તમ્મા તમ્મા, જુમ્મા ચુમ્મા, હમ્મા હમ્મા… ખમ્મા ખમ્મા!

હની સિંઘ, બાદશાહ આણિ મંડળીએ અન્નુ મલિક-કોપીતમદાના કસમ ખાધા લાગે છે કે અમ ૯૦ના દાયકામાં ઊછરેલાઓની ગોલ્ડન યાદો પર રેસ્ટોરાંનું ગંદું વાસ મારતું પોતું ફેરવીને જ રહેશે. ‘ધીરે ધીરે’ અને ‘હમ્મા હમ્મા’નું બમ્બુ ફિટ કર્યા પછી હવે ‘તમ્મા તમ્મા’નાં નામનાં તમ્મર ચડાવ્યાં છે. એક તો મને એ સમજાતું નથી કે નાઇન્ટીઝનો જમાનો એવો તે કેવો જરીપુરાણો થઈ ગયો છે કે ત્યારનાં ગીતોને ‘રિક્રિએટ’ કરવાં પડે? અને ‘મિલેનિયલ્સ’ કહેવાતા યંગસ્ટર્સ બે દાયકા પહેલાંનાં સોંગ્સ યુટ્યુબ એટસેટરા પરથી ઍન્જોય ન કરી શકે? કમ ઓન, નાઇન્ટીઝ અને અત્યારના પહેરવેશ-રહેણીકરણીમાં કંઈ એવું પરિવર્તન નથી આવ્યું કે શાહરુખ-કાજોલ શરીરે કેળનાં પાન લપેટીને આદિવાસી ડાન્સ કરતાં હોય એવું લાગે! એ સોંગ્સમાં અત્યારે આલિયા-વરુણો-શ્રદ્ધા-આદિત્યોને નચાવીએ અને વચ્ચે બાદશાહ-હની સિંઘની અલતાફ રાજા છાપ લવારી નાખો તો જ યંગસ્ટર્સને મજા આવે? એન્ડ વર્સ્ટ ઑફ ઑલ, આપણે જે ગીતો સાથે મોટાં થયા હોઇએ, એ અત્યારે સો કૉલ્ડ ‘પાર્ટી ઍન્થમ’ તરીકે ‘રિક્રિએટ’ થયેલાં જોઇને સાલી ઘરડા થઈ ગયાની ફીલ આવે છે! અભી ઇતને બુઢ્ઢે ભી નહીં હુએ યાર, કે અત્યારની જનરેશનની સાથે રહેવા માટે, લેખક તરીકે ‘ટાર્ગેટ ઑડિયન્સ’ જાળવી રાખવા માટે 15-20 વર્ષનાં ટાબરિયાંવની કદમબોસી કરવી પડે!

આ કકળાટ વાંચીને રખે કોઈ માને કે હું બહુ મોટો મરજાદી પ્યોરિસ્ટ છું અને રિમિક્સ ગીતોથી મને રાતી કીડીઓ ચડે છે. જરાય નહીં. બશર્તે એ સોંગ્સ સરસ રીતે ‘રિમિક્સ’ થયેલાં હોય. તમે ‘ઇન્સ્ટન્ટ કર્મા’નાં ‘ડાન્સ મસ્તી’ સિરીઝનાં ગીતો સાંભળો, મારી વાત સમજાઈ જશે. ‘રિમિક્સ’-‘રિક્રિએશન’ વ્હોટએવરની સામે એક દલીલ એ થાય છે કે એ તો જૂનાં સોંગ્સને જીવંત રાખે છે. પરંતુ ‘રિક્રિએશન’-‘રિપ્રાઇઝ’ના નામે મસ્ત ગીતોનું ‘હમ્મા હમ્મા’ કરીને કામ તમામ કરી નાખવું હોય, તો કાઉન્ટ મી આઉટ પ્લીઝ. એક ઑબ્ઝર્વેશન હું એ જોઉં છું કે અત્યારે બધું જ મ્યુઝિક, ફિલ્મો લિટરલી એક ક્લિક પર અવેલેબલ હોવા છતાં કોઇને જોવાની તસદી નથી લેવી. ‘બઝફીડ’ કે ‘સ્કૂપવૂપ’ ટાઇપની ‘માધુકરી વેબસાઇટો’ પોતાની ‘ક્લિક બેઇટ’વાળી લિંક્સથી ‘ફલાણા વિલ બ્લો યોર માઇન્ડ’ ટાઇપની લિંકોમાં ‘લિસ્ટિકલ’ બનાવીને અધકચરું જ્ઞાન પિરસે ત્યારે યંગસ્ટર્સને ખબર પડે. એ પછીયે, ‘વ્હોટેવર…’ કહીને સ્નૅપચેટ-ટિન્ડર પર બિઝી થઈ જાય.

***

લૅટ્સ ગેટ બેક ટુ લેટેસ્ટ સેન્સેશન ‘તમ્મા તમ્મા’. અત્યારે ‘બદ્રીનાથ કી દુલ્હનિયા’માં ‘તમ્મા તમ્મા અગેઇન’ના નામે ફરી પાછું એ જ ‘તમ્મા તમ્મા’ સોંગ (‘ઓ.કે. જાનુ’માં ‘હમ્મા હમ્મા’નો ખુરદો બોલાવનારા) બાદશાહ-તનિશ્ક બાગચી પાસે રિમિક્સ કરાવાયું છે.

‘તમ્મા તમ્મા અગેઇન’ (‘બદ્રીનાથ કી દુલ્હનિયા’)

***

મને યાદ છે, સંજય દત્ત-માધુરી સ્ટારર ‘થાનેદાર’ રિલીઝ થયું ત્યારે અમે વેકેશનમાં કૅબલ પર કઝિનો સાથે મળીને એક બપોરે જોયેલું. અને ‘તમ્મા તમ્મા’ અમારા આઠેક વર્ષના દિમાગ પર છવાઈ ગયેલું. એક તો એનું ધમાકેદાર મ્યુઝિક. અને એનાથીયે સુપ્પક ડાન્સ. અત્યારે માધુરી વરુણ-આલિયાને ‘તમ્મા તમ્મા’નાં સ્ટેપ્સ શીખવતી હોય એવો વીડિયો વાઇરલ થાય છે. પરંતુ એ વખતે સેટેલાઇટ ચેનલોની ગેરહાજરીમાં લિમિટેડ વ્યુઇંગ સાથે બે-ચાર સ્ટેપ્સ અમેય શીખી લીધેલા. ધરપત એવી કે જો સંજય દત્ત ડાન્સ કરી શકતો હોય, વ્હાટ કાન્ટ અસ?! એ વખતે સૌ માધુરી દીક્ષિતની દિલધડક બ્યુટીમાં હિપ્નોટાઇઝ્ડ હતા. એનાં ક્યુટ લુક્સ, એનો ડાન્સ, એનો વિન્ડ ચાઇમ્સ જેવો રણકતો અવાજ, એક્ટિંગ… મીન્સ ધ કમ્પ્લિટ એક્ટર. ઉપરથી ‘તમ્મા તમ્મા’ના બળવાખોર શબ્દોઃ ‘તુ રાઝી… મૈં રાઝી… ફિર ક્યા ડેડી ક્યા અમ્મા…’ આઈ વૉઝ લાઇક, વ્હોટ? અહીંયા સાડાત્રણ રૂપિયાનું ‘ચંપક’ લેવા માટે પણ મમ્મી-પપ્પાને મસ્કા મારવા પડતા હોય, ત્યાં ‘ફિર ક્યા ડેડી ક્યા અમ્મા’? ધીસ ઇઝ ક્રેઝી, મૅન! અને અમે દોસ્તારો એવી ઇમ્પ્રેશનમાં હતા કે ‘તમ્મા તમ્મા’ એ કોઇક ખૂફિયા પ્રવૃત્તિ માટેનો કોડવર્ડ છે. ઇવન ફિલ્મના છેલ્લા સીનમાં જયાપ્રદા જીતેન્દ્રને પૂછે છે પણ ખરી કે ‘યે તમ્મા તમ્મા ક્યા હૈ?’ અને જવાબમાં જીતેન્દ્ર કહે છે, ‘ઇધર આઓ, બતાતા હૂં!’ પાછી ગીતમાં એવી લાઇન પણ હોય કે, ‘દોનોં મિલકર જો હોના હૈ હો ગયા…’ આઈ મીન, વ્હોટ હો ગયા?!

***

એ જ અરસામાં બીજા એક ગીતે તરખાટ મચાવેલો. અમિતાભ બચ્ચનનું ‘જુમ્મા ચુમ્મા દે દે’. ત્રીજા ધોરણના ક્લાસમાં બાજુની બૅન્ચ પર બેસતી છોકરી પાસેથી પૅન્સિલનું શાર્પનર માગવામાં પણ ટેન્શનમાં અડધું વૉટરબૅગ પાણી પી જવું પડતું હોય, એવા ઇન્ટ્રોવર્ટ કાન પર બચ્ચનમોશાય સુદેશ ભોસલેના અવાજમાં ખુલ્લે આમ ઉઘરાણી કરતા હતા, ‘અરે ઓ જુમ્મા, મેરી જાનેમન, બાહર નિકલ, તૂને બોલા થા, પિછલે જુમ્મે કો, ચુમ્મા દૂંગી, અગલે જુમ્મે કો, આજ જુમ્મા હૈ….!’

શરૂઆતમાં ‘દૂરદર્શન’ પર ‘ચિત્રહાર’માં અવાજ વિના એ ગીત જોયું ત્યારે તો લાગેલું કે આ કોઈ ડિટર્જન્ટ પાઉડરની ઍડ છે! એટલે જ બધાના હાથમાં રહેલા મગમાંથી ફીણ નીકળે છે. બચ્ચન કિમી કાટકરને બોલાવે છે કે, ‘ગયા અઠવાડિયે તેં મારાં મેલાંઘેલાં કપડાં ધોઈ દેવાનું કહેલું, હવે તું જલ્દી આવ અને આ ગાભાં ધોઈ દે, જો હું નવો ડિટર્જન્ટ પાઉડર પણ લાવ્યો છું, ખુશ્બુદાર ઝાગવાલા.’ ત્યાં કિમી કાટકર પોતાનો ઘાઘરો ઉલાળતી આવીને કહે છે કે, ‘હું કંઈ નવરી બેઠી છું? આ મારો ઘાઘરો ધોઉં કે તારાં મસોતાં જેવાં લૂગડાં ધોઉં? ને આ આખી જાન જોડીને આવ્યો છો તે મેં કંઈ ધોબીઘાટ ખોલ્યો છે?!’ પછી ક્લિયર થયું કે આ તો જુમ્માબેન પાસેથી ગાભા કાઢી નાખે એવા ચુમ્મા માગી રહ્યો છે! એ વખતે ‘બધા ભારતીયો મારાં ભાઈ-બહેન છે’વાળા ટાઇમમાંય તે એટલું તો સમજાઈ ગયેલું કે આમાં અમિતાભ જે રીતે પેલ્વિક થ્રસ્ટ કરે છે અને કિમી કાટકર જે રીતે ઘાઘરો 90 અંશના ખૂણે ઉલાળે છે, એનો અર્થ કંઇક ભળતો જ થાય છે! એ અમારા ‘સ.ઉ.ઉ.કાર્ય’ના સિલેબસની બહારનો વિષય હતો! (એ ગીતમાં જે રીતે કિમી કાટકર સિક્કો પોતાના સૅન્ડલ નીચે દબાવી દે છે અને બચ્ચન પોતાના પૅન્ટની અંદર ઝીલી લે છે, એ દૃશ્ય અત્યારના અસહિષ્ણુ ટાઇમમાં ફિલ્માવાયું હોય તો હાહાકાર મચી જાય!)

***

અર્લી નાઇન્ટીઝમાં એટલું તો અમારા વાંચવામાં આવેલું કે અમિતાભ બચ્ચને ‘જુમ્મા ચુમ્મા ઇન લંડન’ નામનો ધમાકેદાર કૉન્સર્ટ કરેલો. વર્ષો પછી સાત સમુંદર પારથી ઇન્ટરનેટ નામનો જાદુઈ ચિરાગ અમારી પાસે આવ્યો અને રાતોની રાતો જાગીને અમે મનગમતાં મોતી ઊલેચવા માંડ્યાં. ત્યારે દિમાગમાં ‘ટોઇંગ’ થયું કે હાઇલા, આ ‘તમ્મા તમ્મા’ ને ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ બંને તો આયાતી માલ છે! વેસ્ટ આફ્રિકન દેશ ગિનીના સિંગર મોરી કાન્તેના ‘અકવાબા બીચ’ આલ્બમનાં ‘યે કે યે કે’ અને ‘તમા તમા લોગે તમા’ની બેઠ્ઠી ઉઠાંતરી છે. તેમ છતાં આપણા ગ્રેટ બૉલિવૂડની બલિહારી જુઓ એ વખતે આ ગીત કોણે પહેલાં બનાવ્યું એની કોન્ટ્રોવર્સી સર્જાયેલી! લક્ષ્મીકાંત-પ્યારેલાલની છાવણી કહે કે અમારું ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ પહેલાં સર્જાયેલું, જ્યારે બપ્પી લાહિરી કહે કે, ‘ના, હમ તમ્મા તમ્મા ગાન પહેલે બનાયા. લક્ષ્મીકાંત-પ્યારેલાલ હમારા ગાન કૉપી કિયા…’ યાને કે કોણે પહેલાં ચોરી કરી એ બાબતે પણ વિવાદ! સો રી ટુ સે, પણ અત્યારે હાઇન્ડસાઇટમાં જોઇએ તો એવું જ લાગે કે આ તો દુકાળગ્રસ્ત એરિયામાં ફૂડપૅકેટની ઝૂંટાઝૂંટ જેવો જ મામલો છે. આ કોન્ટ્રોવર્સી અંગે ‘યુટ્યુબ’માં અમિતાભ બચ્ચનની પણ એ વખતની એક બાઇટ અવેલેબલ છે, જેમાં એ પોતાની ચિત-પરિચિત પોલિટિકલી કરેક્ટ સ્ટાઇલમાં ડિપ્લોમેટિક આન્સર આપે છે (અને બંને હિન્દી ગીત ચોરાઉ માલ હતો એ મુદ્દો સફાઈથી ચાતરી જાય છે).

***

પછી તો મેં મારા ફેવરિટ ટાઇમપાસ તરીકે આ ગીતોની ઉઠાંતરીનાં અને તેની સાથેની રસપ્રદ વિગતોનાં શક્ય તેટલાં રેકોર્ડ્સ એકઠા કર્યા. સમય હોય તો એ બધા વન બાય વન જોવા-સાંભળવાની મજા પડે તેમ છે. સૌથી પહેલાં આપણાં બંને હિન્દી સુપર ડુપર હીટ ‘ઑરિજિનલ’ સોંગ્સ જોઈ લોઃ

‘જુમ્મા ચુમ્મા દે દે’ (ફિલ્મઃ હમ, અમિતાભ બચ્ચન, કિમી કાટકર)

‘તમ્મા તમ્મા લોગે’ (ફિલ્મઃ થાનેદાર, સંજય દત્ત, માધુરી દીક્ષિત)

આ બંને ગીત જેના પરથી ‘ઇન્સ્પાયર્ડ’ છે તે ખરેખર ઑરિજિનલ ગીત
‘તમા તમા લોગે તમા’ (મોરી કાન્તે)

‘યે કે યે કે’ (મોરી કાન્તે)

‘યે કે યે કે’ (મોરી કાન્તે, મ્યુઝિક વીડિયો વર્ઝન)

***

આ પાંચ ગીતો સાંભળ્યા પછી એટલો ખ્યાલ આવશે કે એક તો પાંચેય સોંગ્સ સરખાં જ મસ્ત છે. ગમે તેવા ઔરંગઝેબને થિરકવા પર મજબૂર કરી દે તેવાં. બીજું, આપણાં બંને હિન્દી ગીતોમાં અમેઝિંગ કોરિયોગ્રાફી-ડાન્સ છે. અમિતાભ બચ્ચનનો તો આખા કરિયરનો વન ઑફ ધ બેસ્ટ હાઈ ઍનર્જી ડાન્સ છે ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ ગીતમાં. જૂની લિંક્સ ઊલેચતાં માલુમ પડે છે કે કોરિયોગ્રાફર સરોજ ખાનને સંજય દત્તને નચાવતાં નાકે દમ આવી ગયેલો અને કંઇક ૪૮ રિટેક થયેલાં. એમાંય ‘તમ્મા તમ્મા’ સોંગમાં (બરાબર 4-01 મિનિટથી 4-46 મિનિટ સુધી ચાલતી 45 સેકન્ડની) ખુરશીવાળી સિંગલ ટેક સિક્વન્સમાં છેક સુધી સંજય દત્તને ટપ્પી પડી નહીં. આખરે સંકટ સમયની સાંકળ તરીકે સુપર્બ ડાન્સર એવા જાવેદ જાફરીને બોલાવાયો અને એણે આ સિક્વન્સ ફટ્ટાક સે ઓકે કરી આપી એ જાણીતી વાત છે. એટલી સિક્વન્સ પૂરતો જાવેદ જાફરી સંજય દત્તનો બૉડી ડબલ છે એટલે જ એટલો પોર્શન ‘લોંગ શૉટ’માં (દૂરથી) જ શૂટ થયો છે. વધુ ઇન્ટરેસ્ટિંગ વાત એ છે કે એ સિક્વન્સ બેઠ્ઠી જૅનેટ જેક્સનનાં ‘મિસ યુ મચ’માંથી સરોજબેને બેઠ્ઠી તફડાવી લીધી છે. સીધી વાત છે, ‘થાનેદાર’ પોતે તમિલ-તેલુગુ ફિલ્મની ‘રિમેક’ હોય, ગીત ઉઠાંતરી હોય, તો ડાન્સ શા માટે રહી જાય?

આ રહી જૅનેટ જેક્સનના ‘મિસ યુ મચ’ સોંગની ચેર રુટિન સિક્વન્સઃ

(જૅનેટના સોંગમાં ઑડિયન્સમાંથી પુછાય છે, ‘ધેટ્સ ઇટ?’ તો ‘તમ્મા તમ્મા’માં પણ પુછાય છે, ‘એય, ખતમ હો ગયા ક્યા?’ બોલે તો, કમ્પ્લિટ ચિપકાઓઇંગ!)

‘જુમ્મા ચુમ્મા’ વર્સસ ‘તમ્મા તમ્મા’માં એટલું સમજાય છે કે લક્ષ્મી-પ્યારેએ નવું લાગે તેવું ગીત સર્જવાની મહેનત કરી છે. જ્યારે બપ્પીદાએ બે ગીતોનું મિક્સિંગ જ કર્યું છે. પરંતુ પોતાના ગીત બાબતે એ લોકો કેવા ઉત્સાહી હશે કે ‘તમ્મા તમ્મા લોગે’ના રેકોર્ડિંગ વખતનો વ્યવસ્થિત વીડિયો પણ શૂટ કરાયો છે. એમાં નવાં નવાં આવેલાં કમ્પ્યુટરને કેવી દિલકશીથી ડિસ્પ્લે કરાયાં છે તે જુઓ. એ પણ માર્ક કરો કે આવું ધમ્માલ સોંગ પણ અનુરાધા પૌંડવાલ કેવી ભક્તિગીતની નિઃસ્પૃહતાથી ગાઈ શકે છે!

‘તમ્મા તમ્મા લોગે’ના રેકોર્ડિંગનો વીડિયો

***

વધુ ખણખોદ કરતાં એવું પણ જાણવા મળ્યું કે ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ સોંગમાં ‘ચુમ્મા દે, દે દે ચુમ્મા’ ઝિલાય છે, તેના પર વધુ એક વિદેશી ગીતની અસર છે. ઍડી ગ્રાન્ટ નામના બ્રિટિશ ગાયકના ઈ.સ. 1978ના ગીત ‘ગિવ મી હૉપ, જોઆના’નું મુખડું એ જ ઢાળમાં ગવાયેલું છે (‘ચુમ્મા દે, દે દે ચુમ્મા’ને બદલે ‘ગિવ મી હૉપ, જોઆના’ મૂકીને ગાઈ જુઓ!) ઑરિજિનલ ગીતની લિંક પર ક્લિક કરીને સાંભળી જ લોઃ

‘ગિવ મી હૉપ, જોઆના’ (ઍડી ગ્રાન્ટ) (0-45 સેકન્ડથી એ લાઇન આવે છે)

***

મોરી કાન્તેનું ‘યે કે યે કે’ ગીત મુકુલ એસ. આનંદના જ અમિતાભ સ્ટારર ‘અગ્નિપથ’માં પણ વાપરવામાં આવેલું. વિજય દીનાનાથ ચૌહાણ જ્યારે કાંચા ચીના સાથે ‘બિઝનેસ ડીલ’ કરવા મૉરેશિયસ જાય છે, તે વખતે બૅકગ્રાઉન્ડમાં આ ગીત સિમ્પ્લી પ્લે જ કરી દીધું છે. હેવ અ લુક…

***

ઉઠાઉ ગીતો, પ્લેજરિઝમ-ઇન્સ્પિરેશનની વાત નીકળે અને અન્નુ મલિકનું નામ ન લઇએ એ તો કેમ ચાલે?! ‘બાઝીગર’ના સુપરહીટ સોંગ ‘યે કાલી કાલી આંખે’માં (એક્ઝેક્ટ 5-18મી મિનિટથી) આવતું કોરસગાન ‘યા યા યા યા યય્યા…’ પણ ડિટ્ટો ‘યે કે યે કે’ના જ ઢાળમાં છે. નીચેની લિંક ક્લિક કરીને ચૅક કરી જુઓ.

‘યે કાલી કાલી આંખે’ ગીતમાં સતત ગવાતી ‘તુ રુ રુ… તુ રુ રુ’ લાઇન ડીન માર્ટિનના 1957ના ગીત ‘ધ મેન હુ પ્લેય્સ ધ મેન્ડોલિનો’માંથી લીધેલી છે અને આખું બાઝીગર મુવી ‘અ કિસ બિફોર ડાઇંગ’ની ઇન્ડિયન ઍડિશન છે એ પાછી અલગ વાત થઈ.

‘ધ મેન હુ પ્લેય્સ ધ મેન્ડોલિનો’ (ડીન માર્ટિન)

***

‘હમ’નું જ બીજું એક અત્યંત જાણીતું ગીત ‘એકદુસરે સે કરતે હૈં પ્યાર હમ’ પણ આ જ મોરી કાન્તેના ‘અકવાબા બીચ’ના જ બીજા એક ગીત ‘Inch’ Allah’થી પૂરેપૂરું ‘પ્રેરિત’ છે.

‘Inch’ Allah’ (મોરી કાન્તે)

***

હિન્દી ફિલ્મોની ઉઠાંતરીની આખી દાસ્તાન જ્યાં આલેખાયેલી છે તે પ્રસિદ્ધ વેબસાઇટ itwofs.comમાં આંટો મારતાં અમને જાણવા મળ્યું કે ‘મોરી કાન્તે’ના ‘યે કે યે કે’નું એક સાઉથ ઇન્ડિયન વર્ઝન પણ છે. 1997માં આવેલી વેંકટેશ-અંજલા ઝવેરી (‘પ્યાર કિયા તો ડરના ક્યા’માં અરબાઝ ખાનની અપોઝિટ હતી એ)ની તેલુગુ ફિલ્મ ‘પ્રેમીંચુકુંદમ રા’નું એક ગીત પણ આ ‘યે કે યે કે’ને જરા મોડિફાય કરીને બનાવાયું છે. એ પણ સાંભળી લો ભેગાભેગું…

***

અમિતાભના ‘જુમ્મા ચુમ્મા’નો ક્રેઝ એવો જબરદસ્ત હતો કે ઍડવર્ટાઇઝિંગ પણ એમાંથી બાકાત નહોતું. અમિતાભના જ ડુપ્લિકેટને લઇને એ ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ના ઢાળમાં ‘તુલસી મિક્સ આયા… લો અસલી મઝા લાયા તુલસી મિક્સ’ જિંગલ ધરાવતી ઍડ ‘દૂરદર્શન’માં આવતી થયેલી (એ વખતે અત્યારના જેવી સરોગેટ ઍડ્સનો ત્રાસ નહોતો, એટલે સીધું ‘તુલસી મિક્સ ગુટખા’ તરીકે જ માર્કેટિંગ થતું હતું). ઇવન ‘અમુલ’ના ‘અટર્લી બટર્લી’ કેમ્પેઇને પણ આ ગીતના ક્રેઝની નોંધ લઇને એક પોતાની સ્ટાઇલમાં એક હૉર્ડિંગ બનાવેલું. આ રહ્યું એ કાર્ટૂનઃ

amul-hits-1074

***

આમ તો ‘તમ્મા તમ્મા’ અને ‘જુમ્મા ચુમ્મા’ની ‘પ્રેરણા’ કથા એટલી ફેમસ છે કે એની વાત જ ન કરવાની હોય. તેમ છતાં આ પારાયણ માંડવાનો એક હેતુ અમારી પોતાની ખુજલી ઉપરાંત વો ભૂલી દાસ્તાં ફિર સે યાદ કરાવવાનો છે. સાથોસાથ એ કહેવાનો પણ છે કે આવાં બાદશાહ-તનિશ્ક બાગચી એટસેટરાનાં વર્ઝનો કરતાં ક્યાંય વધુ તોફાની, વધુ રોમેન્ટિક, વધુ સારા ડાન્સ સાથે ઑલરેડી આવી ચૂક્યાં છે એ કોઈ ન ભૂલે.

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

મિસ્ટર જો બી કરવાલો (Mr. Joe B Carwalho)

કુછ બી ઠપકારો

***

કોમેડીના નામે પિરસાયેલી કોઇ એબ્સર્ડ વાનગી જેવી આ ફિલ્મમાં ઘૂસી ગયા તો ખુદ ગબ્બર પણ તમને નહીં બચાવી શકે!

***

mr-joe-b-carvalho-poster_138356271400આજની રેસિપીઃ ઇન્ટરનેશનલ હાફ બેક્ડ ભેળપુરી. સૌપ્રથમ એક મોટા વાસણમાં ગઇકાલની વધેલી દાળ લો. તેમાં બે સ્કૂપ ગરમાગરમ બ્રાઉની વિથ ચોકલેટ સોસ ઉમેરો. હવે તેમાં થોડો સોયા સોસ, થોડો ચિલી સોસ અને એક ચમચો વિનેગર નાખો. પછી તેમાં રંગબેરંગી પાસ્તા ઉમેરો. હવે ફ્રિજમાં નજર ફેરવો. ગુલાબજાંબુ કે સ્ટ્રોબેરી કે પછી કોઇપણ સ્વીટ પડી હોય તે ઉમેરો. નોનવેજના શોખીન હો તો એકાદી એવી આઇટેમ પણ ઉમેરી શકાય. ત્યારબાદ આ મિશ્રણને ગેસ પર ધીમા તાપે પકાવવા મૂકો. તેમાં સ્વાદ અનુસાર નમક ઉમેરો. જો તમને તીખું ખાવાની ટેવ હોય તો કાળા મરી પણ ઉમેરી શકાય. જો કબજિયાતનો પ્રોબ્લેમ રહેતો હોય તો થોડું કાયમચૂર્ણ અથવા તો જમાલગોટો પણ ભભરાવો. દસેક મિનિટ પકાવ્યા બાદ આ મિશ્રણને ગેસ પરથી ઉતારીને ઠંડું થવા મૂકો. પછી તેને અવન સેફ બાઉલમાં કાઢો. પછી તેમાં ગાર્નિશિંગ માટે ખાઇ શકાય એવું કશું પણ ઉમેરીને 180 ડિગ્રીએ બે કલાક માટે અવનમાં મૂકી દો. આ રીતે તૈયાર થશે આપણી ઇન્ટરનેશનલ હાફ બેક્ડ ભેળપુરી!

તમને લાગશે કે આ શું ગાંડાઘેલા જેવું ચાલી રહ્યું છે, રાઇટ? એક્ઝેક્ટ્લી આ શુક્રવારે રિલીઝ થયેલી ફિલ્મ ‘મિ. જો બી. કરવાલો’ જોતી વખતે અદ્દલ આવું જ ફીલ થાય છે! જથ્થાબંધ કલાકારો અને સ્ક્રિપ્ટના નામે મનમાં જે આવ્યું તે ઢસડી નાખીને બનાવી નખાયેલી આ ફિલ્મ તદ્દન બેસ્વાદ વિચિત્ર વાનગી છે.

પિંક પેન્થર ગોઝ ગંદા ગોબરા

મિ. જો બી. કરવાલો જેવું દ્વિઅર્થી નામ ધરાવતો અર્શદ વારસી જેના નાક પરથી માખી પણ ન ઊડી શકે એવો નક્કામો પ્રાઇવેટ ડિટેક્ટિવ છે. એક દિવસ એને મિસ્ટર ખુરાના (શક્તિ કપૂર) પોતાની નોકર રામલાલ સાથે ભાગી ગયેલી દીકરીને પકડી લાવવાનું કામ સોંપે છે. બીજી બાજુ ફેસબુક ફ્રોડ જનરલ કોપા ભાલેરાવ કબાના (સ્નેહલ ડાભી) પોતાના સાથીદારો એમ.કે. (વિજય રાઝ), વ્રજેશ હીરજી (હીરા) વગેરેને ગેહના (ગીતા બસરા)ને એના પ્રેમી લોહા સાથે પરણતી રોકવા માટે કામે લગાડે છે. આ ભાંજગડમાં ઇન્ટરનેશનલ ટેરરિસ્ટ કાર્લોસ (જાવેદ જાફરી) પણ ઉમેરાય છે અને ખાલીખોટો બધે અથડાતો રહે છે. સતત લોલીપોપ ચૂસતો કાર્લોસ મલ્ટિપલ પર્સનાલિટી ડિસઓર્ડરથી પીડાય છે, જે લોલીપોપ સાથે વાતો કરે છે. કારણ કે એ સમજે છે કે લોલી એની મમ્મી છે અને પોપ એના પોપ યાને કે પપ્પા છે, અને જાવેદ દર થોડીવારે કોમેડી સર્કસમાં ભાગ લેતો હોય એમ ગેટઅપ ચેન્જ કરી કરીને આવતો રહે છે. આ કાર્લોસને પકડવા માટે ઇન્સ્પેક્ટર શાંતિપ્રિયા ફડનિસ (સોહા અલી ખાન) પણ રિવોલ્વર લઇને નીકળી પડે છે. કાયમ શર્ટનાં બે બટન ખૂલ્લાં રાખીને ફરતી શાંતિપ્રિયા ડિટેક્ટિવ જો બી કરવાલોની ભૂતપૂર્વ પ્રેમિકા છે. વર્ષો પહેલાં બંનેનું એક વિચિત્ર એક્સિડેન્ટને કારણે બ્રેકઅપ થઇ ગયેલું. આ બધાં પાત્રો આંધળોપાટો રમતા હોય એમ છેક સુધી એકબીજાં સાથે બાખડ્યા કરે છે અને આપણે માથું ખંજવાળતા રહીએ છીએ કે ‘યે ક્યા હો રહા હૈ, ભાઇ?’

કોમેડી કે નામ પર

જેને દિમાગના નામે ઠળિયો હોય અને દરેક કામમાં કોઇને કોઇ ગરબડો કર્યે રાખતો હોય એવા જાસૂસની ફિલ્મસિરીઝ ‘પિંક પેન્થર’ હોલિવૂડમાં ભારે લોકપ્રિય છે. પીટર સેલર્સ અને સ્ટિવ માર્ટિન (અને એક ફિલ્મમાં ઐશ્વર્યા રાય) જેવાં આલા દરજ્જાના કલાકારોએ આ કોમેડીને એક ઉંચાઇ સુધી પહોંચાડી છે. અગાઉ સંજય દત્તે ‘ચતુર સિંઘ ટુ સ્ટાર’ નામની ગંદી ફિલ્મમાં આ પિંક પેન્થરની કોપી મારેલી. હવે અર્શદ વારસીનો વારો છે. પરંતુ મુર્ખામી કરીને લોકોને હસાવવા માટે પણ બુદ્ધિ જોઇએ, જે આ ફિલ્મમાં ક્યાંય દેખાતી નથી. લેખક મહેશ રામચંદાણી અને નવોદિત દિગ્દર્શક સમીર તિવારી ભૂલી ગયા લાગે છે કે ફિલ્મમાં સ્ક્રિપ્ટ નામની પણ એક વસ્તુ હોય છે.

કલાકારો અને ધડમાથાં વિનાની સ્ટોરીનો ત્રાસ ઓછો ન હોય તેમ આ ફિલ્મમાં ડબલ મીનિંગ જોક્સ ને વલ્ગર ડાયલોગ્સનો પણ છૂટથી ઉમેરો કરવામાં આવ્યો છે. જેમ કે, ફિલ્મનું નામ. એક સીનમાં વરિષ્ઠ અભિનેતા રણજિત પણ આવે છે, પણ એ હોમોસેક્સ્યુઆલિટી તરફ ઇશારા કરતા વલ્ગર ડાયલોગ બોલીને જતા રહે છે.

આ ફિલ્મમાં એટલા બધા કલાકારો છે, કે કોણ શું છે એ જ ભૂલી જઇએ. હજી તો રણજિત આવીને ગયા ન હોય ત્યાં, ગાયક બાબુલ સુપ્રિયો શાર્પ શૂટર બનીને આવે, ત્યાં મનોજ જોશી કમિશનર બનીને ત્રાસ વર્તાવે. અરે, નવની પરિહાર પણ ગંદા ડાયલોગ બોલવા માટે અહીં છે. અરે એક શોટમાં તો કુણાલ ખેમુ પણ કૂદકો મારી જાય છે, બોલો!

ખીચડો કરવા માટે આ ફિલ્મમાં શાહરુખની ‘બાદશાહ’ ફિલ્મની મિસ્ટેકન આઇડેન્ટિટી ઉમેરી છે, હિચકોકની ‘સાઇકો’ ફિલ્મનો બાથરૂમ સીન પણ ઠપકાર્યો છે અને ‘જેમ્સ બોન્ડ’ની બોલપેનની ટકાટકી કરો તો બ્લાસ્ટ થાય એવું ગિમિક પણ ભભરાવ્યું છે, ‘કોઇ મિલ ગયા’નો ‘જાદુ’ પણ છે અને ‘થ્રી ઇડિયટ્સ’નો ‘ઓલ ઇઝ વેલ’ બોલો તો બાળક લાત મારે એ સિક્વન્સ પણ છે.

સોહા અને અર્શદ વચ્ચેની કેમેસ્ટ્રી તો ઝીરો છે, પણ સોહા સતત પોતાનું ફિઝિક્સ અને જ્યોમેટ્રી બતાવવા માટે બિકિની અને એનાં જેવાં ટૂંકાં કપડાં પહેરીને અર્શદને સિડ્યુસ કરવાનો પ્રયાસ કરતી રહે છે. અને સોહા માટે અર્શદ બોલે છે, ‘તુમ તો હવસ કા નંગા નાચ કરનેવાલી બાઝારૂ ઔરત હો…!’

લોકોને હસાવવા માટે અહીં બધાએ એટલી બધી મહેનત કરી છે કે પડદાની બહાર હાથ કાઢીને આપણને ગલીપચી કરવાનું જ બાકી રાખ્યું છે. પરંતુ અમુક વનલાઇનર્સને બાદ કરતાં ક્યાંય હસવું નથી આવતું. આપણને હેરાન કરવામાં ફિલ્મમેકર્સને હજી આટલેથી સંતોષ ન થયો હોય એમ ફિલ્મમાં હિમાની શિવપુરી પણ છે, જેમણે અંધ સ્ત્રીનો રોલ કર્યો છે. અને પ્રજ્ઞાચક્ષુઓ પર એટલી ગંદી, સિક મજાકો કરી છે કે આપણને કોલર પકડી લેવાની ઇચ્છા થાય.

ફિલ્મમાં ત્રણેક ગીતો પણ છે. પરંતુ એના શબ્દો ‘આઇ લવ સૈંયાજી કી લેઇટ નાઇટ પાર્ટી, પર પાર્ટી મેં આઇ હેટ ચુમ્મા ચાટી’ જેવા દિમાગ ચાટી જાય એવા છે.

ઇન શોર્ટ

આ ફિલ્મની સૌથી સારી વાત એ છે કે તે માત્ર બે જ કલાકની છે. આટલો કકળાટ વાંચીને તમે સમજી જ ગયા હશો કે આ ફિલ્મથી પચાસ પચાસ કોસ દૂર રહેવામાં જ સાર છે. જો આ વીકએન્ડ પર ફિલ્મ જોવા જ જવું હોય તો બચ્ચાંપાર્ટીને લઇને ‘શોલે થ્રીડી’માં જવું વધારે હિતાવહ છે! બાકી આ ફિલ્મમાં ઘૂસી ગયા તો તમને ખુદ ગબ્બર પણ નહીં બચાવી શકે!

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

વૉર… છોડ ના યાર

સુપર્બ છે, યાર!

***

ભારતની પહેલી ‘વૉર કોમેડી’ તરીકે આવેલી આ ફિલ્મ ધારી અસર નિપજાવવામાં સફળ રહી છે.

***

war-chod-na-yaar-poster-2એક જૂની વાત છે કે જે વસ્તુ અતિશય ઘૃણાસ્પદ હોય, એના પર ગમે તેટલો ગુસ્સો કરો છતાં એનો કોઇ અર્થ સરે એમ ન હોય, તો પછી એ વાતને હસી કાઢવી એ વધારે સારો રસ્તો છે. ભારત-પાકિસ્તાનનો ઝઘડો આવી જ બાબત છે, જે આપણને દુઝતા ઘાવની જેમ છેલ્લાં પાંસઠ વર્ષથી પીડા આપી રહ્યો છે. પરંતુ જરા દૂર જઇને, થોડા ઠંડા કલેજે વિચારીએ તો ભારત-પાકિસ્તાનનો ઝઘડો અને એમાં અમેરિકા-ચીન જેવા દેશોનો સ્વાર્થ એ બધું તદ્દન હાસ્યાસ્પદ લાગવા માંડે છે. બસ, આ જ વાત પર લિકવિડ એસિડમાં બોળેલા ચાબખા પડે એવા તીવ્ર કટાક્ષથી ભરપુર ફિલ્મ બનાવી છે નવા ડિરેક્ટર ફરાઝ હૈદરે, ‘વૉર… છોડ ના યાર’.

સાડા છ દાયકાથી ચાલી આવતી સ્ટોરી

રાજસ્થાનના સૂકાભઠ રણમાં ભારત અને પાકિસ્તાનની બોર્ડર પર કાંટાળી તારની બંને બાજુ બેય દેશોના સૈનિકો ચૌબીસ ઘંટે ચૌકન્ના રહીને ડ્યૂટી બજાવી રહ્યા છે. પરંતુ બે બાધોડકાં સાસુ-વહુ પણ લાંબો સમય સાથે રહે તો એમને એકબીજા પ્રત્યે લગાવ થઇ જાય, એમ ભારત અને પાક બંનેના સૈનિકોને એકબીજા સાથે ‘ફાવી’ ગયું છે. રાત પડ્યે બંને દેશના કેપ્ટન્સ યાને કે ભારતનો કેપ્ટન રાજવીર (શરમન જોશી) અને પાકિસ્તાનનો કેપ્ટન કુરેશી (જાવેદ જાફરી) એન્ડ કંપની સરહદની બંને બાજુએ પત્તાંની મહેફિલ જમાવે છે.

બીજી બાજુ દિલ્હીમાં ન્યૂઝ ચેનલની હોનહાર રિપોર્ટર ઋત દત્તા (સોહા અલી ખાન)ને ભારતના રક્ષા મંત્રી (દલીપ તાહિલ)નું તેડું આવે છે. સ્નૂકર રમતાં રમતાં અત્યંત હળવાશથી દલીપ સોહાને કહે છે કે જો, ભારત અને પાકિસ્તાન વચ્ચે બે દિવસ પછી વૉર ડિક્લેર થવાની છે. એટલે તું મારી સાથે સરહદ પર ચાલ અને આપણે ત્યાં ભારત પાકિસ્તાનને મૂંહતોડ જવાબ આપશે એવું શૂટિંગ કરી લઇશું, જે યુદ્ધ શરૂ થઇ જાય પછી લાઇવના નામે તમે ચલાવી દેજો. આવું સેટિંગ પાર પાડવા ન્યૂઝ ચેનલની ગાડી અને મંત્રીજીનો કાફલો (શરમન જોશી જ્યાં તૈનાત છે) ત્યાં આવે છે, પરંતુ દેશ કે નામ સંદેશ આપતાં આપતાં ગોળીઓના અવાજથી ડરીને એ ત્યાંથી નૌ દો ગ્યારહ થઇ જાય છે.

હવે સૈનિકોની વચ્ચે રહીને સોહાને ખબર પડે છે કે બે દેશો વચ્ચેની જાની દુશ્મનીની ઉપરછલ્લી વાતની સામે જમીની હકીકત શું છે. બંને દેશોના સૈનિકો સામસામી અંતાક્ષરી પણ ગાય છે અને સાસુ-વહુની જેમ એકબીજા સાથે નોકઝોંક પણ કરે છે.

ત્યાં જ અમેરિકાના પૈસા અને ચીનના હથિયારોના ખીલે કટકી ખાઇને કૂદતા લાલચુ પાકિસ્તાની નેતા (અગેઇન, દલીપ તાહિલ) અને સૈન્ય વડા (મનોજ પાહવા) ન્યુક્લિયર હથિયાર સરહદ પર રવાના કરી દે છે. એ સાથે જ બે દેશના સૈનિકો વચ્ચે સરહદ પર સામસામો ગોળીબાર શરૂ થઇ જાય છે. સોહા નક્કી કરે છે કે આ યુદ્ધ ગમે તેમ કરીને બંધ કરાવવું જ જોઇએ.

દરેક સીનમાં સટ્ટાક સટાયર

વર્ષો પહેલાં ટીવી પર 8 પીએમ નામની વ્હિસ્કીની એડ આવતી. જેમાં બે દુશ્મન દેશ વચ્ચેની સરહદ પર ઊભેલા બે સૈન્ય અધિકારીઓ (અમર તલવાર અને મનોજ પાહવા) આઠ વાગે એટલે દારૂનો ગ્લાસ એકબીજાને પાસ કરે છે. આ જાહેરાત પરથી ડિરેક્ટર ફરાઝ હૈદરને આ ફિલ્મ ‘વૉર… છોડ ના યાર’નો આઇડિયા આવ્યો હોય તો કહેવાય નહીં. પરંતુ આપણે ત્યાં સટાયરિકલ કોમેડી આમ પણ ઓછી બને છે. એમાં પણ દેશભક્તિથી તરબોળ લજામણી જેવા સંવેદનશીલ વિષયને કટાક્ષની ધારથી હસી કાઢવો એ ખરેખર દાદ માગી લેતું કામ છે, જે ફરાઝ હૈદરે બખુબી બજાવ્યું છે.

આ ફિલ્મમાં કોઇને પણ છોડ્યા નથીઃ દેશને ફોલી ખાતા ભ્રષ્ટ અને ડરપોક નેતાઓ, બે દેશોને લડાવીને પોતાના રોટલા શેકતી મહાસત્તાઓ, ધર્મના નામે બંદૂકો લઇને ગમે ત્યાં ઘૂસી આવતા અફઘાની ઘૂસણખોરો, ન્યૂઝ માટે ગમે તે હદ સુધી જતું આપણું મીડિયા, માત્ર સોશિયલ નેટવર્કિંગ સાઇટ્સ પર જ દેશભક્તિ બતાવતા (ભારત અને પાક) બંને દેશોના યુવાનો અને અબોવ ઓલ સરહદ પર કઇ સ્થિતિમાં જીવે છે એનો કોઇને ખ્યાલ સુદ્ધાં નથી એવા લશ્કરના જવાનો. ફિલ્મમાં આ બધી જ વાતો આપણને ગલગલિયાં સાથે ચીંટિયો ભરીને ડિરેક્ટરે કહી છે.

