Spider Man: Homecoming

  • 90o1bvtzs73zનાનપણમાં મારા માટે મોસ્ટ બોરિંગ વસ્તુ હતી મહા પરાણે જ્ઞાતિના લગ્નપ્રસંગોમાં જવું. કેમકે ત્યાં મોટાભાગના લોકોનો ફેવરિટ પાસટાઇમ એક જ હોય ‘ગોસ્સિપ!’: ‘ફલાણા ભાઈની દીકરીને તો ઢીંકણા ભાઈના દીકરા વેરે આપી છે ને?’ ‘ના ના હવે, એને તો મંગળ છે એટલે ક્યાં થયું છે? તમે જે ભાઈના દીકરાની વાત કરો છો એનું તો એની સોસાયટીની એક છોકરી હારે લફરું હતું. બાપાએ ના પાડી તો ભાગીને લગન કરી લીધા ને છાપે ચડીને ભવાડા કર્યા’તા…’ અને હું કોઈ ફાલતુ ટીવી સિરિયલ જોતો હોઉં એમ અગેઇન મહા પરાણે મારો ગુસ્સો કંટ્રોલ કરીને જોઈ રહું (અને પ્રાર્થના કરું કે ક્યારે જમવાનું સ્ટાર્ટ થાય ને હું ખાઇ-ખપૂચીને ત્યાંથી સટકી જાઉં)!
  • આટલી બધી નહીં, પણ કંઇક અંશે આવી સ્થિતિ ‘માર્વેલ’, ‘DC’ યુનિવર્સની ફિલ્મો જોતી વખતે પણ હોય છે. બે-ચાર વર્ષ પહેલાંનાં કોઈ મુવીમાં આપણા સુપરહીરોલોગે કોઈ કાંડ કર્યો હોય એનું સળગતું હવે આવે એટલે આયમ લાઇક ‘અબ યે કૌન હૈ, યાર?’ લેકિન નવી ઘોડી નવો દાવ જેવી ‘રિબૂટ’ ટાઇપની ફિલ્મોમાં એ સુખ. બૅઝિક સ્ટોરીલાઇનની આછીપાતળી ખબર હોય એટલે આપણું ગાડું ચાલે.
  • આ ‘મક્કડ માનવ કી ઘરવાપસી’ એટલે કે ‘સ્પાઇડર મેનઃ હોમકમિંગ’નું પણ એવું જ છે. આપણને એટલી તો ખબર છે કે એક લેબોરેટરીમાં રેડિયોઍક્ટિવ કરોળિયાએ બચકું ભર્યું એટલે સ્પાઇડરમેન કાંડાંમાંથી મજબૂત જાળાં પેદા કરતો સુપરહીરો બની ગયો. એટલા પ્રિમાઇસ પછી હવે એ પંદર વર્ષનો ટીનએજર છે અને હાઇસ્કૂલમાં ભણે છે. ભાઇને કોઇપણ ભોગે ‘એવેન્જર્સ’ના ભાગ બનવું છે. આ રિબૂટ છે, છતાં તેનું અગાઉની મોસ્ટ્લી બે ફિલ્મો સાથે કનેક્શન છે. એક તો ગયા વર્ષની ‘કૅપ્ટન અમેરિકા સિવિલ વૉર’ના ક્લાઇમેક્સમાં સ્પાઇડીએ ફ્લાઇંગ સ્ક્વૉડની જેમ સરપ્રાઇઝ એન્ટ્રી મારીને જલવા બિખેરેલા. એ વખતે ચાલુ ફાઇટે પણ એણે ‘વાઉ, તારી પાસે સ્ટિલનો હાથ છે?!’, ‘તમારી પાંખો કાર્બન ફાઇબરની છે?!’ જેવા સવાલો પૂછીને પોતાની ટીનએજ ક્યુરિયોસિટી બતાવી હતી. એ ક્યુરિયસ કૅટ જેવો સ્વભાવ અહીં ‘હોમકમિંગ’માં પણ બરકરાર રહ્યો છે.
  • બીજું કનેક્શન અને વાર્તાનું સ્ટાર્ટિંગ (2012ની) ‘ધ એવેન્જર્સ’ના ક્લાઇમેક્સ પછીથી છે. એવેન્જર્સે ન્યુ યૉર્ક સિટીમાં જે ભાંગફોડ મચાવી છે તેનું રિપેરિંગ કામકાજ ઍડ્રિયન ટૂમ્સ (‘બર્ડમેન’ ફૅમ માઇકલ કીટન) કરી રહ્યો છે. વચ્ચે ‘આયર્નમેન’ની કંપની ભાંજી મારીને કોન્ટ્રાક્ટ પોતાના હસ્તક લઈ લે એટલે ઍડ્રિયનની છટકે. બસ, ત્યાંથી એક વિલન પેદા થાય.
  • ‘સ્પાઇડર મેન હોમકમિંગ’ની મજા કહો કે મર્યાદા એ છે કે તે ટિપિકલ ઓલ્ડ સ્કૂલ કોમિક બુક ટાઇપ સ્ટોરી ધરાવે છે. એક તરફ સ્પાઇડી (યંગ ઍક્ટર ટૉમ હોલેન્ડ) પોતાના સુપરપાવર્સ એક્સપ્લોર કરી રહ્યો છે. એને સુપરહીરોઝની લીગમાં સામેલ થવું છે, પણ પૅટ્રનાઇઝિંગ ટૉની સ્ટાર્ક (યાને કે આયર્નમેન) (રૉબર્ટ ડાઉની જુનિયર) એને હજી કચ્ચા ખિલાડી સમજે છે. બીજી બાજુ એ એક ઇન્ટ્રોવર્ટ હાઇસ્કૂલ સ્ટુડન્ટ છે, જે કોઇપણ ભોગે ક્લાસમાં એને ગમતી છોકરીને ઇમ્પ્રેસ કરવા માગે છે. પોતાની આઇડેન્ટિટી છૂપી રાખવાની મથામણ કરે છે. આખરે કઈ રીતે એ પર્સનલ પ્રેફરન્સિસને બાજુ પર રાખીને ‘વિથ ગ્રેટ પાવર કમ્સ વિથ ગ્રેટ રિસ્પોન્સિબિલિટી’ સમજે છે અને ‘કચ્ચા ખિલાડી’માંથી ‘પક્કા ખિલાડી’ બને છે તેની ઘણે અંશે કમિંગ ઑફ ઍજ ટાઇપની ફિલ્મ એટલે ‘સ્પાઇડર મેન હોમકમિંગ’. (જોકે, ગ્રેટ પાવર અને રિસ્પોન્સિબિલિટીવાળી આ લાઇન ફિલ્મમાં નથી.)
  • ફિલ્મના પોઝિટિવ પોઇન્ટ્સઃ સૌથી પહેલો પ્લસ પોઇન્ટ તો એ છે કે કે આ રિબૂટ હોવાને નાતે તેમાં અગાઉની ફિલ્મોનાં ક્રોસ કનેક્શન્સ ખાસ યાદ રાખવાની જરૂર પડતી નથી. એટલે હળવાફુલ થઈને આ ફિલ્મ ઍન્જોય કરી શકાય છે. * બીજી મજા એ છે કે એક ટિપિકલ ટીનએજ મુવીની જેમ આ ફિલ્મ હળવી-કોમિકલ છે. ટીનએજરોની ઇનસિક્યોરિટીઝ, એમની સિલી લાગતી વાતો, નર્ડી છોકરાઓનું એમની જ દુનિયામાં ખોવાયેલા રહેવું, કોઈ માથાભારે છોકરા દ્વારા થતું બુલિઇંગ બધું જ આ માહોલમાં પર્ફેક્ટ ફિટ બેસી જાય છે. * ફિલ્મની એક્શન સિક્વન્સીસઃ ક્યાંક સ્પાઇડી બૅન્ક ATM લૂંટાતું બચાવે, ક્યાંક એ દરિયા વચ્ચે જતી આખી ફૅરીના બે ટુકડા થતા રોકે, ક્યાંક એ વૉશિંગ્ટન મેમોરિયલમાં ફસાયેલા પોતાના દોસ્તારોને બચાવે, મોંઘેરાં હથિયારો લૂંટાતાં બચાવે, અલગ અલગ મકાનો પરથી દોડતો જાય અને ત્યાં ચાલતી વસ્તુઓમાં પોતાની ચોંચ ઘુસાડતો જાય… એ બધું જ ટિપિકલ સુપરહીરો ટાઇપ છે. ગમે તો મજા પડે નહીંતર લાગે કે આમાં નવું શું છે?! * લગભગ દરેક સુપરહીરો ફિલ્મમાં હોય છે તેનાથી વિપરિત અહીં આખી દુનિયા પર ખતરો નથી. હીરોની જેમ વિલન પણ હજી પોતાનું સામ્રાજ્ય વિસ્તારી રહ્યો છે, એટલે ડિસ્ટ્રક્શન ઓલમોસ્ટ લોકલ લેવલે જ રહે છે. * સ્પાઇડરમેનના કોશ્ચ્યુમમાં નવીનતા આવે અને નવાં ગેજેટ્સ ઉમેરાય એ જોવું ગમે, પરંતુ સ્પાઇડી પણ ‘આયર્ન મેન’ના ‘જાર્વિસ’ જેવો બનતો જાય એ થોડું ખટકે.
