તમ્મા તમ્મા, જુમ્મા ચુમ્મા, હમ્મા હમ્મા… ખમ્મા ખમ્મા!

હની સિંઘ, બાદશાહ આણિ મંડળીએ અન્નુ મલિક-કોપીતમદાના કસમ ખાધા લાગે છે કે અમ ૯૦ના દાયકામાં ઊછરેલાઓની ગોલ્ડન યાદો પર રેસ્ટોરાંનું ગંદું વાસ મારતું પોતું ફેરવીને જ રહેશે. ‘ધીરે ધીરે’ અને ‘હમ્મા હમ્મા’નું બમ્બુ ફિટ કર્યા પછી હવે ‘તમ્મા તમ્મા’નાં નામનાં તમ્મર ચડાવ્યાં છે. એક તો મને એ સમજાતું નથી કે નાઇન્ટીઝનો જમાનો એવો તે કેવો જરીપુરાણો થઈ ગયો છે કે ત્યારનાં ગીતોને ‘રિક્રિએટ’ કરવાં પડે? અને ‘મિલેનિયલ્સ’ કહેવાતા યંગસ્ટર્સ બે દાયકા પહેલાંનાં સોંગ્સ યુટ્યુબ એટસેટરા પરથી ઍન્જોય ન કરી શકે? કમ ઓન, નાઇન્ટીઝ અને અત્યારના પહેરવેશ-રહેણીકરણીમાં કંઈ એવું પરિવર્તન નથી આવ્યું કે શાહરુખ-કાજોલ શરીરે કેળનાં પાન લપેટીને આદિવાસી ડાન્સ કરતાં હોય એવું લાગે! એ સોંગ્સમાં અત્યારે આલિયા-વરુણો-શ્રદ્ધા-આદિત્યોને નચાવીએ અને વચ્ચે બાદશાહ-હની સિંઘની અલતાફ રાજા છાપ લવારી નાખો તો જ યંગસ્ટર્સને મજા આવે? એન્ડ વર્સ્ટ ઑફ ઑલ, આપણે જે ગીતો સાથે મોટાં થયા હોઇએ, એ અત્યારે સો કૉલ્ડ ‘પાર્ટી ઍન્થમ’ તરીકે ‘રિક્રિએટ’ થયેલાં જોઇને સાલી ઘરડા થઈ ગયાની ફીલ આવે છે! અભી ઇતને બુઢ્ઢે ભી નહીં હુએ યાર, કે અત્યારની જનરેશનની સાથે રહેવા માટે, લેખક તરીકે ‘ટાર્ગેટ ઑડિયન્સ’ જાળવી રાખવા માટે 15-20 વર્ષનાં ટાબરિયાંવની કદમબોસી કરવી પડે!

આ કકળાટ વાંચીને રખે કોઈ માને કે હું બહુ મોટો મરજાદી પ્યોરિસ્ટ છું અને રિમિક્સ ગીતોથી મને રાતી કીડીઓ ચડે છે. જરાય નહીં. બશર્તે એ સોંગ્સ સરસ રીતે ‘રિમિક્સ’ થયેલાં હોય. તમે ‘ઇન્સ્ટન્ટ કર્મા’નાં ‘ડાન્સ મસ્તી’ સિરીઝનાં ગીતો સાંભળો, મારી વાત સમજાઈ જશે. ‘રિમિક્સ’-‘રિક્રિએશન’ વ્હોટએવરની સામે એક દલીલ એ થાય છે કે એ તો જૂનાં સોંગ્સને જીવંત રાખે છે. પરંતુ ‘રિક્રિએશન’-‘રિપ્રાઇઝ’ના નામે મસ્ત ગીતોનું ‘હમ્મા હમ્મા’ કરીને કામ તમામ કરી નાખવું હોય, તો કાઉન્ટ મી આઉટ પ્લીઝ. એક ઑબ્ઝર્વેશન હું એ જોઉં છું કે અત્યારે બધું જ મ્યુઝિક, ફિલ્મો લિટરલી એક ક્લિક પર અવેલેબલ હોવા છતાં કોઇને જોવાની તસદી નથી લેવી. ‘બઝફીડ’ કે ‘સ્કૂપવૂપ’ ટાઇપની ‘માધુકરી વેબસાઇટો’ પોતાની ‘ક્લિક બેઇટ’વાળી લિંક્સથી ‘ફલાણા વિલ બ્લો યોર માઇન્ડ’ ટાઇપની લિંકોમાં ‘લિસ્ટિકલ’ બનાવીને અધકચરું જ્ઞાન પિરસે ત્યારે યંગસ્ટર્સને ખબર પડે. એ પછીયે, ‘વ્હોટેવર…’ કહીને સ્નૅપચેટ-ટિન્ડર પર બિઝી થઈ જાય.

***

લૅટ્સ ગેટ બેક ટુ લેટેસ્ટ સેન્સેશન ‘તમ્મા તમ્મા’. અત્યારે ‘બદ્રીનાથ કી દુલ્હનિયા’માં ‘તમ્મા તમ્મા અગેઇન’ના નામે ફરી પાછું એ જ ‘તમ્મા તમ્મા’ સોંગ (‘ઓ.કે. જાનુ’માં ‘હમ્મા હમ્મા’નો ખુરદો બોલાવનારા) બાદશાહ-તનિશ્ક બાગચી પાસે રિમિક્સ કરાવાયું છે.

‘તમ્મા તમ્મા અગેઇન’ (‘બદ્રીનાથ કી દુલ્હનિયા’)

***

મને યાદ છે, સંજય દત્ત-માધુરી સ્ટારર ‘થાનેદાર’ રિલીઝ થયું ત્યારે અમે વેકેશનમાં કૅબલ પર કઝિનો સાથે મળીને એક બપોરે જોયેલું. અને ‘તમ્મા તમ્મા’ અમારા આઠેક વર્ષના દિમાગ પર છવાઈ ગયેલું. એક તો એનું ધમાકેદાર મ્યુઝિક. અને એનાથીયે સુપ્પક ડાન્સ. અત્યારે માધુરી વરુણ-આલિયાને ‘તમ્મા તમ્મા’નાં સ્ટેપ્સ શીખવતી હોય એવો વીડિયો વાઇરલ થાય છે. પરંતુ એ વખતે સેટેલાઇટ ચેનલોની ગેરહાજરીમાં લિમિટેડ વ્યુઇંગ સાથે બે-ચાર સ્ટેપ્સ અમેય શીખી લીધેલા. ધરપત એવી કે જો સંજય દત્ત ડાન્સ કરી શકતો હોય, વ્હાટ કાન્ટ અસ?! એ વખતે સૌ માધુરી દીક્ષિતની દિલધડક બ્યુટીમાં હિપ્નોટાઇઝ્ડ હતા. એનાં ક્યુટ લુક્સ, એનો ડાન્સ, એનો વિન્ડ ચાઇમ્સ જેવો રણકતો અવાજ, એક્ટિંગ… મીન્સ ધ કમ્પ્લિટ એક્ટર. ઉપરથી ‘તમ્મા તમ્મા’ના બળવાખોર શબ્દોઃ ‘તુ રાઝી… મૈં રાઝી… ફિર ક્યા ડેડી ક્યા અમ્મા…’ આઈ વૉઝ લાઇક, વ્હોટ? અહીંયા સાડાત્રણ રૂપિયાનું ‘ચંપક’ લેવા માટે પણ મમ્મી-પપ્પાને મસ્કા મારવા પડતા હોય, ત્યાં ‘ફિર ક્યા ડેડી ક્યા અમ્મા’? ધીસ ઇઝ ક્રેઝી, મૅન! અને અમે દોસ્તારો એવી ઇમ્પ્રેશનમાં હતા કે ‘તમ્મા તમ્મા’ એ કોઇક ખૂફિયા પ્રવૃત્તિ માટેનો કોડવર્ડ છે. ઇવન ફિલ્મના છેલ્લા સીનમાં જયાપ્રદા જીતેન્દ્રને પૂછે છે પણ ખરી કે ‘યે તમ્મા તમ્મા ક્યા હૈ?’ અને જવાબમાં જીતેન્દ્ર કહે છે, ‘ઇધર આઓ, બતાતા હૂં!’ પાછી ગીતમાં એવી લાઇન પણ હોય કે, ‘દોનોં મિલકર જો હોના હૈ હો ગયા…’ આઈ મીન, વ્હોટ હો ગયા?!

***

એ જ અરસામાં બીજા એક ગીતે તરખાટ મચાવેલો. અમિતાભ બચ્ચનનું ‘જુમ્મા ચુમ્મા દે દે’. ત્રીજા ધોરણના ક્લાસમાં બાજુની બૅન્ચ પર બેસતી છોકરી પાસેથી પૅન્સિલનું શાર્પનર માગવામાં પણ ટેન્શનમાં અડધું વૉટરબૅગ પાણી પી જવું પડતું હોય, એવા ઇન્ટ્રોવર્ટ કાન પર બચ્ચનમોશાય સુદેશ ભોસલેના અવાજમાં ખુલ્લે આમ ઉઘરાણી કરતા હતા, ‘અરે ઓ જુમ્મા, મેરી જાનેમન, બાહર નિકલ, તૂને બોલા થા, પિછલે જુમ્મે કો, ચુમ્મા દૂંગી, અગલે જુમ્મે કો, આજ જુમ્મા હૈ….!’

શરૂઆતમાં ‘દૂરદર્શન’ પર ‘ચિત્રહાર’માં અવાજ વિના એ ગીત જોયું ત્યારે તો લાગેલું કે આ કોઈ ડિટર્જન્ટ પાઉડરની ઍડ છે! એટલે જ બધાના હાથમાં રહેલા મગમાંથી ફીણ નીકળે છે. બચ્ચન કિમી કાટકરને બોલાવે છે કે, ‘ગયા અઠવાડિયે તેં મારાં મેલાંઘેલાં કપડાં ધોઈ દેવાનું કહેલું, હવે તું જલ્દી આવ અને આ ગાભાં ધોઈ દે, જો હું નવો ડિટર્જન્ટ પાઉડર પણ લાવ્યો છું, ખુશ્બુદાર ઝાગવાલા.’ ત્યાં કિમી કાટકર પોતાનો ઘાઘરો ઉલાળતી આવીને કહે છે કે, ‘હું કંઈ નવરી બેઠી છું? આ મારો ઘાઘરો ધોઉં કે તારાં મસોતાં જેવાં લૂગડાં ધોઉં? ને આ આખી જાન જોડીને આવ્યો છો તે મેં કંઈ ધોબીઘાટ ખોલ્યો છે?!’ પછી ક્લિયર થયું કે આ તો જુમ્માબેન પાસેથી ગાભા કાઢી નાખે એવા ચુમ્મા માગી રહ્યો છે! એ વખતે ‘બધા ભારતીયો મારાં ભાઈ-બહેન છે’વાળા ટાઇમમાંય તે એટલું તો સમજાઈ ગયેલું કે આમાં અમિતાભ જે રીતે પેલ્વિક થ્રસ્ટ કરે છે અને કિમી કાટકર જે રીતે ઘાઘરો 90 અંશના ખૂણે ઉલાળે છે, એનો અર્થ કંઇક ભળતો જ થાય છે! એ અમારા ‘સ.ઉ.ઉ.કાર્ય’ના સિલેબસની બહારનો વિષય હતો! (એ ગીતમાં જે રીતે કિમી કાટકર સિક્કો પોતાના સૅન્ડલ નીચે દબાવી દે છે અને બચ્ચન પોતાના પૅન્ટની અંદર ઝીલી લે છે, એ દૃશ્ય અત્યારના અસહિષ્ણુ ટાઇમમાં ફિલ્માવાયું હોય તો હાહાકાર મચી જાય!)

***

અર્લી નાઇન્ટીઝમાં એટલું તો અમારા વાંચવામાં આવેલું કે અમિતાભ બચ્ચને ‘જુમ્મા ચુમ્મા ઇન લંડન’ નામનો ધમાકેદાર કૉન્સર્ટ કરેલો. વર્ષો પછી સાત સમુંદર પારથી ઇન્ટરનેટ નામનો જાદુઈ ચિરાગ અમારી પાસે આવ્યો અને રાતોની રાતો જાગીને અમે મનગમતાં મોતી ઊલેચવા માંડ્યાં. ત્યારે દિમાગમાં ‘ટોઇંગ’ થયું કે હાઇલા, આ ‘તમ્મા તમ્મા’ ને ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ બંને તો આયાતી માલ છે! વેસ્ટ આફ્રિકન દેશ ગિનીના સિંગર મોરી કાન્તેના ‘અકવાબા બીચ’ આલ્બમનાં ‘યે કે યે કે’ અને ‘તમા તમા લોગે તમા’ની બેઠ્ઠી ઉઠાંતરી છે. તેમ છતાં આપણા ગ્રેટ બૉલિવૂડની બલિહારી જુઓ એ વખતે આ ગીત કોણે પહેલાં બનાવ્યું એની કોન્ટ્રોવર્સી સર્જાયેલી! લક્ષ્મીકાંત-પ્યારેલાલની છાવણી કહે કે અમારું ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ પહેલાં સર્જાયેલું, જ્યારે બપ્પી લાહિરી કહે કે, ‘ના, હમ તમ્મા તમ્મા ગાન પહેલે બનાયા. લક્ષ્મીકાંત-પ્યારેલાલ હમારા ગાન કૉપી કિયા…’ યાને કે કોણે પહેલાં ચોરી કરી એ બાબતે પણ વિવાદ! સો રી ટુ સે, પણ અત્યારે હાઇન્ડસાઇટમાં જોઇએ તો એવું જ લાગે કે આ તો દુકાળગ્રસ્ત એરિયામાં ફૂડપૅકેટની ઝૂંટાઝૂંટ જેવો જ મામલો છે. આ કોન્ટ્રોવર્સી અંગે ‘યુટ્યુબ’માં અમિતાભ બચ્ચનની પણ એ વખતની એક બાઇટ અવેલેબલ છે, જેમાં એ પોતાની ચિત-પરિચિત પોલિટિકલી કરેક્ટ સ્ટાઇલમાં ડિપ્લોમેટિક આન્સર આપે છે (અને બંને હિન્દી ગીત ચોરાઉ માલ હતો એ મુદ્દો સફાઈથી ચાતરી જાય છે).

***

પછી તો મેં મારા ફેવરિટ ટાઇમપાસ તરીકે આ ગીતોની ઉઠાંતરીનાં અને તેની સાથેની રસપ્રદ વિગતોનાં શક્ય તેટલાં રેકોર્ડ્સ એકઠા કર્યા. સમય હોય તો એ બધા વન બાય વન જોવા-સાંભળવાની મજા પડે તેમ છે. સૌથી પહેલાં આપણાં બંને હિન્દી સુપર ડુપર હીટ ‘ઑરિજિનલ’ સોંગ્સ જોઈ લોઃ

‘જુમ્મા ચુમ્મા દે દે’ (ફિલ્મઃ હમ, અમિતાભ બચ્ચન, કિમી કાટકર)

‘તમ્મા તમ્મા લોગે’ (ફિલ્મઃ થાનેદાર, સંજય દત્ત, માધુરી દીક્ષિત)

આ બંને ગીત જેના પરથી ‘ઇન્સ્પાયર્ડ’ છે તે ખરેખર ઑરિજિનલ ગીત
‘તમા તમા લોગે તમા’ (મોરી કાન્તે)

‘યે કે યે કે’ (મોરી કાન્તે)

‘યે કે યે કે’ (મોરી કાન્તે, મ્યુઝિક વીડિયો વર્ઝન)

***

આ પાંચ ગીતો સાંભળ્યા પછી એટલો ખ્યાલ આવશે કે એક તો પાંચેય સોંગ્સ સરખાં જ મસ્ત છે. ગમે તેવા ઔરંગઝેબને થિરકવા પર મજબૂર કરી દે તેવાં. બીજું, આપણાં બંને હિન્દી ગીતોમાં અમેઝિંગ કોરિયોગ્રાફી-ડાન્સ છે. અમિતાભ બચ્ચનનો તો આખા કરિયરનો વન ઑફ ધ બેસ્ટ હાઈ ઍનર્જી ડાન્સ છે ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ ગીતમાં. જૂની લિંક્સ ઊલેચતાં માલુમ પડે છે કે કોરિયોગ્રાફર સરોજ ખાનને સંજય દત્તને નચાવતાં નાકે દમ આવી ગયેલો અને કંઇક ૪૮ રિટેક થયેલાં. એમાંય ‘તમ્મા તમ્મા’ સોંગમાં (બરાબર 4-01 મિનિટથી 4-46 મિનિટ સુધી ચાલતી 45 સેકન્ડની) ખુરશીવાળી સિંગલ ટેક સિક્વન્સમાં છેક સુધી સંજય દત્તને ટપ્પી પડી નહીં. આખરે સંકટ સમયની સાંકળ તરીકે સુપર્બ ડાન્સર એવા જાવેદ જાફરીને બોલાવાયો અને એણે આ સિક્વન્સ ફટ્ટાક સે ઓકે કરી આપી એ જાણીતી વાત છે. એટલી સિક્વન્સ પૂરતો જાવેદ જાફરી સંજય દત્તનો બૉડી ડબલ છે એટલે જ એટલો પોર્શન ‘લોંગ શૉટ’માં (દૂરથી) જ શૂટ થયો છે. વધુ ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાત એ છે કે એ સિક્વન્સ બેઠ્ઠી જૅનેટ જેક્સનનાં ‘મિસ યુ મચ’માંથી સરોજબેને બેઠ્ઠી તફડાવી લીધી છે. સીધી વાત છે, ‘થાનેદાર’ પોતે તમિલ-તેલુગુ ફિલ્મની ‘રિમેક’ હોય, ગીત ઉઠાંતરી હોય, તો ડાન્સ શા માટે રહી જાય?

આ રહી જૅનેટ જેક્સનના ‘મિસ યુ મચ’ સોંગની ચેર રુટિન સિક્વન્સઃ

(જૅનેટના સોંગમાં ઑડિયન્સમાંથી પુછાય છે, ‘ધેટ્સ ઇટ?’ તો ‘તમ્મા તમ્મા’માં પણ પુછાય છે, ‘એય, ખતમ હો ગયા ક્યા?’ બોલે તો, કમ્પ્લિટ ચિપકાઓઇંગ!)

‘જુમ્મા ચુમ્મા’ વર્સસ ‘તમ્મા તમ્મા’માં એટલું સમજાય છે કે લક્ષ્મી-પ્યારેએ નવું લાગે તેવું ગીત સર્જવાની મહેનત કરી છે. જ્યારે બપ્પીદાએ બે ગીતોનું મિક્સિંગ જ કર્યું છે. પરંતુ પોતાના ગીત બાબતે એ લોકો કેવા ઉત્સાહી હશે કે ‘તમ્મા તમ્મા લોગે’ના રેકોર્ડિંગ વખતનો વ્યવસ્થિત વીડિયો પણ શૂટ કરાયો છે. એમાં નવાં નવાં આવેલાં કમ્પ્યુટરને કેવી દિલકશીથી ડિસ્પ્લે કરાયાં છે તે જુઓ. એ પણ માર્ક કરો કે આવું ધમ્માલ સોંગ પણ અનુરાધા પૌંડવાલ કેવી ભક્તિગીતની નિઃસ્પૃહતાથી ગાઈ શકે છે!

‘તમ્મા તમ્મા લોગે’ના રેકોર્ડિંગનો વીડિયો

***

વધુ ખણખોદ કરતાં એવું પણ જાણવા મળ્યું કે ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ સોંગમાં ‘ચુમ્મા દે, દે દે ચુમ્મા’ ઝિલાય છે, તેના પર વધુ એક વિદેશી ગીતની અસર છે. ઍડી ગ્રાન્ટ નામના બ્રિટિશ ગાયકના ઈ.સ. 1978ના ગીત ‘ગિવ મી હૉપ, જોઆના’નું મુખડું એ જ ઢાળમાં ગવાયેલું છે (‘ચુમ્મા દે, દે દે ચુમ્મા’ને બદલે ‘ગિવ મી હૉપ, જોઆના’ મૂકીને ગાઈ જુઓ!) ઑરિજિનલ ગીતની લિંક પર ક્લિક કરીને સાંભળી જ લોઃ

‘ગિવ મી હૉપ, જોઆના’ (ઍડી ગ્રાન્ટ) (0-45 સેકન્ડથી એ લાઇન આવે છે)

***

મોરી કાન્તેનું ‘યે કે યે કે’ ગીત મુકુલ એસ. આનંદના જ અમિતાભ સ્ટારર ‘અગ્નિપથ’માં પણ વાપરવામાં આવેલું. વિજય દીનાનાથ ચૌહાણ જ્યારે કાંચા ચીના સાથે ‘બિઝનેસ ડીલ’ કરવા મૉરેશિયસ જાય છે, તે વખતે બૅકગ્રાઉન્ડમાં આ ગીત સિમ્પ્લી પ્લે જ કરી દીધું છે. હેવ અ લુક…

***

ઉઠાઉ ગીતો, પ્લેજરિઝમ-ઇન્સ્પિરેશનની વાત નીકળે અને અન્નુ મલિકનું નામ ન લઇએ એ તો કેમ ચાલે?! ‘બાઝીગર’ના સુપરહીટ સોંગ ‘યે કાલી કાલી આંખે’માં (એક્ઝેક્ટ 5-18મી મિનિટથી) આવતું કોરસગાન ‘યા યા યા યા યય્યા…’ પણ ડિટ્ટો ‘યે કે યે કે’ના જ ઢાળમાં છે. નીચેની લિંક ક્લિક કરીને ચૅક કરી જુઓ.

‘યે કાલી કાલી આંખે’ ગીતમાં સતત ગવાતી ‘તુ રુ રુ… તુ રુ રુ’ લાઇન ડીન માર્ટિનના 1957ના ગીત ‘ધ મેન હુ પ્લેય્સ ધ મેન્ડોલિનો’માંથી લીધેલી છે અને આખું બાઝીગર મુવી ‘અ કિસ બિફોર ડાઇંગ’ની ઇન્ડિયન ઍડિશન છે એ પાછી અલગ વાત થઈ.

‘ધ મેન હુ પ્લેય્સ ધ મેન્ડોલિનો’ (ડીન માર્ટિન)

***

‘હમ’નું જ બીજું એક અત્યંત જાણીતું ગીત ‘એકદુસરે સે કરતે હૈં પ્યાર હમ’ પણ આ જ મોરી કાન્તેના ‘અકવાબા બીચ’ના જ બીજા એક ગીત ‘Inch’ Allah’થી પૂરેપૂરું ‘પ્રેરિત’ છે.

‘Inch’ Allah’ (મોરી કાન્તે)

***

હિન્દી ફિલ્મોની ઉઠાંતરીની આખી દાસ્તાન જ્યાં આલેખાયેલી છે તે પ્રસિદ્ધ વેબસાઇટ itwofs.comમાં આંટો મારતાં અમને જાણવા મળ્યું કે ‘મોરી કાન્તે’ના ‘યે કે યે કે’નું એક સાઉથ ઇન્ડિયન વર્ઝન પણ છે. 1997માં આવેલી વેંકટેશ-અંજલા ઝવેરી (‘પ્યાર કિયા તો ડરના ક્યા’માં અરબાઝ ખાનની અપોઝિટ હતી એ)ની તેલુગુ ફિલ્મ ‘પ્રેમીંચુકુંદમ રા’નું એક ગીત પણ આ ‘યે કે યે કે’ને જરા મોડિફાય કરીને બનાવાયું છે. એ પણ સાંભળી લો ભેગાભેગું…

***

અમિતાભના ‘જુમ્મા ચુમ્મા’નો ક્રેઝ એવો જબરદસ્ત હતો કે ઍડવર્ટાઇઝિંગ પણ એમાંથી બાકાત નહોતું. અમિતાભના જ ડુપ્લિકેટને લઇને એ ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ના ઢાળમાં ‘તુલસી મિક્સ આયા… લો અસલી મઝા લાયા તુલસી મિક્સ’ જિંગલ ધરાવતી ઍડ ‘દૂરદર્શન’માં આવતી થયેલી (એ વખતે અત્યારના જેવી સરોગેટ ઍડ્સનો ત્રાસ નહોતો, એટલે સીધું ‘તુલસી મિક્સ ગુટખા’ તરીકે જ માર્કેટિંગ થતું હતું). ઇવન ‘અમુલ’ના ‘અટર્લી બટર્લી’ કેમ્પેઇને પણ આ ગીતના ક્રેઝની નોંધ લઇને એક પોતાની સ્ટાઇલમાં એક હૉર્ડિંગ બનાવેલું. આ રહ્યું એ કાર્ટૂનઃ

amul-hits-1074

***

આમ તો ‘તમ્મા તમ્મા’ અને ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ની ‘પ્રેરણા’ કથા એટલી ફેમસ છે કે એની વાત જ ન કરવાની હોય. તેમ છતાં આ પારાયણ માંડવાનો એક હેતુ અમારી પોતાની ખુજલી ઉપરાંત વો ભૂલી દાસ્તાં ફિર સે યાદ કરાવવાનો છે. સાથોસાથ એ કહેવાનો પણ છે કે આવાં બાદશાહ-તનિશ્ક બાગચી એટસેટરાનાં વર્ઝનો કરતાં ક્યાંય વધુ તોફાની, વધુ રોમેન્ટિક, વધુ સારા ડાન્સ સાથે ઑલરેડી આવી ચૂક્યાં છે એ કોઈ ન ભૂલે.

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

ગુલાબ ગેંગ

સ્ત્રીસંઘર્ષની બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટ દાસ્તાન

***

માધુરી અને જુહીની દમદાર એક્ટિંગવાળી આ ફિલ્મ વીમેન એમ્પાવરમેન્ટ માટે કોઇ જ નક્કર વાત રજૂ કરતી નથી.

***

gulaab_gang_ver4_xlgસ્ત્રીઓને પગની જૂતી અને માત્ર ઉપભોગનું સાધન સમજતા પુરુષવાદી સમાજની સામે ઉત્તર પ્રદેશના બુંદેલખંડમાં સંપત પાલ દેવી નામની મહિલાએ માથું ઊંચક્યું હતું (એમણે જ આ ફિલ્મ સામે કોર્ટમાં અરજી કરેલી). એમણે ગુલાબી સાડી પહેરેલી સ્ત્રીઓની એક ટીમ બનાવી અને સ્ત્રીઓ સામે થતા અત્યાચારો રોકવા પ્રયાસ કરેલો. જે પુરુષો સમજાવટથી માને નહીં એમને એકે47 રાઇફલથી ઠાર મારવાના. એ ‘ગુલાબી ગેંગ’ પરથી પ્રેરણા લઇને સૌમિક સેન અને પ્રોડ્યુસર અનુભવ સિંહાએ ‘ગુલાબ ગેંગ’ ફિલ્મ બનાવી છે. પરંતુ સ્ત્રીઓને સશક્ત કરવાનો મેસેજ આપવાને બદલે આ ફિલ્મ માત્ર ગુડ વર્સસ ઇવિલનો ફિલ્મી જંગ બનીને રહી જાય છે.

નારી તેરી યહી કહાની

આ દુનિયા સ્ત્રી અને પુરુષ એમ બે ભાગમાં વહેંચાયેલી છે, પરંતુ આજની તારીખે પણ સ્ત્રીઓને સેકન્ડ સેક્સ તરીકે જ જોવામાં આવે છે. બહાર દુનિયામાં કશું ઉકાળી ન શકતા પુરુષો સ્ત્રીઓ પર હાથ ઉપાડીને પોતાનો ઇગો સંતોષે છે. એવા કાપુરુષોના સમાજમાં જન્મેલી રજ્જો દેવી (માધુરી દીક્ષિત) નાનપણથી જ પુરુષોનું હિંસક આધિપત્ય સ્વીકારવાનો ઇનકાર કરી દે છે. સ્ત્રીઓને શિક્ષણથી વંચિત રાખવાથી લઇને દહેજ અને બળાત્કાર જેવા અનેક અત્યાચારોથી ત્રાસીને રજ્જો ગુલાબી સાડી પહેરેલી સ્ત્રીઓની ટૂકડી ‘ગુલાબ ગેંગ’ બનાવે છે. એ પોતાના જેવી હિંમતવાન અને દુખિયારી સ્ત્રીઓને એકઠી કરે છે, એમને લાકડી, ધારિયાં જેવાં હથિયાર ચલાવવાની અને લડવાની તાલીમ આપીને તૈયાર કરે છે. ગામમાં કોઇપણ સ્ત્રી પર અત્યાચાર થાય, ભ્રષ્ટાચાર થાય, વીજળી-અનાજ ન આવે, તો આ ગેંગ પોતાનો પરચો બતાવે અને પ્રોબ્લેમ સોલ્વ કરી દે. સ્વનિર્ભર થવા માટે આ ગુલાબ ગેંગ ગુલાબી રંગની સાડીઓ બનાવે અને મસાલા તૈયાર કરીને વેચે. સાથોસાથ ગામની દીકરીઓને પણ ભણાવે. ગુલાબ ગેંગની લીડર રજ્જો દેવીનું સપનું છે કે ગામમાં દીકરીઓ માટે એક પાકી સ્કૂલ તૈયાર થઇ જાય.

પરંતુ રજ્જોના માર્ગમાં સુમિત્રા દેવી બાગરેચા (જુહી ચાવલા) નામની પહાડ જેવડી મુશ્કેલી આવે છે. સુમિત્રા દેવી નાક દબાવીને નહીં નાક કાપીને મોઢું ખોલાવનારી ટિપિકલ ઇન્ડિયન પોલિટિશિયન છે. એમના વિશે આપણને એવી અછડતી માહિતી અપાય છે કે એમણે પોતાના પતિદેવને પણ ભેદી રીતે પતાવી દીધો છે. રજ્જોનો વધતો પાવર અને પોપ્યુલારિટી જોઇને એ એને પોતાની સાથે ભળી જવાની ઓફર કરે છે, પણ ખતરો પામી ગયેલી રજ્જો સુમિત્રાની સામે ચૂંટણીમાં ઊભી રહે છે. પરંતુ પહોંચેલી માયા એવી સુમિત્રા દેવી ઇલેક્શન વોટિંગમાં ઘાલમેલ કરીને જીતી જાય છે. અધૂરામાં પૂરું રજ્જોની કમર તોડી નાખવા માટે એની સાથીદારોને એક પછી એક ખતમ કરાવવા માંડે છે અને ખુદ રજ્જો પર પણ જીવલેણ હુમલા કરાવે છે.

વીમેન એમ્પાવરમેન્ટ કે નામ પર

આ મહિલા દિનના ટાણે રિલીઝ થયેલી ગુલાબ ગેંગમાં એક જમાનાની બે ધરખમ અભિનેત્રીઓ માધુરી અને જુહી પહેલી વાર એકબીજાની સામે ટકરાઇ છે. એમાંય માધુરી (રાજકુમાર સંતોષીની ફિલ્મ ‘લજ્જા’ને બાદ કરતાં) અગાઉ ક્યારેય આટલા બોલ્ડ-એક્શન પેક્ડ રોલમાં દેખાઇ નથી. એટલું જ નહીં, અત્યાર સુધી નિર્દોષ ભૂમિકાઓ જ કરતી આવેલી જુહી પણ પહેલી જ વાર લુચ્ચી નેતાના નેગેટિવ રોલમાં દેખાઇ છે.

સૌમિક સેનની આ ગુલાબ ગેંગમાં પ્રોબ્લેમ એ છે કે ફિલ્મ તદ્દન સિમ્પ્લિસ્ટિક છે અને બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટમાં જ આખી વાત રજૂ કરે છે. ફિલ્મ જોઇને આપણને એવું જ લાગે કે વિશ્વના બધા જ પુરુષો ખરાબ છે અને જે સ્ત્રી પર અત્યાચાર થાય એણે કાયદાની મદદ લેવાને બદલે છરીચાકા લઇને પુરુષોને વેતરી નાખવા જોઇએ. ફિલ્મના એક દૃશ્યમાં માધુરી દુઃખી સ્ત્રીઓને જગાડવા માટે એવું કહે છે કે, ‘તેરા સાંઇ તુજ મેં હૈ, તુ જાગ સકે તો જાગ’, પરંતુ સ્ત્રીએ પોતાની સામે થતા અન્યાય વિરુદ્ધ લડવા માટે કેવી રીતે જાગવું એવો કોઇ ઉપાય આ ફિલ્મ બતાવતી નથી. કોઇ સ્ત્રી સામે પુરુષો અત્યાચાર કરે, તો ફિલ્મમાં તો ગુલાબ ગેંગ આવીને તેનો બદલો લે છે, પરંતુ રિયલ લાઇફમાં એક સ્ત્રીએ કેવી રીતે લડવું એનો કોઇ મેસેજ આ ફિલ્મ આપતી નથી. એના કરતાં રાજકુમાર સંતોષીએ પોતાની ફિલ્મો ‘લજ્જા’ અને  ‘દામિની’માં સ્ત્રીઓના પ્રશ્નોને વાચા આપવાનો પ્રયાસ કરેલો તે આના કરતાં ક્યાંય બહેતર હતો.

બીજો લોચો એ છે કે ગુલાબ ગેંગનો પાવર એસ્ટાબ્લિશ કરવા માટે બે કલાક ઉપરની આ ફિલ્મનો અડધો સમય તે તેઓ અલગ અલગ પ્રોબ્લેમ્સ કેવી રીતે ‘સોલ્વ’ કરે છે એમાં વેડફી નાખવામાં આવ્યો છે, જેને મૂળ વાર્તા સાથે કોઇ જ લેવાદેવા નથી. પરિણામે આખી ફિલ્મ ટૂકડા ટૂકડા જોડીને બનાવી હોય એવી લાગે છે અને એકદમ ધીમી ગતિએ આગળ વધે છે. વળી, ક્લાઇમેક્સ સુધી પહોંચતાં સુધીમાં સ્ટોરીનો એવો દાટ વળે છે કે ફિલ્મનો એકેય રંગ પરખાય એવો રહેતો નથી.

નારી શક્તિના પરચા

એવું નથી કે ફિલ્મમાં કોઇ પ્લસ પોઇન્ટ જ નથી. માધુરી દીક્ષિત અને જુહી બંનેનાં પરફોર્મન્સ એવાં દમદાર છે કે બંનેને દસમાંથી દસ માર્ક્સ આપવા પડે. ખાસ કરીને એક્શન સિક્વન્સિસમાં તો માધુરી એવી જામે છે કે આપણને અગાઉના ફિલ્મમેકર્સને પ્રશ્ન કરવાની ઇચ્છા થાય કે એને અગાઉ આવો રોલ કોઇએ કેમ ઓફર નહીં કર્યો હોય! જુહી ચાવલાને આપણે અત્યાર સુધી નિર્દોષ ક્યુટ રોલ્સમાં જ જોઇ છે. ફિલ્મમાં એની એન્ટ્રી પડે છે, ત્યારે એ પોતાની નિર્દોષતા છુપાવીને પરાણે લુચ્ચો ચહેરો કરી રહી હોય એવું લાગે છે. પરંતુ ધીમે ધીમે એની પોતાના પાત્ર પર પકડ વધે છે અને બિલકુલ છવાઇ જાય છે.

સપોર્ટિંગ કાસ્ટમાં ખાસ કરીને દિવ્યા જગદાલે અને પ્રિયંકા બોઝ અનુક્રમે હળવી અને જુસ્સાવાળી ક્ષણો પૂરી પાડે છે. તનિષ્ઠા ચેટર્જીનું કામ પણ ઓકે ઓકે છે. જ્યારે પુરુષોમાં તો એકપણ જાણીતા એક્ટરને લેવામાં નથી આવ્યા અને જેમને લેવાયા છે એમનું કામ બસ ટિપિકલ ખરાબ પુરુષનું ચિત્રણ કરવાનું જ છે.

લેખક-દિગ્દર્શક સૌમિક સેને આ ફિલ્મમાં મ્યુઝિક પર પણ હાથ અજમાવ્યો છે, પરંતુ એકાદ-બે ગીતને બાદ કરતાં મોટાં ભાગનાં ગીતો બસ, સમય બગાડે છે. ફિલ્મની શરૂઆતમાં ટાઇટલ ક્રેડિટ્સમાં બનાવાયેલું એનિમેશન ખરેખર સરસ છે.

આ મશાલ ઝાલવી કે નહીં?

જુઓ, ફિલ્મની દૃષ્ટિએ આ ફિલ્મ તદ્દન ઓર્ડિનરી ફિલ્મ છે. ફિલ્મમાં જોવા જેવું કંઇ હોય તો એની બધી જ ફિમેલ કેરેક્ટર્સનાં પરફોર્મન્સીસ દમદાર છે. ખાસ કરીને માધુરી અને જુહીની એક્ટિંગ માટે ફિલ્મને એક ચાન્સ આપવો ઘટે. બાકી ફિલ્મ જે મેસેજ આપવામાં નિષ્ફળ ગઇ છે, તે આપણે આપણી રીતે સમજી જઇએ તો વધારે સારું છે. સ્ત્રીઓ પુરુષોથી જરાય ઊતરતી નથી બલકે ચડિયાતી છે. જો આપણે કાલિ અને દુર્ગા માતાની પૂજા કરવાની પાત્રતા કેળવવી હોય તો દીકરીઓને માનભેર આ દુનિયામાં જન્મવા દઇએ અને માનભેર જીવવા દઇએ. અને હા, ફિલ્મ જોવા જાઓ તો છેલ્લે રોલિંગ ક્રેડિટ્સ વખતે આવતા વીમેન એમ્પાવરમેન્ટના કિસ્સા વિશે વાંચવા માટે પાંચેક મિનિટ ફાળવજો!

રેટિંગઃ **1/2 (અઢી સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

ડેઢ ઇશ્કિયા

ઢાઇ ઘંટે કા મુશાયરા

***

તબિયતથી લખાયેલી હોવા છતાં આ ફિલ્મ શાયરાના મિજાજી અને ડાર્ક હ્યુમર પસંદ કરતા લોકોને જ વધારે પસંદ આવશે.

***

naseeruddin-shah-madhuri-dixit-arshad-warsi-and-huma-qureshi-in-dedh-ishqiya-movie-posterહઝરાત, એક શેર અર્ઝ કરને જા રહે હૈં, મુલાયઝા ફરમાઇયેગા… કિ ‘વો આયે મુશાયરા-એ-ફિલ્મ લે કર, વિશાલ ભારદ્વાજ કી કુદરત હૈ; કભી હમ માધુરી કો કભી નસીર મિયાં કો દેખતે હૈં..!’ તો જનાબ, વાત એવી છે કે વિશાલ ભારદ્વાજની ઇન્ટેલેક્ચ્યુઅલ મહેફિલમાંથી અભિષેક ચૌબે નામના ફનકાર એમની ‘ઇશ્કિયા’ની જુગલ જોડી નાસિર-અર્શદ સાથે ફરી એકવાર ‘ડેઢ ઇશ્કિયા’ લઇને હાજર થયા છે. પ્રેમ કરતાં છળ કપટ અને દગાખોરીથી ભરેલી આ ફિલ્મ તબિયતથી શાયરાના અને ડાર્ક હ્યુમરના આશિકોને જ પલ્લે પડશે.

બડે ધોખે હૈં ઇસ રાહ મેં

પહેલા ભાગ (ઇશ્કિયા) પરથી આપણે જાણીએ છીએ કે ઇફ્તિખાર હુસૈન ઉર્ફ ખાલુજાન (નસીરુદ્દીન શાહ) અને રઝ્ઝાક હુસૈન ઉર્ફ બબ્બન (અર્શદ વારસી) દોનોં છટે હુએ બદમાસ છે. દુનિયામાં કોઇ એમના પર વિશ્વાસ મૂકે એ વાતમાં માલ નથી. અરે, ખુદ એ બંનેને પણ એકબીજા પર વિશ્વાસ નથી. ફિલ્મ શરૂ થાય છે, અર્શદ માટે ખોદાયેલી કબરથી, જ્યાં બબ્બનના જિજુ મુશ્તાકભાઇ (સલમાન શાહિદ) એના પર બંદૂક તાકીને એની આખરી ખ્વાહિશ પૂછતા ઊભા છે. પરંતુ પોતાની ટ્રેડમાર્ક ચાલાકી વાપરીને બબ્બન ત્યાંથી ભાગી છૂટે છે. એ શોધમાં છે, પોતાના જોડીદાર ખાલુજાનની, જે એક બેશકીમતી હાર લઇને ગાયબ થઇ ગયા છે. ત્યાં બબ્બનને ખબર પડે છે કે ખાલુજાન તો મહારાજા બનીને મહમુદાબાદ અવધની વિધવા મહારાની બેગમ પારા મિરઝાદા (માધુરી દીક્ષિત)ને પરણવા પહોંચી ગયા છે.

બેગમ પારા પણ અજીબ શખ્સિયત છે. પોતાના મરહુમ શૌહરની આખરી ખ્વાહિશ પૂરી કરવા એ સાલાના મુશાયરાનું આયોજન કરે છે, જેમાં એમને જે શાયર પર દિલ આવી જાય, એની સાથે એ નિકાહ પઢવાની જાહેરાત કરે છે. આ શાયરાના સ્વયંવરમાં ભાગ લેવા માટે અન્ય શાયરોની સાથે નસીર તો મહારાજા બનીને આવી પહોંચ્યા છે, સાથોસાથ કરોડપતિ એમએલએ જાન મોહમ્મદ (વિજય રાઝ) પણ આવી પહોંચ્યા છે. શેર-ઓ-શાયરીનો દૌર ચાલે છે અને નસીરમિયાં રદીફ-કાફિયાની જાદુગરીથી બેગમ પારાના દિલમાં ઘૂસણખોરી કરી લે છે અને ઇશ્ક કરી બેસે છે. આ ઇશ્કની આગમાં પોતાની બિરિયાની પકાવવા માટે અર્શદ પણ જોડાઇ જાય છે અને એનું દિલ બેગમ પારાની હસીન સાથીદાર મુનિયા (હુમા કુરેશી) પર આવી જાય છે.

પરંતુ આ શાયરી અને ઇશ્કના પરદાની પાછળ ગદ્દારી અને અહેસાનફરામોશીની ગંદી સાઝિશો રચાઇ રહી છે. ખાલુજાન અને બબ્બન તો સ્વભાવે દગાખોર છે જ, જાન મોહમ્મદ પણ પારા સાથે કોઇપણ ભોગે નિકાહ કરીને મહમુદાબાદનો નવાબ બનવા માગે છે. આ બધા ઉપરાંત બેગમ પારાનું કિડનેપિંગ કરીને પૈસા એંઠવાની પણ એક ચાલબાજી ગોઠવાઇ રહી છે.

ઇશ્ક મિજાજી થ્રિલર

આપણે ત્યાં આમ પણ મેચ્યોરિટીથી લખાયેલી કથાઓની પ્રામાણિક નેતાઓની જેમ તંગી જ રહે છે. ઉપરથી ફ્રેન્ચાઇઝ અને સિક્વલના નામે એવી બાલિશ અને બીબાંઢાળ ફિલ્મો આપણી માથે ઠપકારવામાં આવે છે કે થોડી સારી ફિલ્મ આવે તો કડકડતી ઠંડીમાં ગરમ ધાબળો ઓઢીને ગરમાગરમ મસાલાવાળી ચા પીધા જેવી હૂંફ મળે. અભિષેક ચૌબેની ‘ડેઢ ઇશ્કિયા’ આવી જ ઘણે અંશે હુંફાળી ફિલ્મ છે. વિશાલ ભારદ્વાજ અને અભિષેક ચૌબેએ મળીને લખી છે એટલે ફિલ્મનું રાઇટિંગ ખાસ્સું મેચ્યોર છે. ઉપરથી ખુદ વિશાલબાબુ પોતે શેર-ઓ-શાયરી અને ક્લાસિકલ મ્યુઝિકના શોખીન આદમી છે, એટલે ફિલ્મમાં એ ક્લાસિકલ ટચ પણ સુપેરે ઠલવાયો છે. પરંતુ શરૂઆત કરીએ માધુરી દીક્ષિતથી.

માધુરી દીક્ષિત નેનેએ ઘણા સમય પછી મોટા પડદે પુનરાગમન કર્યું છે, અને આ રોલ બિલકુલ એમને છાજે એવો છે. એમની એક્ટિંગ ફુલમાર્ક્સ આપવા પડે એવી અફલાતુન છે. હા, ચહેરા પર થોડી ઉંમરની અસર વર્તાય છે ખરી, પરંતુ જ્યારે આ મરાઠી મુલગી નાચવાનું શરૂ કરે છે, ત્યારે આપણી આંખો એમના પર લોહચુંબકની જેમ સ્થિર થઇ જાય છે.

નસીરુદ્દીન શાહ પર સાજિદ ખાન જેવા ઘણા લોકો મીઠો આરોપ મૂકે છે કે તેઓ ગમે તેવા ભંગાર રોલ પણ સ્વીકારી લે છે. તાજેતરમાં આવેલું ‘જેકપોટ’ એ વાતની સાબિતી પર આપે છે. પરંતુ ‘ડેઢ ઇશ્કિયા’ જેવી ફિલ્મો પાછી એ ફરિયાદ દૂર પણ કરી દે છે. પડદા પર મિર્ઝા ગાલિબની યાદ અપાવી દે એવા ગેટઅપમાં નસીરસા’બને માધુરી સાથે ઇશ્ક ફરમાવતા જોવા એ લહાવો છે.

આંખમાં સુરમો લગાડીને ફરતા અર્શદની આ બેક ટુ બેક બીજી ફિલ્મ આવી છે. અહીં પણ એ પોતાની ટ્રેકમાર્ક ચલતાપુર્જાની ભૂમિકામાં બરાબર ખીલ્યો છે. હુમા કુરેશીએ પણ પોતાની ‘હમ સે પંગા મત લેના’ ટાઇપની ભૂમિકા જ રિપીટ કરી છે.

પરંતુ સૌથી વધુ મજા કરાવી હોય તો તે છે વિજય રાઝ. એ એક જ સમયે ચક્રમ, ક્રૂર, ખૂનખાર અને ઇશ્કમિજાજી લાગી શકે છે એ પૂરેપૂરી તેની આવડતનો કમાલ છે. પછી એ બંદૂકની અણીએ શાયરને કિડનેપ કરીને શાયરીઓ કઢાવવાની હોય કે પછી ઇટાલિ જઇને પોતાના ડીએનએ બદલાવવાની વાત હોય.

ઇશ્કિયા સિરીઝનું સૌથી યાદગાર પાત્ર એટલે જીજાજી મુશ્તાક બનતા સલમાન શાહિદનું એમના ભાગે તદ્દન ઓછો સ્ક્રીન ટાઇમ અને ગણ્યા ગાંઠ્યા ડાયલોગ આવે છે. પરંતુ એક વાક્ય બોલીને એ છવાઇ જાય છે કે ‘જો જોકર જ ન રહે તો બેટમેન શું કામનો?!’

ધેટ મીન્સ આ ફિલ્મ ક્લાસિક છે? ના રે ના. એક તો ફિલ્મની ગતિ એટલી બધી ધીમી છે કે અઢી કલાકનો સમય આપણને અઢી દિવસ જેટલો લાંબો લાગે. શાયરાના અને અદબથી કરવાની લાલચમાં ટ્વિસ્ટ્સ એન્ડ ટર્ન્સ પણ એટલા સ્લો થઇ ગયા છે કે ત્યાં સુધીમાં આપણા મગજમાં એક-બે ઓપ્શન્સ ફૂટી નીકળ્યા હોય અને એમાંથી જ કશુંક નીકળે. નતીજા? આશ્ચર્યની બાદબાકી અને બગાસાં. ફિલ્મનો ક્લાઇમેક્સ પણ ડેઢ પછી હવે ઢાઇ ઇશ્કિયા કાઢવાની ઇચ્છા હોય એમ પરાણે લટકતો છોડી દેવામાં આવ્યો છે.

આ આખી ફિલ્મ હિન્દીમાં નહીં બલકે ઉર્દૂમાં છે. એટલે જ ડાયલોગ્સ સમજવા માટે તેમાં અંગ્રેજી સબટાઇટલ્સ મુકાયાં છે. એટલે જો તમને ઉર્દૂ સાંભળવામાં મજા પડતી હોય તો આ ફિલ્મ તમને જલસો કરાવશે. કેમ કે, અહીં કોઇ ‘પ્રેમ’માં નથી પડતું, ‘ઇશ્ક’ કરે છે! મોહબ્બતના સાત પડાવ (દિલકશી, ઉન્સ, મોહબ્બત, અકીદત, ઇબાદત, જુનૂન અને મૌત) ઉપરાંત, રક્સ, બઝ્મ, પૈશાની, ઇન્તેકાલ ફરમા ગયે, શમશીર, સુર્ખ, રંજિશ જેવા શબ્દોની ભરમાર છે.

ઇશ્કિયા પાર્ટ વનની જેમ અહીં જીભે ચડી જાય એવું એકેય ગીત નથી, પણ હા, બેગમ અખ્તરની યાદ અપાવી દે તેવું ‘હમરી અટરિયા પે’ જરૂર કાનમાં મધ રેડે એવું કર્ણપ્રિય બન્યું છે. અત્યારના ઘોંઘાટિયાં ગીતોના સમયમાં આવાં શાંત મેલોડિયસ ગીતો ખરેખર આનંદ આપે તેવાં લાગે છે. હા, ફિલ્મના અંતે અનોખો પ્રયોગ કરાયો છે. બેગમ અખ્તરના અવાજમાં ‘વોહ જો તુમ મેં હમ મેં કરાર થા’ ગઝલ વાગે છે અને સાથે ફાઇટિંગની ધબાધબી પણ બોલે છે. એ ખાસ માર્ક કરજો!

તો આ મહેફિલમાં જવું કે નહીં?
જુઓ, તમને યો યો હની સિંઘ કરતાં બેગમ અખ્તરમાં વધારે રસ હોય, માધુરીનો અફલાતૂન ડાન્સ જોવો હોય, નસીરુદ્દીન શાહની એક્ટિંગ માણવી હોય, શેર-ઓ-શાયરી સાંભળીને તમારા મોંમાંથી વાહ વાહ નીકળી જતી હોય, એકદમ ક્રૂર અને ડાર્ક હ્યુમરમાં પણ ‘હાય હાય’ કરવાને બદલે હસવું આવતું હોય હોય અને યશ ચોપરાની ફિલ્મોથી તદ્દન વિપરિત પ્રેમમાં દગાખોરીની વાતોમાં રસ પડતો હોય તો આ ‘ડેઢ ઇશ્કિયા’ તમારા માટે છે. બાકી આવા ઇશ્કમાં પડવાનું દોઢ ડહાપણ કરવું નહીં.

રેટિંગઃ *** (ત્રણ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.