ગાયેલું ‘તેરી ગલિયાં’ તો ઓલરેડી ચાર્ટ બસ્ટરની કેટેગરીમાં આવી ગયું છે.

ખિલેલા ગુલાબની પાંખડી પર ઝામેલા ઝાકળ જેવી માસૂમ લાગતી શ્રદ્ધા કપૂર જેટલી કન્વિન્સિંગ લાગે છે, એટલું જ સિદ્ધાર્થ મલ્હોત્રાને ગુંડો ગણવામાં મન માનતું નથી. ખબરબચડા ખૂનખાર ગુંડા કરતાં એ કોઈ પૈસાદાર બાપાનો દીકરો વધારે લાગે છે. પરંતુ ફિલ્મનું સૌથી મોટું સરપ્રાઈઝ પેકેજ છે રિતેશ દેશમુખ. ગયા અઠવાડિયે એને હમશકલ્સમાં ગાંડાવેડા કરતો જોયા પછી લાગતું હતું કે આની પાસે આનાથી વધારે ટેલેન્ટ નહીં હોય, પણ વિકૃત દિમાગના સિરિયલ કિલરના રોલમાં એ ખરેખર જામે છે. એટલું જ નહીં, એનું પાત્ર પણ સૌથી સારું લખાયેલું છે. જોકે એની ક્રૂરતા હજી વધારે ખૂલીને બહાર આવી હોત તો આ ફિલ્મમાં થ્રિલનું તત્ત્વ ઓર વધારે જામ્યું હોત.

ટ્વિટર પર જે સૌથી વધુ ગાળો ખાય છે એ ફ્લોપ એક્ટર કમાલ આર. ખાન (કેઆરકે) પણ આ ફિલ્મમાં એક નાનકડી ભૂમિકામાં છે. પોતાની ટ્વિટર પર્સનાલિટી જેવા જ રોલમાં રહેલો કેઆરકે જોકે એની વાહિયાત એક્ટિંગથી કોમિક રિલીફ પૂરું પાડે છે. ગેંગસ્ટર ‘સિઝર’ના રોલમાં ગાયક રેમો ફર્નાન્ડિઝ પણ એમનાં ટ્રેડમાર્ક ગોળ કાચવાળાં ગોગલ્સ પહેરીને આવી ગયા છે, પરંતુ રેમો પણ ધ્યાન ખેંચવામાં તો નિષ્ફળ જ રહ્યા છે. મિલાપ મિલન ઝવેરીએ એક વિલનના ડાયલોગ્સ લખ્યા છે, પરંતુ એણે ‘તુમ સે ઝ્યાદા કામ તો ઈસ ઓફિસ મેં ઝેરોક્સ મશીન કરતી હૈ’ ટાઈપના અલપ ઝલપ ચમકારાને બાદ કરતાં ચવાયેલા હિન્દી મસાલા ડાયલોગ્સ જ ઠપકાર્યા છે.

વીકએન્ડ ટાઇમપાસ

ઠંડા કલેજે હત્યાઓ કરતા સિરિયલ કિલરને બાદ કરતાં એક વિલનમાં એવું જ કશું જ નથી જે આપણે અગાઉ ન જોયું હોય. તેમ છતાં ‘ગજિની’ ટાઈપની આ રિવેન્જ સ્ટોરી એક સરસ વીક એન્ડ એન્ટરટેઇનર તો છે જ. પ્રીડિક્ટેબલ હોવા છતાં જરાય કંટાળો આપતી નથી. આપણી ઑડિયન્સને મજા પડે એવા તમામ મસાલાથી ભરપુર આ વાનગી એકવાર ટેસ્ટ કરવા જેવી ખરી.