  • નૅગેટિવ પોઇન્ટ્સઃ આમ જુઓ તો સ્ટોરીમાં કશું જ નવું નથી અને એટલે જ એ પ્રીડિક્ટેબલ છે. * ઍક્શન સિક્વન્સીસ અને અમુક સ્માર્ટ સીન્સને બાદ કરતાં વચ્ચેની ફિલ્મ અતિશય બોરિંગ છે. જેનું ઍડિટિંગ કરાયું હોત તો ફિલ્મ થોડી ફાસ્ટ લાગત. કમ ઑન, આ સુપરહીરો મસાલા ફિલ્મ છે, તેને સ્લો થવું ન પાલવે. * વિલન બનેલા માઇકલ કીટનની મજા એ છે કે એ કોઇપણ ગેજેટ કે સો કૉલ્ડ સુપરપાવર-કોશ્ચ્યુમ વિના પણ ખૂંખરા વિલન લાગી શકે છે. પીટર પારકરને ધમકાવે છે એ સીન્સમાં એનો એ પરચો બખૂબી દેખાઈ આવે છે. લેકિન અફસોસ એમના ભાગે ખાસ ખોફનાકગીરી કરવાની આવી નથી. એમનો ક્લાઇમેક્સ પણ અતિશય અન્ડરવેલ્મિંગ છે. જાણે પરાણે ખેંચ્યો હોય અને સમય થતાં પૂરો જાહેર કરી દીધો હોય એવું લાગે. બાય ધ વે, એમને જે વિંગસૂટ અપાયો છે એ ‘બર્ડમેન’નું જ સુપરહીરો વર્ઝન લાગે છે. એ રીતે જોતાં આ ફિલ્મનું નામ ‘સ્પાઇડર મેન વર્સસ બર્ડમેન’ હોવું જોઇતું’તું.
  • એટલે ટિપિકલ સુપરહીરો ફિલ્મ એવી આ નવી સ્પાઇડરમેન ફિલ્મ નૅચરલી ડાઇહાર્ડ સુપરહીરો ફૅન્સને વધુ ગમશે અને અપેક્ષાઓનું બૅગેજ લઇને ગયેલા લોકો થોડા નિરાશ થશે.
  • અહીં પણ માર્વેલની પ્રથા પ્રમાણે સ્ટૅન લીનો કૅમિયો છે, મિડ અને પોસ્ટ ક્રેડિટ સીન છે અને ઢેર સારે ઇસ્ટરSpider Man ઍગ્સ છે. ઇસ્ટર ઍગ્સ તો ખેર જાતે શોધીને જોવાની જ મજા છે. પરંતુ વધુ એક ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાત જુદી છે. એક સીનમાં ટૉની સ્ટાર્કને કોઈ જ દેખીતા કારણ વિના ભારતીય વેડિંગ અટેન્ડ કરતો બતાવાયો છે. બૅકગ્રાઉન્ડમાં ભારતીયો આંટા મારે છે અને ટ્રેડિશનલ ઇન્ડિયન સ્ટાઇલમાં સ્ટાર્કે કુર્તો પહેર્યો છે (એટલે નીચે પાયજામો પણ પહેર્યો જ હશે, આઇ ગૅસ!). અફ કોર્સ, ઇન્ડિન ઑડિયન્સને ખુશ કરવા. ઇન્ટરનેટ પરથી ખાંખાંખોળાં કરતાં મને જાણવા મળ્યું કે પીટર પારકર જે સ્ટોરમાં બ્રેડ લેવા જાય છે, તે ગ્રોસરી સ્ટોરના લાલ રંગના છજા પર લખ્યું છે, ‘અપુ સંસાર’. સત્યજિત રાયની ‘અપુ ટ્રિલજી’ની ત્રીજી ફિલ્મ ‘અપુર સંસાર’ને ટ્રિબ્યુટ ગણી શકાય. તેમાં પણ અપુ (સૌમિત્ર ચૅટર્જી) એક બાળકમાંથી પોતાની જવાબદારી સમજતો મૅચ્યોર યુવાન બને છે (કમિંગ ઑફ ઍજ સ્ટોરી), જ્યારે અહીં પણ પીટર પારકરની સફર પણ કંઇક એવી જ છે.

રેટિંગઃ **1/2 (અઢી સ્ટાર)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements