ટાઇગર ઝિંદા હૈ

ટાઇગર ઠંડા હૈ

***

રેટિંગઃ **1/2 (અઢી સ્ટાર)

***

  • Caution: Some spoilers ahead…tiger-zinda-hai-new-poster-salman-khan-and-katrina-kaif-hunt-to-kill-the-enemies
    ભવિષ્યમાં ક્યારેક એવી ફિલ્મ પણ આવશે, જેની સ્ટોરી કંઇક આવી હશેઃ સલમાન ખાનના ફૅન્સે મળીને સલમાનની ફિલ્મોના રિવ્યુ કરનારા (વાંચો, એમાંથી લોજિક શોધીને તેની ટીકા કરનારા) રિવ્યુઅરોને પકડીને બંધક બનાવ્યા હશે. એ રિવ્યુઅરોને ટોર્ચર કરવા માટે KRKના તમામ ‘રિવ્યુઝ’ બેક ટુ બેક બતાવવામાં આવતા આવશે! (ના, બંધકોમાં ખુદ KRK નહીં હોય, કેમ કે, એનું અપહરણ ત્યાં સુધીમાં કોઇક ને કોઇક ફિલ્મસ્ટારે તો કરી જ લીધું હશે!) પછી ખુદ સલમાનભાઈ ગળે ચેક્સવાળો ગમછો વીંટીને એન્ટ્રી મારશે અને એ રિવ્યુઅરોને છોડાવશે. પછી એમના ફૅન્સ જ કહેશે કે, ‘દેખો, ભાઈ કા દિલ ઉનકી ફિલ્મો કે ટોટલ કલેક્શન સે ભી બડા હૈ!’
  • કહેવાનું તાત્પર્ય એ છે કે કોઈ ગમે તે કહે, ‘કિક’ વાગે કે ન વાગે, ‘ટ્યુબલાઇટ’ જલે કે ન જલે, ભાઈ, દરવર્ષે પોતાની એકાદ-બે બાળફિલ્મ, સોરી ફિલ્મ લઇને આવી જ જાય છે. રિવ્યુઅરો અને સેન્સિબલ સિનેમાના ચાહકો માથાં પછાડ્યાં કરે ને ફૅન્સ પોતાના ભાઈની ફિલ્મ 100-200-500 કરોડના ક્લબમાં નાખ્યા કરે. અને જો આ જ રીતે મોટી ફિલ્મોની રિલીઝ વખતે ટિકિટોના ભાવ વધતા રહ્યા તો ભવિષ્યમાં ‘પ્રધાનમંત્રી સિનેચાહક યોજના’, ‘સિનેબંધુ કલ્યાણ યોજના’, ‘સિનેમા જાઓ, સિનેમા બઢાઓ’, ‘દો ટિકટ સિનેમા કી’ ટાઇપની સબસિડી યોજનાઓ શરૂ કરવી પડશે! એની વે, ઑવર ટુ ધ મુવી…
  • ભાઈએ જ્યારે પારકાં છોકરાંવને ઘરે પહોંચાડવાનું ‘ગુમશુદા તલાશ કેન્દ્ર’ (સરનામું: નઈ કોતવાલી, દરિયાગંજ, નયી દિલ્લી-110011) ચાલુ કર્યું ને સાઇડમાં લંગોટ બાંધીને શર્માજી કી લડકી માટે કુશ્તી કરવાનું ચાલુ કર્યું એ પહેલાં એ RAWમાં ‘ટાઇગર’ કોડનેમથી જાસૂસ હતા. એના પરથી 2012માં ‘એક થા ટાઇગર’ નામની જૅકી શ્રોફને ન ગમે તેવું નામ ધરાવતી ફિલ્મ પણ બનેલી.
  • અત્યારે જૅકી શ્રોફને આનંદ થાય તેવા સમાચાર એ છે કે ‘ટાઇગર ઝિંદા હૈ’. સ્પોન્સર્ડ ન્યુઝ ચેનલોના સૂત્રો કહે છે કે ટાઇગર અને એમની પાકિસ્તાની જાસૂસ બેગમ ઝોયા બંને છેલ્લાં આઠ વર્ષથી અજ્ઞાતવાસમાં છે. ટાઇગર આઠ વર્ષ ગાયબ શું થયો કે આખી દુનિયામાં ઊથલપાથલ મચી ગઈ! ઇરાક-સિરિયામાં ISIS, સોરી, ISCના આતંકવાદીઓએ ઉપાડો લઈ લીધો, બોલો! હદ તો ત્યારે થઈ કે એ લોકોએ 25 ભારતીય નર્સોને પણ બંધક બનાવી લીધી, અટામણમાં 15 પાકિસ્તાની નર્સો પણ અડફેટે આવી ગઈ (વ્હોટ્સએપ યુનિ.ના વિદ્યાર્થીઓ જોગ GK ફેક્ટઃ 2014માં ISISએ કુલ 46 નર્સોને બંધક બનાવેલી અને એ તમામ ભારતીય-મોસ્ટ્લી કેરળની હતી. ફિલ્મમાં પાકિસ્તાની નર્સો નાખવી પડી, કેમકે ઝોયાભાભી પાકિસ્તાની છે!) સાત દિવસમાં એમને જ્યાં બંધક બનાવાઈ છે ત્યાંથી છોડાવવામાં નહીં આવે તો અમેરિકા ત્યાં ડ્રોન-બોમ્બિંગના પ્રયોગો ચાલુ કરી દેશે. હવે? મિનિમમ દિવસમાં મૅક્સિમમ પર્ફોર્મન્સ આપવાનો રેકોર્ડ ‘ભાઈ’ના નામે જ છે, એટલે RAW પાસે ‘ભાઈ અલર્ટ’ આપ્યા સિવાય કોઈ છૂટકો જ નહોતો! (કિડનૅપ થાય એવી કોઈ નર્સો અસ્તિત્વ જ ધરાવતી નથી તેવો ‘2G સ્પેક્ટ્રમ સ્ટાઇલ’નો આઇડિયા ત્યારે શોધાયો નહોતો!) લેકિન ભાઈના ફોનમાં માત્ર આઉટગોઇંગ છે, ઇન કમિંગ નહીં. યાને કે ભાઈ કા કોન્ટેક્ટ તભી હો સકતા હૈ, જબ ભાઈ ચાહતે હૈ! આ તો સારું થયું કે ભાઈનો મૂડ હતો, ભાઈનો કોન્ટેક્ટ થઈ ગયો ને આખા અડદની દાળ બનાવતાં બનાવતાં ભાઇએ ‘હા’ પણ પાડી દીધી. નહીંતર ભારતીય નર્સોને બચાવવા કોણ જાત? આમેય સૈફે અગાઉ ‘ફેન્ટમ’માં ભગો કરેલો, અક્ષય કેન્દ્ર સરકારની યોજનાઓનાં ઇમ્પ્લિમેન્ટેશનમાં વ્યસ્ત છે, સની પાજીએ ડંકી ઉખાડ યોજનાઓ બંધ કરી દીધી છે! બચા કૌન? ઑન્લી ભાઈ!
  • સલમાન ભલે ઝાઝું ન બોલે, પણ એની આ ફિલ્મ જોઇને અમે એના મનની પીડા જાણી ગયા છીએ. એક્ચ્યુઅલી, ભાઇને એમના છાતીના સ્નાયુઓની પેલે પાર હૃદય તરીકે ઓળખાતા અંગના એક ખૂણે ખટકો છે કે એમને હૉલિવૂડની ‘એ’ ગ્રેડ ફિલ્મોમાં કામ કરવા કોઈ બોલાવતું નથી. એમનું ‘મૅરિગોલ્ડ’ કરમાયે જમાનો થઈ ગયો. ઐશ્વર્યા-પ્રિયંકા-દીપિકા ત્યાં કામ કરી આવ્યાં, આમિર પણ કાળી શેરવાની સિવડાવીને ઑસ્કરમાં આંટો મારી આવ્યો. અરે, પેલો બારમાસી દેવદાસ અલી ફઝલ પણ ‘ફાસ્ટ ફ્યુરિયસ’ ને ‘વિક્ટોરિયા અબ્દુલ’ જેવી ફિલ્મોમાં જઈ આવ્યો છે. જ્યારે ભાઈ તો માશાઅલ્લાહ, ચલતી ફિરતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રી છે. તો શું થયું કે હૉલિવૂડવાળા એમને ન બોલાવે, ભાઈએ એમની હૉલિવૂડ મુવી અહીં ઇન્ડિયા મેં હી ચ બના ડાલી છે. ધેટ ઇઝ ધીસ, ‘ટાઇગર ઝિંદા હૈ’. મને ખબર છે તમે નહીં જ માનો. સબૂત એ છે કે ‘ટાઇગર ઝિંદા હૈ’ની અડધી ફિલ્મ અંગ્રેજી ને ઇરાક બાજુની કોઈ ભાષામાંથી હિંદીમાં ડબ કરવામાં આવી છે. પ્રેઝન્ટેશન પણ એવું કે જાણે ‘બ્રહ્માંડ કે યોદ્ધા ઔર ભૂખે ભેડિયોં કા બદલા’ જેવી કોઈ ડબ્ડ હૉલિવૂડ મુવી ચાલતી હોય. (ખાનગી કારણ એવું છે કે ભાઈ કે ફૅન્સના બધા રૂપિયા ‘બીઇંગ હ્યુમન’ની પ્રોડક્ટ્સ ખરીદવામાં વપરાઈ ગયા છે, એટલે તેઓ ‘રેપિડેક્સ ઇંગ્લિશ સ્પીકિંગ કોર્સ’ ખરીદી જ શક્યા નથી!) ઇવન ભૂલથીયે કોઈ ઇંગ્લિશ લાઇન બોલાઈ ગઈ હોય તો તરત જ એનું હિન્દી ટ્રાન્સલેશન પણ બોલી નાખવામાં આવે. યુ નૉ, કન્ફુજિયા ગયે તો બિલન્ડરવા હો જાયેગા! (બીજી એક માહિતી પ્રમાણે આ ફિલ્મનાં ડબ્ડ અને વિધાઉટ ડબિંગ એમ બે વર્ઝન ચાલી રહ્યાં છે. ઇંગ્લિશ જાણતા લોકોનેય ભાઈને ગમાડવાની ઇચ્છા હોય કે નહીં?)
