ગોલમાલ અગેઇન

કુછ ભી ચલેગા

***

આ બાલિશ ફિલ્મમાં પણ હસવું જ હોય તો તમને કોણ રોકી શકવાનું છે?!

***

રેટિંગઃ ** (બે સ્ટાર)

***

golmal-again-2દિવાળીના દિવસોમાં આપણે ત્યાં ફૂડ સેફ્ટી ખાતું અચાનક હાઇપર એક્ટિવ મોડમાં આવી જાય છે. મીઠાઇની દુકાનો અને રેસ્ટોરાંમાં દરોડા પડે, ભેળસેળિયા વાનગીઓનાં સેમ્પલ એકઠા કરવામાં આવે અને અખાદ્ય વસ્તુઓનો નાશ કરવામાં આવે. ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાત એ છે કે આવી વાનગીઓ ઝાપટનારા લોકોને એનાથી કશો જ ફરક પડતો નથી. એમને માવા, ચીઝ, પનીરના નામે કુછ ભી ખવડાવી દો, એ લોકો બડે આરામ સે ખાઈ જશે. દિવાળીના ટાઇમે રિલીઝ થતી ‘ગોલમાલ અગેઇન’ જેવી ફિલ્મોનું પણ એવું જ છે. લોકો માત્ર એટલું જ પૂછશે, ‘કોમેડી છે?’ ‘નંગુપંગુ જોક્સ તો નથી ને?’ ‘લાવો ત્યારે, આપો દસ ટિકિટ!’

ભૂતિયાપા

ફોર અ ચૅન્જ રોહિત શેટ્ટીની આ ફિલ્મ ગોવાને બદલે ઊટીમાં આકાર લે છે (જોકે આ રોહિત શેટ્ટીનું ઊટી છે, એટલે ત્યાં જઇને ખૂણેખૂણો ફેંદી મારશો તોય તમને આ ફિલ્મ જેવું ઊટી તો નહીં જ દેખાય). બી. આર. ચોપરાના ‘મહાભારત’માં હરીશ ભીમાણીએ ‘સમય’ તરીકે જેટલી કોમેન્ટરી કરેલી, એના કરતાં સહેજ જ ઓછી કોમેન્ટરીમાં તબુ આપણને કહે છે કે ઊટીના અનાથાશ્રમમાં પાંચ બાળકો ઊછરીને મોટાં થયાં છે અને હવે અલગ અલગ ટીમો પાડીને બિલ્ડર લોકો માટે જમીનો ખાલી કરાવવાનું કામ કરે છે. તે ગેંગમાં એક છે ‘અંગુલિમાલ’ અજય દેવગણ (સ્પેલિંગ પ્રમાણે ‘દેવજ્ઞ’), અલગ અલગ ઍન્ગલથી આશ્ચર્ય પામતો રહેતો અર્શદ વારસી, જીભને ઊટીનું સાઇટસીઇંગ કરાવતો રહેતો શ્રેયસ તળપદે, માત્ર ‘ગોલમાલ’ સિરીઝની ફિલ્મોમાં અને સૈફના ઘરના પ્રસંગોએ જ દેખાતો કુણાલ ખેમુ અને ગોવિંદા પછી ‘અ આ ઈ’ની ભાષા બોલતો એકમાત્ર એક્ટર(?) તુષાર કપૂર. હજી આમાં ડુંગર પર ડંગરી પહેરીને ફરતી થાકેલી પરિણીતી ચોપરા, પાર્ટ ટાઇમમાં વોઇસ ઓવર આપતી તબુ અને અન્ય અડધો ડઝન કલાકારોનો પણ સમાવેશ થાય છે. એક મોત આ બધાં રખડતાં પાત્રોને એક છત નીચે લાવે છે. ત્યાં ખબર પડે છે કે એ મોતની પાછળ હત્યા અને એક ભટકતી આત્માનો ઍન્ગલ પણ છે.

ચાલો, ભૂત ભૂત રમીએ

આરોપીઓ ધરપકડથી બચવા આગોતરા જામીન મેળવી લે છે, એ જ રીતે રોહિત શેટ્ટીએ પણ ‘ઇસ દિવાલી, લોજિક નહીં, સિર્ફ મેજિક’ જેવી ટૅગલાઇન લખીને આગોતરા મેળવી લીધા છે. એ પછી એમને હસાવવાના નામે કુછ ભી ઠપકારવાની છૂટ મળી જાય છે. માત્ર ટાઇમપાસાર્થે આવેલા લોકોના ખિખિયાટા ઉઘરાવી લે એટલે સર્કિટ પૂરી પણ થઈ જાય છે (આમેય ભેળસેળિયા હવા, પાણી, ખોરાક, રાજકારણીઓ બધું જ પચાવી જતી ઑડિયન્સને બીજું શું જોઇએ, હેં?).

એક્ચ્યુઅલી, રોહિત શેટ્ટીએ અલગ અલગ કેરેક્ટરિસ્ટિક્સ ધરાવતાં પાંચેક પાત્રો સફળતાપૂર્વક ડેવલપ કરેલાં. હવે એ એમને લઇને કુછ ભી રિમિક્સ ખીચડી પકાવ્યા કરે છે. આ સિરીઝની ફિલ્મોની મજા એ છે કે તેની દરેક લેટેસ્ટ રિલીઝને ‘અગાઉની ફિલ્મો કરતાં સારી’નું બિરુદ આપી શકાય છે! અત્યાર સુધીની તમામ ગોલમાલ ફિલ્મો ઉછીની સ્ટોરી પર આધારિત હતી (‘ગોલમાલ-1’ ગુજરાતી નાટક ‘અફલાતૂન’, ‘ગોલમાલ-2’ કિરણ કુમાર સ્ટારર ‘આજ કી તાઝા ખબર’, ‘ગોલમાલ-3’ જૂની હિંદી ફિલ્મ ‘ખટ્ટામીઠા’). હવે આ લેટેસ્ટ ફિલ્મ શેના પર આધારિત છે તેનો પુરાવો ન મળે ત્યાં સુધી તેને ઑરિજિનલ માનવામાં આવી રહી છે. પરંતુ એવું કહી શકાય કે આ ફિલ્મ કંઇક અંશે ‘ગોલમાલ’+‘એન્ટરટેનમેન્ટ’+‘ફિલ્લૌરી’ ટાઇપની ચાઇનીઝ ભેળ જેવું કંઇક છે.

ઑડિયન્સના IQને ‘ટેકન ફોર ગ્રાન્ટેડ’ લઇને હસાવવા માટે રોહિત શેટ્ટી અને લેખકોએ દરેક પાત્રને અલાયદાં સિટકોમ ટાઇપની પર્સનાલિટી આપી દીધી છે. કોઈ આંગળી મરોડે, કોઈ ‘ઉં..આં’માં બોલે, કોઈ વારેવારે ભૂલીને ગાંડા કાઢવા માંડે, કોઈ જીભના વિશિષ્ટ મરોડ થકી ફની ઉચ્ચારો કાઢે વગેરે. બાકી જ્યાં કોમેડીનો મસાલો ઓછો પડતો લાગે ત્યાં ‘જોડકણાં સમ્રાટ’ રાઇટર બેલડી સાજિદ-ફરહાદને કામે લગાડવામાં આવે. જે આવા ‘સાંભાર હૈ તૌ ચટની હૈ, ઝ્યાદા ફૈલોગે તો પેન્ટ ફટની હૈ’, ‘નકલી ભૂતોં કે રામ ગોપાલ વર્મા, ચૂહોં કે જિમી શેરગિલ, ભૂતનિયોં કી બિપાશા બસુ’, ‘વાસ્તા… સડા હુઆ પાસ્તા’, ‘કલ્ટી નહીં, મૈં તો આજ-ટી પીઉંગા…’ ટાઇપની લાઇન્સનું એસેમ્બલી લાઇન પ્રોડક્શન કરી દે છે. આ લાઇનોને ફાસ્ટફૂડ પરના ચીઝની જેમ ભભરાવીને કામ ચલાવવામાં આવે છે.

હજી આ ઑલરેડી ક્રાઉડેડ ફિલ્મમાં ગિર્દી કરવા માટે અન્ય કલાકારો પણ ઠાંસવામાં આવ્યા છે. જેમ કે, પોતે હજી સ્ક્રિપ્ટ વિના પણ હસાવી શકે છે તેની ખાતરી કરાવતો જ્હોની લીવર, હું સિરિયસ એક્ટિંગ માત્ર સાઉથની ફિલ્મોમાં જ કરીશ (અને હિન્દીમાં તો ઑવરએક્ટિંગ જ કરીશ) એવી પ્રતિજ્ઞા લઇને આવેલો પ્રકાશ રાજ, વિશ્વનો એકમાત્ર ઇચ્છાધારી સાપ વ્રજેશ હિરજી, એક ‘મસાન’ એક ‘આંખો દેખી’ની સામે હું દસ ‘ગોલમાલ’ કરીશ એવી થિયરીમાં માનતા સંજય મિશ્રા, ‘મારે જેટલી એક્ટિંગ કરવાની હતી એ મેં પ્રકાશ ઝાની ફિલ્મોમાં કરી લીધી’ એવું સાબિત કરતો ‘વસૂલી ભાઈ’ મુકેશ તિવારી, ‘ગેમ ઑફ થ્રોન્સ’ને બદલે સુરજ બડજાત્યાની ફિલ્મોમાં પોતાનું ટેલેન્ટ પ્રદર્શિત કરનારો ત્રિનામધારી નીલ નીતિન મુકેશ, સરકારી આંખની હૉસ્પિટલમાંથી ચોરેલાં ડાર્ક ચશ્માં પહેરીને ફરતા સચિન ખેડેકર… સહિતના એટલા બધા કલાકારો છે કે ‘ગોલમાલ ઇલેવન’ વર્સસ ‘વર્લ્ડ ઇલેવન’ની મૅચ રમાડો તો ચિયર લીડર્સ અને ઑડિયન્સ સહિતના લોકો ભેગા થઈ જાય!

આમ તો લોજિક વાપરવાની મનાઈ છે, તેમ છતાં ભૂલથીયે સહેજ લોજિક વપરાઈ જાય તો ખ્યાલ આવે કે બદલો લોવા માટે ભટકતી પ્રેતાત્માએ ધાર્યું હોત તો તે પાંચેક મિનિટમાં જ વિલનલોગ અને ફિલ્મનો ખેલ ખતમ કરી ચૂકી હોત. પરંતુ એવું થાય તો આ ઑવરક્રાઉડેડ ફિલ્મનું શું થાય? વળી, આ ફિલ્મની ભટકતી પ્રેતાત્મા પણ ગજબ છે. તે ગુજરાતના ‘વિકાસ’ની જેમ માત્ર ‘જુબાં કેસરી’ ધરાવતા લોકોને જ દેખાય છે, બાકીના લોકો માટે તે સાબિતી વિના જ સ્વીકારી લેવાનો પ્રમેય બનીને રહી જાય છે. એક સીનમાં અજય દેવગણને ડરાવવા માટે બાકીના કલાકારો અમેરિકાના રાઇટ વિંગ એક્સ્ટ્રીમિસ્ટ ભાંગફોડિયા ગ્રૂપ ‘કુ ક્લક્સ ક્લાન’નો કોશ્ચ્યુમ પહેરીને આવે છે, જે ઑફેન્ડિંગ બની શકે, લેકિન નો. કારણ? આગોતરા જામીન! આમ તો રોહિત શેટ્ટી પોતે પણ અલગ પ્રકારનો ‘એક્સ્ટ્રીમિસ્ટ’ જ છે. એની આ ફિલ્મમાં (પણ) બધું એક્સ્ટ્રીમ જ છે. એશિયન પેઇન્ટ્સના શૅડકાર્ડ કરતાં પણ વધુ એક્સ્ટ્રીમ રંગો, એક્સ્ટ્રીમલી લાઉડ બૅકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક, એક્સ્ટ્રીમલી ભંગાર રીતે રિમિક્સ કરાયેલાં ‘આતે જાતે’ અને ‘નીંદ ચુરાઈ મેરી’ જેવાં સોંગ્સ, એક્સ્ટ્રીમ ઑવરએક્ટિંગ અને અઢી કલાક ઉપરની ફિલ્મની એક્સ્ટ્રીમલી લોંગ લોંગર લોંગેસ્ટ લંબાઈ.

રોહિત શેટ્ટીની આ ફિલ્મ ખાસ્સી સેલ્ફ અવૅર પણ છે. એટલે કે તેમાં રિયલ લાઇફનાં, પોતે જે ભવાડા કરે છે તેનાં એક્ચ્યુઅલ રેફરન્સ પણ આવતા રહે. જેમ કે, અજય દેવગણ ‘સિંઘમ’ની સ્ટાઇલો મારે અને બીજા કલાકારો એને રોકે, અજય પરિણીતી પાછળ લટ્ટુ થાય ત્યારે બાકીના કલાકારો એના ઍજ ડિફરન્સને દર્શાવવા માટે ‘ફાધર+ફિગર-‘ચીની કમ’’ના જોક્સ મારે, અજય દેવગણ પોતાની જૂની ફિલ્મોની જેમ બે કાર પર ઊભો રહીને એન્ટ્રી મારે, ટાઇટલ સોંગમાં ખુદ રોહિત શેટ્ટી કાર ડ્રાઇવ કરતો હોય, નાના પાટેકરના જોક્સ+મિમિક્રી આવે… મીન્સ એ લોકોને ખબર છે કે તેઓ માત્ર ટાઇમપાસ મનોરંજન જ પીરસી રહ્યા છે. એટલે આપણે પણ ઝાઝા ઇમોશનલ થવાની જરૂર નથી. કેમ કે, બડી બેશર્મીથી પ્રોડ્યુસર લોકોએ ફિલ્મમાં ‘ઇન્ટેક્સ’, ‘ફિનોલેક્સ’, ‘બ્રાઇટ આઉટડૉર લાઇટ્સ’, ‘ચિંગ્સ સિક્રેટ’, ‘પેટીએમ’, ‘ક્વૉલિટી વૉલ્સ આઇસક્રીમ’, ‘બીઇંગ હ્યુમન બાઇસિકલ્સ’ વગેરેની આપણા માથા પર વાગે એ રીતે જાહેરખબરો લઈ લીધી છે. યાને કે ફિલ્મનો ખર્ચો નીકળી ચૂક્યો છે, આપણે તો બસ તેમને નફો જ કરાવી રહ્યા છીએ!

વ્હોટ્સ યૉર IQ?

એક્ચ્યુઅલી, ‘ગોલમાલ સિરીઝ’ હવે ‘સિક્વલ ફટીગ’થી પીડાવા લાગી છે. તેનાં પાત્રો શું કરશે તે આપણને ખબર જ છે, એટલે એમની હરકતો આપણને હસાવતી નથી. છતાં રોહિત શેટ્ટીની આ ‘બાળફિલ્મ’માં હસવું જ છે એવું નક્કી કરીને ગયા હો તો છૂટક છૂટક દૃશ્યોમાં હસવું આવી શકે. પરંતુ ગંભીરતાથી વિચારીએ તો સમજાય છે કે ઑડિયન્સ તરીકે આપણે વધુ સારી અને મૅચ્યોર કોમેડી ફિલ્મો મેળવવાને હદકાર છીએ, સાવ આવી ફૂવડ, ચાઇલ્ડિશ, ઇમ્મૅચ્યોર ફિલ્મો નહીં. ‘ગોલમાલ અગેઇન’ને અંતે દર્શાવાતી ગૅગ રીલ પત્યા પછી રોહિત શેટ્ટી અને એમની ટીમ જે આત્મવિશ્વાસથી ‘સી યુ સૂન’નું પાટિયું બતાડે છે એ જોતાં ભવિષ્યમાં એ ‘ગોલમાલ વન્સ અગેઇન’, ‘ગોલમાલ વન મોર ટાઇમ’ કે ‘ગોલમાલ ઇન્ફિનિટી’ લઇને આવશે જ!

(Reviewed for divyabhaskar.co.in)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

હાઉસફુલ-૩

કોલમઃ ફિલ્મ રિવ્યૂ

હેડિંગઃ પેઇનફુલ

ઇન્ટ્રોઃ આ ફિલ્મનું નામ ‘પેઇનફુલ’ જ હોવું જોઇતું હતું, કેમ કે જોયા પછી માથું, કાન, આંખો ઇવન વાળમાં પણ દુખાવો થવા માંડે છે, એ પણ ત્રણ ગણો.

‘પ્રેમ અને જંગમાં બધું જ ચાલે’ એ કહેવતમાં હવે એક ઉમેરો કરવાની જરૂર છે, તે છે ફુવડ કોમેડી. સાજિદ નામધારી ફિલ્મમૅકરોcheck-out-the-ensemble-cast-in-the-brand-new-posters-of-housefull-3-22, પછી તે સાજિદ ખાન હોય, સાજિદ નડિયાદવાલા હોય કે પછી સાજિદ-ફરહાદ હોય, તે એકવાર જિદ્દ લઇને બેસે કે લોકોનું જે થવાનું હોય તે થાય, આપણે તો હસાવીને જ છૂટકો કરવાના. બસ, પછી ‘હાઉસફુલ-૩’ જેવી ફિલ્મોનું જ ઉત્પાદન થાય. એટલે આ ફિલ્મનું ટ્રેલર જોયા પછીયે જો તમને ઍડવેન્ચર સ્પોર્ટ તરીકે તે જોવાના અભરખા થતા હોય, તો ટિકિટ ખરીદતાં પહેલાં આટલી વસ્તુઓ ચૅક કરી લેજોઃ કાનમાં નાખવાનાં રૂનાં પૂમડાં, માથાના દુખાવાની ગોળી અને તમારી મૅડિક્લેઇમ કે લાઇફ ઇન્સ્યોરન્સ પૉલિ
સી. સલામતી ખાતર હૅલમેટ પહેરીને ફિલ્મ જોશો તો બચવાના ચાન્સીસ વધી જશે. થોડાઘણા વાળ પણ શહીદ થતા બચી જશે.

લોઢાના લાડુ

લંડનની માલીપા ત્રણ વાંઢી કન્યાઓના એક ગુજરાતી બાપ બટૂક પટેલ (બમન ઇરાની) રહે છે. થેમ્સ નદીને કાંઠે રહેતી એમની ત્રણ દીકરીઓ ગંગા (જૅકલિન ફર્નાન્ડીઝ), જમના (લિઝા હૅડન) અને સરસ્વતી (નરગિસ ફખરી)નાં જોબનિયાં બે કાંઠે ઉછાળાં મારે છે. પરંતુ ખમણ ખાતા પિતાના ખોળિયામાં એક વહેમનો ખીલો ખોડાયેલો છે કે જો દીકરીઓનાં લગ્ન થશે તો તરત જ એમનાં ચૂડી-ચાંલ્લા ભાંગશે. લેકિન દીકરીઓએ તો ઑલરેડી ત્રણ મરદ મૂછમૂંડાઓને દલડાં દઈ દીધાં છે. બાપાની ટેક પૂરી કરવા એ ત્રણેય ભાયડાઓ સૅન્ડી (અક્ષય કુમાર), ટેડી (રિતેશ દેશમુખ) અને બન્ટી (અભિષેક બચ્ચન)ને અનુક્રમે વ્હીલચેર ગ્રસ્ત, અંધ અને મૂક બનાવીને ઢોકળા પટેલની સામે પેશ કરે છે. ઢોકળા પપ્પા એમનો ટેસ્ટ લઇને પાસ તો કરે જ છે, પરંતુ ક્યાંકથી ત્રણ વિલન અને મુંબઈના એક રિટાયર્ડ ડૉન ઊર્જા નાગરે (જૅકી શ્રોફ) ફૂટી નીકળે છે. દિમાગ બહારવટે ચડી જાય એવો ટ્વિસ્ટ આવે છે અને ભડાકે દઈ દેવાનું મન થાય એવી ભાંજગડ સાથે ફિલ્મનો ફાઇનલી અંત આવે છે.