રેટિંગઃ *** (ત્રણ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

ટોટલ સિયાપા

ટોટલ વેસ્ટ


અત્યંત ખરાબ રીતે લખાયેલી આ ફિલ્મના પ્રોમો આખી ફિલ્મ કરતાં વધારે ફન્ની હતા!


totalsiyapaa1લંડનમાં રહેતી એક હિન્દુસ્તાની છોકરી એક પાકિસ્તાની છોકરા સાથે પ્રેમમાં પડે અને જ્યારે છોકરીના પરિવારને આ વાતની ખબર પડે, ત્યારે મામલો કાશ્મીર સમસ્યાથી પણ વધારે ગૂંચવાઇ જાય, રાઇટ? આ બ્યુટિફુલ સિંગલલાઇન સ્ટોરી પરથી બનેલી કોમેડી ફિલ્મ ‘ટોટલ સિયાપા’ (મતલબ કે પૂરેપૂરો લોચો, ખીચડો, પ્રોબ્લેમ, અંધાધૂંધી) એકાદ-બે સીનને બાદ કરતાં જરાય ફન્ની નથી. બલકે ત્રાસ વર્તાવી દે એવું ભંગાર રાઇટિંગ છે ફિલ્મનું. ઉપરથી ફિલ્મનાં અમુક પાત્રો સખત ઇરિટેટ કરી દે છે.

કોમેડી ઓફ એરર્સ

લંડનમાં રહેતી મૂળ ભારતીય પંજાબી આશા (‘વિકી ડોનર ફેઇમ’ યામી ગૌતમ) પાકિસ્તાની મ્યુઝિશિયન અમન (અલી ઝફર)ના પ્રેમમાં પડે છે. વન નોટ સો ફાઇન ડે, આશા અમનને પોતાના પરિવારને મળાવવા લઇ જવાનું નક્કી કરે છે. પણ પહેલે જ કોળિયે માખી આવે એમ પોલીસવાળા એને ત્રાસવાદી સમજીને પકડે છે અને નિર્દોષતાની ખાતરી થતાં છોડે છે. અમનને ખબર નહોતી કે વધુ મોટી મુશ્કેલીઓ એની રાહ જોઇ રહી છે. આશાના પરિવારમાં એની કકળાટિયણ મમ્મી (કિરણ ખેર), એની પતિથી ઝઘડીને ઘરે આવી ગયેલી બહેન (સારા ખાન), એની પાંચ વર્ષની દીકરી, આશાના ભૂલકણા-બહેરા અને ઓછું દેખતા દાદા (વિશ્વ બડોલા), સતત પોતાના પાકિસ્તાની પાડોશી સાથે ઝઘડવાની ફિરાકમાં રહેતો આશાનો ભાઇ (અનુજ પંડિત) અને પાછળથી એન્ટ્રી લેતા આશાના પપ્પા (અનુપમ ખેર) ભેગા મળીને આખી વાતનો જબરદસ્ત ખીચડો કરે છે. એક પછી એક એવા લોચા થાય છે કે એમાં બિચારા અમન (અલી ઝફર)નો મરો થાય છે.

કોથળામાંથી બિલાડું

2004માં આવેલી સ્પેનિશ ફિલ્મ ‘ઓન્લી હ્યુમન’ પરથી બનેલી ‘ટોટલ સિયાપા’નું નામ અગાઉ ‘અમન કી આશા’ રાખવાનું હતું. આ ફિલ્મ સાથે બે જાણીતાં નામ જોડાયેલાં છે. એક તો ફિલ્મના લેખક નીરજ પાંડે, જેમણે અગાઉ ‘અ વેન્સ્ડે’ અને ‘સ્પેશિયલ 26’ જેવી અદભુત ફિલ્મો આપી છે. જ્યારે ડિરેક્ટર ઇશ્વર નિવાસ, જેમણે અગાઉ ‘શૂલ’, ‘લવ કે લિયે કુછ ભી કરેગા’, ‘દે તાલી’ જેવી ફિલ્મો આપી છે. રેડીમેઇડ કોમેડી મસાલા પરથી જ ફિલ્મ બનાવવાની હોવા છતાં નીરજ પાંડેએ લખવામાં એટલી વેઠ ઉતારી છે કે ફિલ્મમાં માંડ એકાદ સીનમાં હસવું આવે છે.