  • હવે ભાઈને ભલે ISIS, સોરી, ISCની ચુંગાલમાં ફસાયેલી નર્સોને બચાવવાની હોય, પણ ફિલ્મમાં એની દૂધની થેલી લેવા ગયો હોય ત્યારે કે પછી અખબારની કુપનો ચોંટાડીને સાબુની ગોટી કે પા કિલો ચાની ભૂકી લેવા ગયો હોય એ વખતે એન્ટ્રી પડે તો થોડું સારું લાગે? ભાભીયે ભાઈની ટક્કરનાં છે એવું એસ્ટાબ્લિશ કરવા માટે બંનેને ચાક્કા જેવા એન્ટ્રી સીન જોઈએ. ભાઈ છુટ્ટા હાથે વરુઓ સાથે બાખડે. અરે, ભાઈની પકડમાં આવેલું વરુ પણ ડરીને બેહોશ થઈ જાય. હા, ભાભી કરિયાણું લેવા જાય ખરાં, પણ ત્યાંય તે કલમમાં તલવાર કરતાં વધુ તાકાત છે તેનો પરચો બતાવે. સી, આપણને કોઈ પ્રોબ્લેમ નથી (ટિકિટ ખર્ચીને આવ્યા છીએ, બતાવો તમતમારે નિરાંતે બધું). આ તો પેલી નર્સો રાહ જોઈ રહી છે એટલે થોડી ચિંતા થાય તે સ્વાભાવિક છે. પ્લસ આખી ફિલ્મમાં ભાઈ કા સ્વૅગ, ભાઈ કે કિલર લુક્સ, ભાઈ કી બૉડી, ભાઈ કે સ્ટન્ટ્સ, ભાઈ કે ડાયલોગ્સ, ભાઈ કા ATV-હૉર્સ ડ્રાઇવિંગ, ભાઈ કા સ્કીઇંગ બધું યથાશક્તિ સ્લો મોશન સાથે બતાવવાનું હોય… એટલે અમારા જેવા બેઠાં બેઠાં લોહી ઉકાળા કરે કે હાયલા ફિલ્મ 161 મિનિટ લાંબી છે (બહાર નીકળીશું ત્યારે ગામમાં બુલેટ ટ્રેન ફરતી થઈ ગઈ હશે!).
  • હવે કહને કો તો આ ફિલ્મ રિયલ લાઇફ ઇન્સિડન્ટ પર આધારિત છે, પણ આખા ઘટનાક્રમને એવો ક્યુટ ટ્વિસ્ટ આપ્યો છે કે સ્થિતિ એવી આવીને ઊભી રહે કે, ‘ભાઈ, તુસ્સી તે તોપ હો, સાડી ઑન્લી હોપ હો.’ આગળ કહ્યું એમ રિયલ લાઇફની 46 ભારતીયને બદલે 25 ભારતીય નર્સ અને લટકામાં 15 પાકિસ્તાની નર્સ પણ ઉમેરવામાં આવી છે (નાખો ને તમતમારે, આમેય એમને રોકકળ સિવાય કશું કરવાનું આવ્યું નથી). ISISનું ICE, તિકરિતનું ઇકરિત કરી નખાયું છે, ISISનો બ્લેક ફ્લેગ લાલ થઈ ગયો છે. એ તો ઠીક, પણ RAWનું નામ RAW છે એની સામે કોઈની લાગણી કેમ દુભાઈ નથી એ મોટો પ્રશ્ન છે. કેમ કે આ ડૅન્જરસ મિશન માટે RAW પાસે એક માત્ર 45 વર્ષનો (એવું ફિલ્મમાં બતાવે છે, અમે નિર્દોષ છીએ!), પ્રિઝ્યુમ્ડ ડેડ ઍજન્ટ જ હોય, ને એય મિશન પત્યે પાછો વિજય માલ્યાની જેમ અદૃશ્ય થઈ જવાનો હોય, તો યાર, આપણું કોણ? મોદીસાહેબ, બિચારા કેટલે પહોંચે? એમનેય તે 2019ની તૈયારી કરવાની હોય કે નહીં?!
  • આ ફિલ્મમાં સ્પાય એજન્ટોનો કોડવર્ડ છે, ‘તુ તુ તુ તુતુ તારા… આ ગયા દોસ્ત હમારા’. સાંભળીને અમને તો બચ્ચનસાહેબની ‘પરવરિશ’ યાદ આવી ગઈ. એમાંય આવો જ કોડવર્ડ હતો, ‘આસમાન મેં કિતને તારે હૈ?… અબ આપ હમારે હૈ.’ કસમથી નોસ્ટેલ્જિક કરી નાખ્યા! (Sob… Sob!)
  • આમ ફિલ્મની પ્રોડક્શન ડિઝાઇન સારી છે. એટલે કે જોતાં જોતાં આપણને લાગે કે ઇરાક-બિરાકના સેટ સારા ઊભા કર્યા છે. ફિલ્મમાં જમીન પર, હવામાં, વાહનોમાં ઘણે ઠેકાણે બ્લાસ્ટ થાય છે. એની સ્પેશિયલ ઇફેક્ટ્સ નવું નવું ‘ફોટોશોપ’ શીખેલા ગ્રાફિક ડિઝાઇનરે બનાવી હોય એવી લાગે છે. હા, જ્યારે ભાઈ પોતાનું ટીશર્ટ ફાડીને ટૉપલેસ થાય છે, ત્યારે એમનું ગઠ્ઠાદાર બૉડી બતાવવામાં જે સ્પેશિયલ ઇફેક્ટ વાપરી છે, એ જબરદસ્ત છે! ઉપ્સ!
  • ભારતીય નર્સોને બચાવી લાવવામાં કદાચ એટલી બધી દેશભક્તિ એસ્ટાબ્લિશ નહીં થઈ શકે એવું ડિરેક્ટર અલી અબ્બાસ ઝફરને લાગ્યું હશે, એટલે એમણે બે દાયકા જૂનું દેશભક્તિનું પૅકેટ ખોલ્યું છે. ભારત અને પાકના ઍજન્ટો મળીને એ જ જે.પી. દત્તા સ્ટાઇલની ચર્ચાઓ કર્યા કરેઃ ‘સોચો અગર બટવારા ના હુઆ હોતા તો કિતના અચ્છા હોતા. સચિન-અક્રમ એક હી ટીમ સે ખેલતે, લતા ઔર આબિદા એક હી દેશ સે ગાતી…’ હજી ફીલ ન આવી હોય તો આવી લાઇન્સ પણ આવે, ‘ઇસ બૅગ મેં તિરંગા હૈ, યે ઉપર હી રહેગા…’, ‘RAW ઔર ISI પહલી બાર સાથ મેં મિશન મિશન કર રહે હૈ’… ભાભી ભાઈને કહી દે, ‘(ટાઇગર) તુમ મુઝસે ભી ઝ્યાદા પ્યાર અપને દેશ સે કરતે હો…’ અને એક તબક્કે ભારત-પાકિસ્તાનના રાષ્ટ્રધ્વજ ફરકતા દેખાય એટલે ભાઈના ભલભલા પ્રચ્છન્ન ફૅન્સ પણ કૅન્ડીફ્લોસ પૅટ્રિયોટિક થઈ જાય. પરંતુ થિયેટરમાં રાષ્ટ્રગીત વખતે ઊભા થવામાં પણ જેમને સંધિસુધા લગાવવી પડતી હોય એવા દેશદ્રોહી-ભાજપ વિરોધીઓને પરાસ્ત કરવા માટે ફિલ્મમાં દેશભક્તિનું એક બ્રહ્માસ્ત્ર છોડવામાં આવ્યું છે, પરેશ રાવલ. ફિલ્મમાં તેઓ પણ ભારત સરકારના ઍજન્ટની ભૂમિકામાં છે (હાઉ, રિયલિસ્ટિક!). જોકે એમનું કેરેક્ટર એટલું બધું લાઉડ છે કે સિક્રેટ ઍજન્ટને બદલે ‘બાબુભૈયા’ વધારે લાગે છે.
  • આઈ નૉ, સલમાનની ફિલ્મોમાંથી લોજિક શોધનારાઓને આપણા સમાજમાં માનભર્યું સ્થાન નથી મળતું. પરંતુ ભાઈનો પનારો ફિલ્મમાં જ કહે છે તેમ ‘દુનિયા કે સબસે ખતરનાક ટેરરિસ્ટ ઑર્ગેનાઇઝેશન’ સાથે પડે, ત્યારે થોડું રિઝનેબલ રાખવું જોઇએ એવું અમોને લાગે છે. આતંકવાદીઓના ગઢમાં-નર્સોને ગોંધી રાખી હોય તે હૉસ્પિટલમાં ઘૂસવું, ત્રાસવાદીઓને કાકડીની જેમ સમારી નાખવા, એમને બેવકૂફ બનાવવા વગેરે બધું અહીં એટલું ઇઝી બનાવી દેવાયું છે કે કોઈ થ્રિલ જેવું લાગે જ નહીં. ફિલ્મમાં જેટલી લોંગ રોપ આતંકવાદીઓએ ભાઈને આપી છે એટલી તો આપણી કૉર્ટોએ પણ નથી આપી. જસ્ટ ઇમેજિન, એક સાઇડ ભાઈ એકલા, સામે ડઝનબંધ આતંકવાદીઓ એમના પર ગોળીબાર કરી રહ્યા છે, લેકિન મજાલ છે એકેય ગોળી ભાઈને ટચ્ચ બી કરવાની હિંમત કરે?! આતંકવાદીઓનો સરગના અબુ ઉસ્માનના રોલમાં છે ઇરાનિયન એક્ટર સજ્જાદ ડેલફ્રૂઝ. એ ઇરાનિયન એક્ટર છે એટલે બાય ડિફૉલ્ટ ઇમ્પ્રેસિવ લાગે છે. પણ ફિલ્મમાં એ કિલર લુક્સ આપવા સિવાય ભાગ્યે જ કશું કરે છે. ‘બૅબી’ ફિલ્મમાં એ સાઉદી ડૉક્ટર બનેલો અને જે રીતે અક્ષય કુમાર એને બેવકૂફ બનાવી ગયેલો એ જોતાં મને ભાઈની સફળતા અંગે કોઈ જ ડાઉટ નહોતો. એમાંય અહીં તો એ ભાઈ સાથે આર્ગ્યુમેન્ટમાં ઊતરે છે, બોલો! ભાઈના કરિશ્મા ને વિશ્વમાં ટેરરિઝમના બિઝનેસની ચર્ચાઓ કરે. એક ગોળીથી કામ પતાવવાને બદલે ભાઈને મારવા માટે ઝહરીલી ગેસ છોડે. ખાલી ‘મુઘલ-એ-આઝમ’ સ્ટાઇલમાં ડાયલોગ જ બાકી રાખેલો, ‘પ્રોડ્યુસર તુમ્હેં મરને નહીં દેંગે ઔર હમ ટાઇગર, તુમ્હેં જીને નહીં દેંગે!’ અથવા તો ‘શાન’નો શાકાલ જોઈ લો, ‘યે ઝહરીલી ગૅસ ધીરે ધીરે મહેફિલ કો ઔર રંગીન બનાતી જાયેગી!’ અને ભાઈનો સ્વૅગ બી જોઈ લો, ‘વિશ્વના મોસ્ટ ડૅન્જરસ મેન’ને ચેલેન્જ મારે, ‘અગર ઉસકો (કૅટરિના કો) હાથ ભી લગાયા તો યહીં ઝિંદા ગાડ દૂંગા…’ અરે, એ ત્રાસવાદીઓના બૉસની હિંમત જુઓ, ભાઈને ચૅલેન્જ મારે, ‘ટાઇગર, દમ હૈ તો રોક લે!’ ઇડિયટ!
  • ઍક્ચ્યુઅલી, ગ્લોબલ ટેરરિઝમ, ઇન્ડિયન પૉલિટિક્સ, RAW, અમેરિકા, દેશભક્તિ, ઇન્ડિયા-પાક રિલેશન્સ એ બધાનો અહીં એવો બાલિશ અપ્રોચ છે કે ફિલ્મને પાંચ મિનિટ માટે પણ ટાઇમપાસ કેટેગરીથી ઉપર લઈ જઈ શકાય તેમ નથી.
  • આમ તો આખી ફિલ્મ ભાઈ કી ખાતિર જ છે, છતાં ભાઈને એકલું એકલું ન લાગે એ માટે અન્ય કલાકારો પણ લેવાયા છે. એમાં કૅટરિના, પરેશ રાવલ ઉપરાંત ‘પિંક’માં જેને ‘નો મીન્સ નો’ નહોતું સમજાયું એ અંગદ બેદી, પોતાના નામમાં ‘કુમાર’ ઉમેરાવીને આવેલા કુમુદ મિશ્રા, ફિલ્મમાં ઇન્ડિયા-અમેરિકા વચ્ચે અપ-ડાઉન કરતા ગિરિશ કર્નાડ, KBCમાંથી ફ્રી થયેલા સિદ્ધાર્થ બસુ એટસેટરાનો સમાવેશ થાય છે. કૅટરિના ફિલ્મમાં ઘણી બધી ભાષાઓ જાણે છે (હિન્દી સિવાય!).
  • ફિલ્મમાં રિયલ લાઇફ રેફરન્સિસ ધરાવતી મૅટા હ્યુમર પણ છે. જેમ કે, સલમાનનો ડાયલોગ છે, ‘શિકાર તો સબ કરતે હૈં, લેકિન ટાઇગર સે બહેતર શિકાર કોઈ નહીં કરતા’. એક સીનમાં પરેશભાઈ બોલે છે, ‘પ્રધાનમંત્રીજી કો યે બાત પતા હૈ?’ સૌથી વધુ મૅચ્યોરિટી આ બંને લાઇન્સમાં જ દેખાઈ છે!
  • રૅસ અગેન્સ્ટ ટાઇમ જેવી કોઈ થ્રિલ ફિલ્મમાં છે નહીં (એટલેસ્તો ‘એરસ્ટ્રાઇકને બે દિવસ બાકી’ ને ‘તમારી પાસે ચાર મિનિટ છે’ ને ‘લો આ સ્ટોપ વૉચ ચાલુ કરી’ ટાઇપની સિચ્યુએશન્સ મુકાઈ છે). પરિણામે છૂટક એક્શન સિક્વન્સીસમાંથી આપણી મતિ-શક્તિ પ્રમાણે થ્રિલ શોધી લેવાની રહે છે.
  • આમ તો હરિકથાની જેમ ભાઈકથા પણ અનંત છે, પરંતુ તમારી ધીરજની મર્યાદા છે. એટલે અમે અહીં જ રિવ્યુ-વિરામ જાહેર કરીએ છીએ. વાત એવી છે કે આ ફિલ્મ સંપૂર્ણપણે ‘ફૅન્સની, ફૅન્સ દ્વારા, ફૅન્સ માટે’ બનાવવામાં આવી છે. એટલે રિલીઝ વખતે ‘સર્જ પ્રાઇસ’માં ફિલ્મ ન જોવી હોય તો નિરાંતે DVD પર, ચૅનલ પર કે ‘એમેઝોન પ્રાઇમ’ પર આવે ત્યારે જોવામાં પણ કશો જ વાંધો નથી.
  • બેસ્ટ તો એ રહેશે કે ISIS દ્વારા ભારતીય નર્સોના કિડનૅપિંગ પર બનેલી સુપર્બ મલયાલમ થ્રિલર ફિલ્મ ‘ટૅક ઑફ’ જોઈ નાખો. ‘હૉટસ્ટાર’ પર ઇંગ્લિશ સબટાઇટલ્સ સાથે આ ફિલ્મ ઉપલબ્ધ છે. (તેના રિવ્યુ અને ફિલ્મની લિંક નીચે પોસ્ટ કરી છે.)
  • બાકી જે રીતે ભાઈ હવે ડૉમેસ્ટિક પ્રશ્નો સોલ્વ કરવાથી લઇને ભારત-પાક રિલેશન્સ અને હવે વિશ્વશાંતિ લાવવા સુધી પહોંચી ગયા છે, એ જોતાં એમને ‘એવેન્જર્સ’ના સુપરહીરોની ટીમમાં સામેલ કરીને સમગ્ર બ્રહ્માંડની રક્ષા કરવાનું કામ સોંપી દેવું જોઇએ. શું કહો છો?P.S.
    1. મલયાલમ મુવી ‘ટેઇક ઑફ’ના મેં કરેલા રિવ્યુની લિંકઃ https://jayeshadhyaru.wordpress.com/2017/03/28/take-off-malayalam-movie/
    2. ‘હોટસ્ટાર’ પર ‘ટેઇક ઑફ’ ફિલ્મ સબટાઇટલ્સ સાથે જોવા માટે ક્લિક કરો આ લિંકઃ http://www.hotstar.com/movies/take-off/1770015881

Reviewed for divyabhaskar.co.in)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

કરીબ કરીબ સિંગલ

Warning: Contains mild spoilers

***

વો જો થા ખ્વાબ સા

***

પ્રીડિક્ટેબલ હોવા છતાં આ ક્યુટ, સ્માર્ટ, હિલેરિયસ ફિલ્મ એકદમ ફનફિલ્ડ જોયરાઇડ છે.

***

રેટિંગઃ *** + 1/2 = ***1/2 (સાડા ત્રણ સ્ટાર)

  • qqsક્યારેક ફિલ્મ જોતી વખતે આપણે તેનાં પાત્રોનાં એવા પ્રેમમાં પડી જઇએ કે ફિલ્મ પૂરી થયા પછીયે અંદરખાને એવું થાય કે યાર, આની સાથે વધુ સમય રહેવા મળે તો કેવી મજા આવે! (ફિલ્મોની સિક્વલ બનાવવાના ટ્રેન્ડ પાછળ એક કારણ આ પણ હોઈ શકે!) ડિરેક્ટર તનુજા ચંદ્રાની લેટેસ્ટ રિલીઝ ‘કરીબ કરીબ સિંગલ’નું મુખ્ય કેરેક્ટર યોગેન્દ્રકુમાર પ્રજાપતિ ઉર્ફ ‘મિસ્ટર યોગી’ આવું જ પાત્ર છે. ફુલ ઑફ લાઇફ અને ફુલ ઑફ કલર્સ. યોગી અને જયાની રોમેન્ટિક કોમેડી લઇને તનુજા ચંદ્રાએ નવ વર્ષના ગૅપ પછી ડિરેક્ટર્સ કૅપ પહેરી છે.
  • કેટલીક ફિલ્મો ઇન્ટ્રોવર્ટ લોકો જેવી હોય છે, જે છાનીમાની આવે, આપણને દિલથી એન્ટરટેઇન કરે અને એવા જ બિલ્લીપગે જતી રહે. સલમાનભાઈની ફિલ્મોની જેમ તે બૉક્સ ઑફિસ પર ટંકશાળ ન પાડે કે ભણસાલીની જેમ દેશભરમાં તેના નામનાં છાજિયાં પણ ન લેવાય. છતાં જોતી વખતે સતત આપણા ચહેરા પર એક મસ્ત સ્માઇલ રમતું રહે. એ ફિલ્મ આપણી અંદર પણ એક સરસ પૉઝિટિવ ખુશનુમા ઍનર્જી ભરી જાય. તનુજા ચંદ્રાની ઇરફાન-પાર્વતી સ્ટારર બેશક ફોર્મ્યૂલા ડ્રિવન રોમ-કોમ રોડમુવી છે. સિનેમેટિક ગ્રેટનેસની ફૂટપટ્ટી પર તે ઝંડા ખોડી લાવે એવી પાથબ્રેકિંગ પણ નથી. છતાં તેમાં કુછ તો બાત હૈ જે મૅગ્નેટિક આકર્ષણથી આપણને જકડી રાખે છે.
  • ટ્રેલર પરથી ક્લિયર હતું તેમ ‘કરીબ કરીબ સિંગલ’ સ્ટોરી છે મિસ્ટર યોગી અને જયાની. બ્યુટી એ છે કે 201710081429098541_irrfan-khan-qarib-qarib-singlle-trailer-is-out_10151_l_albvpfબેમાંથી એકેય મૉડલ જેવાં શરીરો ધરાવતાં ફિલ્મી રોમેન્ટિક કપલ નથી. બંનેની ઉંમર લેટ થર્ટીઝમાં છે અને બંને ફિલહાલ સિંગલ છે. યોગી (ઇરફાન) હૅપી ગો લકી, ચૅટર બૉક્સ ટાઇપનો અને કંઇક અંશે ‘ઝોરબા ધ ગ્રીક’ જેવો માણસ છે. એ ઊંઘમાં હોય ત્યારે જ એનું બોલવાનું બંધ થાય! પૈસા કમાવા માટે એ કંઇક કરે છે, પરંતુ તબિયતથી કવિ છે. એમની સૂટકેસ પણ એમના કલરફુલ સ્વભાવના રિફ્લેક્શન જેવી જ છે. એમનું નામ અને ચહેરો તેના પર ચોંટાડેલો છે. ઉપરથી શાયરાના અંદાઝમાં સૂચના પણ છે કે, ‘તુમ મિલે ના મિલે કોઈ ગમ નહીં યોગી, પર યે કભી મિલે તો ઝરૂર લૌટા દેના…’ યોગી ત્રણેક વખત ‘ઘનઘોર ઇશ્ક’માં ઊંધેકાંધ પડ્યા છે. એમનું માનવું છે કે (પ્રેમમાં નિષ્ફળ ગયા પછી) આત્મહત્યા કરી શકતા લોકો ખુશનસીબ હોય છે. જે ‘કાયર’ લોકો એવું નથી કરી શકતા એ શાયર બની જાય છે. ત્રણ ત્રણ વખત વિયોગ વેઠી ચૂક્યા છે એટલે જ કદાચ એમણે પોતાનું તખલ્લુસ ‘વિયોગી’ રાખ્યું છે! (એમની આ દર્દભરી નઝમોનું સંકલન એમણે ‘વિયોગી કા વિલાપ’ નામે બહાર પાડેલું!) એનું ડ્રેસિંગ પણ એની પર્સનાલિટી જેવું જ લાઉડ. નિયોન કલરનાં ટીશર્ટ્સ, ચિત્ર-વિચિત્ર જીન્સ, બાંધણી જેવી ડિઝાઇન ધરાવતાં બૉટમ્સ, ક્વર્કી એક્સેસરીઝ એનો યુનિફોર્મ. ઋષિકેશના ઘાટ પર તો એણે શર્ટની નીચે ચણિયા જેવું સ્કર્ટ, ગળે ગમછો વીંટ્યો છે અને પગમાં લાકડાંની પાદુકા પહેરી છે!
  • જયા શશીધરન (પાર્વતી)નો હસબંડ આર્મીમાં હતો અને દસેક વર્ષ પહેલાં શહીદ થઈ ગયેલો. ત્યારથી એની લાઇફમાં કોઈ જ નથી. પોતે મુંબઈમાં એકલી રહે છે. માતા-પિતા કેરળમાં ક્યાંક રહે છે અને નાનો ભાઈ પ્રિન્સ્ટન યુનિવર્સિટીમાં ભણે છે. પોતે એક ઇન્સ્યોરન્સ કંપનીમાં ઊંચા હોદ્દે છે અને ઘરમાં તદ્દન એકલી રહે છે. એની લાઇફ કેવી છે તે ‘બાબુલ મોરા નૈહર છૂટો જાય’ના મસ્તીભર્યા રિમિક્સ્ડ સોંગમાં પર્ફેક્ટ્લી ઝિલાઈ છે. સેમ્પલ ધિસઃ ‘ખુદ કો મૈં કૉફી પિલાઉં, ખુદ કો હી શોપિંગ કરાઉં, ખુદ સે હી નઝરે લડાઉં… ખુદ સે હી ગપ્પે લડાઉં, ખુદ કા મૈં ટાઇમપાસ કરાઉં, લોંગ ડ્રાઇવ પે ખુદ કો મૈં લે જાઉં… બિન સૈંયા કે સેલ્ફી ન ભાયે… મૈં તો હૂં બેગમ તન્હા..’
  • રિલક્ટન્ટ્લી-અનિચ્છાએ હી સહી, બંને એક ડૅટિંગ સાઇટ થ્રુ એકબીજાને મળે છે. બંનેની પર્સનાલિટી એકદમ ઉત્તર-દક્ષિણ, મે-ડિસેમ્બર જેવી છે. એકની સવાર કૉફીથી પડે, તો બીજી વ્યક્તિ ‘લાત્તે’ (કૉફી)નું નામ સાંભળીને જ હસી પડે. એકની લાઇફ એક નિશ્ચિત સર્કિટ પર ચાલ્યા કરે છે, જ્યારે બીજો પહેલાં નીકળી પડે ને પછી રસ્તો ક્યાં જાય છે તે પૂછે! ટૂંકમાં બંને એટલાં બધાં ઑડ (Odd) છે કે કપલ બનવાના ચાન્સ જ નથી. છતાં બંને એકબીજા સાથે થોડો ટાઇમ સ્પેન્ડ કરે છે, જેમાં પ્રસ્તાવ મુકાય છે કે મિસ્ટર યોગીની જૂની પ્રેમિકાઓને મળવા જવું (હા, મધુ રાય-કેતન મહેતાવાળા મોહન ગોખલે ફેમ ‘મિસ્ટર યોગી’ની જેમ અહીં પણ મિસ્ટર યોગી વન બાય વન કન્યાઓની મુલાકાતે નીકળે છે! જોકે પરણવાના હેતુથી નહીં, પરંતુ તે એમની યાદમાં આજે પણ આંસુડાં સારે છે કે કેમ તેની ખરાઈ કરવા!). નૅચરલી, બહારની આ જર્નીની સાથોસાથ એમની અંદર પણ એક સફર ખેડાય છે. મુંબઈથી શરૂ થયેલી આ સફર દહેરાદૂન-ઋષિકેશ, જયપુર-અલવર અને છેક ગંગટોક (સિક્કીમ) સુધી લંબાય છે.
  • ‘કરીબ કરીબ સિંગલ’માં એવું કશું નથી જે આપણે માત્ર ટ્રેલર જોઇને પણ ન કળી શકીએ. ‘જબ વી મૅટ’ના રિવર્સ વર્ઝન જેવી આ ફિલ્મની મૂળ વાર્તા તનુજા ચંદ્રાની માતા કામના ચંદ્રાએ લખેલા એક રેડિયો નાટક પરથી લેવામાં આવી છે (કામના ચંદ્રાએ ‘ચાંદની’, ‘1942 અ લવસ્ટોરી’, ‘પ્રેમરોગ’ જેવી ફિલ્મો લખી છે). પરંતુ ફિલ્મના ડાયલોગ્સ, પાત્રાલેખન અને રિયલ લાઇફ ડિટેલિંગ પર જબરદસ્ત કામ કરાયું છે, જે ફિલ્મના એકેએક સીન પરથી ખબર પડે છે. ક્રેડિટ ગોઝ ટુ રાઇટર ગઝલ ધાલીવાલ.
  • ‘યે શહરોં કા રૂટિન ઇન્સાન કો અંદર સે એકદમ ખોખલા બનતા દેતા હૈ…’ જેવી સંજીદા-ગંભીર વાતથી લઇને ‘તુમ તો અંજલિ સે અંજલિના જોલી બન ગયી..’ જેવી હળવી લાઇન્સ સુધીની રૅન્જ છે. પણ એને અહીં વાંચી નાખવા કરતાં ઇરફાનના મોઢેથી સાંભળશો તો વધુ મજા આવશે.
  • 213107d1256098106-yetiblog-yeti-normally_crazy-tata-nano-drive-delhi-dsc_3470_lઅહીં બે પાત્રોની જર્ની ‘પ્લેન્સ ટ્રેન્સ ઑટોમોબાઇલ્સ’ મુવીની જેમ કાર, પ્લેન, ટ્રેન, હૅલિકોપ્ટર, રિવર રાફ્ટિંગની બૉટ, રેગ્યુલર બૉટ, એરપોર્ટની ગો કાર્ટ અને ઇવન રોપવેમાંથી પસાર થાય છે. ઋષિકેશની ગંગા આરતી-રિવર રાફ્ટિંગ હોય કે રાજસ્થાનની હૅરિટેજ ટ્રેન હોય કે પછી સિક્કીમમાં બાગડોગરાથી ગંગટોક સુધીની હેલિકોપ્ટર રાઇડ હોય, ગંગટોકનો બેહદ ખૂબસૂરત ‘એમ. જી. રૉડ’ હોય… દરેક શહેરની મસ્ત ફ્લેવર તનુજા ચંદ્રાએ ઝીલી છે. અરે, રાજસ્થાનમાં એક ઠેકાણે નોર્થ પોલ અને ન્યુ યૉર્કનું અંતર દર્શાવતો માઇલસ્ટોન છે, તે પણ સ્ક્રીન પર દેખાય છે! ઋષિકેશનું રિવર રાફ્ટિંગ કે ગંગટોક જેવાં બેહદ ખૂબસૂરત લોકેશન્સ કોઈ હિન્દી ફિલ્મમાં કદાચ પહેલી જ વાર દેખાયાં છે.
  • સતત બકબક કર્યે રાખતા યોગીનું પાત્ર ઘણે અંશે મિસ્ટિરિયસ-ભેદી છે. એક સમયે એ ફટીચર-મુફલિસ હતો, પણ અત્યારે મર્સીડિઝમાં ફરે છે અને બેફામ પૈસા ઉડાડે છે. એ કઈ રીતે માલદાર થયો, એનું ફેમિલી ક્યાં છે, શું કરે છે, છે કે કેમ, આપણને કશી જ ખબર નથી. એની પાસે પ્લેનમાં એણે ખાધેલી બેસ્ટ ‘બિરયાની ઔર રાયતા’ની વાતો, શા માટે બેસ્ટ રાયતું બનાવવું તે રોકેટ સાયન્સથી કમ નથી તેની ફિલોસોફી, કઈ કેરી ચીરીને ખાવી ને કઈ ચૂસીને ખાવી, મેરેથોન રેસની તૈયારી કેવી રીતે કરવી, શા માટે એ ઇન્ટરનેટ પર નથી… બધી જ વાતોનો અખૂટ ખજાનો એની પાસે છે. બીજી મજા એ છે કે એ ગમે તેની સાથે ‘બેટા જી, બેટા જી’ કહીને દોસ્તી કરી લે છે. પછી તે ટેક્સી ડ્રાઇવર હોય કે હેરિટેજ ટ્રેનનો રસોઇયો હોય કે પછી રેલવે પ્લેટફોર્મ પર ભજિયાં વેચનારો હોય. અરે, ખોટી ટ્રેનમાં ચડી ગયા પછી તેના મુસાફરો સાથે પણ એવી ભાઈબંધી કરી લે કે એમની સાથે ખાવા-પીવા-ગાવા ને પત્તાં રમવાનાં રિલેશન કાયમ કરી લે છે. પોતાની ખાલી ટેક્સીમાં એ રસ્તે ચાલતા કે અટવાયેલા અજાણ્યા મુસાફરોને પણ બિનધાસ્ત લિફ્ટ આપી દે છે. યાને કે યોગી કોઇના પર પણ ભરોસો કરતાં સહેજ પણ ખચકાતો નથી. જ્યારે એક દાયકાથી એકલી રહેતી જયા હવે ઝટ કોઇના પર વિશ્વાસ મૂકતી નથી. પુરુષો પર તો ખાસ. વળી, એના સરળ સ્વભાવને કારણે લોકો એને ‘ફોર ગ્રાન્ટેડ’ લઇને આસાનીથી એનો યુઝ પણ કરી જાય છે. એક તબક્કે અનાયાસે જ એને ઇરફાનનો સ્પર્શ થઈ જાય છે ત્યારે એનાં એક્સપ્રેશન્સ જોઇને ખબર પડે છે કે વર્ષોથી એને કોઈ પુરુષનો આ રીતે સ્પર્શ જ નહીં થયો હોય. પર્સનાલિટીઝની આવી બારીકીઓ રાઇટિંગમાં સરસ ઝીલાઈ છે. ઇવન યોગીની ભૂતપૂર્વ ગર્લફ્રેન્ડ્સ, ટેક્સી ડ્રાઇવર-મૅડિકલ સ્ટોર ઑનર-હૉટેલ મેનેજર-ભૂતપૂર્વ પ્રેમિકાનો વર્તમાન પતિ જેવાં સાવ નાનકડાં પાત્રો પણ એમની પર્સનાલિટીની આગવી ખાસિયતોને કારણે આપણને યાદ રહી જાય છે.
  • જરાય વોકલ થયા વિના કે ગંભીર બન્યા વિના આપણને ખ્યાલ આવી જાય છે કે ભૂતકાળમાં ત્રણ યુવતીઓ સાથે ‘ઘનઘોર ઇશ્ક’ હોવા છતાં એનો સંઘ કાશીએ કેમ પહોંચ્યો નહીં. એક યુવતીને પોતાના ડ્રીમ મેનનું મસ્ક્યુલર-ગઠીલું બદન જોઇતું હતું, બીજી પ્રેમિકા એની મુફલિસીથી-કંગાલિયતથી ખફા હતી, જ્યારે ત્રીજીને પોતાનું કરિયર વધુ વહાલું હતું. યાને કે ત્રણમાંથી એકેય યુવતી ખરેખરા યોગીને પસંદ નહોતી કરતી. જ્યારે યોગી આજે પણ એ જૂની રિલેશનશિપ્સમાં અટકેલો છે. કોઇકની હરકતો, એણે આપેલાં નિકનેમ્સ યાદ રાખીને બેઠો છે તો કોઇકે આપેલું કીચેઇન અને જૂના સ્કૂટરનો રિઅર વ્યૂ મિરર સાચવીને બેઠો છે-જેમાંથી એ એને ચાલુ સ્કૂટરે જોઈ લેતો હશે. તો જયાએ પોતાના પતિને કમ્પ્યુટર પાસવર્ડમાં કેદ રાખ્યો છે. જો પાસવર્ડને દિલ-દિમાગ ગણો તો આજે પણ એમાં બીજા કોઈ પુરુષ માટે જગ્યા નથી એવું સમજી શકાય. ત્યારે આ ‘કરીબ કરીબ સિંગલ’ મુઠ્ઠીમાં સજ્જડ રીતે પકડી રાખેલા ભૂતકાળને જવા દઇને જીવનમાં આગળ વધવાની-મુવ ઑન થવાની અને અત્યારે જે પર્ફેક્ટ છે તેની સાથે નવી કહાની સ્ટાર્ટ કરવાની પણ સ્ટોરી છે. સ્વીટ વાત એ છે કે આમાંથી એકેય વાત જરાય વોકલ-લાઉડ થયા વિના હળવેકથી-સટલ્ટીથી કન્વે કરી દેવાઈ છે.
  • જોકે ઇન્ટરવલ નામના અનિવાર્ય અનિષ્ટને કારણે 125 મિનિટની આ ફિલ્મ ઇન્ટરવલ પછી રીતસર સ્લો પડી જાય છે. એમાંય (સ્લીપિંગ પિલ્સના ઑવરડોઝવાળી) એક આખી સિક્વન્સ હદ બહાર ખેંચવામાં આવી છે.
  • થેન્કફુલ્લી ફિલ્મનાં સોંગ્સ એકદમ મસ્તીભર્યાં અને ફ્રેશ છે. પ્લસ ફિલ્મના ફ્લોને તે ક્યાંય અવરોધતાં નથી.
  • આગળ કહ્યું તેમ ‘કરીબ કરીબ સિંગલ’ની સ્ટોરી જરાય નવી કે યુનિક નથી. ઇન ફેક્ટ, પોતાની જૂની પ્રેમિકાઓને મળવાની કે યાદ કરવાની થીમ પર તમિળમાં ‘ઑટોગ્રાફ’ અને મલયાલમમાં ‘પ્રેમમ’ જેવી સુપરહીટ ફિલ્મો આવી ચૂકી છે. લેકિન તનુજા ચંદ્રાની આ ફિલ્મ કોઈ હળવી રોમ-કોમ નવલકથા વાંચતા હોઇએ એવી રિચ ફીલ આપે છે. કહેવાની જરૂર નથી કે એમાં સુપર ફેન્ટાસ્ટિક ઇરફાન અને ડુપર નૅચરલ પાર્વતીનો હિમાલય ફાળો છે. એટલે થોડી પ્રીડિક્ટેબિલિટીથી પ્રોબ્લેમ ન હોય તો આ લવયાત્રા મંગલમય બની રહેશે તે નક્કી વાત છે.

P.S. આમ તો આ ફિલ્મ અંકે ત્રણ સ્ટાર જ ડિઝર્વ કરે છે, પરંતુ ફિલ્મ જોયા પછી હળવે હળવે તેનો જે નશો ચડ્યો છે, તે ખુમારનો અડધો સ્ટાર વધુ આપ્યો છે.

(Reviewed for divyabhaskar.co.in)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Take Off (Malayalam Movie)

  • maxresdefaultઈ.સ. ૧૯૯૦માં સદ્દામ હુસૈનના ઇરાકે કુવૈત પર કરેલા હુમલામાં ભારત સરકારે માનવ ઇતિહાસનું સૌથી મોટું રેસ્ક્યુ ઑપરેશન પાર પાડેલું. તે પરથી ગયા વર્ષે અક્ષય કુમાર સ્ટારર ફિલ્મ ‘એરલિફ્ટ’ આવેલી. ડિટ્ટો, એ જ રીતે ત્રણ વર્ષ પહેલાં ઇરાકમાં ઇરાકી સૈન્ય અને ISIS વચ્ચેના જંગમાં ભારતીય (મોસ્ટ્લી કેરળની) નર્સો ISISની ચુંગાલમાં ફસાઈ ગયેલી. અગેઇન ભારત સરકારે વાયા ડિપ્લોમેટિક ચૅનલ એક દિલધડક રેસ્ક્યુ ઑપરેશન આદરીને તે તમામ નર્સોને સહીસલામત ભારત લાવવામાં સફળતા મેળવેલી. તે ઘટનાક્રમ પર એક અફલાતૂન મલયાલમ રેસ્ક્યુ થ્રિલર ફિલ્મ ‘ટૅક ઑફ’ રિલીઝ થઈ છે.
  • મહેશ નારાયણ નામના ડૅબ્યુટન્ટ ડિરેક્ટરની આ ફિલ્મ આપણને એક સેન્ટ્રલ કેરેક્ટર સમીરા (સુપર્બ એક્ટર પાર્વતી)ની લાઇફમાં ડોકિયું કરાવે છે અને તેની આંગળી પકડીને જ આ થ્રિલિંગ ઘટનાક્રમમાં લઈ જાય છે. ફિલ્મનો ફર્સ્ટ હાફ સંપૂર્ણપણે સમીરાનો છે. સમીરા કેરળની એક ડિવોર્સી મુસ્લિમ નર્સ છે. પોતાના પરિવારને આર્થિક મદદ કર્યા વિના ચાલે તેમ નથી, નહીંતર એમનું ઘર હાથમાંથી જતું રહે તેવી સ્થિતિ છે. હજુ એક નાની બહેન પણ પરણાવવાની બાકી છે. પહેલાં લગ્નથી એને સાતેક વર્ષનો એક દીકરો પણ છે. પ્રમાણમાં રૂઢિચુસ્ત માનસિકતા ધરાવતા એના પહેલા પતિને જરાય પસંદ નહીં કે એની બેગમ બહાર જઇને નોકરી કરે. એને બદલે એ માથે બુરખો પહેરીને ઘરકામ કરે એ જ એનો આગ્રહ. સમીરાની સ્ટોરીનો પાસ્ટ અને પ્રેઝન્ટ પેરેલલ ચાલ્યા કરે. સમીરાનું પાત્ર એક્ઝેક્ટ્લી મણિ રત્નમનાં પાત્રો જેવું સ્ટ્રોંગ અને અપરાઇટ છે. જેમ કે, ધોધમાર વરસાદમાં પોતાના ઘરના નળિયામાંથી પાણી ટપકતું હોય તો કોઇને મદદ માટે બોલાવવાને બદલે એ જાતે જ ટેબલ પર ખુરશી રાખીને ચડે અને રિપેર કરે.
  • મજાની વાત એ છે કે સમીરાની બૅકસ્ટોરી કહેવા માટે મૂળ વાર્તા ક્યાંય સાઇડમાં ધકેલાતી નથી અને ખોટાં ગીતો હેરાન કરતાં નથી. પહેલા જ સીનમાં સમીરા પોતાની સાથી નર્સોની સાથે ઇરાક જવા માટેની પ્રોસેસની લાઇનમાં ઊભેલી દેખાય છે. અમુક ટેન્સ મોમેન્ટ્સ પછી એને આ મંજૂરી મળી પણ જાય છે. ત્યાં આપણને ખબર પડે છે કે એની જ બૅચમાં રહેલા શહીદ (એક્ટર કુંચાકો બોબન)ને સમીરા ગમે છે (પરંતુ લગ્ન વિચ્છેદની પીડામાંથી પસાર થયેલી સમીરાનું ફોકસ ક્લિયર છે, કોઇપણ ભોગે ઇરાક જવું અને પરિવારને નક્કર વર્તમાન તથા પોતાના દીકરાને એક સલામત ભવિષ્ય આપવું). શહીદ અને સમીરાની મેરેજ પ્રપોઝલનો ક્વિક સીન મણિ રત્નમની આર. માધવન સ્ટારર ‘કન્નથિલ મથમ્મિતાલ’ની યાદ અપાવી દે છે, બસ અહીં જૅન્ડર રિવર્સલ છે અને બૅકગ્રાઉન્ડમાં હૉસ્પિટલ છે. સમીરાનું ફોકસ એ હદે બ્રુટલી ક્લિયર છે કે લગ્ન પછી એને જ્યારે ખબર પડે છે કે પોતે પ્રેગ્નન્ટ છે, ત્યારે એ જાતે પિલ્સ લઇને તેને ટાળવાની પણ કોશિશ કરે છે.
  • સજોડે ઇરાક પહોંચ્યા પછી પાછળથી ત્યાં એનો દીકરો પણ જોડાય છે. ઇન ફેક્ટ, સમીરાનો ભૂતપૂર્વ પતિ જ એને ત્યાં મૂકવા આવે છે. ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાત એ છે કે છૂટાછેડા લીધા હોવા છતાં સમીરાનો એ ભૂતપૂર્વ પતિ અબ્યુઝિવ નથી (જેવું આપણને ‘નીરજા’માં બતાવવામાં આવેલું). સમીરાના બીજા-સમજુ પતિનું પાત્ર પણ એવી સરસ રીતે લખાયેલું છે કે આપણને એના પ્રત્યે સહાનુભૂતિ તો નહીં, પણ પ્રેમ જરૂર ઊપજે. બસ, સમીરા અને પહેલા પતિના વિચારો મેળ નહોતા ખાતા. મણિ રત્નમ સ્ટાઇલમાં જ અહીં સ્ટોરીનાં અન્ય લૅયર પણ ઉમેરવામાં આવ્યાં છે. જેમ કે, સમીરાનો નાનકડો દીકરો હજી પોતાની માતાને પરપુરુષ સાથે (પોતાના સાવકા પિતાને) સ્વીકારી શકતો નથી. એક તરફ પૂરા દિવસોની પ્રેગ્નન્ટ સમીરા, બીજી તરફ એના દીકરાની બાળહઠ અને એ જ વખતે ISISના હુમલાને લીધે પેદા થઈ જતું ખોફનાક ટેન્શન. જસ્ટ ઇમેજિન કરો, ગુસ્સે ભરાયેલો નાનકડો દીકરો હૉસ્પિટલમાંથી દોડીને બહાર ભાગી રહ્યો છે. પાછળ પ્રેગ્નન્ટ સમીરા-એનો પતિ દોડી રહ્યાં છે, અને બહાર આર્મીની હાજરીમાં બેફામ પથ્થરમારો થઈ રહ્યો છે.
  • સમીરાનો પતિ શહીદ અન્ય ભારતીય નર્સો સાથે તિકરિતથી મોસુલ જાય અને એ જ વખતે ન્યુઝ બ્રેક થાય કે મોસુલ પર તો ISISએ કબ્જો જમાવી લીધો છે. હવે? ‘રોજા’માં જેમ મધુ પોલીસ અધિકારીઓ પાસે ધક્કા ખાય છે એ જ રીતે અહીં સમીરા ભારતીય એમ્બેસીમાં જાય છે. ત્યાં એન્ટ્રી થાય છે બીજા એક દમદાર એક્ટર ફહદ ફાઝિલની (બાય ધ વે, આ પાર્વતી અને ફહદ બંને એક મસ્ત યુથફુલ મલયાલમ ફિલ્મ ‘બૅંગ્લોર ડેય્ઝ’માં સાથે હતાં). ભારતીય એલચી કચેરીમાં ઉચ્ચાયુક્ત મનોજ (ફહદ ફાઝિલ) દિલ્હીમાં ફોરેન મિનિસ્ટ્રીના બીજા એક ઉપરી અધિકારી (પ્રકાશ બેલાવાડી) સાથે મળીને તે નર્સોના રેક્સ્યુનું ઑપરેશન ડિઝાઇન કરે છે. (‘એરલિફ્ટ’માં ઇરિટેટિંગ અંકલના પાત્રમાં દેખાયેલા પ્રકાશ બેલાવાડી સાઉથ ઇન્ડિયન બ્યુરોક્રેટના રોલમાં ઓલમોસ્ટ ટાઇપકાસ્ટ થઈ ગયા છે.) પ્રોબ્લેમ એ છે કે પતિને શોધવા નીકળેલી સમીરા પણ હવે પોતાના દીકરા સાથે ISISના કબ્જામાં છે.
  • અહીંથી છેક સુધીની ફિલ્મ લિટરલી ઍજ ઑફ ધ સીટ થ્રિલર છે. દુબઈમાં શૂટ થઈ હોવા છતાં આ ફિલ્મની પ્રોડક્શન ડિઝાઇન એટલી ઑથેન્ટિક છે કે એક સૅકન્ડ માટે પણ ફિલ્મ જોતા હોઇએ એવું ફીલ થતું નથી. વળી, નકશા, ડિપ્લોમેટિક વાટાઘાટો, વચ્ચે વચ્ચે આવતાં રિયલ ફૂટેજ અને અન્ય લોજિસ્ટિક બાબતોના મિશ્રણથી આપણે કોઈ ડૉક્યુમેન્ટરી જોતા હોઇએ એવું જ લાગ્યા કરે. એટલે જ વાતાવરણમાં સતત એક ભય તોળાતો રહે. સિનેમેટોગ્રાફી, સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સ અને ટાઇમિંગ કેવાં જબરસ્ત છે તેનું એક જ ઉદાહરણ કાફી છે. ISISની કૅપ્ટિવિટીમાં રહેલી નર્સોને હજી તો માંડ થોડી શાંતિની પળો મળી હોય, ત્યાં એવો પ્રચંડ બ્લાસ્ટ થાય કે આપણે રીતસર ખુરશી પરથી ઊછળી પડીએ. આ હદનો રિયલિસ્ટિક બ્લાસ્ટ ભાગ્યે જ જોવા મળે છે. ‘વિકિપીડિયા’ કહે છે કે આ ફિલ્મના સિનેમેટોગ્રાફર સાનુ વર્ગીઝના બાયોડૅટામાં ‘વિશ્વરૂપમ’ પણ બોલે છે.
  • ફિલ્મની શરૂઆતમાં બીજા વિશ્વયુદ્ધથી લઇને મધર ટેરેસા સુધીની પરિચારિકાઓનાં સાચુકલાં ફૂટેજ આપણને બતાવવામાં આવે છે. ફિલ્મમાં પણ એક તબક્કે બોલાય છે કે ભારતમાં નર્સના વ્યવસાયને માનભેર જોવામાં નથી આવતો. એટલે જ એક કરુણાસભર સિગ્નેચર ટ્યુન આખી ફિલ્મમાં સતત ચાલ્યા કરે છે અને આપણને નર્સોના વ્યવસાયને માન આપવાનું યાદ કરાવતી રહે છે.
  • ISIS જેવા રાક્ષસોમાં પણ અમુક લોકો માનવતાવાદી હોઈ શકે, અથવા તો ધર્મ કેવી રીતે માણસને બચાવી શકે વગેરે બાબતો થોડી (એટલે કે ‘ઇત્તુ સી’) ફિલ્મી લાગે છે. છતાં એ વાત અન્ડરલાઇન કરીને નૉટ કરવા જેવી છે કે અહીં પાર્વતીના પાત્રને ‘નીરજા’ની જેમ લીડ કરતું બતાવાયું હોવા છતાં આખી ફિલ્મમાં કોઇપણ ઠેકાણે ખોટી હીરોગીરી બતાવાઈ નથી. ફિલ્મ મૅલોડ્રામેટિક પણ નથી બની. સ્ટાર્ટિંગમાં સખ્ખત લાંબી ‘થૅન્ક્સ’ની નામાવલિ ધરાવતી આ ફિલ્મમાં અવાજ સ્વરૂપે સુષમા સ્વરાજ અને તસવીર સ્વરૂપે નરેન્દ્ર મોદી પણ હાજરી પુરાવે છે. ‘એરલિફ્ટ’ની જેમ અહીં પણ છેલ્લે તિરંગો દેખાય છે, બૅકગ્રાઉન્ડમાં રાષ્ટ્રગીતની ટ્યુન સંભળાય છે અને છેલ્લે રિયલ નર્સોનાં ફૂટેજ પણ આવે છે. નૅચરલી, આ ફિલ્મ ‘સત્યઘટનાથી પ્રેરિત’ છે, એટલે તેમાં સમીરાના પાત્ર જેવી લિબર્ટીઝ ઉમેરવામાં આવી છે. પરંતુ તેનાથી આપણા દેશની જાંબાઝીમાં જરાય ઊણપ આવતી નથી.
  • ‘ટૅક ઑફ’નું સ્ટોરી ટેલિંગ એટલું જબરદસ્ત છે કે મેં સબટાઇટલ્સ વિના આ ફિલ્મ જોઈ હોવા છતાં મારી મજામાં જરાય ઓટ આવી નથી. જો સબટાઇટલ્સ વિના જોઈ શકો તો અત્યારે આ ફિલ્મ થિયેટરોમાં ચાલી રહી છે. નહીંતર થોડા દિવસોમાં DVD બહાર પડી જાય ત્યારે તો અચૂક જોવા જેવી છે. હું દિલથી એક્સપેક્ટ કરું કે આ ફિલ્મની હિન્દી રિમેક બને કોઈ સશક્ત અદાકારા તેમાં સમીરાનું પાત્ર ભજવે.

રેટિંગઃ ***1/2 (સાડા ત્રણ સ્ટાર)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.