ભાંગી નાખો, તોડી નાખો, ભુક્કો કરી નાખો

સામાન્ય રીતે ફિલ્મોમાં પહેલાં પાત્રો નક્કી થાય, એ પછી તે કેવી રીતે વર્તશે તે નક્કી થાય. અહીં છપ્પન વ્હોટ્સએપ ગ્રૂપોના ઍડમિન જેવા સાજિદ-ફરહાદે પોતાના મોબાઇલ ફોનમાં વહેતા જોક્સને આધારે પાત્રો તૈયાર કર્યાં છે. જેમ કે, લંડનમાં જ મોટી થઈ હોવા છતાં ત્રણેય હિરોઇનો તમામ અંગ્રેજી વાક્યોનું હિન્દી ટ્રાન્સલેશન કરે છે. ‘હમ લોગ બચ્ચે નહીં બના રહે’ મતલબ કે ‘વી આર નૉટ કિડિંગ’, ‘બાહર લટકતે હૈં’ યાને કે ‘હૅન્ગ આઉટ’, ‘સાંઢ કી આંખ માર દી’ એટલે ‘હિટ ધ બુલ્ઝ આઈ.’ જો તમને આમાં હસવું ન આવ્યું હોય, તો ડૉન્ટ વરી. કન્યાઓના પપ્પાના જોક્સ ટ્રાય કરો. એ બિચારા આજે પણ ત્રણ વર્ષ પહેલાંના જોક્સમાં અટકેલા છેઃ ‘આદમી સીધા હોના ચાહિયે, ઉલ્ટા તો તારક મહેતા કા ચશ્માં ભી હૈ’, ‘સંસ્કાર બડે હોને ચાહિયે, છોટા તો ભીમ ભી હૈ’… વળી, ડિરેક્ટરો કેવા સારા કે આમાંથી અમુક જોક્સ એમને કદાચ હાઈ લેવલના લાગ્યા હશે એટલે એને સમજાવ્યા પણ છે.

શું કહ્યું, આ જોક્સ સાંભળેલા છે? તો એમાં ગભરાઈ શું ગયા, સાજિદ-ફરહાદના મોબાઇલમાં 256 GB ભરીને જોક્સ છે. એમાંથી નીકળેલો રીતેશ દેશમુખ હિન્દી શબ્દો બોલવામાં લોચો મારે છે, એટલે બિચારો ‘વિરોધ’ને ‘નિરોધ’, ‘વાઇફ’ને ‘તવાયફ’, ‘હિસાબ’ને ‘પિશાબ’ એવું બધું કહી બેસે છે. બફૂનરીનો ખિલાડી અક્ષય કુમાર અહીં સ્પ્લિટ પર્સનાલિટીનો રોગી છે, ‘ઇન્ડિયન’ શબ્દ સાંભળતાં જ સૅન્ડીમાંથી ‘સુન્ડી’ થઇને ગાંડા કાઢવા માંડે છે. પાછળથી એન્ટ્રી મારતા ભીડુ જગ્ગુદાદા ‘ATM’ યાને કે ‘આજ તુઝે મારુંગા’ ટાઇપના જનરલ નૉલેજ વધારે એવા જોક્સ કરે છે. આ ગિર્દીમાં ચન્કી પાન્ડે પણ છે, જેમનું નામ છે ‘આખરી પાસ્તા.’

જો એક વખત પણ તમને વિચાર આવ્યો હોય કે આ શું ફુવડગીરી છે? તો હોલ્ડ ઑન, આ ફિલ્મમાં આ ઉપરાંત પણ રેસિસ્ટ, હોમોફોબિક, પોટી હ્યુમર, વિકલાંગો પરની મજાક જેવી જેના ઘરમાં દીકરી ન દેવાય એવી કોમેડી પણ છે. જેમ કે, ઘરની નોકરો બ્લેક સ્ત્રીઓ હોય અને એમની સાથે વિલન લોકોનો બળજબરીથી સૅક્સ કરાવી દેવાય. યુ નૉ, જસ્ટ ફોર ફન. ઇન્ડિયન છોકરાને સિંગલ સ્ક્રીન કહેવાય અને વિદેશી છોકરાને મલ્ટિપ્લેક્સ. જોઈ ન શકતી વ્યક્તિને ‘કાનૂન’ કહેવાય, કેમ કે યુ નૉ ‘અંધા કાનૂન.’

આ કમ્પ્લિટ ભવાડાપન્તીમાં કલાકારો જ્યારે પોતાના પર જ જૉક કરે છે ત્યારે હસવું આવે છે. અક્ષય પોતાની દેશભક્તિવાળી ફિલ્મોની ખિલ્લી ઉડાવે, રિતેશ જેનેલિયાને વચ્ચે લાવે, અભિષેક પપ્પા બિગબી અને પત્ની ઐશ્વર્યાના ટેકે કોમેડી કરે, ત્યારે બાય ગૉડ દિલના ચમનમાં મૅટા હ્યુમરની બહાર આવી જાય છે.

અક્ષય અને રિતેશને તો જાણે દર થોડા ટાઇમે આવી ગાંડીઘેલી ફિલ્મો કરવાનો અટૅક આવે છે, એટલે એનું તો સમજાય. પરંતુ અભિષેકને બિચારાને ટાઇમપાસ કરવા માટે કંઇક તો જોઇએ ને? (બધા કામે ગયા હોય તો ઘરે એકલો માણસ કરે શું? હવે તો દીકરી પણ સ્કૂલે જતી હશે.) એટલે આ ફિલ્મમાં એ પણ નાના બાબાને પરાણે વાળ કપાવવા બેસાડ્યો હોય એવું મોઢું કરીને ઍક્ટિંગ કરે છે. બમન ઇરાની ગુજરાતી બન્યા છે, પણ સુરતી પારસી જેવું કંઇક બોલે છે, પરંતુ સરવાળે તો ઘોંઘાટમાં વધારો જ કરે છે. ત્રણ હિરોઇનોનું ‘મૅડમ તુસ્સો’ના વૅક્સ મ્યુઝિયમ સાથે કંઇક કનેક્શન છે એટલે એ પૂતળાં પણ બનાવી જાણે છે. પરંતુ બિલીવ મી, કેટલાય સીનમાં ત્રણેય હિરોઇનો અને એ વૅક્સ સ્ટેચ્યુ વચ્ચેનો ફરક જ ખબર નથી પડતો. એકમાત્ર જૅકીભાઈની દાદાગીરી જોવી ગમે છે. આ બધા ભેગા મળીને આપણને હસાવવા માટે એટલા બધા ધમપછાડા કરે છે ક્યારેક આપણે જીવદયાથી પ્રેરાઇને પણ હસી પડીએ.

ડાયલોગ અને કહેવાતી સ્લૅપસ્ટિક કોમેડીનો ત્રાસ ઓછો હોય એમ આ ફિલ્મમાં ગીતોય છે. ગીતો પણ કેવાં, તો કહે ‘પ્યાર કી માં કી’ અને ‘ટાંગ ઉઠા કે.’ કોઇએ જોડો ઉઠા કે કેમ માર્યો નથી હજી એ જ સવાલ છે.

ખબર નહીં, ગુજરાતીઓને આવી ચક્કરબત્તી ફિલ્મો વધારે ગમે છે કે કેમ, પરંતુ આ ફિલ્મમાં એક લાંબો સીન ગુજરાતીમાં છે. જેમાં બધા કલાકારો ગુજરાતીમાં ભરડે છે. આશા રાખીએ કે આવી કોઈ ફિલ્મ એ લોકો ગુજરાતીમાં ન બનાવવાના હોય.

કમ્પ્લિટ નોનસેન્સ

સીધી વાત છે ‘AIB રૉસ્ટ’ જોવા ગયા હોઇએ ત્યાં સંસ્કારી કોમેડીની આશા ન રખાય, પરંતુ આ તન્મય ભટના લેટેસ્ટ ‘લતાજી-સચિન’વાળા વીડિયો જેવી ભંગાર કોમેડી છે. જો તમને આવી સડકછાપ કોમેડી ગમતી હોય અથવા તો તમારા દિમાગની કૅપેસિટી પર પૂરો વિશ્વાસ હોય, તો ઑલ ધ બેસ્ટ. બાકી ભલે તમે આમાંથી કોઈ સ્ટારના ફૅન હો, તેમ છતાં આ ‘હાઉસફુલ-૩’ જોવાનું જોખમ લેવા જેવું નથી. એના કરતાં જૂની ચાર્લી ચૅપ્લિન, બસ્ટર કીટન કે ઇવન ટૉમ એન્ડ જૅરીની ફિલ્મો જોઈ નાખો એ હજાર દરજ્જે બહેતર ઑપ્શન છે. આ ‘હાઉસફુલ-૩’ આખી ફિલ્મ કરતાં છેલ્લે આવતી ગૅગરીલ વધારે ફની છે, પણ એ જોવા માટે તમારે આખી ફિલ્મ જોવી પડશે. છોડો ત્યારે.

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

એન્ટરટેનમેન્ટ

એન્ટરટેનમેન્ટ કે લિયે કુછ ભી કરેગા!

*** 

જો દિમાગને ડીપ ફ્રીજમાં મૂકવાનો વાંધો ન હોય, તો આ ફિલ્મ ટાઇમપાસ ફેમિલી વીક એન્ડ એન્ટરટેનમેન્ટ બની શકે તેવી છે.

***

04-its-entertainmentએવી એક સનાતન (અને વાજબી) ફરિયાદ છે કે આપણે ત્યાં બાળકોની ફિલ્મો બનતી નથી. એક્ચ્યુઅલી, આપણે ભારતીયો કરકસરિયા સ્વભાવના છીએ એટલે બાળકો માટે સ્પેશિયલી અલાયદી ફિલ્મો બનાવવાને બદલે મોટાઓની ફિલ્મો જ એવી બાલિશ બનાવીએ છીએ કે જેથી તેમાં મોટાઓની સાથોસાથ બાળકોને પણ એટલી જ મજા પડે. વન્ડર ડોગ ‘જુનિયર’ ઉર્ફ ‘એન્ટરટેનમેન્ટ’ને ચમકાવતી આ ફિલ્મ જોવા માટે બચ્ચાલોગ તો મમ્મી-પપ્પાલોગને થિયેટર સુધી ખેંચી જ લાવવાના છે, પરંતુ પેરેન્ટ્સલોગને પણ એન્જોયમેન્ટ મળી રહે એટલે ફિલ્મમાં અક્ષયકુમાર આણિ સિનિયર મંડળી પણ છે.

હર કુત્તે કા દિન આતા હૈ

અખિલ લોખંડે (અક્ષય કુમાર) એક નંબરનો કડકો બાલુસ માણુસ છે, જે નાનાં મોટાં કામ કરીને ફાઇવસ્ટાર હોસ્પિટલની ખટિયા પર પડેલા એના પિતાનો ઈલાજ કરે છે. પાર્ટટાઇમમાં એ સફેદી કી ચમકાર જેવી સોપ ઓપેરાની એક્ટ્રેસ એવી સાક્ષી (તમન્ના ભાટિયા) સાથે ઈલુ ઈલુ કરે છે. પરંતુ જ્યારે લગ્નની વાત આવે છે, ત્યારે સાક્ષીના પપ્પા (મિથુન ચક્રવર્તી) આલોકનાથમાંથી અમરીશ પુરી બની જાય છે, અને કહે છે કે તારા જેવા કડકા સાથે મારી દીકરી ન પરણાવું. મારા જમાઈ બનવું હોય તો બિલ ગેટ્સ જેટલા પૈસા કમાઈને લાવ.

 

ત્યાં જ અક્ષય કુમારને ખબર પડે છે કે હકીકતમાં તો એ બેંગકોકના મશહુર ઝવેરી પન્નાલાલ જોહરી (દલીપ તાહિલ)નો ડીએનએ છે, એટલે કે ડેડી કી નાજાયઝ ઔલાદ છે. બરાબર એ જ વખતે પન્નાલાલ પોતાની ત્રણ હજાર કરોડની જાયદાદ એમના વફાદાર કૂતરા એન્ટરટેનમેન્ટ (જૂનિયર – ધ વન્ડર ડોગ)ના નામે કરીને આ દુનિયામાંથી કલ્ટી થઈ જાય છે. બસ, એ જાયદાદ મેળવવા માટે અક્કી બેંગકોક જઈને કુત્તાને રાસ્તામાંથી હટાવવાની કોશિશ શરૂ કરી દે છે. પરંતુ કૂતરો ડેઢ શાણો છે, એ દર વખતે બચી જાય છે.

 

વળી, આ કહાનીમાં બીજો ટ્વિસ્ટ આવે છે. પન્નાલાલના બે બદમાશ કઝિન્સ કરણ (પ્રકાશ રાજ) અને અર્જુન (સોનુ સૂદ) બેંગકોકની જેલમાંથી સજા કાપીને બહાર નીકળે છે. એમનું કહેવું છે કે કઝિન હોવાને નાતે એ જાયદાદ એમને મળવી જોઇએ. એટલે અક્કી કુત્તે કે પીછે, ઔર કઝિન્સ અક્કી કે પીછે,  લાસ્ટ મેં કુત્તા ઔર અક્કી દોનો કઝિન્સ કે પીછે… ટૂ મચ ફન!

બાઉ વાઉ, દિમાગ કો સાથ મેં મત લાઓ!

આમ તો ટ્રેલર્સ જોઇને જ ખબર પડી જાય છે કે આ ફિલ્મ જોવા માટે દિમાગને સ્લીપિંગ મોડમાં મૂકીને જવાનું છે. કેમ કે દિમાગ લઈને સાજિદ ખાનની ફિલ્મ હમશકલ્સ જોવા ગયેલા લોકો ભારોભાર પસ્તાયેલા, જ્યારે આ ફિલ્મ તો સાજિદ ખાનની બે ફિલ્મો લખી ચૂકેલા ભાઈઓ સાજિદ-ફરહાદની છે. સાજિદ ખાનને જેમ પોતાની ફિલ્મોમાં પીજે (પૂઅર જોક્સ) ઘુસાડવાનો શોખ છે, એ જ રીતે આ સાજિદ-ફરહાદે પણ પોતાની અગાઉની ફિલ્મો (ગોલમાલ2-3, સિંઘમ, ચેન્નઈ એક્સપ્રેસ વગેરે)ની જેમ ચાર હાથે પીજે ઠપકાર્યા છે. સેમ્પલ તરીકે આ જુઓ, અક્ષયકુમારનો દોસ્તાર જુગનુ (કૃષ્ણા) વીડિયો લાઇબ્રેરી ચલાવે છે, જેનું નામ છે, ‘મેરે પાસ સિને-મા હૈ!’ અને એ બધા જ ડાયલોગ્સ ફિલ્મો અને ફિલ્મસ્ટાર્સનાં નામવાળાં જ બોલે છે. મતલબ કે ‘આઈ રજનીકાંટ બિલીવ ઈટ’,  ‘એક બાર ગિરા તો ઈસકી અનુપમ ખેર નહીં!’ વગેરે.

ટેક્નિકલી જોવા જઇએ તો આ ફિલ્મ ફુવડ-સ્લેપસ્ટિક કોમેડીથી ભરપુર છે, જેમાં લગભગ કશું જ અનએક્સ્પેક્ટેડ કે શોકિંગ બનતું નથી. ફિલ્મમાં અક્ષય કુમાર કૂતરા સાથે વાતો કરે છે, કૂતરાની આંખમાંથી આંસુ નીકળી આવે છે, કૂતરા મલ્ટિપ્લેક્સમાં શોલે જોવા જાય છે, હિરોઇનનો બાપ પોતાની દીકરીને કૂતરા સાથે લગ્ન કરવાની સલાહ આપે છે, બંને વિલન વાતેવાતે ઈમોશનલ થઈ જાય છે અને આવું તો ઘણું બધું છે જેને લોજિક સાથે કશી જ લેવાદેવા નથી. ફિલ્મના ડાયલોગ્સ લખતી વખતે જોક્સ ખૂટી પડ્યા હશે, એટલે સાજિદ-ફરહાદે વર્ષો જૂના ચવાયેલા જોક્સ પણ ઠપકારી દીધા છે. અરે, જૂની હિન્દી ફિલ્મ ‘પ્યાર કિયે જા’નો મહેમૂદ-ઓમપ્રકાશવાળો સીન પણ બેઠ્ઠો મૂકી દેવાયો છે. પરંતુ આ બધાનો સરવાળો કરો, તો લગભગ અઢી કલાકની આ ફિલ્મ હસાવે છે, વચ્ચે જરા ઢીલી પણ પડે છે, પરંતુ કંટાળો તો જરાય આપતી નથી.

એક્શનવેક્શન કર લો જી!

મજાની વાત એ છે કે લોકોને થિયેટર સુધી ખેંચી લાવવા માટે અહીં હીરો અક્ષયકુમાર છે, પણ સૌથી વધુ લાફ્ટર ઉઘરાવી જાય છે, કૃષ્ણા, જ્હોની લિવર, પ્રકાશરાજ અને ક્યુટ ડોગી એન્ટરટેનમેન્ટ. આ ઉપરાંત ફિલ્મમાં પોણો ડઝન જેટલા મહેમાન કલાકારો છે, જે ખાલી એકએક સીનમાં હાઉકલી કરીને જતા રહે છે. અરે હા, ફિલ્મમાં રૂડીરૂપાળી હિરોઇન તમન્ના ભાટિયા પણ છે, પરંતુ એ બિચારી કરતાં ફિલ્મમાં પેલા ડોગીના સીન વધારે છે!  એક્ટિંગની બાબતમાં પણ એવું જ છે. તમન્ના કરતાં પેલો ડોગી વધારે વિવિધતાવાળાં એક્સપ્રેશન્સ આપે છે. અને નોટ ટુ ફર્ગેટ, પ્રકાશરાજ. આ માણસ ગજબ એક્ટર છે. એ જેટલી સ્વાભાવિકતાથી વિલનગીરી કરી શકે છે એટલી જ સહજતાથી લોકોને હસાવી પણ શકે છે.

ડોગી લોકોને સૂસૂ લાગે, તો એ લોકો થાંભલો શોધે. જ્યારે આપણી ફિલ્મોમાં પણ લોકોની આ જરૂરિયાતને ધ્યાનમાં રાખીને જરૂર હોય કે ન હોય, વચ્ચે વચ્ચે ગીતો મૂકવામાં આવે છે, જેથી લોકો બચ્ચાં-કચ્ચાંને લઈને બાથરૂમ યાત્રા કરી આવે. અહીં આપણા ગુજ્જુભાઈ મયૂર પુરીએ લખેલા અને બીજા ગુજ્જુભાઈઓ સચિન-જિગરે કમ્પોઝ કરેલાં ગીતો છે. આમ તો ગીતોમાં ખાસ કશો ભલીવાર નથી, પરંતુ ‘જ્હોની જ્હોની’ અને ‘વીરે દી વેડિંગ હૈ’ પોપ્યુલર થયાં છે.

ટાઇમપાસ એન્ટરટેનમેન્ટ

શરૂઆતમાં કહ્યું એમ આ ફિલ્મ બાળકોને મજા કરાવશે. ‘આપણે તો ખાલી ટેન્શન ફ્રી થવા માટે જ ફિલ્મો જોઈએ છીએ’ એવું કહેતાં મોટેરાંને પણ આ ફિલ્મ જોઇને આનંદ થશે. હા, વચ્ચે વચ્ચે જરાતરા બિલો ધ બેલ્ટ કહી શકાય એવી સિચ્યુએશન્સ છે, પરંતુ કમનસીબે હવે તો એ પણ ‘ફેમિલી ફિલ્મ’ની વ્યાખ્યામાં જ આવે છે. એટલે નાના ગલૂડિયા જેવી શોર્ટ એન્ડ સ્વીટ વાત એ છે કે આ ફિલ્મ માઇન્ડલેસ વીકએન્ડ એન્ટરટેનમેન્ટ છે, બચ્ચાંકચ્ચાંને લઈને જોઈ આવો.

રેટિંગઃ *** (ત્રણ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

ચેન્નઈ એક્સપ્રેસ

રોમ્બા ટાઇમપાસ!

***

આ ફિલ્મ હિટ માટે મરણિયા થયેલા શાહરુખે રોહિત શેટ્ટી પાસે એની શ્ટાઇલમાં બનાવડાવેલી દિલવાલે દુલ્હનિયા લે જાયેંગેની રિમેક જ છે!

***

chennai-express-new-posterશાહરુખની ‘બોકવાસ’ ડિક્શનરીમાં ઇમ્પોસિબલ જેવો શબ્દ નથી એ તો આપણે સાંભળી ચૂક્યા છીએ, પણ ડાયરેક્ટર રોહિત શેટ્ટીની ડિક્શનરીમાં ‘ઓરિજિનલ’ નામનો શબ્દ નથી એ વાત તમારી ફેસબુક વૉલ પર કોતરાવી રાખો. કેમ કે, એની બધી જ હિટ ફિલ્મો કોઇની અને કોઇની રિમેક જ છે. જેમ કે, ગોલમાલ-1 (ગુજરાતી નાટક ‘ધમાચકડી’), ગોલમાલ-2 (‘આજ કી તાઝા ખબર’), ગોલમાલ-3 (‘ખટ્ટામીઠા’ જૂનું), ‘સિંઘમ’ (તેલુગુ ‘સિંગમ’) અને ‘બોલ બચ્ચન’ (‘ગોલમાલ’ જૂનું). એ જ રીતે હિટ ફિલ્મ માટે મરણિયા થયેલા શાહરુખ માટે રોહિત શેટ્ટીએ બનાવેલી આ ‘ચેન્નઇ એક્સપ્રેસ’ વાસ્તવમાં શાહરુખની જ ‘દિલવાલે દુલ્હનિયા લે જાયેંગે’ (ડીડીએલજે)ની રિમેક છે, પણ રંગ રંગ વાદળિયાં જેવા પડીકામાં પેક થયેલી રોહિત શેટ્ટી ‘શ્ટાઇલ’ની.

માલ શાહરુખનો, પેકિંગ રોહિત શેટ્ટીનું

રાહુલ (નેચરલી, શાહરુખ ખાન) ચાલીસ વર્ષનો વાંઢો હલવાઇ (કંદોઇ) છે, જે પોતાના દાદાની અસ્થિઓ એમની આખરી ઇચ્છા પ્રમાણે રામેશ્વરમના દરિયામાં વિસર્જિત કરવા નીકળ્યો છે. પરંતુ રાહુલનો મુખ્ય પ્લાન એવો છે કે રામેશ્વરમના નામે ચેન્નઇ એક્સપ્રેસમાં બેસીને નજીકના કલ્યાણ જંક્શને ઊતરી જવાનું અને ત્યાંથી પછી સીધું ગોવા જઇને ‘દિલ ચાહતા હૈ’વેડા કરવાના. સાહેબની ટ્રેઇન જેવી ઉપડે છે, કે તરત જ એને મીનમ્મા (દીપિકા પાદુકોણ) ટ્રેનની સાથે દોડતી દેખાય છે અને રાહુલ વાળમાં હાથ ફેરવીને ડીડીએલજે સ્ટાઇલમાં એને ટ્રેઇનની અંદર ખેંચી લે છે. પણ દીપિકાની પાછળ ચાર સાઉથ ઈન્ડિયન પઠ્ઠા પડ્યા છે. સ્ટાઇલ મારવા જતાં શાહરુખ એને પણ અંદર ખેંચી લે છે. પાછળથી ખબર પડે છે કે સાઉથ ઇન્ડિયન અમરીશ પુરી જેવા દીપિકાના બાપા (સત્યરાજ) ત્યાંના બહુ મોટા ડોન છે (ભલે એમને ગ્યારહ મુલ્કોં કી પુલિસ ઢૂંઢતી ન હોય!). એ પઠ્ઠાઓ પણ એના જ આદમી લોગ છે. સ્ટોરી એવી છે કે દીપિકાને એના બાપા ખલી જેવા એક સાત ફૂટિયા પહેલવાન સાથે પરણાવવા માગે છે. દીપિકાને એની સાથે લગ્ન નથી કરવાં એટલે એ ઘર છોડીને ભાગી આવી છે. પરંતુ હવે દીપિકાની સાથે હલવાઇ શાહરુખ પણ સલવાઇ ગયો છે અને એને પણ પકડીને ડોન કી અદાલતમાં હાજર કરવામાં આવે છે.

ત્યાં પોતાના ડોન પપ્પાની સામે દીપિકા ‘થમિળ’ લેંગ્વેજમાં ગપ્પું મારે છે કે આ રાહુલ (રિમેકના ‘ડોન’) સાથે એને ઇલુ-ઇલુ થઇ ગયું છે અને એ બંને કલ્યાણમ્ એટલે કે લગ્ન કરવા માગે છે. થોડી વાર તો શાહરુખને વીઆઇપી ટ્રીટમેન્ટ મળે છે, પણ ત્યાં જ દીપિકાનો ઓરિજિનલ સાત ફૂટિયો મુરતિયો તંગબલ્લી (નીકિતન ધીર) ફૂટી નીકળે છે. એ સાથે જ શાહરુખની હાલત-વાનખેડેમાં પ્રવેશતી વખતે થયેલી-એવી થઇ જાય છે. એ સાત ફૂટિયો તંગબલ્લી શાહરુખ સામે ચેલેન્જ ફેંકે છે કે આપણે બંને કુશ્તી કરીએ અને જે જીતે એની સાથે દીપિકા કલ્યાણમ્ કરે. એટલે પોતાનું અચ્યુતમ્ કેશવમ્ થતું રોકવા માટે શાહરુખ પહેલાં દારુ પીને સાઉથની એક્ટ્રેસ એવી પ્રિયામણી સાથે ‘વનટુથ્રીફોર’નો ઢેકાઉલાળ ડાન્સ કરે છે અને પછી એ અને દીપિકા ભાગી છૂટે છે.

ત્યાં જ ઇન્ટરવલની લાઇટો થાય છે. એ પછીના સેકન્ડ હાફમાં ગીતોની વણઝાર, પકડાપકડી ચાલે છે. સાથે રોહિત શેટ્ટી સ્ટાઇલમાં ગાડીઓ ઊછળે છે અને ધબાધબી પણ થાય છે. આખરે સાંભારના ઠામમાં સાંભાર પડી રહે છે!

ઇડલી સાંભાર નહીં, ખીચડી સાંભાર

શાહરુખનો લોચો શું છે ખબર છે, એને તમે કોઇપણ પાત્ર આપો, એ બધામાં તમને એ શાહરુખ જ લાગવાનો. મતલબ કે એ પાત્રમાં ક્યારેય ઓતપ્રોત થશે જ નહીં. જ્યારે અહીં તો એણે પોતે પોતાની લવર બોયની ઇમેજ જ વટાવી છે. એટલું જ નહીં, પાછા પોતાના જ જાણીતા ડાયલોગ્સ બોલે છે. જેમ કે, ‘રાહુલ, નામ તો (નહીં) સુના હોગા’, ‘માય નેઇમ ઇઝ રાહુલ એન્ડ આઇ એમ નોટ અ ટેરરિસ્ટ’ વગેરે. થોડા સમય પહેલાં અમિતાભ બચ્ચનને અંજલિ આપતી ફિલ્મ ‘બુઢ્ઢા હોગા તેરા બાપ’માં પણ આવું જ કરાયેલું. અમિતાભની બાબતમાં ઠીક છે, પણ શાહરુખ જ્યારે આવું કરે ત્યારે એ પોતાની જાત પર જ હસતો હોય એવું લાગે છે (પણ પ્રેક્ષક તરીકે આપણને એમાં જરાય હસવું નથી આવતું).

‘છેન્નઇ યેક્સપ્રેસ’માં લોકોને હસાવવા માટે બે રસ્તા અપનાવાયા છે. એક તો સાજિદ-ફરહાદ નામના ડાયલોગ રાઇટર્સે પ્રાસ મેળવીને બનાવેલા ડાયલોગ્સ અને દક્ષિણ ભારતનાં વર્ષો જૂનાં ચવાઇ ગયેલાં સ્ટિરિયોટાઇપ્સ. ‘તુમ ડોન કી નહીં, ડોન્કી કી લડકી હો’ ટાઇપના ડાયલોગ્સમાં તમને મજા આવતી હોય, ફિલ્મના ફર્સ્ટ હાફમાં તમને ખૂબ હસવું આવશે. બાકી થોડી વાર પછી તમને થશે કે આ શું આવું ચાગલું ચાગલું બોલે છે!

આપણે ત્યાં દક્ષિણ ભારતનાં નામે ‘ઐયૈયો’ ટાઇપના કેટલાય સ્ટિરિયોટાઇપ્સ ચાલે છે, એ બધા જ અહીં ઠપકારી દેવાયા છે. જેમ કે, લુંગી, નાળિયેર, ઇડલી, ખોટું હિન્દી વગેરે. અરે, તમિલનાડુમાં કેરળનો ડાન્સ (કથકલી) અને કેરળની યુદ્ધશૈલી (કલરીપયટ્ટુ) પણ અહીં ઘુસાડી દેવાયાં છે, બોલો! જાણે એમ કે કોને ખબર પડવાની છે! અને આ ફિલ્મમાં એટલું બધું તમિળ બોલાય છે કે આપણને થાય કે આ ફિલ્મ હિન્દીમાં છે કે તમિળમાં? અને પાછાં સબટાઇટલ્સ પણ નહીં! એટલે મોટા ભાગની ફિલ્મ સમજવામાં ઇલ્લૈ! કેટલાક કોમેડી સીન ખરેખર હસાવે છે (જેમ કે ગીતોમાં વાત કરવાના બે સીન), તો ઘણા બધા સાવ બમ્પર જાય છે (જેમ કે એક બટકા સાથે શાહરુખનો ‘ડિંગડોંગ’વાળો સીન).

ફિલ્મનો મહત્ત્વનો માઇનસ પોઇન્ટ એ છે કે તે સાવ પ્રીડિક્ટેબલ છે. તેમ છતાં છેલ્લાં અઠવાડિયાઓમાં આવેલી ગંદાં-ગોબરાં દૃશ્યોવાળી ફિલ્મોની સરખામણીમાં તો આ એકદમ સાફસુથરી ફરાળી વાનગી જેવી ફેમિલી એન્ટરટેઇનર છે!

આ ફિલ્મ બધી રીતે શાહરુખની છે એટલે બધી જ ફ્રેમમાં શાહરુખ દેખાય છે, પણ એના કરતાં દીપિકા બધી રીતે વધારે સારી લાગે છે. બાકી શાહરુખનાં દાદી બનતાં કામિની કૌશલ હોય કે પેલા સાઉથ ઇન્ડિયન પઠ્ઠાઓ, કોઇનાં પાત્રો જોઇએ એટલાં ડેવલપ કરાયાં જ નથી. હા, થોડી વાર માટે આવતા તમિળ બોલતા પંજાબી પોલીસવાળાના રોલમાં અભિનેતા મુકેશ તિવારી બેઘડી હસાવી જાય છે. શરૂઆતમાં દાદાજી તરીકે આવતા ફિલ્મ મેકર લેખ ટંડન પણ જરા તરા હસાવીને સચિન તેંડુલકરની સાથે ‘આઉટ’ થઇ જાય છે.

એક તો સંગીતકાર વિશાલ અને શેખરે ‘તિતલી’ અને ‘તેરા રસ્તા છોડું ના’ એ બે ગીતો સિવાય તદ્દન વેઠ ઉતારી છે. છેલ્લે આવતું ‘થલૈવા’ પણ ‘ભૂલૈવા’ એટલે કે ભૂલી જવા જેવું જ છે. ઉપરથી લાંબા રૂટની ટ્રેનમાં અજાણ્યાં સ્ટેશનો આવતાં હોય એમ ઇન્ટરવલ પછી એક પછી એક ગીતો આવતાં જ રહે છે. હા, ફિલ્મના ટાઇટલ સોંગમાં એસ. પી. બાલાસુબ્રહ્મણિયમનો અવાજ ઘણા સમયે સાંભળવા મળ્યો, એટલા પૂરતી એમની નોંધ લેવી પડે. બાકી ફિલ્મની સિનેમેટોગ્રાફી ખરેખર સારી છે. ખાસ કરીને એરિયલ શોટ્સ તો કમાલના શૂટ થયા છે.

શાહરુખે ફિલ્મનો ખર્ચો કાઢવા માટે વિવિધ કંપનીઓની એડ્સ લીધી હોય એ તો સમજાય, પણ ફિલ્મમાં નોકિયાના ફોનની એટલી બધી જાહેરાત કરાઇ છે કે એનાં તમામ ફીચર્સ અને એક્ઝેક્ટ કિંમત પણ બોલે છે, બોલો! હા, ફિલ્મનાં ક્રેડિટ્સમાં શાહરુખે અગાઉ વચન આપેલું એમ હિરોઇન દીપિકાનું નામ પોતાના નામની પહેલાં મૂક્યું છે એટલો એ જબાનનો પાક્કો ખરો.

‘ચેન્નઇ એક્સપ્રેસ’માં શાહરુખની જ અગાઉની ફિલ્મોના એટલા બધા સંદર્ભો આવે છે કે અમુક સીનમાં તો આપણે બોલી જ ઊઠીએ કે ‘હેલ્લો (સાઉથ ઇન્ડિયન) સેનોરિટા’ અથવા તો ‘જા સિમરન જા’ કાં પછી ‘મદન ચોપડા, અબ સૈલાબ આયેગા…!’ એટલે જો તમે શાહરુખના ફેન હશો તો તમને મજા આવશે, બાકી કહેશો કે આ શાહરુખ અરીસાના મીન્સ કે પોતાના પ્રેમમાં પડી ગયો છે!

અત્યારે ઇદ પર શાહરુખના નામે આ ફિલ્મ કરોડોનો વકરો તો કરી લેશે, પણ આવતા અઠવાડિયે વિલનની (‘વન્સ અપોન અ ટાઇમ ઇન મુંબઇ… અગેઇન’)ના અક્ષયની એન્ટ્રી થશે પછી આ ‘સુપર હીરો’ની ફિલ્મનું શું થાય છે એ ખબર પડી જશે. બાકી શાહરુખની ફિલ્મ છે એટલે બચ્ચાઓ જિદ્દ કરતા હોય તો એક વાર જઇ અવાય, પણ હા તમારું મગજ અને અપેક્ષાઓ બંનેને ડીપ ફ્રિજમાં મૂકીને જજો. પણ જરા જલ્દી કર જો, વર્ના કહીં (થિયેટર સે) નિકલ ન જાયે, ચેન્નઇ એક્સપ્રેસ!

રેટિંગઃ **1/2 (અઢી સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.