ટાઇગર ઝિંદા હૈ

ટાઇગર ઠંડા હૈ

***

રેટિંગઃ **1/2 (અઢી સ્ટાર)

***

  • Caution: Some spoilers ahead…tiger-zinda-hai-new-poster-salman-khan-and-katrina-kaif-hunt-to-kill-the-enemies
    ભવિષ્યમાં ક્યારેક એવી ફિલ્મ પણ આવશે, જેની સ્ટોરી કંઇક આવી હશેઃ સલમાન ખાનના ફૅન્સે મળીને સલમાનની ફિલ્મોના રિવ્યુ કરનારા (વાંચો, એમાંથી લોજિક શોધીને તેની ટીકા કરનારા) રિવ્યુઅરોને પકડીને બંધક બનાવ્યા હશે. એ રિવ્યુઅરોને ટોર્ચર કરવા માટે KRKના તમામ ‘રિવ્યુઝ’ બેક ટુ બેક બતાવવામાં આવતા આવશે! (ના, બંધકોમાં ખુદ KRK નહીં હોય, કેમ કે, એનું અપહરણ ત્યાં સુધીમાં કોઇક ને કોઇક ફિલ્મસ્ટારે તો કરી જ લીધું હશે!) પછી ખુદ સલમાનભાઈ ગળે ચેક્સવાળો ગમછો વીંટીને એન્ટ્રી મારશે અને એ રિવ્યુઅરોને છોડાવશે. પછી એમના ફૅન્સ જ કહેશે કે, ‘દેખો, ભાઈ કા દિલ ઉનકી ફિલ્મો કે ટોટલ કલેક્શન સે ભી બડા હૈ!’
  • કહેવાનું તાત્પર્ય એ છે કે કોઈ ગમે તે કહે, ‘કિક’ વાગે કે ન વાગે, ‘ટ્યુબલાઇટ’ જલે કે ન જલે, ભાઈ, દરવર્ષે પોતાની એકાદ-બે બાળફિલ્મ, સોરી ફિલ્મ લઇને આવી જ જાય છે. રિવ્યુઅરો અને સેન્સિબલ સિનેમાના ચાહકો માથાં પછાડ્યાં કરે ને ફૅન્સ પોતાના ભાઈની ફિલ્મ 100-200-500 કરોડના ક્લબમાં નાખ્યા કરે. અને જો આ જ રીતે મોટી ફિલ્મોની રિલીઝ વખતે ટિકિટોના ભાવ વધતા રહ્યા તો ભવિષ્યમાં ‘પ્રધાનમંત્રી સિનેચાહક યોજના’, ‘સિનેબંધુ કલ્યાણ યોજના’, ‘સિનેમા જાઓ, સિનેમા બઢાઓ’, ‘દો ટિકટ સિનેમા કી’ ટાઇપની સબસિડી યોજનાઓ શરૂ કરવી પડશે! એની વે, ઑવર ટુ ધ મુવી…
  • ભાઈએ જ્યારે પારકાં છોકરાંવને ઘરે પહોંચાડવાનું ‘ગુમશુદા તલાશ કેન્દ્ર’ (સરનામું: નઈ કોતવાલી, દરિયાગંજ, નયી દિલ્લી-110011) ચાલુ કર્યું ને સાઇડમાં લંગોટ બાંધીને શર્માજી કી લડકી માટે કુશ્તી કરવાનું ચાલુ કર્યું એ પહેલાં એ RAWમાં ‘ટાઇગર’ કોડનેમથી જાસૂસ હતા. એના પરથી 2012માં ‘એક થા ટાઇગર’ નામની જૅકી શ્રોફને ન ગમે તેવું નામ ધરાવતી ફિલ્મ પણ બનેલી.
  • અત્યારે જૅકી શ્રોફને આનંદ થાય તેવા સમાચાર એ છે કે ‘ટાઇગર ઝિંદા હૈ’. સ્પોન્સર્ડ ન્યુઝ ચેનલોના સૂત્રો કહે છે કે ટાઇગર અને એમની પાકિસ્તાની જાસૂસ બેગમ ઝોયા બંને છેલ્લાં આઠ વર્ષથી અજ્ઞાતવાસમાં છે. ટાઇગર આઠ વર્ષ ગાયબ શું થયો કે આખી દુનિયામાં ઊથલપાથલ મચી ગઈ! ઇરાક-સિરિયામાં ISIS, સોરી, ISCના આતંકવાદીઓએ ઉપાડો લઈ લીધો, બોલો! હદ તો ત્યારે થઈ કે એ લોકોએ 25 ભારતીય નર્સોને પણ બંધક બનાવી લીધી, અટામણમાં 15 પાકિસ્તાની નર્સો પણ અડફેટે આવી ગઈ (વ્હોટ્સએપ યુનિ.ના વિદ્યાર્થીઓ જોગ GK ફેક્ટઃ 2014માં ISISએ કુલ 46 નર્સોને બંધક બનાવેલી અને એ તમામ ભારતીય-મોસ્ટ્લી કેરળની હતી. ફિલ્મમાં પાકિસ્તાની નર્સો નાખવી પડી, કેમકે ઝોયાભાભી પાકિસ્તાની છે!) સાત દિવસમાં એમને જ્યાં બંધક બનાવાઈ છે ત્યાંથી છોડાવવામાં નહીં આવે તો અમેરિકા ત્યાં ડ્રોન-બોમ્બિંગના પ્રયોગો ચાલુ કરી દેશે. હવે? મિનિમમ દિવસમાં મૅક્સિમમ પર્ફોર્મન્સ આપવાનો રેકોર્ડ ‘ભાઈ’ના નામે જ છે, એટલે RAW પાસે ‘ભાઈ અલર્ટ’ આપ્યા સિવાય કોઈ છૂટકો જ નહોતો! (કિડનૅપ થાય એવી કોઈ નર્સો અસ્તિત્વ જ ધરાવતી નથી તેવો ‘2G સ્પેક્ટ્રમ સ્ટાઇલ’નો આઇડિયા ત્યારે શોધાયો નહોતો!) લેકિન ભાઈના ફોનમાં માત્ર આઉટગોઇંગ છે, ઇન કમિંગ નહીં. યાને કે ભાઈ કા કોન્ટેક્ટ તભી હો સકતા હૈ, જબ ભાઈ ચાહતે હૈ! આ તો સારું થયું કે ભાઈનો મૂડ હતો, ભાઈનો કોન્ટેક્ટ થઈ ગયો ને આખા અડદની દાળ બનાવતાં બનાવતાં ભાઇએ ‘હા’ પણ પાડી દીધી. નહીંતર ભારતીય નર્સોને બચાવવા કોણ જાત? આમેય સૈફે અગાઉ ‘ફેન્ટમ’માં ભગો કરેલો, અક્ષય કેન્દ્ર સરકારની યોજનાઓનાં ઇમ્પ્લિમેન્ટેશનમાં વ્યસ્ત છે, સની પાજીએ ડંકી ઉખાડ યોજનાઓ બંધ કરી દીધી છે! બચા કૌન? ઑન્લી ભાઈ!
  • સલમાન ભલે ઝાઝું ન બોલે, પણ એની આ ફિલ્મ જોઇને અમે એના મનની પીડા જાણી ગયા છીએ. એક્ચ્યુઅલી, ભાઇને એમના છાતીના સ્નાયુઓની પેલે પાર હૃદય તરીકે ઓળખાતા અંગના એક ખૂણે ખટકો છે કે એમને હૉલિવૂડની ‘એ’ ગ્રેડ ફિલ્મોમાં કામ કરવા કોઈ બોલાવતું નથી. એમનું ‘મૅરિગોલ્ડ’ કરમાયે જમાનો થઈ ગયો. ઐશ્વર્યા-પ્રિયંકા-દીપિકા ત્યાં કામ કરી આવ્યાં, આમિર પણ કાળી શેરવાની સિવડાવીને ઑસ્કરમાં આંટો મારી આવ્યો. અરે, પેલો બારમાસી દેવદાસ અલી ફઝલ પણ ‘ફાસ્ટ ફ્યુરિયસ’ ને ‘વિક્ટોરિયા અબ્દુલ’ જેવી ફિલ્મોમાં જઈ આવ્યો છે. જ્યારે ભાઈ તો માશાઅલ્લાહ, ચલતી ફિરતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રી છે. તો શું થયું કે હૉલિવૂડવાળા એમને ન બોલાવે, ભાઈએ એમની હૉલિવૂડ મુવી અહીં ઇન્ડિયા મેં હી ચ બના ડાલી છે. ધેટ ઇઝ ધીસ, ‘ટાઇગર ઝિંદા હૈ’. મને ખબર છે તમે નહીં જ માનો. સબૂત એ છે કે ‘ટાઇગર ઝિંદા હૈ’ની અડધી ફિલ્મ અંગ્રેજી ને ઇરાક બાજુની કોઈ ભાષામાંથી હિંદીમાં ડબ કરવામાં આવી છે. પ્રેઝન્ટેશન પણ એવું કે જાણે ‘બ્રહ્માંડ કે યોદ્ધા ઔર ભૂખે ભેડિયોં કા બદલા’ જેવી કોઈ ડબ્ડ હૉલિવૂડ મુવી ચાલતી હોય. (ખાનગી કારણ એવું છે કે ભાઈ કે ફૅન્સના બધા રૂપિયા ‘બીઇંગ હ્યુમન’ની પ્રોડક્ટ્સ ખરીદવામાં વપરાઈ ગયા છે, એટલે તેઓ ‘રેપિડેક્સ ઇંગ્લિશ સ્પીકિંગ કોર્સ’ ખરીદી જ શક્યા નથી!) ઇવન ભૂલથીયે કોઈ ઇંગ્લિશ લાઇન બોલાઈ ગઈ હોય તો તરત જ એનું હિન્દી ટ્રાન્સલેશન પણ બોલી નાખવામાં આવે. યુ નૉ, કન્ફુજિયા ગયે તો બિલન્ડરવા હો જાયેગા! (બીજી એક માહિતી પ્રમાણે આ ફિલ્મનાં ડબ્ડ અને વિધાઉટ ડબિંગ એમ બે વર્ઝન ચાલી રહ્યાં છે. ઇંગ્લિશ જાણતા લોકોનેય ભાઈને ગમાડવાની ઇચ્છા હોય કે નહીં?)
