તમંચે – પ્યાર મેં દિલ પે માર દે ગોલી

સ્ટાઇલ ચકાચક, સ્ટોરી સફાચટ

***

ગુંડા મીટ્સ ગુંડીની આ ફિલ્મનું પેકેજિંગ મસ્ત છે, પરંતુ રાઇટર ડિરેક્ટર એમાં સ્ટોરી નાખતા ભૂલી ગયા છે.

***

કલ્પના કરો, તમે એક ચકાચક શોપિંગમૉલમાં છો. જાણે અમેરિકામાં આંટા મારતા હોઇએ એવી ઝાકઝમાળ ધરાવતા એ મૉલમાં ચારેકોર મસ્ત મજાનું વાતાવરણ છે. પરંતુ ખરીદવા માટે સમ ખાવા પૂરતો એક હાથરૂમાલ પણ આપણા બજેટમાં આવે એમ નથી. એટલે બે કલાક મૉલમાં આંટા મારી સસ્તામાંનો સોફ્ટી આઇસક્રીમ ખાઇને આપણે ખાલી હાથે જ પાછા બેક ટુ પેવેલિયન થઈ જઇએ છીએ. ડિટ્ટો આવી જ ફીલિંગ આ અઠવાડિયે રિલીઝ થયેલી બીજી ફિલ્મ ‘તમંચે’ જોઇને થાય છે.

ગુડ, બેડ એન્ડ અગ્લી

મુન્ના મિશ્રા (નિખિલ દ્વિવેદી) અને બાબુ (રિચા ચઢ્ઢા) બંને એક નંબરનાં ગુંડાઓ છે. અલગ અલગ ઠેકાણે કોઈ કાંડ કરીને ભાગતાં બંને પકડાય છે અને અનાયાસે જ પોલીસની ખટારીમાં ભેગાં થઈ જાય છે. પરંતુ કરમનું કરવું અને ખટારીનો એક્સિડન્ટ થાય છે. દિલ્હીની ડ્રગ ડીલર બાબુ અને યુપીનો ખંડણીખોર મુન્ના બંને આમ તો કાચકાગળ જેવાં બરછટ છે, પરંતુ એ બરછટપણામાંથી પ્રેમનાં મુલાયમ અંકુર ફૂટી નીકળે છે. થોડાં લવ સોંગ્સ ગાયાં પછી બાબુ અચાનક ગાયબ થઈ જાય છે, અને આ મુન્નો એને શોધતો શોધતો આખું દિલ્હી ખૂંદી વળે છે.

આખરે બાબુ મળે છે. વાસ્તવમાં એ એક હરિયાણવી ડ્રગ માફિયા રાણા તાઉ (નવોદિત દમનદીપ સિધુ)નો સુંવાળો સાથ છે. પોતાની દિલરુબાને મેળવવા માટે મુન્નો ત્યાં જ રહી પડે છે અને ધીમે ધીમે તાઉની ગેન્ગને ઉધઈની જેમ કોતરવા માંડે છે. પરંતુ બંને પ્રેમીપંખીડાંની બેય બાજુથી બેન્ડ વાગે છે. એક તરફ જડભરત જેવો રાણા તાઉ છે, તો બીજી તરફ શિકારી કૂતરાની જેમ શોધતી પોલીસ છે. બંનેનું મિલન આસાન નથી.