ઉપરથી ફિલ્મમાં જે હ્યુમર નાખવામાં આવી છે એ સાવ ઊતરતી કક્ષાની છે. ફોર એક્ઝામ્પલ્સ, પાંચ વર્ષની ટેણી પોતે પ્રેગ્નન્ટ છે એવી રમત રમે છે, એ ટેણીની મમ્મી ઘરમાં ખાલી ટોવેલ પહેરીને ફરે છે, દાદા છાતીએ અડીને નક્કી કરે છે કે સામેની વ્યક્તિ પુરુષ છે કે સ્ત્રી અને એક સીનમાં તો હીરો અલી ઝફર અને દાદા બંને ગંદી પોઝિશનમાં ટોઇલેટની અંદર જોવા મળે છે.

ફિલ્મમાં હીરો અલી ઝફર છે, પણ કિરણ ખેરના ભાગે સૌથી વધુ સીન્સ અને ડાયલોગ્સ આવ્યા છે. અને એ હસાવવાને બદલે સખત ઇરિટેટ કરે છે. દાદા અને પાકિસ્તાની હેટિંગ ભાઇ પણ ઓછો ત્રાસ વર્તાવતા નથી! અલી ઝફર પાગલખાના જેવા પરિવારની વચ્ચે સેન્ડવિચ થયેલા યુવાનના પાત્રમાં સરસ લાગે છે, પણ આપણને હસવું આવે એના કરતાં વધારે તો એના પર દયા આવે છે. હિરોઇન યામીના ભાગે ફિલ્મમાં સારા દેખાવા સિવાય બીજું કશું જ કામ નથી. આના કરતાં વધારે કામ તો એ ફેર એન્ડ લવલીની એડમાં કરે છે!

એવું નથી કે ફિલ્મમાં કોઇ જ પ્લસ પોઇન્ટ નથી. ફિલ્મમાં ત્રણેક ગીતો છે, જે ખુદ અલી ઝફરે જ કમ્પોઝ કર્યાં છે અને ગાયાં છે. પણ ખરેખર, સાંભળવા ગમે એવાં ગીતો છે. બીજો પ્લસ પોઇન્ટ છે, ફિલ્મની લંબાઇ, સોરી ‘ટૂંકાઇ’! ફિલ્મ માંડ પોણા બે કલાકની છે, પણ એટલો સમય કાઢતાં પણ નાકે દમ આવી જાય છે. ફિલ્મનું બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક કોઇ બ્રિટિશ કોમેડી જેવું રખાયું છે. અરે હા, ફિલ્મમાં એક ડફોળ બ્રિટિશ પોલીસમેન પણ છે, જે મિસ્ટર બીન જેવા જ દેખાય છે અને એમના જેવી જ એક્ટિંગ કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે, એ માર્ક કરશો તો થોડો કંટાળો ઓછો આવશે!


ટોટલ સિયાપાના ક્લાઇમેક્સમાં અલી ઝફર અને યામી વચ્ચે ભારત-પાકિસ્તાનના મુદ્દે તૂતૂ મૈંમૈં વાળો એક સીન છે, જેમાં આખી ફિલ્મના સૌથી સારો લખાયેલા સંવાદો છે. જો આખી ફિલ્મમાં આ જ રીતે શાર્પ ઓબ્ઝર્વેશન્સ ઠાંસી ઠાંસીને ભર્યાં હોત તો એક અફલાતૂન ઇન્ડો-પાક કોમેડી સર્જાઇ શકી હોત. અફસોસ, ઇટ્સ અ લુઝ લુઝ સિચ્યુએશન!

રેટિંગઃ *1/2 (દોઢ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

મિસ્ટર જો બી કરવાલો (Mr. Joe B Carwalho)

કુછ બી ઠપકારો


કોમેડીના નામે પિરસાયેલી કોઇ એબ્સર્ડ વાનગી જેવી આ ફિલ્મમાં ઘૂસી ગયા તો ખુદ ગબ્બર પણ તમને નહીં બચાવી શકે!


mr-joe-b-carvalho-poster_138356271400આજની રેસિપીઃ ઇન્ટરનેશનલ હાફ બેક્ડ ભેળપુરી. સૌપ્રથમ એક મોટા વાસણમાં ગઇકાલની વધેલી દાળ લો. તેમાં બે સ્કૂપ ગરમાગરમ બ્રાઉની વિથ ચોકલેટ સોસ ઉમેરો. હવે તેમાં થોડો સોયા સોસ, થોડો ચિલી સોસ અને એક ચમચો વિનેગર નાખો. પછી તેમાં રંગબેરંગી પાસ્તા ઉમેરો. હવે ફ્રિજમાં નજર ફેરવો. ગુલાબજાંબુ કે સ્ટ્રોબેરી કે પછી કોઇપણ સ્વીટ પડી હોય તે ઉમેરો. નોનવેજના શોખીન હો તો એકાદી એવી આઇટેમ પણ ઉમેરી શકાય. ત્યારબાદ આ મિશ્રણને ગેસ પર ધીમા તાપે પકાવવા મૂકો. તેમાં સ્વાદ અનુસાર નમક ઉમેરો. જો તમને તીખું ખાવાની ટેવ હોય તો કાળા મરી પણ ઉમેરી શકાય. જો કબજિયાતનો પ્રોબ્લેમ રહેતો હોય તો થોડું કાયમચૂર્ણ અથવા તો જમાલગોટો પણ ભભરાવો. દસેક મિનિટ પકાવ્યા બાદ આ મિશ્રણને ગેસ પરથી ઉતારીને ઠંડું થવા મૂકો. પછી તેને અવન સેફ બાઉલમાં કાઢો. પછી તેમાં ગાર્નિશિંગ માટે ખાઇ શકાય એવું કશું પણ ઉમેરીને 180 ડિગ્રીએ બે કલાક માટે અવનમાં મૂકી દો. આ રીતે તૈયાર થશે આપણી ઇન્ટરનેશનલ હાફ બેક્ડ ભેળપુરી!

તમને લાગશે કે આ શું ગાંડાઘેલા જેવું ચાલી રહ્યું છે, રાઇટ? એક્ઝેક્ટ્લી આ શુક્રવારે રિલીઝ થયેલી ફિલ્મ ‘મિ. જો બી. કરવાલો’ જોતી વખતે અદ્દલ આવું જ ફીલ થાય છે! જથ્થાબંધ કલાકારો અને સ્ક્રિપ્ટના નામે મનમાં જે આવ્યું તે ઢસડી નાખીને બનાવી નખાયેલી આ ફિલ્મ તદ્દન બેસ્વાદ વિચિત્ર વાનગી છે.

પિંક પેન્થર ગોઝ ગંદા ગોબરા

મિ. જો બી. કરવાલો જેવું દ્વિઅર્થી નામ ધરાવતો અર્શદ વારસી જેના નાક પરથી માખી પણ ન ઊડી શકે એવો નક્કામો પ્રાઇવેટ ડિટેક્ટિવ છે. એક દિવસ એને મિસ્ટર ખુરાના (શક્તિ કપૂર) પોતાની નોકર રામલાલ સાથે ભાગી ગયેલી દીકરીને પકડી લાવવાનું કામ સોંપે છે. બીજી બાજુ ફેસબુક ફ્રોડ જનરલ કોપા ભાલેરાવ કબાના (સ્નેહલ ડાભી) પોતાના સાથીદારો એમ.કે. (વિજય રાઝ), વ્રજેશ હીરજી (હીરા) વગેરેને ગેહના (ગીતા બસરા)ને એના પ્રેમી લોહા સાથે પરણતી રોકવા માટે કામે લગાડે છે. આ ભાંજગડમાં ઇન્ટરનેશનલ ટેરરિસ્ટ કાર્લોસ (જાવેદ જાફરી) પણ ઉમેરાય છે અને ખાલીખોટો બધે અથડાતો રહે છે. સતત લોલીપોપ ચૂસતો કાર્લોસ મલ્ટિપલ પર્સનાલિટી ડિસઓર્ડરથી પીડાય છે, જે લોલીપોપ સાથે વાતો કરે છે. કારણ કે એ સમજે છે કે લોલી એની મમ્મી છે અને પોપ એના પોપ યાને કે પપ્પા છે, અને જાવેદ દર થોડીવારે કોમેડી સર્કસમાં ભાગ લેતો હોય એમ ગેટઅપ ચેન્જ કરી કરીને આવતો રહે છે. આ કાર્લોસને પકડવા માટે ઇન્સ્પેક્ટર શાંતિપ્રિયા ફડનિસ (સોહા અલી ખાન) પણ રિવોલ્વર લઇને નીકળી પડે છે. કાયમ શર્ટનાં બે બટન ખૂલ્લાં રાખીને ફરતી શાંતિપ્રિયા ડિટેક્ટિવ જો બી કરવાલોની ભૂતપૂર્વ પ્રેમિકા છે. વર્ષો પહેલાં બંનેનું એક વિચિત્ર એક્સિડેન્ટને કારણે બ્રેકઅપ થઇ ગયેલું. આ બધાં પાત્રો આંધળોપાટો રમતા હોય એમ છેક સુધી એકબીજાં સાથે બાખડ્યા કરે છે અને આપણે માથું ખંજવાળતા રહીએ છીએ કે ‘યે ક્યા હો રહા હૈ, ભાઇ?’

કોમેડી કે નામ પર

જેને દિમાગના નામે ઠળિયો હોય અને દરેક કામમાં કોઇને કોઇ ગરબડો કર્યે રાખતો હોય એવા જાસૂસની ફિલ્મસિરીઝ ‘પિંક પેન્થર’ હોલિવૂડમાં ભારે લોકપ્રિય છે. પીટર સેલર્સ અને સ્ટિવ માર્ટિન (અને એક ફિલ્મમાં ઐશ્વર્યા રાય) જેવાં આલા દરજ્જાના કલાકારોએ આ કોમેડીને એક ઉંચાઇ સુધી પહોંચાડી છે. અગાઉ સંજય દત્તે ‘ચતુર સિંઘ ટુ સ્ટાર’ નામની ગંદી ફિલ્મમાં આ પિંક પેન્થરની કોપી મારેલી. હવે અર્શદ વારસીનો વારો છે. પરંતુ મુર્ખામી કરીને લોકોને હસાવવા માટે પણ બુદ્ધિ જોઇએ, જે આ ફિલ્મમાં ક્યાંય દેખાતી નથી. લેખક મહેશ રામચંદાણી અને નવોદિત દિગ્દર્શક સમીર તિવારી ભૂલી ગયા લાગે છે કે ફિલ્મમાં સ્ક્રિપ્ટ નામની પણ એક વસ્તુ હોય છે.

કલાકારો અને ધડમાથાં વિનાની સ્ટોરીનો ત્રાસ ઓછો ન હોય તેમ આ ફિલ્મમાં ડબલ મીનિંગ જોક્સ ને વલ્ગર ડાયલોગ્સનો પણ છૂટથી ઉમેરો કરવામાં આવ્યો છે. જેમ કે, ફિલ્મનું નામ. એક સીનમાં વરિષ્ઠ અભિનેતા રણજિત પણ આવે છે, પણ એ હોમોસેક્સ્યુઆલિટી તરફ ઇશારા કરતા વલ્ગર ડાયલોગ બોલીને જતા રહે છે.