  • હવે ભાઈને ભલે ISIS, સોરી, ISCની ચુંગાલમાં ફસાયેલી નર્સોને બચાવવાની હોય, પણ ફિલ્મમાં એની દૂધની થેલી લેવા ગયો હોય ત્યારે કે પછી અખબારની કુપનો ચોંટાડીને સાબુની ગોટી કે પા કિલો ચાની ભૂકી લેવા ગયો હોય એ વખતે એન્ટ્રી પડે તો થોડું સારું લાગે? ભાભીયે ભાઈની ટક્કરનાં છે એવું એસ્ટાબ્લિશ કરવા માટે બંનેને ચાક્કા જેવા એન્ટ્રી સીન જોઈએ. ભાઈ છુટ્ટા હાથે વરુઓ સાથે બાખડે. અરે, ભાઈની પકડમાં આવેલું વરુ પણ ડરીને બેહોશ થઈ જાય. હા, ભાભી કરિયાણું લેવા જાય ખરાં, પણ ત્યાંય તે કલમમાં તલવાર કરતાં વધુ તાકાત છે તેનો પરચો બતાવે. સી, આપણને કોઈ પ્રોબ્લેમ નથી (ટિકિટ ખર્ચીને આવ્યા છીએ, બતાવો તમતમારે નિરાંતે બધું). આ તો પેલી નર્સો રાહ જોઈ રહી છે એટલે થોડી ચિંતા થાય તે સ્વાભાવિક છે. પ્લસ આખી ફિલ્મમાં ભાઈ કા સ્વૅગ, ભાઈ કે કિલર લુક્સ, ભાઈ કી બૉડી, ભાઈ કે સ્ટન્ટ્સ, ભાઈ કે ડાયલોગ્સ, ભાઈ કા ATV-હૉર્સ ડ્રાઇવિંગ, ભાઈ કા સ્કીઇંગ બધું યથાશક્તિ સ્લો મોશન સાથે બતાવવાનું હોય… એટલે અમારા જેવા બેઠાં બેઠાં લોહી ઉકાળા કરે કે હાયલા ફિલ્મ 161 મિનિટ લાંબી છે (બહાર નીકળીશું ત્યારે ગામમાં બુલેટ ટ્રેન ફરતી થઈ ગઈ હશે!).
  • હવે કહને કો તો આ ફિલ્મ રિયલ લાઇફ ઇન્સિડન્ટ પર આધારિત છે, પણ આખા ઘટનાક્રમને એવો ક્યુટ ટ્વિસ્ટ આપ્યો છે કે સ્થિતિ એવી આવીને ઊભી રહે કે, ‘ભાઈ, તુસ્સી તે તોપ હો, સાડી ઑન્લી હોપ હો.’ આગળ કહ્યું એમ રિયલ લાઇફની 46 ભારતીયને બદલે 25 ભારતીય નર્સ અને લટકામાં 15 પાકિસ્તાની નર્સ પણ ઉમેરવામાં આવી છે (નાખો ને તમતમારે, આમેય એમને રોકકળ સિવાય કશું કરવાનું આવ્યું નથી). ISISનું ICE, તિકરિતનું ઇકરિત કરી નખાયું છે, ISISનો બ્લેક ફ્લેગ લાલ થઈ ગયો છે. એ તો ઠીક, પણ RAWનું નામ RAW છે એની સામે કોઈની લાગણી કેમ દુભાઈ નથી એ મોટો પ્રશ્ન છે. કેમ કે આ ડૅન્જરસ મિશન માટે RAW પાસે એક માત્ર 45 વર્ષનો (એવું ફિલ્મમાં બતાવે છે, અમે નિર્દોષ છીએ!), પ્રિઝ્યુમ્ડ ડેડ ઍજન્ટ જ હોય, ને એય મિશન પત્યે પાછો વિજય માલ્યાની જેમ અદૃશ્ય થઈ જવાનો હોય, તો યાર, આપણું કોણ? મોદીસાહેબ, બિચારા કેટલે પહોંચે? એમનેય તે 2019ની તૈયારી કરવાની હોય કે નહીં?!
  • આ ફિલ્મમાં સ્પાય એજન્ટોનો કોડવર્ડ છે, ‘તુ તુ તુ તુતુ તારા… આ ગયા દોસ્ત હમારા’. સાંભળીને અમને તો બચ્ચનસાહેબની ‘પરવરિશ’ યાદ આવી ગઈ. એમાંય આવો જ કોડવર્ડ હતો, ‘આસમાન મેં કિતને તારે હૈ?… અબ આપ હમારે હૈ.’ કસમથી નોસ્ટેલ્જિક કરી નાખ્યા! (Sob… Sob!)
  • આમ ફિલ્મની પ્રોડક્શન ડિઝાઇન સારી છે. એટલે કે જોતાં જોતાં આપણને લાગે કે ઇરાક-બિરાકના સેટ સારા ઊભા કર્યા છે. ફિલ્મમાં જમીન પર, હવામાં, વાહનોમાં ઘણે ઠેકાણે બ્લાસ્ટ થાય છે. એની સ્પેશિયલ ઇફેક્ટ્સ નવું નવું ‘ફોટોશોપ’ શીખેલા ગ્રાફિક ડિઝાઇનરે બનાવી હોય એવી લાગે છે. હા, જ્યારે ભાઈ પોતાનું ટીશર્ટ ફાડીને ટૉપલેસ થાય છે, ત્યારે એમનું ગઠ્ઠાદાર બૉડી બતાવવામાં જે સ્પેશિયલ ઇફેક્ટ વાપરી છે, એ જબરદસ્ત છે! ઉપ્સ!
  • ભારતીય નર્સોને બચાવી લાવવામાં કદાચ એટલી બધી દેશભક્તિ એસ્ટાબ્લિશ નહીં થઈ શકે એવું ડિરેક્ટર અલી અબ્બાસ ઝફરને લાગ્યું હશે, એટલે એમણે બે દાયકા જૂનું દેશભક્તિનું પૅકેટ ખોલ્યું છે. ભારત અને પાકના ઍજન્ટો મળીને એ જ જે.પી. દત્તા સ્ટાઇલની ચર્ચાઓ કર્યા કરેઃ ‘સોચો અગર બટવારા ના હુઆ હોતા તો કિતના અચ્છા હોતા. સચિન-અક્રમ એક હી ટીમ સે ખેલતે, લતા ઔર આબિદા એક હી દેશ સે ગાતી…’ હજી ફીલ ન આવી હોય તો આવી લાઇન્સ પણ આવે, ‘ઇસ બૅગ મેં તિરંગા હૈ, યે ઉપર હી રહેગા…’, ‘RAW ઔર ISI પહલી બાર સાથ મેં મિશન મિશન કર રહે હૈ’… ભાભી ભાઈને કહી દે, ‘(ટાઇગર) તુમ મુઝસે ભી ઝ્યાદા પ્યાર અપને દેશ સે કરતે હો…’ અને એક તબક્કે ભારત-પાકિસ્તાનના રાષ્ટ્રધ્વજ ફરકતા દેખાય એટલે ભાઈના ભલભલા પ્રચ્છન્ન ફૅન્સ પણ કૅન્ડીફ્લોસ પૅટ્રિયોટિક થઈ જાય. પરંતુ થિયેટરમાં રાષ્ટ્રગીત વખતે ઊભા થવામાં પણ જેમને સંધિસુધા લગાવવી પડતી હોય એવા દેશદ્રોહી-ભાજપ વિરોધીઓને પરાસ્ત કરવા માટે ફિલ્મમાં દેશભક્તિનું એક બ્રહ્માસ્ત્ર છોડવામાં આવ્યું છે, પરેશ રાવલ. ફિલ્મમાં તેઓ પણ ભારત સરકારના ઍજન્ટની ભૂમિકામાં છે (હાઉ, રિયલિસ્ટિક!). જોકે એમનું કેરેક્ટર એટલું બધું લાઉડ છે કે સિક્રેટ ઍજન્ટને બદલે ‘બાબુભૈયા’ વધારે લાગે છે.
  • આઈ નૉ, સલમાનની ફિલ્મોમાંથી લોજિક શોધનારાઓને આપણા સમાજમાં માનભર્યું સ્થાન નથી મળતું. પરંતુ ભાઈનો પનારો ફિલ્મમાં જ કહે છે તેમ ‘દુનિયા કે સબસે ખતરનાક ટેરરિસ્ટ ઑર્ગેનાઇઝેશન’ સાથે પડે, ત્યારે થોડું રિઝનેબલ રાખવું જોઇએ એવું અમોને લાગે છે. આતંકવાદીઓના ગઢમાં-નર્સોને ગોંધી રાખી હોય તે હૉસ્પિટલમાં ઘૂસવું, ત્રાસવાદીઓને કાકડીની જેમ સમારી નાખવા, એમને બેવકૂફ બનાવવા વગેરે બધું અહીં એટલું ઇઝી બનાવી દેવાયું છે કે કોઈ થ્રિલ જેવું લાગે જ નહીં. ફિલ્મમાં જેટલી લોંગ રોપ આતંકવાદીઓએ ભાઈને આપી છે એટલી તો આપણી કૉર્ટોએ પણ નથી આપી. જસ્ટ ઇમેજિન, એક સાઇડ ભાઈ એકલા, સામે ડઝનબંધ આતંકવાદીઓ એમના પર ગોળીબાર કરી રહ્યા છે, લેકિન મજાલ છે એકેય ગોળી ભાઈને ટચ્ચ બી કરવાની હિંમત કરે?! આતંકવાદીઓનો સરગના અબુ ઉસ્માનના રોલમાં છે ઇરાનિયન એક્ટર સજ્જાદ ડેલફ્રૂઝ. એ ઇરાનિયન એક્ટર છે એટલે બાય ડિફૉલ્ટ ઇમ્પ્રેસિવ લાગે છે. પણ ફિલ્મમાં એ કિલર લુક્સ આપવા સિવાય ભાગ્યે જ કશું કરે છે. ‘બૅબી’ ફિલ્મમાં એ સાઉદી ડૉક્ટર બનેલો અને જે રીતે અક્ષય કુમાર એને બેવકૂફ બનાવી ગયેલો એ જોતાં મને ભાઈની સફળતા અંગે કોઈ જ ડાઉટ નહોતો. એમાંય અહીં તો એ ભાઈ સાથે આર્ગ્યુમેન્ટમાં ઊતરે છે, બોલો! ભાઈના કરિશ્મા ને વિશ્વમાં ટેરરિઝમના બિઝનેસની ચર્ચાઓ કરે. એક ગોળીથી કામ પતાવવાને બદલે ભાઈને મારવા માટે ઝહરીલી ગેસ છોડે. ખાલી ‘મુઘલ-એ-આઝમ’ સ્ટાઇલમાં ડાયલોગ જ બાકી રાખેલો, ‘પ્રોડ્યુસર તુમ્હેં મરને નહીં દેંગે ઔર હમ ટાઇગર, તુમ્હેં જીને નહીં દેંગે!’ અથવા તો ‘શાન’નો શાકાલ જોઈ લો, ‘યે ઝહરીલી ગૅસ ધીરે ધીરે મહેફિલ કો ઔર રંગીન બનાતી જાયેગી!’ અને ભાઈનો સ્વૅગ બી જોઈ લો, ‘વિશ્વના મોસ્ટ ડૅન્જરસ મેન’ને ચેલેન્જ મારે, ‘અગર ઉસકો (કૅટરિના કો) હાથ ભી લગાયા તો યહીં ઝિંદા ગાડ દૂંગા…’ અરે, એ ત્રાસવાદીઓના બૉસની હિંમત જુઓ, ભાઈને ચૅલેન્જ મારે, ‘ટાઇગર, દમ હૈ તો રોક લે!’ ઇડિયટ!
  • ઍક્ચ્યુઅલી, ગ્લોબલ ટેરરિઝમ, ઇન્ડિયન પૉલિટિક્સ, RAW, અમેરિકા, દેશભક્તિ, ઇન્ડિયા-પાક રિલેશન્સ એ બધાનો અહીં એવો બાલિશ અપ્રોચ છે કે ફિલ્મને પાંચ મિનિટ માટે પણ ટાઇમપાસ કેટેગરીથી ઉપર લઈ જઈ શકાય તેમ નથી.
  • આમ તો આખી ફિલ્મ ભાઈ કી ખાતિર જ છે, છતાં ભાઈને એકલું એકલું ન લાગે એ માટે અન્ય કલાકારો પણ લેવાયા છે. એમાં કૅટરિના, પરેશ રાવલ ઉપરાંત ‘પિંક’માં જેને ‘નો મીન્સ નો’ નહોતું સમજાયું એ અંગદ બેદી, પોતાના નામમાં ‘કુમાર’ ઉમેરાવીને આવેલા કુમુદ મિશ્રા, ફિલ્મમાં ઇન્ડિયા-અમેરિકા વચ્ચે અપ-ડાઉન કરતા ગિરિશ કર્નાડ, KBCમાંથી ફ્રી થયેલા સિદ્ધાર્થ બસુ એટસેટરાનો સમાવેશ થાય છે. કૅટરિના ફિલ્મમાં ઘણી બધી ભાષાઓ જાણે છે (હિન્દી સિવાય!).
  • ફિલ્મમાં રિયલ લાઇફ રેફરન્સિસ ધરાવતી મૅટા હ્યુમર પણ છે. જેમ કે, સલમાનનો ડાયલોગ છે, ‘શિકાર તો સબ કરતે હૈં, લેકિન ટાઇગર સે બહેતર શિકાર કોઈ નહીં કરતા’. એક સીનમાં પરેશભાઈ બોલે છે, ‘પ્રધાનમંત્રીજી કો યે બાત પતા હૈ?’ સૌથી વધુ મૅચ્યોરિટી આ બંને લાઇન્સમાં જ દેખાઈ છે!
  • રૅસ અગેન્સ્ટ ટાઇમ જેવી કોઈ થ્રિલ ફિલ્મમાં છે નહીં (એટલેસ્તો ‘એરસ્ટ્રાઇકને બે દિવસ બાકી’ ને ‘તમારી પાસે ચાર મિનિટ છે’ ને ‘લો આ સ્ટોપ વૉચ ચાલુ કરી’ ટાઇપની સિચ્યુએશન્સ મુકાઈ છે). પરિણામે છૂટક એક્શન સિક્વન્સીસમાંથી આપણી મતિ-શક્તિ પ્રમાણે થ્રિલ શોધી લેવાની રહે છે.
  • આમ તો હરિકથાની જેમ ભાઈકથા પણ અનંત છે, પરંતુ તમારી ધીરજની મર્યાદા છે. એટલે અમે અહીં જ રિવ્યુ-વિરામ જાહેર કરીએ છીએ. વાત એવી છે કે આ ફિલ્મ સંપૂર્ણપણે ‘ફૅન્સની, ફૅન્સ દ્વારા, ફૅન્સ માટે’ બનાવવામાં આવી છે. એટલે રિલીઝ વખતે ‘સર્જ પ્રાઇસ’માં ફિલ્મ ન જોવી હોય તો નિરાંતે DVD પર, ચૅનલ પર કે ‘એમેઝોન પ્રાઇમ’ પર આવે ત્યારે જોવામાં પણ કશો જ વાંધો નથી.
  • બેસ્ટ તો એ રહેશે કે ISIS દ્વારા ભારતીય નર્સોના કિડનૅપિંગ પર બનેલી સુપર્બ મલયાલમ થ્રિલર ફિલ્મ ‘ટૅક ઑફ’ જોઈ નાખો. ‘હૉટસ્ટાર’ પર ઇંગ્લિશ સબટાઇટલ્સ સાથે આ ફિલ્મ ઉપલબ્ધ છે. (તેના રિવ્યુ અને ફિલ્મની લિંક નીચે પોસ્ટ કરી છે.)
  • બાકી જે રીતે ભાઈ હવે ડૉમેસ્ટિક પ્રશ્નો સોલ્વ કરવાથી લઇને ભારત-પાક રિલેશન્સ અને હવે વિશ્વશાંતિ લાવવા સુધી પહોંચી ગયા છે, એ જોતાં એમને ‘એવેન્જર્સ’ના સુપરહીરોની ટીમમાં સામેલ કરીને સમગ્ર બ્રહ્માંડની રક્ષા કરવાનું કામ સોંપી દેવું જોઇએ. શું કહો છો?P.S.
    1. મલયાલમ મુવી ‘ટેઇક ઑફ’ના મેં કરેલા રિવ્યુની લિંકઃ https://jayeshadhyaru.wordpress.com/2017/03/28/take-off-malayalam-movie/
    2. ‘હોટસ્ટાર’ પર ‘ટેઇક ઑફ’ ફિલ્મ સબટાઇટલ્સ સાથે જોવા માટે ક્લિક કરો આ લિંકઃ http://www.hotstar.com/movies/take-off/1770015881

Reviewed for divyabhaskar.co.in)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Take Off (Malayalam Movie)

  • maxresdefaultઈ.સ. ૧૯૯૦માં સદ્દામ હુસૈનના ઇરાકે કુવૈત પર કરેલા હુમલામાં ભારત સરકારે માનવ ઇતિહાસનું સૌથી મોટું રેસ્ક્યુ ઑપરેશન પાર પાડેલું. તે પરથી ગયા વર્ષે અક્ષય કુમાર સ્ટારર ફિલ્મ ‘એરલિફ્ટ’ આવેલી. ડિટ્ટો, એ જ રીતે ત્રણ વર્ષ પહેલાં ઇરાકમાં ઇરાકી સૈન્ય અને ISIS વચ્ચેના જંગમાં ભારતીય (મોસ્ટ્લી કેરળની) નર્સો ISISની ચુંગાલમાં ફસાઈ ગયેલી. અગેઇન ભારત સરકારે વાયા ડિપ્લોમેટિક ચૅનલ એક દિલધડક રેસ્ક્યુ ઑપરેશન આદરીને તે તમામ નર્સોને સહીસલામત ભારત લાવવામાં સફળતા મેળવેલી. તે ઘટનાક્રમ પર એક અફલાતૂન મલયાલમ રેસ્ક્યુ થ્રિલર ફિલ્મ ‘ટૅક ઑફ’ રિલીઝ થઈ છે.
  • મહેશ નારાયણ નામના ડૅબ્યુટન્ટ ડિરેક્ટરની આ ફિલ્મ આપણને એક સેન્ટ્રલ કેરેક્ટર સમીરા (સુપર્બ એક્ટર પાર્વતી)ની લાઇફમાં ડોકિયું કરાવે છે અને તેની આંગળી પકડીને જ આ થ્રિલિંગ ઘટનાક્રમમાં લઈ જાય છે. ફિલ્મનો ફર્સ્ટ હાફ સંપૂર્ણપણે સમીરાનો છે. સમીરા કેરળની એક ડિવોર્સી મુસ્લિમ નર્સ છે. પોતાના પરિવારને આર્થિક મદદ કર્યા વિના ચાલે તેમ નથી, નહીંતર એમનું ઘર હાથમાંથી જતું રહે તેવી સ્થિતિ છે. હજુ એક નાની બહેન પણ પરણાવવાની બાકી છે. પહેલાં લગ્નથી એને સાતેક વર્ષનો એક દીકરો પણ છે. પ્રમાણમાં રૂઢિચુસ્ત માનસિકતા ધરાવતા એના પહેલા પતિને જરાય પસંદ નહીં કે એની બેગમ બહાર જઇને નોકરી કરે. એને બદલે એ માથે બુરખો પહેરીને ઘરકામ કરે એ જ એનો આગ્રહ. સમીરાની સ્ટોરીનો પાસ્ટ અને પ્રેઝન્ટ પેરેલલ ચાલ્યા કરે. સમીરાનું પાત્ર એક્ઝેક્ટ્લી મણિ રત્નમનાં પાત્રો જેવું સ્ટ્રોંગ અને અપરાઇટ છે. જેમ કે, ધોધમાર વરસાદમાં પોતાના ઘરના નળિયામાંથી પાણી ટપકતું હોય તો કોઇને મદદ માટે બોલાવવાને બદલે એ જાતે જ ટેબલ પર ખુરશી રાખીને ચડે અને રિપેર કરે.
  • મજાની વાત એ છે કે સમીરાની બૅકસ્ટોરી કહેવા માટે મૂળ વાર્તા ક્યાંય સાઇડમાં ધકેલાતી નથી અને ખોટાં ગીતો હેરાન કરતાં નથી. પહેલા જ સીનમાં સમીરા પોતાની સાથી નર્સોની સાથે ઇરાક જવા માટેની પ્રોસેસની લાઇનમાં ઊભેલી દેખાય છે. અમુક ટેન્સ મોમેન્ટ્સ પછી એને આ મંજૂરી મળી પણ જાય છે. ત્યાં આપણને ખબર પડે છે કે એની જ બૅચમાં રહેલા શહીદ (એક્ટર કુંચાકો બોબન)ને સમીરા ગમે છે (પરંતુ લગ્ન વિચ્છેદની પીડામાંથી પસાર થયેલી સમીરાનું ફોકસ ક્લિયર છે, કોઇપણ ભોગે ઇરાક જવું અને પરિવારને નક્કર વર્તમાન તથા પોતાના દીકરાને એક સલામત ભવિષ્ય આપવું). શહીદ અને સમીરાની મેરેજ પ્રપોઝલનો ક્વિક સીન મણિ રત્નમની આર. માધવન સ્ટારર ‘કન્નથિલ મથમ્મિતાલ’ની યાદ અપાવી દે છે, બસ અહીં જૅન્ડર રિવર્સલ છે અને બૅકગ્રાઉન્ડમાં હૉસ્પિટલ છે. સમીરાનું ફોકસ એ હદે બ્રુટલી ક્લિયર છે કે લગ્ન પછી એને જ્યારે ખબર પડે છે કે પોતે પ્રેગ્નન્ટ છે, ત્યારે એ જાતે પિલ્સ લઇને તેને ટાળવાની પણ કોશિશ કરે છે.
  • સજોડે ઇરાક પહોંચ્યા પછી પાછળથી ત્યાં એનો દીકરો પણ જોડાય છે. ઇન ફેક્ટ, સમીરાનો ભૂતપૂર્વ પતિ જ એને ત્યાં મૂકવા આવે છે. ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાત એ છે કે છૂટાછેડા લીધા હોવા છતાં સમીરાનો એ ભૂતપૂર્વ પતિ અબ્યુઝિવ નથી (જેવું આપણને ‘નીરજા’માં બતાવવામાં આવેલું). સમીરાના બીજા-સમજુ પતિનું પાત્ર પણ એવી સરસ રીતે લખાયેલું છે કે આપણને એના પ્રત્યે સહાનુભૂતિ તો નહીં, પણ પ્રેમ જરૂર ઊપજે. બસ, સમીરા અને પહેલા પતિના વિચારો મેળ નહોતા ખાતા. મણિ રત્નમ સ્ટાઇલમાં જ અહીં સ્ટોરીનાં અન્ય લૅયર પણ ઉમેરવામાં આવ્યાં છે. જેમ કે, સમીરાનો નાનકડો દીકરો હજી પોતાની માતાને પરપુરુષ સાથે (પોતાના સાવકા પિતાને) સ્વીકારી શકતો નથી. એક તરફ પૂરા દિવસોની પ્રેગ્નન્ટ સમીરા, બીજી તરફ એના દીકરાની બાળહઠ અને એ જ વખતે ISISના હુમલાને લીધે પેદા થઈ જતું ખોફનાક ટેન્શન. જસ્ટ ઇમેજિન કરો, ગુસ્સે ભરાયેલો નાનકડો દીકરો હૉસ્પિટલમાંથી દોડીને બહાર ભાગી રહ્યો છે. પાછળ પ્રેગ્નન્ટ સમીરા-એનો પતિ દોડી રહ્યાં છે, અને બહાર આર્મીની હાજરીમાં બેફામ પથ્થરમારો થઈ રહ્યો છે.
  • સમીરાનો પતિ શહીદ અન્ય ભારતીય નર્સો સાથે તિકરિતથી મોસુલ જાય અને એ જ વખતે ન્યુઝ બ્રેક થાય કે મોસુલ પર તો ISISએ કબ્જો જમાવી લીધો છે. હવે? ‘રોજા’માં જેમ મધુ પોલીસ અધિકારીઓ પાસે ધક્કા ખાય છે એ જ રીતે અહીં સમીરા ભારતીય એમ્બેસીમાં જાય છે. ત્યાં એન્ટ્રી થાય છે બીજા એક દમદાર એક્ટર ફહદ ફાઝિલની (બાય ધ વે, આ પાર્વતી અને ફહદ બંને એક મસ્ત યુથફુલ મલયાલમ ફિલ્મ ‘બૅંગ્લોર ડેય્ઝ’માં સાથે હતાં). ભારતીય એલચી કચેરીમાં ઉચ્ચાયુક્ત મનોજ (ફહદ ફાઝિલ) દિલ્હીમાં ફોરેન મિનિસ્ટ્રીના બીજા એક ઉપરી અધિકારી (પ્રકાશ બેલાવાડી) સાથે મળીને તે નર્સોના રેક્સ્યુનું ઑપરેશન ડિઝાઇન કરે છે. (‘એરલિફ્ટ’માં ઇરિટેટિંગ અંકલના પાત્રમાં દેખાયેલા પ્રકાશ બેલાવાડી સાઉથ ઇન્ડિયન બ્યુરોક્રેટના રોલમાં ઓલમોસ્ટ ટાઇપકાસ્ટ થઈ ગયા છે.) પ્રોબ્લેમ એ છે કે પતિને શોધવા નીકળેલી સમીરા પણ હવે પોતાના દીકરા સાથે ISISના કબ્જામાં છે.
  • અહીંથી છેક સુધીની ફિલ્મ લિટરલી ઍજ ઑફ ધ સીટ થ્રિલર છે. દુબઈમાં શૂટ થઈ હોવા છતાં આ ફિલ્મની પ્રોડક્શન ડિઝાઇન એટલી ઑથેન્ટિક છે કે એક સૅકન્ડ માટે પણ ફિલ્મ જોતા હોઇએ એવું ફીલ થતું નથી. વળી, નકશા, ડિપ્લોમેટિક વાટાઘાટો, વચ્ચે વચ્ચે આવતાં રિયલ ફૂટેજ અને અન્ય લોજિસ્ટિક બાબતોના મિશ્રણથી આપણે કોઈ ડૉક્યુમેન્ટરી જોતા હોઇએ એવું જ લાગ્યા કરે. એટલે જ વાતાવરણમાં સતત એક ભય તોળાતો રહે. સિનેમેટોગ્રાફી, સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સ અને ટાઇમિંગ કેવાં જબરસ્ત છે તેનું એક જ ઉદાહરણ કાફી છે. ISISની કૅપ્ટિવિટીમાં રહેલી નર્સોને હજી તો માંડ થોડી શાંતિની પળો મળી હોય, ત્યાં એવો પ્રચંડ બ્લાસ્ટ થાય કે આપણે રીતસર ખુરશી પરથી ઊછળી પડીએ. આ હદનો રિયલિસ્ટિક બ્લાસ્ટ ભાગ્યે જ જોવા મળે છે. ‘વિકિપીડિયા’ કહે છે કે આ ફિલ્મના સિનેમેટોગ્રાફર સાનુ વર્ગીઝના બાયોડૅટામાં ‘વિશ્વરૂપમ’ પણ બોલે છે.
  • ફિલ્મની શરૂઆતમાં બીજા વિશ્વયુદ્ધથી લઇને મધર ટેરેસા સુધીની પરિચારિકાઓનાં સાચુકલાં ફૂટેજ આપણને બતાવવામાં આવે છે. ફિલ્મમાં પણ એક તબક્કે બોલાય છે કે ભારતમાં નર્સના વ્યવસાયને માનભેર જોવામાં નથી આવતો. એટલે જ એક કરુણાસભર સિગ્નેચર ટ્યુન આખી ફિલ્મમાં સતત ચાલ્યા કરે છે અને આપણને નર્સોના વ્યવસાયને માન આપવાનું યાદ કરાવતી રહે છે.
  • ISIS જેવા રાક્ષસોમાં પણ અમુક લોકો માનવતાવાદી હોઈ શકે, અથવા તો ધર્મ કેવી રીતે માણસને બચાવી શકે વગેરે બાબતો થોડી (એટલે કે ‘ઇત્તુ સી’) ફિલ્મી લાગે છે. છતાં એ વાત અન્ડરલાઇન કરીને નૉટ કરવા જેવી છે કે અહીં પાર્વતીના પાત્રને ‘નીરજા’ની જેમ લીડ કરતું બતાવાયું હોવા છતાં આખી ફિલ્મમાં કોઇપણ ઠેકાણે ખોટી હીરોગીરી બતાવાઈ નથી. ફિલ્મ મૅલોડ્રામેટિક પણ નથી બની. સ્ટાર્ટિંગમાં સખ્ખત લાંબી ‘થૅન્ક્સ’ની નામાવલિ ધરાવતી આ ફિલ્મમાં અવાજ સ્વરૂપે સુષમા સ્વરાજ અને તસવીર સ્વરૂપે નરેન્દ્ર મોદી પણ હાજરી પુરાવે છે. ‘એરલિફ્ટ’ની જેમ અહીં પણ છેલ્લે તિરંગો દેખાય છે, બૅકગ્રાઉન્ડમાં રાષ્ટ્રગીતની ટ્યુન સંભળાય છે અને છેલ્લે રિયલ નર્સોનાં ફૂટેજ પણ આવે છે. નૅચરલી, આ ફિલ્મ ‘સત્યઘટનાથી પ્રેરિત’ છે, એટલે તેમાં સમીરાના પાત્ર જેવી લિબર્ટીઝ ઉમેરવામાં આવી છે. પરંતુ તેનાથી આપણા દેશની જાંબાઝીમાં જરાય ઊણપ આવતી નથી.
  • ‘ટૅક ઑફ’નું સ્ટોરી ટેલિંગ એટલું જબરદસ્ત છે કે મેં સબટાઇટલ્સ વિના આ ફિલ્મ જોઈ હોવા છતાં મારી મજામાં જરાય ઓટ આવી નથી. જો સબટાઇટલ્સ વિના જોઈ શકો તો અત્યારે આ ફિલ્મ થિયેટરોમાં ચાલી રહી છે. નહીંતર થોડા દિવસોમાં DVD બહાર પડી જાય ત્યારે તો અચૂક જોવા જેવી છે. હું દિલથી એક્સપેક્ટ કરું કે આ ફિલ્મની હિન્દી રિમેક બને કોઈ સશક્ત અદાકારા તેમાં સમીરાનું પાત્ર ભજવે.