બોલી અને ગોલી છતાં ફિલ્મ એકદમ પોલી

113 મિનિટની સન્માનજનક લંબાઈ ધરાવતી આ ફિલ્મ શરૂ થાય છે ‘મહાન’ ફિલ્મના કિશોર-આશા-આર.ડી. બર્મનના ધમાકેદાર સોંગ ‘પ્યાર મેં દિલ પે માર દે ગોલી’થી. એમાંય બપ્પી લાહિરીનો ચટાકેદાર અથાણા જેવા અવાજનો ટ્વિસ્ટ. પછી એકદમ રિયાલિસ્ટીક ફીલ આપતા શેકી કેમેરા એન્ગલ્સ સાથે હીરો-હિરોઇનની એન્ટ્રી પડે છે. હીરો ‘કૈસન હો બબુઆ’ ટાઇપની યુ.પી.ની બોલી બોલે છે. જ્યારે હિરોઇન ‘ઝ્યાદા હોશિયારી ના બિખેરિયો’ ટાઇપની ટિપિકલ દિલ્હીની ઝુબાનમાં વાત કરે છે. ફિલ્મની શરૂઆત જોઇને આપણને રામ ગોપાલ વર્માની ફિલ્મ ‘દૌડ’ પણ યાદ આવી જાય. પંદરેક મિનિટ આ ફીલ લેવાની મજા પડે, પરંતુ પછી આપણી મજા ચ્યુઇંગ ગમની જેમ મોળી પડવા માંડે. કેમ કે, બધાને ખબર હોય કે આ બંને હીરો-હિરોઇન ભલે અત્યારે કૂતરા-બિલાડાંની જેમ ઝઘડે પણ આવતા અડધા કલાકમાં એ બંને વચ્ચે પ્રેમ થવાનો જ છે. અને થાય પણ ખરો. પરંતુ એ પછી ફિલ્મમાં કોઈ નક્કર ટ્વિસ્ટ આવે જ નહીં. હા, પેલા ગુંડા રાણા તાઉની એન્ટ્રી થાય ત્યારે એની ‘થારો નામ કે હૈ રે છોરે?’ ટાઇપની હરિયાણવી બોલી સાંભળવાની મજા પડે. લેકિન ડિરેક્ટર નવનીત બહલ તાઉ, સ્ટોરી કિથ્થે હૈ?

હા, ફિલ્મને સાવ અન્યાય કરાય એવું પણ નથી. ભલે ફિલ્મમાં કોઈ મોટી સ્ટારકાસ્ટ નથી. ઇવન કોઈ સપોર્ટિંગ કાસ્ટ પણ નથી. માત્ર ઈન, મીન ને તીન જેવાં ત્રણ જ મુખ્ય કેરેક્ટર્સ છે. પરંતુ ફિલ્મનું મ્યુઝિક, ગીતો ઓફિસ જતાં સાંભળવાં ગમે એવાં છે. ખાસ કરીને ફિલ્મનું બેકગ્રાઉન્ડ ખરેખર નોંધપાત્ર છે. ‘શોલે’ અને જેમાં ટોપીવાળા કાઉબોય ઘોડા પર બેસીને ધાણીફૂટ ગોળીબાર કરતા હોય એવી હોલિવૂડની ‘સ્પઘેટી વેસ્ટર્ન’ પ્રકારની ફિલ્મોની યાદ અપાવી દે, તેવી એક મસ્ત વ્હિસલ પણ આખી ફિલ્મમાં બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક તરીકે વાગ્યા કરે છે. એટલે માત્ર આવી છૂટીછવાઈ ફીલ સિવાય ફિલ્મમાં કશું જ નવું નથી.

ત્રણેય મુખ્ય પાત્રોની એક્ટિંગ પણ જોવી ગમે તેવી છે. ખાસ કરીને રિચા ચઢ્ઢા. આ અભિનેત્રી વધુ ને વધુ સારી ફિલ્મો કેમ નહીં કરતી હોય?

સોચ લો, તાઉ!

દુ:ખ એ વાતનું થાય કે રિચા ચઢ્ઢા જેવી ટેલેન્ટેડ એક્ટર હોય, એક સાથે ત્રણ રાજ્યોની દિલકશ બોલીની ફ્લેવર હોય અને ઠીકઠાક કર્ણપ્રિય ગીતો હોય તથા મજા પડે એવું બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક નાખ્યું હોય, તો પછી દમદાર સ્ટોરી કેમ નહીં નાખી હોય? માત્ર થોડી હટ કે ફીલ માટે આ ફિલ્મ જોવી હોય તો જોઈ શકાય, બાકી જૈ રામજી કી!

રેટિંગ: ** (બે સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements