OK Jaanu

નૉટ ઓકે, મણિ સર

***

તમિળમાંથી હિન્દીમાં આવતાં સુધીમાં આ ફિલ્મમાં રહેલો મણિ રત્નમ અને એ. આર. રહેમાનનો મૅજિકલ ટચ ક્યાંય ખોવાઈ ગયો છે.

***

ok-jaanu-new-posterડિયર મણિ સર,

ભારતમાં ફિલ્મ જોનારાઓની એક આખી પેઢીની જેમ અમે પણ તમારી ફિલ્મો જોઈ જોઈને મોટા થયા છીએ. જે રીતે તમે અઘરામાં અઘરી વાતને પણ હળવાશથી કહી દો છો, જે રીતે 24 ફિલ્મો બનાવ્યા પછીયે તમને ‘ક્રિએટિવ ફટિગ’ નથી લાગ્યો, જેવું પેશન તમારી એકેક ફિલ્મમાં દેખાય છે, એ જોતાં તમને ભારતીય સિનેમાની જીવતી જાગતી ઇન્સ્ટિટ્યુશન કહેવામાં એક ટકોય અતિશયોક્તિ નથી. પરંતુ તમે જ્યારે તમારી પોતાની ફિલ્મને હિન્દીમાં બીજા કોઈ ડિરેક્ટરને બનાવવા સોંપી દો ત્યારે અમને જોનારાઓને તો સગી માએ પોતાનું સંતાન બીજા કોઇને દત્તક આપી દીધું હોય એવું દુઃખ થાય. એવું દુઃખ અમને શાદ અલીએ તમારી ‘અલાઈપાયુથે’ને ‘સાથિયા’ના નામે બનાવેલી ત્યારે થયેલું. હવે એ જ દુઃખનું રિપિટેશન બે વર્ષ પહેલાં તમે જ તમિળમાં બનાવેલી ‘ઓ.કે. કન્મની’ની હિન્દી રિમેક ‘ઓકે જાનુ’ જોઇને અત્યારે થઈ રહ્યું છે. એટલે જ તમને આ ઑપન લૅટર લખવાની નોબત આવી છે.

તમારી ઘણી ફિલ્મોમાં અમે જોયું છે કે હીરો-હિરોઇનને તમે શરૂઆતમાં જ પરણાવી દો. પરંતુ ‘ઓ.કે. કન્મની’ની વાત અલગ હતી. અમને યાદ છે, તેની રિલીઝ વખતે તમે કહેલું કે એ ફિલ્મમાં તમે એવું બતાવવા માગતા હતા કે અત્યારના યુવાનો બહારથી ભલે મૉડર્ન થયા હોય, પરંતુ અંદરથી તો હજીયે એવા જ ટ્રેડિશનલ છે. તેમાં તમે મલયાલમ સુપરસ્ટાર મમૂટીના હોનહાર દીકરા દુલ્કર સલમાન અને નમણી નિત્યા મેનનની એકદમ ફ્રેશ જોડીને કાસ્ટ કરેલી. સ્ક્રીન પર એ બંને ‘મેઇડ ફોર ઇચ અધર’ લાગતાં હતાં. એ બંને ઉપરાંત પોતાની અલ્ઝાઇમર્સ ડિસીઝથી પીડાતી પત્નીની કાળજી લેતા પ્રકાશ રાજ અને યાદદાસ્ત ગુમાવી રહેલાં પરંતુ પ્રેમ અકબંધ રાખીને રહેતાં એમનાં પત્ની તરીકે લીલા સૅમ્સનની જોડીમાં પણ એવી જ ઉષ્મા દેખાતી હતી.

અફ કોર્સ, ‘ઓકે જાનુ’ પણ રિમેક છે એટલે ફ્રેમ બાય ફ્રેમ સરખી છે. અમેરિકા જવાનું સપનું લઇને મુંબઈ આવેલો વીડિયો ગેમ ડિઝાઇનર યુવાન આદિત્ય (આદિત્ય રૉય કપૂર) પૅરિસ જઇને આર્કિટેક્ચર ભણવાનું સપનું લઇને ફરતી યુવતી તારા (શ્રદ્ધા કપૂર)ને મળે. બંનેની કેમેસ્ટ્રી ક્લિક થાય, એકબીજા સાથે ફરે-હરે, ગીતો ગાય અને પ્રેમમાં પડે. લગ્ન અને બાળકોની બબાલમાં ન માનતાં આ બંને છૂટાં પડતાં પહેલાં સાથે રહેવા માટે લિવ ઇનમાં રહે અને ત્યાં જ નસિરુદ્દીન શાહ-લીલા સૅમ્સનનો સંબંધ જોઇને સાથે રહેવાનાં અને એકબીજાની જવાબદારી ઉપાડવાનાં પાઠ શીખે. ફાઇન. વાત સરસ છે, પરંતુ હિન્દી અવતરણની પ્રક્રિયામાં તે મૂળ મૅજિક ક્યાંક વરાળ થઇને ઊડી ગયો છે.

તમિળ વર્ઝનનું નામ તમે કેવું મસ્ત રાખેલું, ‘ઓ કાધલ કન્મની’, એટલે કે ‘ઓ પ્રિયે, આંખ જેવી અ0e09a8adb1855f1820fdf1d42477e131ણમોલ’. જ્યારે
હિન્દીમાં એના જેવું જ નામ રાખવાની લાલચમાં ‘ઓકે જાનુ’ જેવું તદ્દન ફિલ્મી મિનિંગલેસ ટાઇટલ આપી દેવાયું. એ રીતે તો ‘ઓકે ટાટા બાય બાય’ રાખ્યું હોત તોય શું ફરક પડવાનો હતો?

‘આશિકી-2’ની હિટ જોડી આદિત્ય રૉય કપૂર-શ્રદ્ધા કપૂરને રિપીટ કરવાનો આઇડિયા માર્કેટિંગની રીતે પર્ફેક્ટ છે. પરંતુ ‘આશિકી-2’ની સફળતામાં એ બંને વચ્ચેની કેમિસ્ટ્રી કરતાં તેના જબરદસ્ત સંગીતનો ફાળો વધારે હતો. અહીં આ જોડી પોતાનું એ જૂનું બૅગેજ લઇને સાથે આવે છે અને એટલે જ પબ્લિકમાંથી હજીયે ‘આરોહી’ના નામની બૂમો પડે છે. શ્રદ્ધા કપૂર ઍક્ટિંગ કરતાં પોતાની ક્યુટનેસ જ વટાવતી હોય તેવું વધારે લાગે છે. ‘ગૅમર’ લખેલું મોબાઇલનું કવર અને લૅપટોપની ‘સ્ટાર વૉર્સ’ની સ્કીનને બાદ કરતાં આદિત્ય રૉય કપૂર એકેય ઍન્ગલથી વીડિયો ગૅમ ડિઝાઇનર લાગતો નથી. ફિલ્મમાં એનો ‘મુંબઈ 2.0’ ગૅમનો કન્સેપ્ટ પણ તદ્દન ડમ્બ ડાઉન થઈ ગયો છે. ઑરિજિનલ વર્ઝનમાં તમે એસ્ટાબ્લિશ કરેલું કે એક ઝાકઝમાળ, ગ્લેમરથી ભરેલું અપર મુંબઈ હોય અને કોન્ટ્રાક્ટ કિલર્સ, ડ્રગ્સ, હવાલા, બ્લૅક મનીથી ભરેલું બીજું લૉઅર મુંબઈ હોય. અપર મુંબઈથી શરૂ થતી ગૅમ લૉઅર મુંબઈમાં જાય એ કન્સેપ્ટનો છેદ જ અહીં ઊડી ગયો છે. સર, તમે હિન્દી ફિલ્મો જોતા નથી એ અમને ખબર છે, પણ જેમના માટે આ ફિલ્મ છે તે અહીંના યુવાનો દુનિયાભરની વીડિયો ગૅમ્સ રમે છે.