રેટિંગઃ ***1/2 (સાડા ત્રણ સ્ટાર)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Kali (Malayalam)

– એક વર્ષથી જેના વિશે લખવાનું રહી જતું’તું, તેનો મેળ હવે પડ્યો. રીઝન? ગઈ કાલે જોયેલી મલયાલમ ફિલ્મ ‘કલિ.’ રીઝન? એનો સુપર હૉટ ડુપર ક્યુટ હેન્ડસમ હીરો દુલ્કર સલમાન. આપણા સલીમપુત્ર વાંઢા સલમાનનો તો હું જરાય ફૅન નથી, પણ આ મમૂટીપુત્ર દુલ્કર સલમાન માટે મારા દિલમાં એક સ્પેશ્યલ વેલ્વેટ કોર્નર છે. અગેઇન, રીઝન? કરો રિવાઇન્ડ અને ચાલો, મણિ રત્નમની એક્ઝેક્ટ એક વર્ષ પહેલાં આવેલી તમિળ ફિલ્મ ‘ઓકે કન્મની’ જોવા.

મણિ રત્નમની દુલ્કર સલમાન-નિત્યા મેનન સ્ટારર ‘ઓ કાધલ કન્મની’નું પોસ્ટર. હવે આ ફિલ્મની આદિત્ય રોય કપૂર-શ્રદ્ધા કપૂર સ્ટારર હિન્દી રિમેક ‘ઓકે જાનુ’ના નામે બની રહી છે.

– મણિસરની ૨૦૧૩ની મુવી ‘કડલ’ (મીનિંગઃ દરિયો) મેં મિસ કરેલી (ધિક્કાર હૈ!). એટલે પ્રાયશ્ચિત માટે જેવી ‘ઓ કાધલ કન્મની’ (મીનિંગઃ ઓ=O, કાધલ= પ્રેમ, કન્મની= આંખ જેવી અણમોલ) રિલીઝ થઈ એટલે સ્લોમોશનમાં ફાસ્ટ દોડ મૂકી અને PVRમાં હું ને વાઇફી સજોડે થપ્પો કરી આવ્યાં. બૉસ, એ માણસ નામે મણિ રત્નમની એ ૨૪મી ફિલ્મ હતી એ, પણ જરાય ક્રિએટિવ ફટીગ નહીં. એવી યુથફુલ કે આપણા ચેતન ભગત, અયાન મુખર્જી કે અભિષેક કપૂર માથે બબ્બે બેડાં મૂકીને રીતસર પાણી ભરે. મણિસરની ફિલ્મમાં હિરોઇન હોય એના કરતાંય વધુ બ્યુટિફુલ લાગે (ફિલ્મોગ્રાફી જોઈ લો). અહીં હતી નિત્યા મેનન. ‘ક્રાઇમ માસ્ટર ગોગો’નેય રમવાનું મન થઈ જાય એવી મસ્ત ગોળમટોળ લખોટી જેવી આંખો અને દેશી ગોળના દડબા જેવી મીઠડી પર્સનાલિટી. સાથે હતો દુલ્કર સલમાન. આ મારા કીબૉર્ડ કી કસમ, અત્યારે હિન્દીમાં પણ આના જેવો સુપરહૉટ યંગ એક્ટર એકેય નથી. મતલબ કે હિલ સ્ટેશનની સવારની ઠંડક જેવી ફ્રેશ જોડી. આમેય મણિસરની ફિલ્મોની પૅરને જોઇને ઑડિયન્સને એનાં પ્રેમમાં પડવાનું મન થાય, થાય ને થાય જ! (અંગૂઠા લગવા લો!)

અને સ્ટોરી? કમ્પ્લિટલી મુંબઈમાં બૅઝ્ડ. મુંબઈ આ ફિલ્મ જેટલું રોમેન્ટિક છેલ્લે ક્યારે લાગેલું એ મને યાદ નથી. આર્કિટેક્ટ છોકરી અને વીડિયોગેમ ડિઝાઇનર છોકરો. આપણા મોહનિશ બહલે કહેલું કે ‘લડકા-લડકી દોસ્ત નહીં હો સકતે’, એટલે આ બંનેય પ્રેમમાં પડે. લેકિન લગન જેવી ચિપકુ સિસ્ટમમાં કોણ પડે? એટલે ઑવર ટુ લિવ-ઇન. પણ જે ઘરમાં એ બંને PG તરીકે રહે એના માલિક પ્રકાશ રાજ અને (સૅન્સર બૉર્ડ ફેમ) લીલા સૅમ્સનનો પ્રેમ એમની રિલેશનશિપમાં F5 પ્રેસ કરી દે! (આ પ્રકાશ રાજ એકદમ લુચ્ચો છે, પૈસા કમાવા માટે જંક ફૂડ જેવા જોકરિયા રોલ અહીં કરશે અને ખરેખરા ઝન્નાટેદાર-સૅન્સિટિવ-પર્ફોર્મન્સ ઑરિએન્ટેડ રોલ એ ત્યાંની ફિલ્મો માટે અનામત રાખશે!) અહીં એ આધેડ કપલની મૅચ્યોર લવ સ્ટોરી પણ એટલી જ ઇફેક્ટિવ છે.

છેલ્લાં પાંચ વર્ષમાં આવેલી તમામ રોમકોમ નોવેલ્સની હિટલર સ્ટાઇલમાં હોળી કરવાનું મન થાય એવી ફ્રેશ આ ‘ઓ કાધલ કન્મની’માં એક ટ્રેક આપણા અમદાવાદનો પણ છે. એમાં બાલકૃષ્ણ દોશી (યસ, ધ B V Doshi હિમસેલ્ફ) હિરોઇનને અમદાવાદની ગુફા બતાવીને તેનું સ્ટ્રક્ચર સમજાવતા હોય, હિરો-હિરોઇન અડાલજની વાવમાં લોંગ ડિસ્ટન્સ વાતો કરતાં હોય અને રાતે માણેકચોકની પાઉંભાજી ખાતાં હોય… અને બૅકગ્રાઉન્ડમાં રહેમાનનું મ્યુઝિક! ઔર જીને કો ક્યા ચાહિયે?!

– એઝ એક્સપેક્ટેડ હમણાં જ મેં વાંચ્યું કે આ ‘ઓકે કન્મની’ની હિન્દી રિમેક બની રહી છે, આદિત્ય રૉય કપૂર અને શ્રદ્ધા કપૂરને લઇને. બિલિવ મી, મારો જીવ બળીને ઍશટ્રે થઈ ગયો. એક તો એ ઑવરએક્સપોઝ્ડ પૅરને બદલે કોઈ નવા ચહેરા લેવા જેવા હતા, અને બીજું એનું ડિરેક્શન શાદ અલીને અપાયું છે (મને હજી સપનામાં ક્યારેક વિવેક ઓબેરોય પીળો શર્ટ પહેરીને ‘સાથિયાઆઆઆ’ સાથે કૂદતો દેખાય છે ને હું ઝબકીને જાગી જાઉં છું!). ત્યારથી મેં તો એક્સ્ટ્રા બે દીવા કરવાના ચાલુ કરી દીધા છે કે એ હિન્દી રિમેક અભેરાઈ પર ચડી જાય. જોવી હોય તો ઑરિજિનલ જ જુઓ, આવી ઝેરોક્સ કૉપીઓમાં પછી રાતની ઠંડી ખીચડી સવારે વઘારીને ખાતા હોઇએ એવી જ ફીલ આવે છે.