આ ફિલ્મમાં એટલા બધા કલાકારો છે, કે કોણ શું છે એ જ ભૂલી જઇએ. હજી તો રણજિત આવીને ગયા ન હોય ત્યાં, ગાયક બાબુલ સુપ્રિયો શાર્પ શૂટર બનીને આવે, ત્યાં મનોજ જોશી કમિશનર બનીને ત્રાસ વર્તાવે. અરે, નવની પરિહાર પણ ગંદા ડાયલોગ બોલવા માટે અહીં છે. અરે એક શોટમાં તો કુણાલ ખેમુ પણ કૂદકો મારી જાય છે, બોલો!

ખીચડો કરવા માટે આ ફિલ્મમાં શાહરુખની ‘બાદશાહ’ ફિલ્મની મિસ્ટેકન આઇડેન્ટિટી ઉમેરી છે, હિચકોકની ‘સાઇકો’ ફિલ્મનો બાથરૂમ સીન પણ ઠપકાર્યો છે અને ‘જેમ્સ બોન્ડ’ની બોલપેનની ટકાટકી કરો તો બ્લાસ્ટ થાય એવું ગિમિક પણ ભભરાવ્યું છે, ‘કોઇ મિલ ગયા’નો ‘જાદુ’ પણ છે અને ‘થ્રી ઇડિયટ્સ’નો ‘ઓલ ઇઝ વેલ’ બોલો તો બાળક લાત મારે એ સિક્વન્સ પણ છે.

સોહા અને અર્શદ વચ્ચેની કેમેસ્ટ્રી તો ઝીરો છે, પણ સોહા સતત પોતાનું ફિઝિક્સ અને જ્યોમેટ્રી બતાવવા માટે બિકિની અને એનાં જેવાં ટૂંકાં કપડાં પહેરીને અર્શદને સિડ્યુસ કરવાનો પ્રયાસ કરતી રહે છે. અને સોહા માટે અર્શદ બોલે છે, ‘તુમ તો હવસ કા નંગા નાચ કરનેવાલી બાઝારૂ ઔરત હો…!’

લોકોને હસાવવા માટે અહીં બધાએ એટલી બધી મહેનત કરી છે કે પડદાની બહાર હાથ કાઢીને આપણને ગલીપચી કરવાનું જ બાકી રાખ્યું છે. પરંતુ અમુક વનલાઇનર્સને બાદ કરતાં ક્યાંય હસવું નથી આવતું. આપણને હેરાન કરવામાં ફિલ્મમેકર્સને હજી આટલેથી સંતોષ ન થયો હોય એમ ફિલ્મમાં હિમાની શિવપુરી પણ છે, જેમણે અંધ સ્ત્રીનો રોલ કર્યો છે. અને પ્રજ્ઞાચક્ષુઓ પર એટલી ગંદી, સિક મજાકો કરી છે કે આપણને કોલર પકડી લેવાની ઇચ્છા થાય.

ફિલ્મમાં ત્રણેક ગીતો પણ છે. પરંતુ એના શબ્દો ‘આઇ લવ સૈંયાજી કી લેઇટ નાઇટ પાર્ટી, પર પાર્ટી મેં આઇ હેટ ચુમ્મા ચાટી’ જેવા દિમાગ ચાટી જાય એવા છે.

ઇન શોર્ટ

આ ફિલ્મની સૌથી સારી વાત એ છે કે તે માત્ર બે જ કલાકની છે. આટલો કકળાટ વાંચીને તમે સમજી જ ગયા હશો કે આ ફિલ્મથી પચાસ પચાસ કોસ દૂર રહેવામાં જ સાર છે. જો આ વીકએન્ડ પર ફિલ્મ જોવા જ જવું હોય તો બચ્ચાંપાર્ટીને લઇને ‘શોલે થ્રીડી’માં જવું વધારે હિતાવહ છે! બાકી આ ફિલ્મમાં ઘૂસી ગયા તો તમને ખુદ ગબ્બર પણ નહીં બચાવી શકે!

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.