‘ઓ.કે. કન્મની’નું મ્યુઝિક સુપરહીટ હતું અને બે વર્ષ પછી આજેય એટલું જ ફ્રેશ લાગે છે. તમે એ.આર. રહેમાન સાથે મળીને જે કમાલ કરેલો છે તે અમે છેક ‘રોજા’થી અને એમાં ગુલઝાર સાહેબને ઉમેરીએ તો ‘દિલ સે’ અને ‘સાથિયા’ના જમાનાથી જોતા આવ્યા છીએ. કમનસીબે એ જાદુ અહીં દેખાતો નથી. નો ડાઉટ, ઑરિજિનલ ‘ઓ.કે. કન્મની’નાં મૂળ ગીતોનાં હિન્દી વર્ઝન (‘ઓકે જાનુ’, ‘કારા ફનકારા’ અને ‘જી લે’) સાંભળવામાં તો મજા પડે છે, પણ તેના શબ્દોમાં ઑરિજિનલમાં હતું એવું કાવ્યતત્ત્વ ખોવાઈ ગયું છે. ઑરિજિનલમાં અફલાતૂન લવ સોંગ હોવા છતાં તેને બદલે તમારા અને રહેમાનના ‘હમ્મા હમ્મા’નું બાદશાહને લઇને જે અત્યંત કંગાળ રિમિક્સ કર્યું છે એમાંથી માત્ર નાણાંકીય હેતુસર આ રિમેક બનાવાઈ છે તેની બદબૂ આવે છે. નહીંતર આ જ એ. આર. રહેમાન પોતાના ‘ઉર્વશી ઉર્વશી’નું ‘MTV અનપ્લગ્ડ’ માટે જે રિમિક્સ બનાવે તે એટલું જ અદભુત બને અને આમાં આવો દાટ વળે એ કઈ રીતે માની લઇએ? અરિજિતે ગાયેલું ‘ઇન્ના સોણા’ જેવું ઠીકઠાક ગીત પણ ધીમી પડી ગયેલી ફિલ્મની ગતિને ઓર ધીમું પાડે છે.

અહીં સ્ક્રીનપ્લેમાં તમારું નામ છે, પરંતુ અમને ખબર છે કે અમારા તમિળ જેવું જ તમારું હિન્દી છે. ડાયલોગ્સમાં ગુલઝાર સાહેબનું નામ દેખાય છે. નસિરુદ્દીન શાહના મોઢે બોલાયેલા ‘આસ્તિન ચઢા દેના ઝરા મેરી’, ‘હિમાકત-એ-નાઉમ્ર’, ‘મરીઝ-એ-ઇશ્ક’ જેવા શબ્દપ્રયોગોમાં એ દેખાઈ પણ આવે છે. પરંતુ બાલકૃષ્ણ દોશી જેવા દિગ્ગજ ગુજરાતી આર્કિટેક્ટ માટે તમારી ફિલ્મમાં ‘ઠરકી’ જેવો હલકો શબ્દ વપરાય? એમના ગેસ્ટ અપિયરન્સમાં ‘અમદાવાદની ગુફા’ની રચના વિશે બોલાતી બે લાઇન પણ મહત્ત્વની હતી, જ્યારે તે આખો કેમિયો અહીં માત્ર નામનો જ બનીને રહી ગયો છે. ફિલ્મમાં ‘ઇતના તંગ આ ગયે હો તો છોડ ક્યું નહીં દેતે?’ એ લાઇન તો આ જ શાદ અલીવાળી ‘સાથિયા’માં પણ હતી. મતલબ કે ટ્રાન્સલેશન સિવાય ખાસ કોઈ ક્રિએટિવિટી ઉમેરાઈ નથી. ઉપરથી તમારો પૅશનેટ-મૅજિકલ ટચ પણ નથી. એટલે જ દુલ્કર સલમાન-નિત્યા મેનનની જેમ આદિત્ય રૉય કપૂર-શ્રદ્ધા કપૂરના પ્રેમમાં અમે પડી શકતા નથી. વળી, ખોટી જગ્યાએ સ્પોન્સરનું પ્રોડક્ટ પ્લેસમેન્ટ મુકાયું હોય પૈસા કમાવવા માટે આ ફિલ્મ બનાવાઈ હોવાનું વધારે સ્પષ્ટ થાય.

તમારી ઑરિજિનલ ફિલ્મથી વિપરિત અહીં મુંબઈ એક પાત્ર તરીકે ઊપસતું નથી, બસ એક બૅકડ્રોપ બનીને રહી જાય છે. ઑરિજિનલ આદિ-તારાની નિર્દોષતા પણ અહીં ગાયબ છે. મુંબઈને, અમદાવાદને, પોતાની સ્વતંત્રતાને, ખરેખરા પ્રેમને માણતાં ક્યુટ છતાં મૅચ્યોર પ્રેમીઓને બદલે અહીં એમનામાંથી વાસના ટપકતી વધારે દેખાય છે (કર્ટસીઃ ‘હમ્મા હમ્મા’ ગીતનું પિક્ચરાઇઝેશન). શૃંગાર રસને નજાકત અને મર્યાદાથી ફિલ્માવવામાં ન આવે તો તેને વાસનામાં પલટાઈ જતાં વાર નથી લાગતી તે તફાવત ઑરિજિનલ અને આ હિન્દી વર્ઝન જોતાં બરાબર સમજાઈ જાય છે.