– હવે એક વર્ષનો જમ્પ અને વાત ગઈકાલે (રાજહંસ મલ્ટિપ્લેક્સમાં) જોયેલી દુલ્કર સલમાનની ગરમા ગરમ રિલીઝ ‘કલિ’ (મીનિંગઃ કંટ્રોલ ન થાય એવો કાળઝાળ ગુસ્સાનો જ્વાળામુખી). લોચો શું થયો ખબર છે? એ મલયાલમ ફિલ્મમાં ઇંગ્લિશ સબટાઇટલ્સ જ નહોતાં! અને મજા શું આવી ખબર છે? ક્યાંય કશું મિસ થયું હોય એવું ન લાગ્યું! આ પણ છે તો લવ સ્ટોરી, લેકિન સેન્ટરમાં છે દુલ્કરના હાઇપર એન્ગરનો જ્વાળામુખી. પળવારમાં હિંસક થઈ જતો અતિશય શૉર્ટટેમ્પર્ડ હિરો અને એના પ્રેમમાં પડીને પરણેલી પારેવા જેવી હિરોઇન સાઈ પલ્લવી. આ મલયાલમ ફિલ્મ ‘કલિ’ અંગ્રેજી ‘ઍન્ગર મેનેજમેન્ટ’થી શરૂ થઇને હિન્દી ‘NH10’ને અડીને પસાર થઈ જાય છે. પણ અહીં એકેએક સીનમાંથી પોતીકી ઑથેન્ટિસિટીનો રણકાર સંભળાય છે. આ ફિલ્મની લીડ પૅર પણ ‘પૅર નેક્સ્ટ ડૉર’ જેટલી રિયલિસ્ટિક અને એ બંને જે પણ સિચ્યુએશન્સમાંથી પસાર થાય એય ATMમાંથી નીકળેલી નવી નોટ જેવી ફ્રેશ, ઑથેન્ટિક. અહીં હિરોઇન સાઈ પલ્લવીને બંને ગાલે એકદમ રિયલ લાગે તેવાં પિમ્પલ્સ પણ બતાવાયાં છે, માનશો? (એવી એકાદી હિન્દી ફિલ્મની હિરોઇન યાદ કરો તો?) ઍક્ટિંગ, સિનેમેટોગ્રાફી અને સૂધિંગ મ્યુઝિક ઉપરાંત આ કલિનું બૅકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક અને સાઉન્ડ ડિઝાઇન ખરેખર ગજ્જબ છે!

– હવે તમે આ બંને ફિલ્મો જુઓ, ન જુઓ, ઇટ્સ અપ ટુ યુ. પણ અસલી ફિલ્મો તો બાકી મરાઠી, બંગાળી ને સાઉથની ચાર ભાષાઓમાં બને છે, બાકી તો…! (અતિશયોક્તિ? હઇમ્જા હવે!)

– હા, ગયા વર્ષે ‘ઓકે કન્મની’ ને ગઇકાલે ‘કલિ’ (રિસ્પેક્ટિવલી, તમિળ અને મલયાલમ ઑડિયન્સ સાથે) જોયાં ત્યારે એક વાત નૉટિસ કરી. બચ્ચાં-કચ્ચાં સાથે આવ્યાં હોવા છતાં એક પણ માણસે વચ્ચે અવાજ નહોતો કર્યો, ફોન પર વાત નહોતી કરી. ઑડિયન્સ તરીકે અને કળાની કદરદાનીમાં પણ આપણે હજી ઘણું શીખવાનું બાકી છે.

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

દૃશ્યમ

આંખે દેખ્યું જૂઠ

***

તમારા નખની વસ્તી ઓછી કરી દે, હૃદયના ધબકારા વધારી દે, એવી આ અફલાતૂન સસ્પેન્સ થ્રિલર ફિલ્મ કોઇપણ ભોગે ચૂકવા જેવી નથી.

***

drishyamposter‘બાહુબલિ’ની ગગનચુંબી સફળતાએ સાબિત કરી આપ્યું કે એક એકથી ચડિયાતી ફિલ્મો બનાવવામાં દક્ષિણ ભારતનો ફિલ્મ ઉદ્યોગ આપણા બૉલીવુડ કરતાં દસ ડગલાં આગળ છે. તેમાં વધુ એક ઉમેરો છે ‘દૃશ્યમ.’ વાતના છેડા છેક જપાનમાં અડે છે. ૨૦૦૫માં જપાનમાં ‘ધ ડિવોશન ઑફ સસ્પેક્ટ X’ નામની થ્રિલર નવલકથા એવી સુપરહિટ થઈ કે તેની વીસ લાખથીયે વધુ નકલો વેચાઈ ગઈ. તેના પરથી જપાનમાં જ ‘સસ્પેક્ટ X’ નામની ફિલ્મ બની. તેના પરથી ૨૦૧૨માં દક્ષિણ કોરિયામાં ‘પર્ફેક્ટ નંબર’ નામે ફિલ્મ બની. એ પછી વારો આવ્યો ભારતનો. મૂળ વાર્તા પરથી પ્રેરણા લઇને કેરળના ટેલેન્ટેડ ફિલ્મમેકર જીતુ જોસેફે સુપરસ્ટાર મોહનલાલને લઇને ૨૦૧૩માં ‘દૃશ્યમ’ નામે ફિલ્મ બનાવી. મલયાલમ ફિલ્મોના ઇતિહાસમાં સૌથી વધુ સફળ ફિલ્મોની યાદીમા સ્થાન પામનારી એ ફિલ્મ પછી તો બધી દક્ષિણ ભારતીય ભાષાઓમાં બની. હવે છેક હિન્દીમાં નિશિકાંત કામતે અજય દેવગણ-તબ્બુ-શ્રિયા સરનને લઇને એ જ ‘દૃશ્યમ’ નામથી તેની વધુ એક રિમેક બનાવી છે. બિલોરી કાચ લઇને જોઇએ તો દેખાતા અમુક વાંધાવચકાને બાદ કરતાં આ ફિલ્મ એક અફલાતૂન સસ્પેન્સ થ્રિલર છે, તેમાં કોઈ બેમત નથી.

સચ, જૂઠ અને સાબિતી

વિજય સાળગાંવકર (અજય દેવગણ) ગોવામાં કૅબલ સર્વિસ ચલાવે છે. પ્રેમાળ પત્ની નંદિની (શ્રિયા સરન) અને બે દીકરીઓનો સ્નેહના મજબૂત તાંતણે બંધાયેલો એનો પરિવાર. માંડ ચાર ચોપડી ભણેલા વિજયનો એક ગાંડો શોખ છે, ફિલ્મો જોવાનો. ફિલ્મો જોઈ જોઇને એનું દિમાગ એસીપી પ્રદ્યુમ્ન કરતાં પણ વધારે તેજ થઈ ગયું છે. હવે કરમનું કરવું ને ગોવાના ઇન્સ્પેક્ટર જનરલ ઑફ પોલીસ મીરાં દેશમુખ (તબ્બુ)નો જુવાન દીકરો ગાયબ થઈ જાય છે. એને ગાયબ કરવાનું આળ આવે છે આ વિજય સાળગાંવકર પર. હવે સવાલ એ છે કે શું ભગવાનના માણસ જેવો દિલેર અને બચરવાળ માણસનું એ કૅસ સાથે કોઈ જોડાણ હોઈ શકે ખરું? અને આમેય કાનૂન તો સબૂત માગે ને? એ સબૂત એટલે કે પુરાવા મળશે ખરા? સવાલો ઘણા છે, જવાબ એક જ છે, ફિલ્મ પોતે.

કિલર થ્રિલર

ફિલ્મ જોતાં જોતાં ભેજાનું દહીં થઈ જાય એવી વાર્તાઓ કહેવાની એક પૅટર્ન હોય છે. શરૂઆતમાં એક ક્રાઇમ થઈ જાય અને બાકીની ફિલ્મ તેના ફોલોઅપ તરીકે આગળ વધ્યા કરે. જ્યારે આ ‘દૃશ્યમ્’નું કામકાજ એના કરતાં ઊંધું છે. શરૂઆતમાં ખાસ્સા પોણો કલાક સુધી આપણને મસ્ત ગોવાદર્શન કરાવવામાં આવે. વિજય સાળગાંવકરની નાનકડી પણ મીઠડી દુનિયા બતાવાય. એનો પરિવાર, એના મિત્રો, કરપ્ટ પોલીસવાળા સાથે એની નોંકઝોંક, એના કૅબલ સર્વિસના આસિસ્ટન્ટ સાથે એની હળવી માથાકૂટો… આપણને થાય કે આ શું ટાઇમની બરબાદી કરે છે? ઝટ મુદ્દા પર આવોને. પરંતુ જેવી એક ઘટના બને કે તરત જ ફિલ્મ સીધી ચોથા ગિયરમાં આવી જાય. એટલું જ નહીં, છેક છેલ્લી ઘડીએ આખા સસ્પેન્સનું પડીકું ખૂલે, ત્યારે આપણા દિમાગમાં અચાનક હેલોજન લેમ્પનો ઉજાસ પથરાઈ જાય કે ભઈ, શરૂઆતમાં આપણને જ્યાં સુસ્તી લાગતી હતી ત્યાં તો કેટલીયે વાતોનાં રહસ્ય છુપાયેલાં હતાં.

ફ્રાન્સમાં રૉબર્ટ બ્રેસોં નામના એક ફિલ્મમૅકર થઈ ગયા. આપણે આપણા હૃદયના ધબકારા સાંભળી શકીએ એવી થ્રિલ ઊભી કરવામાં એમની માસ્ટરી. એમની એક કોમન થીમ એ રહેતી કે વાર્તામાં શું થયું, કોણે કર્યું એ નહીં, પણ કેવી રીતે કરશે એ પ્રશ્ન હવામાં લટકતો રહેતો. બસ, આ ‘દૃશ્યમ’ એવી જ છે. અહીં જે કંઈ બને છે એ બધું જ તમારી સામે છે. છતાં તદ્દન અશક્ય લાગતી એક સ્થિતિમાંથી માણસ કેવી રીતે નીકળી શકે છે એમાં જ બધો રોમાંચ સમાયેલો છે. ખાસ કરીને ઇન્ટરવલ પછી ફિલ્મ એ હદે તમને જકડી લે છે કે દર થોડીવારે તમને છાતીમાં થડકારો થાય કે, ‘હે મા, માતાજી. હવે તો ગયા.’

બહુ ઓછી એવી ફિલ્મો હોય છે, જે થિયેટરમાંથી બહાર નીકળ્યા પછીયે તમારી સાથે રહે. ‘દૃશ્યમ’ તેમાંની એક છે. કલાકો સુધી તમે વિચાર્યા કરો કે પેલાનું શું થયું? ફલાણાનું તેમ શા માટે ન થયું? ઘણા એવીયે ફરિયાદો કરશે કે અજય દેવગણ ફેમિલી મેન છે તો પત્ની અને બે દીકરીઓને એકલાં મૂકીને રાતોની રાતો પોતાની કૅબલની ઑફિસમાં જ કેમ પડ્યો રહે છે? ફિલ્મનો પહેલો ટર્નિંગ પોઇન્ટ જ્યાં આવે છે તે સીન પૂરતો કન્વિન્સિંગ લાગતો નથી. ઉપરથી જે લોકો તેનું ઑરિજિનલ મલયાલમ વર્ઝન જોઇને બેઠા છે, તેઓ અભિનેતા મોહનલાલ (તબ્બુવાળી એમની ‘સઝા-એ-કાલાપાની’ યાદ છેને?)ના નામનો જ જયજયકાર બોલાવશે. કાયદાનાં ચશ્માં પહેરીને ફિલ્મ જોઇએ તો લાગે કે આ તો ખોટું છે યાર. તેમ છતાં તમે છેક સુધી કોનો પક્ષ લેવો તે નક્કી ન કરી શકો, તે આ ફિલ્મની સફળતા છે. ઊલટું, તમે જ્યારે એક નખશિખ થ્રિલર જોયાના સંતોષ સાથે સિનેમા હૉલની બહાર નીકળો ત્યારે તમને એવોય વિચાર આવે કે શરૂઆતમાં જે વિગતો સાવ ધીમી, બોરિંગ અને સામાન્ય જણાતી હતી, તેમાં જ ઘણાં બધાં રહસ્યો છુપાયેલાં હતાં. એ વિગતો રિકૉલ કરવા માટે તમે ફરી પાછી એકવાર ફિલ્મ જોવાનું નક્કી કરી લો.

અંગ્રેજીમાં ‘મૅક-બિલિવ’ નામનો એક શબ્દપ્રયોગ છે. જ્યારે આપણી આંખો સામે એવી પરિસ્થિતિ આવીને ઊભી રહી જાય કે સત્ય અને છળ વચ્ચે તફાવત કરવો જ અશક્ય બની જાય. આ પ્રકારની થીમ ધરાવતી ‘કત્લ’ (સંજીવ કુમાર), ‘ડાયલ એમ ફોર મર્ડર’ (અલ્ફ્રેડ હિચકોક), ‘ધ પ્રેસ્ટિજ’ (ક્રિસ્ટોફર નોલાન), ‘નાઉ યુ સી મી’, ‘યુઝવલ સસ્પેક્ટ્સ’ (હિન્દીમાં ‘ચોકલેટ’), ‘જ્હોની ગદ્દાર’ વગેરે ક્લાસિક ફિલ્મો આપણે અગાઉ જોઈ ચૂક્યા છીએ. આ હિન્દી ‘દૃશ્યમ’ એટલી મહાન છે કે નહીં તે વિશે મતભેદ હોઈ શકે, પરંતુ તેને આ કેટેગરીમાં મૂકી શકાય તે નિઃશંક વાત છે. આ લિસ્ટમાં અજય દેવગણની જ ૨૦૦૨માં આવેલી હૉલીવુડની ‘પ્રાઇમલ ફિઅર’થી પ્રેરિત ફિલ્મ ‘દીવાનગી’નો પણ સમાવેશ કરી શકાય.

શુભસ્ય શીઘ્રમ દૃશ્યમ

જો પાણીમાંથી પોરા કાઢવા બેસીએ તો ફિલ્મની ધીમી શરૂઆત અને એનર્જી વિનાની એક્ટિંગથી લઇને ગુલઝાર-વિશાલ ભારદ્વાજનાં બે ઠીકઠાક પરંતુ અહીં તદ્દન વણજોઇતાં ગીતો, અજય દેવગણની ઓછી ઇમોશનલ અપીલ, ઇન્સ્પેક્ટર જનરલ તરીકે ઓછી ટફ લાગતી તબ્બુ, વેડફાયેલા રજત કપૂર, ૧૬૩ મિનિટની લંબાઈ વગેરે ઢગલો મુદ્દા મળી શકે. પરંતુ સામે બોચીએથી પકડી લેતું સૅકન્ડ હાફનું ગજબનાક થ્રિલ, કોઈપણ બીબાંઢાળ થ્રિલર ફિલ્મથી અલગ એકદમ ફ્રેશ વાર્તા, ધીમે ધીમે અનફોલ્ડ થતું સત્ય, સબ ઇન્સ્પેક્ટર ગાયતોંડે બનતા એક્ટર કમલેશ સાવંત પર તમને ચડતી દાઝ, તરત જ ટિકિટ કઢાવી લેવાનું મન થાય તેવું (‘મસાન’ ફેમ) અવિનાશ અરુણે ઝીલેલું લીલુંછમ ગોવા જેવા અઢળક પ્લસ પોઇન્ટ્સ પણ દેખાઈ આવશે. સો વાતની એક વાત, વહેલી તકે પર્ફેક્ટ ‘ફેમિલી થ્રિલર’ એવી ‘દૃશ્યમ’ જોઈ આવો. શક્ય હોય, તો ઑરિજિનલ મલયાલમ ‘દૃશ્યમ’ જોશો તો થ્રિલનો ગુણાકાર પણ થશે. સાથોસાથ એ વાતની પ્રતીતિ પણ થશે કે અલ્ટિમેટલી તો ‘સ્ટાર પાવર’ કરતાં ‘સ્ટોરી પાવર’ વધારે મહાન હોય છે.

રેટિંગઃ **** (ચાર સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.