ખૂબસુરત

બોરિંગ રાજા કો તોફાની રાની સે પ્યાર હો ગયા

 ***

ધમાકેદાર ટેઇક ઓફ્ફ પછી કોઈ રોકેટ અચાનક માથાભેર નીચે પછડાય અને આ ઉર્ધ્વગામી ગતિ દરમિયાન મસ્ત મ્યુઝિક વાગતું હોય, તો સમજી લેજો કે તેની હાલત ફિલ્મ ‘ખૂબસુરત’ જેવી જ છે!

***

check-out-sonam-fawads-brand-new-khoobsurat-poster-2હૃષિકેશ મુખર્જીની રેખા સ્ટારર ‘ખૂબસુરત’ જેવી લાગતી આ ફિલ્મ શરૂ થાય છે કે તરત જ લાફ્ટરનું જાણે વાવાઝોડું સ્ક્રીન પર ફૂંકાય છે. પરંતુ માંડ અડધા કલાક આ વાવાઝોડાની ધમાચકડી ચાલે છે, ત્યાં જ એક બોરિંગ રાજા વર્સસ એક બિનધાસ્ત છોકરીની લવસ્ટોરી ચાલુ થાય છે. બસ, તે સાથે જ વાવાઝોડું શમી જાય છે. પછી આપણે રાહ જોતા રહીએ કે હમણાં મજા આવશે હમણાં મજા આવશે, લેકિન અફસોસ સમય સમાપ્તિ કી ઘોષણાનું ‘હૂટર’ વાગી જાય છે, પરંતુ મજા આવતી જ નથી. હા, હટ કે ગીતો જરૂર સાંભળવા મળે છે.

સારે નિયમ તોડ દો

રાજસ્થાનના સંભલગઢની મહારાણી નિર્મલા દેવી ઉર્ફ રાણી સા (રત્ના પાઠક શાહ) એક ડિસિપ્લિન પ્રિય મહિલા છે. ભોજન માટે પાંચ મિનિટ પણ મોડું કરે તો એ પોતાની સગ્ગી દીકરીને પણ જમવાનું ન આપે એવાં કડક. એમના પતિદેવ- જેમને સૌ ‘હુકુમ’ કહીને બોલાવે છે-તેમના એક્સિડેન્ટમાં નકામા થઈ ગયેલા પગની ફિઝિયોથેરપી માટે એક વાવાઝોડા જેવી ફિઝિયોથેરપિસ્ટ ડૉ. મૃણાલિની ચક્રવર્તી ઉર્ફ મિલી (સોનમ કપૂર) ત્યાં આવે છે. બસ, એના આવતાંની સાથે જ રાણીસાહેબાના બધા નિયમોની ઐસી કી તૈસી થઈ જાય છે. અધૂરામાં પૂરું એમનો જુવાનજોધ દીકરો યુવરાજ વિક્રમ સિંહ રાઠોડ ઉર્ફ વિક્કુ (ફવાદ ખાન) પણ એ લેડી ડૉક્ટર પાછળ લટ્ટુ થઈ જાય છે. વચ્ચે વચ્ચે તોફાનમાં ઘાસલેટ વધારો કરવા માટે મિલિની મમ્મી ‘મંજુ’ (કિરણ ખેર) પણ રૂબરૂ અને વાયા સ્કાઇપ આંટાફેરા કરતાં રહે છે.

સ્પાર્ક વિનાનું સારાભાઈ વર્સસ સારાભાઈ

રસપ્રદ કો-ઇન્સિડન્સ છે કે હૃષિકેશ મુખર્જીની ‘ખૂબસુરત’માં કડક ઠસ્સાદાર સાસુમાનો રોલ આપણાં ગુજરાતી અભિનેત્રી દીના પાઠકે કરેલો. આ ફિલ્મમાં એ ભૂમિકામાં એમનાં જ દીકરી રત્ના પાઠક શાહ દેખાયાં છે. પરંતુ એ બંનેની વચ્ચે ટીવી પર ‘સારાભાઈ વર્સસ સારાભાઈ’ નામની ક્લાસિક કોમેડી સિરિયલ આવી ગઈ. એટલે ટ્રેજિ-કોમેડી એ છે કે શશાંક ઘોષની આ ફિલ્મ ‘સારાભાઈ…’નું જ ફિલ્મી વર્ઝન જોતા હોઈએ એવી ફીલ આવે છે. તેમાં અને અહીં રત્ના પાઠક શાહ હાઈ સોસાયટી ઓબ્સેસ્ડ ‘માયા સારાભાઈ’ના જ રોલમાં છે. આપણને બીક લાગે કે ફિલ્મમાં પણ હમણાં એ બોલી ઊઠશે, ‘ઈટ ઈઝ સો મિડલ ક્લાસ, મોનિશા!’ એક હોલિવૂડ ફિલ્મ ‘પ્રિન્સેસ ડાયરીઝ’ની પણ અસર આ ફિલ્મ પર દેખાય છે.

પરંતુ આ ફિલ્મ સારાભાઈ કે પ્રિન્સેસ ડાયરીઝ જેટલી એન્ટરટેનિંગ નથી. સાંઠીકડા જેવી સોનમ કપૂર પોતાના નાજુક ખભા પર આખી ફિલ્મ ઉપાડવાની મહેનત કરે છે, પણ ફિલ્મમાંથી પેદા થતા કંટાળાનું વજન એના કરતાં ક્યાંય વધારે છે. રત્ના પાઠક શાહની ડિસિપ્લિન અને સોનમ કપૂરનો બિનધાસ્ત એટિટ્યૂડ ટકરાય છે ત્યારે જે ચકમક ઝરે છે એ જોવાની મજા પડે છે, પરંતુ અચાનક એ ચકમકના તિખારા હવાઈ જાય છે. હા, કિરણ ખેર અને આમિર રઝા હુસૈન એ તિખારા પાછા લાવવામાં મહેનત કરે છે, પરંતુ ધબાય નમ: થતી ફિલ્મને કોઈ ઉગારી શકતું નથી. એકવાર બધાં કેરેક્ટર્સ ફિલ્મમાં એનાં સ્થાને ગોઠવાઈ ગયા પછી ફિલ્મમાં કશું નવું બનતું જ નથી. કોઈ કહેતાં કોઈ ટ્વિસ્ટ આવતો જ નથી. નવો પાકિસ્તાની હીરો ફવાદ ખાન દેખાવે કોઈ સૂટિંગ શર્ટિંગની જાહેરખબરના મોડલ જેવો ડેશિંગ લાગે છે, પરંતુ એ બિચારાના દાઢીધારી ચહેરા પર ગણીને એક જ એક્સપ્રેશન આવે છે, ધેટ્સ ઓલ. (જો આ જ ગતિએ પાકિસ્તાની એક્ટરો ભારત આવતા રહેશે તો ભારતની સૌથી મોટી આયાત પાકિસ્તાની એક્ટરોની હશે!) અને હા, અદિતિ રાવ હૈદરી પણ આ ફિલ્મમાં છે, પણ બિચારીના સમ ખાવા પૂરતા માત્ર બે જ સીન છે, એમાંય એ સ્ક્રીન પર સરખી દેખાતી નથી.

લેકિન બાબુમોશાય, આ ફિલ્મનું એક સરપ્રાઇઝ પેકેજ છે સ્નેહા ખાનવલકરનું મ્યુઝિક. ‘ગેંગ્સ ઓફ વસેપુર’માં જલસો કરાવનારી સ્નેહાએ અહીં શિયાળાની સવાર જેવું એકદમ ફ્રેશ મ્યુઝિક પીરસ્યું છે. એમાંય ‘પ્રીત ના કરિયો કોય’ તો મીરાંબાઈની યાદ અપાવી દે એટલું દમદાર બન્યું છે. અન્ય ગીતો ‘માં કા ફોન આયા’, ‘સો જા રે મુનિયા’, ‘બાલ ખડે’, ‘એન્જિન કી સીટી મેં મારો બમ ડોલે’ પણ ફરી ફરીને સાંભળવાની ઈચ્છા થાય એવાં બન્યાં છે. ફિલ્મમાં છેલ્લે આવતું પંજાબી રૅપર બાદશાહે તૈયાર કરેલું ‘અભી તો પાર્ટી શુરુ હુઈ હૈ’ પણ આપણને થિયેટરમાંથી બહાર નીકળતાં રોકે એવું છે.

બોલો, ધક્કો ખવાય?

સીધી વાત છે, અમુક કોમેડી સીન્સ અને સ્નેહા ખાનવલકરનાં સંગીત સિવાય ફિલ્મ સોલ્લિડ પકાઉ છે. હા, સાફસૂથરી ફેમિલી એન્ટરટેનર છે, પરંતુ એમાં મનોરંજન ઓછું અને કંટાળાજનક દુ:ખદર્શન વધારે છે. એના કરતાં હૃષિદાનું ઓરિજિનલ ‘ખૂબસુરત’ સીડી મંગાવીને ફરી એક વાર જોવું વધારે સારું રહેશે.

રેટિંગ: ** (બે સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

ટોટલ સિયાપા

ટોટલ વેસ્ટ

***

અત્યંત ખરાબ રીતે લખાયેલી આ ફિલ્મના પ્રોમો આખી ફિલ્મ કરતાં વધારે ફન્ની હતા!

***

totalsiyapaa1લંડનમાં રહેતી એક હિન્દુસ્તાની છોકરી એક પાકિસ્તાની છોકરા સાથે પ્રેમમાં પડે અને જ્યારે છોકરીના પરિવારને આ વાતની ખબર પડે, ત્યારે મામલો કાશ્મીર સમસ્યાથી પણ વધારે ગૂંચવાઇ જાય, રાઇટ? આ બ્યુટિફુલ સિંગલલાઇન સ્ટોરી પરથી બનેલી કોમેડી ફિલ્મ ‘ટોટલ સિયાપા’ (મતલબ કે પૂરેપૂરો લોચો, ખીચડો, પ્રોબ્લેમ, અંધાધૂંધી) એકાદ-બે સીનને બાદ કરતાં જરાય ફન્ની નથી. બલકે ત્રાસ વર્તાવી દે એવું ભંગાર રાઇટિંગ છે ફિલ્મનું. ઉપરથી ફિલ્મનાં અમુક પાત્રો સખત ઇરિટેટ કરી દે છે.

કોમેડી ઓફ એરર્સ

લંડનમાં રહેતી મૂળ ભારતીય પંજાબી આશા (‘વિકી ડોનર ફેઇમ’ યામી ગૌતમ) પાકિસ્તાની મ્યુઝિશિયન અમન (અલી ઝફર)ના પ્રેમમાં પડે છે. વન નોટ સો ફાઇન ડે, આશા અમનને પોતાના પરિવારને મળાવવા લઇ જવાનું નક્કી કરે છે. પણ પહેલે જ કોળિયે માખી આવે એમ પોલીસવાળા એને ત્રાસવાદી સમજીને પકડે છે અને નિર્દોષતાની ખાતરી થતાં છોડે છે. અમનને ખબર નહોતી કે વધુ મોટી મુશ્કેલીઓ એની રાહ જોઇ રહી છે. આશાના પરિવારમાં એની કકળાટિયણ મમ્મી (કિરણ ખેર), એની પતિથી ઝઘડીને ઘરે આવી ગયેલી બહેન (સારા ખાન), એની પાંચ વર્ષની દીકરી, આશાના ભૂલકણા-બહેરા અને ઓછું દેખતા દાદા (વિશ્વ બડોલા), સતત પોતાના પાકિસ્તાની પાડોશી સાથે ઝઘડવાની ફિરાકમાં રહેતો આશાનો ભાઇ (અનુજ પંડિત) અને પાછળથી એન્ટ્રી લેતા આશાના પપ્પા (અનુપમ ખેર) ભેગા મળીને આખી વાતનો જબરદસ્ત ખીચડો કરે છે. એક પછી એક એવા લોચા થાય છે કે એમાં બિચારા અમન (અલી ઝફર)નો મરો થાય છે.

કોથળામાંથી બિલાડું

2004માં આવેલી સ્પેનિશ ફિલ્મ ‘ઓન્લી હ્યુમન’ પરથી બનેલી ‘ટોટલ સિયાપા’નું નામ અગાઉ ‘અમન કી આશા’ રાખવાનું હતું. આ ફિલ્મ સાથે બે જાણીતાં નામ જોડાયેલાં છે. એક તો ફિલ્મના લેખક નીરજ પાંડે, જેમણે અગાઉ ‘અ વેન્સ્ડે’ અને ‘સ્પેશિયલ 26’ જેવી અદભુત ફિલ્મો આપી છે. જ્યારે ડિરેક્ટર ઇશ્વર નિવાસ, જેમણે અગાઉ ‘શૂલ’, ‘લવ કે લિયે કુછ ભી કરેગા’, ‘દે તાલી’ જેવી ફિલ્મો આપી છે. રેડીમેઇડ કોમેડી મસાલા પરથી જ ફિલ્મ બનાવવાની હોવા છતાં નીરજ પાંડેએ લખવામાં એટલી વેઠ ઉતારી છે કે ફિલ્મમાં માંડ એકાદ સીનમાં હસવું આવે છે.

ઉપરથી ફિલ્મમાં જે હ્યુમર નાખવામાં આવી છે એ સાવ ઊતરતી કક્ષાની છે. ફોર એક્ઝામ્પલ્સ, પાંચ વર્ષની ટેણી પોતે પ્રેગ્નન્ટ છે એવી રમત રમે છે, એ ટેણીની મમ્મી ઘરમાં ખાલી ટોવેલ પહેરીને ફરે છે, દાદા છાતીએ અડીને નક્કી કરે છે કે સામેની વ્યક્તિ પુરુષ છે કે સ્ત્રી અને એક સીનમાં તો હીરો અલી ઝફર અને દાદા બંને ગંદી પોઝિશનમાં ટોઇલેટની અંદર જોવા મળે છે.

ફિલ્મમાં હીરો અલી ઝફર છે, પણ કિરણ ખેરના ભાગે સૌથી વધુ સીન્સ અને ડાયલોગ્સ આવ્યા છે. અને એ હસાવવાને બદલે સખત ઇરિટેટ કરે છે. દાદા અને પાકિસ્તાની હેટિંગ ભાઇ પણ ઓછો ત્રાસ વર્તાવતા નથી! અલી ઝફર પાગલખાના જેવા પરિવારની વચ્ચે સેન્ડવિચ થયેલા યુવાનના પાત્રમાં સરસ લાગે છે, પણ આપણને હસવું આવે એના કરતાં વધારે તો એના પર દયા આવે છે. હિરોઇન યામીના ભાગે ફિલ્મમાં સારા દેખાવા સિવાય બીજું કશું જ કામ નથી. આના કરતાં વધારે કામ તો એ ફેર એન્ડ લવલીની એડમાં કરે છે!

એવું નથી કે ફિલ્મમાં કોઇ જ પ્લસ પોઇન્ટ નથી. ફિલ્મમાં ત્રણેક ગીતો છે, જે ખુદ અલી ઝફરે જ કમ્પોઝ કર્યાં છે અને ગાયાં છે. પણ ખરેખર, સાંભળવા ગમે એવાં ગીતો છે. બીજો પ્લસ પોઇન્ટ છે, ફિલ્મની લંબાઇ, સોરી ‘ટૂંકાઇ’! ફિલ્મ માંડ પોણા બે કલાકની છે, પણ એટલો સમય કાઢતાં પણ નાકે દમ આવી જાય છે. ફિલ્મનું બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક કોઇ બ્રિટિશ કોમેડી જેવું રખાયું છે. અરે હા, ફિલ્મમાં એક ડફોળ બ્રિટિશ પોલીસમેન પણ છે, જે મિસ્ટર બીન જેવા જ દેખાય છે અને એમના જેવી જ એક્ટિંગ કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે, એ માર્ક કરશો તો થોડો કંટાળો ઓછો આવશે!

રિઝલ્ટ?

ટોટલ સિયાપાના ક્લાઇમેક્સમાં અલી ઝફર અને યામી વચ્ચે ભારત-પાકિસ્તાનના મુદ્દે તૂતૂ મૈંમૈં વાળો એક સીન છે, જેમાં આખી ફિલ્મના સૌથી સારો લખાયેલા સંવાદો છે. જો આખી ફિલ્મમાં આ જ રીતે શાર્પ ઓબ્ઝર્વેશન્સ ઠાંસી ઠાંસીને ભર્યાં હોત તો એક અફલાતૂન ઇન્ડો-પાક કોમેડી સર્જાઇ શકી હોત. અફસોસ, ઇટ્સ અ લુઝ લુઝ સિચ્યુએશન!

રેટિંગઃ *1/2 (દોઢ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.