અમને ખબર છે કે તમે હિન્દી ફિલ્મો જોતા નથી, પરંતુ જસ્ટ જણાવવાનું કે હમણાં જ અમે આદિત્ય ચોપરાની મહાકંગાળ ‘બેફિક્રે’ જોઈ છે, જેમાં આવી જ સ્ટોરી હતી. તે આ ફિલ્મની રિલીઝનું કમનસીબ ટાઇમિંગ ગણી શકાય. લેકિન અગાઉ પણ આવી જ થીમ ધરાવતી અનેક ફિલ્મો આવી ગઈ છે. તમારો ટચ ‘ઓ.કે. કન્મની’ને એ ફિલ્મોથી અને ‘ઓ.કે. જાનુ’થી અલગ પાડતો હતો. તે અહીં નથી, એટલે અમારા માટે તો તમારા પ્રોડક્શનની આ ફિલ્મ એક સરેરાશ માઇલ્ડ એન્ટરટેનિંગ ફિલ્મ બનીને રહી ગઈ છે.

એટલે પ્લીઝ, તમારી હવે પછીની અદિતી રાવ હૈદરી સ્ટારર ફિલ્મ ‘કાત્રુ વેલિયિદાઈ’ને હિન્દીમાં બનાવો તો ડિરેક્શનનું સુકાન તમારી પાસે જ રાખશો.

બસ એ જ,
તમારા કરોડો ચાહકો પૈકીનો એક.

રેટિંગઃ ** (બે સ્ટાર)

P.S. મણિ રત્નમની ઑરિજિનલ તમિળ ‘ઓ.કે. કન્મની’નો અને દુલ્કર સલમાનની મલયાલમ ફિલ્મ ‘કલિ’નો રિવ્યુ વાંચવા માટે અહીં ક્લિક કરોઃ
https://jayeshadhyaru.wordpress.com/2016/04/11/kali-malayalam/

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

24 (Tamil Movie)

24 The Movie Posters– આપણે ત્યાં સાયન્સ ફિક્શન ફિલ્મો બનાવવી એટલે ‘બડે બચ્ચોં’ કે લિયે બાળવાર્તાઓ લખવી. બચ્ચાલોગ તો ‘ઇન્ટરસ્ટેલર’ પણ પચાવીને બેઠા હોય, પણ એના રવાડે ચડીને હિન્દી ફિલ્મવાલાઓ ‘સાયન્ટિફિક’ થિયરી ભભરાવવા જાય, તો હાલત ‘મિ. એક્સ’ જેવી થાય (‘રઘુ કે કપડેં જલ કે ઉસકે શરીર મેં મિલ ચૂકે હૈ!’ WTF! વળી કોઈ ‘આવું તે કંઈ હોતું હશે?’ એવો સવાલ ન પૂછે એટલે ઈશ્વરના નામનું પૅનિક બટન દબાવી દેવાનું, ‘જિસ ચીઝ કા સાયન્સ કે પાસ જવાબ નહીં હોતા હૈ, ઉસકા આન્સર હોતા હૈ ગોડ!’ ટિંગ!) એટલે થિયરીની બબાલમાં નહીં પડવાનું. વધુમાં વધુ ‘મિસ્ટર ઇન્ડિયા’માં હતું એમ ‘સફારી’ સ્ટાઇલમાં સિમ્પ્લિફાય કરીને સમજાવી દેવાનું કે, ‘અગર કોઈ ઐસી ચીઝ હો જો હમારે જિસ્મ મેં ઐસા અસર પૈદા કરે કિ રૌશની ટકરાકર વાપસ આને કે બજાય પાર નિકલ જાયે તો આદમી દિખાઈ નહીં દેગા!’ બટન દબાઓ, ખુદ જાન જાઓ! (બાય ધ વે, ‘મિ. ઇન્ડિયા’ના જે સીનમાં અશોક કુમાર ક્લાસમાં સ્ટુડન્ટ્સને થિયરી સમજાવે છે એ વખતે આગળ ટેબલ પર કેમિસ્ટ્રીથી લઇને ફિઝિક્સનાં સાધનો પડ્યાં છે. પાછળ બૉર્ડ પર મેથ્સની ફોર્મ્યુલાઓ લખેલી છે અને લખ્યું છે, ‘બૉનીઝ લૉ ઑફ સ્પેસ ટાઇમ કન્ટિન્યુઅમ.’ બૉની બોલે તો કપૂર! મૅટાહ્યુમર!)

– ઔર ઇસી પરંપરા કો કાયમ રખતે હુએ મિ. લૉર્ડ, સાઉથ કા ઑરિજિનલ ‘સિંઘમ’ સુપ્રીમલી હેન્ડસમ સુપરસ્ટાર સૂર્યા ખુદ પ્રોડ્યુસ કરતા હૈ, તમિળ ફિલ્મ ‘24.’ સાયન્સ ફિક્શન હોતે હુએ ભી આમાં મસાલિયામાં રહેલા તમામ સ્પાઇસીસ છેઃ સાયન્સ, ફેન્ટેસી, ત્રણ ત્રણ રોલમાં સૂર્યા, હિલ સ્ટેશનની ઠંડક જેવો રોમેન્સ, બબ્બે ક્યુટ હિરોઇનો [એમાંય એક તો નિત્યા મેનન (#Crush!)], કોમેડી, દિમાગી કસરત, ક્રૂર વિલન, ટાઇમટ્રાવેલની ફેન્ટેસ્ટિકલ ચેઝ સિક્વન્સ, માં કી મમતા, ચલો થોડો ધોનીયે છે! (ઇતના પૈસા મેં ઇતનાહીચ મિલેંગા!) ઉપરથી સાબિતી વગરના પ્રમેયની જેમ એવું સ્વીકારી લેવાનું કે ‘ટાઇમ ટ્રાવેલ હોતા હૈ, હોતા હૈ, હોતા હૈ!’

– ૨૬ વર્ષ પહેલાં એક સાયન્ટિસ્ટ (સૂર્યા) ટાઇમટ્રાવેલ કરાવતી ઘડિયાળ શોધી કાઢે, પણ એ ‘ડૉ. જેકિલ’નો ‘મિ. હાઇડ’ જેવો ક્રૂર મર્સીલેસ જોડિયો ભાઈ (સૂર્યા નંબર-2) મોગેમ્બોની જેમ એ ‘ફાર્મૂલા’ની પાછળ પડ્યો છે. સુપ્પક એક્શન પછી સ્ટોરી ૨૬ વર્ષ આગળ આવે, સાયન્ટિસ્ટનો યુવાન થઈ ગયેલો દીકરો (સૂર્યા નંબર-3) હવે કુશળ વૉચમૅકર છે. એના હાથમાં એ ફાર્મૂલા આવી જાય. બીજી બાજુ પેલો મોગેમ્બો હજી એ ફાર્મૂલાની પાછળ છે. વળી પાછી ટાઇમટ્રાવેલની જર્ની અને ઇતિહાસ કો બદલ ડાલો ટાઇપની ઍક્શનપૅક્ડ ક્વાયત.

– સૂર્યાના ચાર્મિંગ મૅજિક ઉપરાંત આ ફિલ્મની સૌથી મસ્ત વાત એ છે કે તે એકદમ સ્માર્ટલી લખાયેલી છે. જેવો તમને કોઈ સવાલ થાય, કે તરત જ ડિરેક્ટરે એનો જવાબ બડી સ્માર્ટલી તૈયાર રાખ્યો જ હોય. ઇવન કેટલી બધી જગ્યાઓએ આપણને એટલે કે ઑડિયન્સને છક્કડ ખવડાવી દે તેવી લાજવાબ મોમેન્ટ્સ પણ છે. સ્ટોરીમાં લીધેલી સિનેમેટિક લિબર્ટી પણ એવી સ્માર્ટ છે મનમોહન દેસાઈની ફિલ્મોની જેમ તમે હસતાં હસતાં ગળે ઉતારી જાઓ. ‘સ્પાઇડરમેન’ને પોતાની શક્તિઓની ખબર પડે કે આપણા ‘અરુણ વર્મા’ને ઇન્વિઝિબિલિટી ગેજેટની શક્તિનો પરચો મળે અને જે ગાંડા ગાંડા થઈ જાય, એવી જ સિચ્યુએશન અહીં પણ છે. લેકિન રાઇટર-ડિરેક્ટર વિક્રમ કુમારે એને લવસ્ટોરી સાથે એવું દિલ્લોજિકલી મિક્સ કર્યું છે કે તમને લવ-સાયન્સની ડબલ ફ્લેવર માણવા મળે. જ્યાં હીરો પોતાની હિરોઇનને ટાઇમ ટ્રાવેલનું સિક્રેટ કહી ન શકે, ત્યાં બડી ચાલાકીથી ‘ઇમેજિન-ઓ-રોમેન્સ-ઓ-ફિલિયા’ નામની ટર્મ ભેળવી દીધી છે, એટલે હાર્ટવૉર્મિંગ કોમેડી પણ આવી જાય. ઇન્ટરવલ પહેલાંની મોમેન્ટ પણ એવી ખોફનાક છે કે એ ‘લૂ બ્રેક’ પણ ટાઇમટ્રાવેલ કરીને ડિલીટ કરી નાખવાની ઇચ્છા થઈ આવે.

– ‘ગ્રેટ પાવર કમ્સ વિથ ગ્રેટ રિસ્પોન્સિબિલિટી’ની થિયરી મુજબ અહીં હીરો ક્યારેય ‘અપની શક્તિયોં કા ગલત ઇસ્તેમાલ’ નથી કરતો. હા, થોડુંઘણું કરે તો એ હળવાશમાં નીકળી જાય. એ હળવાશની અને બીજી કેટલીયે પળો તમને ‘X-મેન’ના ‘ક્વિકસિલ્વર’ની યાદ અપાવી દેશે.

– ‘ટાઇમ’નું મોટિફ અહીં ‘બેન્જામિન બટનના ક્યુરિયસ કેસ’ની જેમ વારંવાર આવ્યા કરે છે. ટાઇમટ્રાવેલ, એના શોધકનો દીકરો વૉચ મિકેનિક, વારેઘડીએ ઘડિયાળના ક્લોઝઅપ્સ, વૉચ કંપની, ઘડિયાળના કાંટે છૂટતું મૌનવ્રત… મસ્ત! ફિલ્મનું નામ ‘24’ શું કામ છે એ પણ તમને પછી જ ક્લિયર થાય.

– આ મોંઘીદાટ ફિલ્મમાં સિનેમેટોગ્રાફી અને સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સ પાછળ ખર્ચાયેલો એકેએક રૂપિયો વસૂલ થયો છે. એક ખાલી થકવી દેતી પોણા ત્રણ કલાક ઉપર લાંબી આ ફિલ્મના મ્યુઝિકમાં એ. આર. રહેમાને દાટ વાળ્યો છે.

– ભાષામાં ટપ્પી ન પડતી હોય, સબટાઇટલ્સની મદદથી જ ફિલ્મ જોવાની હોય, છતાં મને સાઉથની કે ફોર ધેટ મેટર વિશ્વભરની ફિલ્મો જોવાની મજા એટલા માટે આવે છે કે એ લોકો ઇમેજિનેશનને કોઈ ફિક્સ ફોર્મેટમાં બાંધીને રાખતા નથી. અને આ સૂર્યા જેવા સ્ટાર એક્સપરિમેન્ટ કરતા સહેજ પણ અચકાતા નથી (‘24’માં એક સીન છે, જે આપણો કોઈ હિન્દી એક્ટર ન કરે.). પાંચ વર્ષ પહેલાં આવેલી મુરુગાદૌસની સૂર્યા સ્ટારર ‘એલમ અરિવુ’ [(મીનિંગઃ સાતમી ઇન્દ્રિય), જે હિન્દીમાં ‘ચેન્નઈ ટુ ચાઇના’ના નામે ડબ થયેલી]માં પણ પ્રાચીન ફૅક્ટ, સાયન્સ અને ફિક્શનનું સ્પીલબર્ગ સ્ટાઇલનું કોમ્બિનેશન હતું. ‘બોધિધર્મન’ અને ‘માર્શલ આર્ટ’ના જન્મની એ સ્ટોરી મને આજે પણ ફેસિનેટ કરે છે. સૂર્યાની ‘માત્તરાન’માં પણ કોન્જોઇન્ડ ટ્વિન્સની હટકે વાત હતી.

– ‘24’માં ટાઇમટ્રાવેલના નિયમોનું કદાચ પાલન નહીં થતું હોય, પણ જે રીતે ડિરેક્ટરે આખી વાર્તા ગૂંથી છે અને જે ખૂબીથી ક્લાઇમેક્સને અંજામ આપ્યો છે, એ જોવાની કેસર કેરી ખાવા જેવી મજા છે.

– અગેઇન મને તમિળ ઑડિયન્સ સાથે જોવાની મજા પડી. ‘ડાઇકિન એરકન્ડિશનર’ કરતાંય વધુ કમ્પ્લિટ સાયલન્સ. છતાં દર થોડી વારે સીટીઓનો ધૂંઆધાર વરસાદ! વ્હાટ ઍન એક્સપિરિયન્સલા!

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.