એકબીજાની સાથેની દુશ્મનીના મુદ્દે ભારત અને પાકિસ્તાન ભલે નાહકના જઝબાતી બની જતા હોય, પરંતુ અમેરિકા-ચીન જેવા દેશો માટે તો આપણી દુશ્મની એ નર્યો બિઝનેસ જ છે. ભારત-પાક હોય કે અમેરિકા- ચીન, બધા જ દેશના રાજકારણીઓ અંતે તો એકસરખા ખંધા, ધીટ અને સ્વાર્થી જ હોય છે. એ બતાવવા માટે ડિરેક્ટરે એ બધા જ રોલમાં દલીપ તાહિલને કાસ્ટ કર્યા છે. કમર્શિયલ સિનેમામાં ભાગ્યે જ જોવા મળે એવું બિટવિન ધ લાઇન ડિટેઇલિંગ પણ આ ફિલ્મમાં ઘણે બધે ઠેકાણે છે.

જ્યારે પણ સરહદ પર લડતા સૈનિકોની વાત નીકળે એટલે આપણે સૌ ‘ઝરા આંખ મેં ભર લો’ ટાઇપના સેન્ટિમેન્ટલ થઇ જઇએ છીએ. પરંતુ પૂરતાં કપડાં-ભોજન વગેરેના અભાવ વગેરેમાં જીવતા સૈનિકો ત્યાં કેવી સ્થિતિમાં જીવે છે એ આપણે કોઇ વિચારતા જ નથી. એ લોકો પણ પોતપોતાના દેશની કુટિલ રાજરમતથી ત્રાસેલા હોઇ શકે એવો નવો શોકિંગ વિચાર આ ફિલ્મ આપણને આપે છે. બની શકે કે સૈનિક હોવા છતાં એ લોકો પોતે જ યુદ્ધથી કંટાળેલા હોય.

બંને દેશોના યુવાનો પર અહીં કશું જ કહ્યા વિના પણ સરસ કમેન્ટ કરાઇ છે, કે એ લોકો ફેસબુક પર એકબીજા સાથે ચેટ કરશે, સ્ટેટસની આપ-લે કરશે પણ એમનેય યુદ્ધમાં રસ નથી. જોકે એ લોકોની દેશભક્તિ માત્ર ફેસબુક પૂરતી જ સીમિત રહે છે. ભારત અને પાકિસ્તાન બંને દેશનું સંગીત, ખાણીપીણી, શોખ બધું જ સરખું છે. છતાં એ બંને એકબીજા સાથે શા માટે લડ્યા કરે છે એ જ સમજાતું નથી.

સુપર્બ એક્ટિંગ અને તીખાં વનલાઇનર્સ

શરમન, જાવેદ, સોહા, દલીપ તાહિલ, સંજય મિશ્રા, મનોજ પાહવાની એક્ટિંગ તો સરસ છે જ, પરંતુ અફઘાનિસ્તાની ઘૂસણખોર બનતા મુકુલ દેવની આટલી અદભુત એક્ટિંગ અગાઉ ક્યારેય નહોતી જોઇ. આ ઉપરાંત આ ફિલ્મનું સૌથી મોટું જમા પાસું છે એનું સુપર્બ રાઇટિંગ. અહીં એટલાં બધાં તીખા તમતમતાં વનલાઇનર્સ છે કે નોંધવા બેસીએ તો ફિલ્મનો આખો સમય લખવામાં જ જાય. સેમ્પલ, યે પાકિસ્તાન હૈ યહાં બગાવત કે લિયે જનરલ્સ વઝિર કી ઇજાઝત નહીં લિયા કરતે; આજ ખાને મેં ક્યા હૈ ખાને મેં ક્યા હૈ યે પૂછ પૂછ કે જાન લોગે ક્યા? ફિર ગોલી મારને કી ઝરૂરત હી નહીં રહેગી; ફસા હુઆ તો પૂરા દેશ હૈ અબ તો નિકાલને કા વક્ત હૈ; સર, યે મુર્ગિયાં પાકિસ્તાની હૈ. દેખિયે ગલે મેં તાવીજ હૈ…

ફિલ્મની ઘણી સિચ્યુએશન્સ જોરદાર હિલેરિયસ છે. જેમ કે, બંને દેશના સૈનિકો એકબીજા સાથે માઇક પર અંતાક્ષરી રમે છે (અને પાકિસ્તાનના સૈનિકો ‘યે દેશ હૈ વીર જવાનોં કા’ અને ‘આઇ લવ માય ઇન્ડિયા’ જેવાં ગીતો ગાય છે!), સરહદની બંને બાજુ સૈનિકો પત્તાં રમે છે, ચીની રાજકારણી ટ્રાન્સલેશન ડિવાઇસથી સિદ્ધુની સ્ટાઇલમાં પંજાબી બોલે છે (જે બતાવે છે કે પૈસા માટે એ લોકો કોઇની પણ ભાષા બોલી શકે છે!), એકની એક સિચ્યુએશન્સ છતાં બેવકૂફ બનતા અફઘાની ઘૂસણખોરો, હલકી ક્વોલિટીના ચાઇનીઝ હથિયારો, સારા ખોરાક-પાણી વિના સૈનિકો પર વતન પર મર-મિટવાની વાતો હાસ્યાસ્પદ પુરવાર થાય છે… વગેરે.

કોઇને આ ફિલ્મ ફુવડ, હાસ્યાસ્પદ કે શીખાઉ લાગી શકે, પરંતુ કોઇ દેખીતા કારણ વિના દાયકાઓથી એકબીજા સાથે લડતા રહેવાની વાત એના કરતાં પણ હાસ્યાસ્પદ છે એ યાદ રાખવું ઘટે.

કુલ મિલા કે

ફિલ્મનું એક માત્ર નબળું પાસું છે ધીમા સ્ટોરીટેલિંગને ઓર ધીમું પાડતું એનું કંગાળ મ્યુઝિક. એ બાદ કરીએ તો આ ફિલ્મ આપણને ચાર્લી ચેપ્લિનની ‘ધ ગ્રેટ ડિક્ટેટર’, સાચા બેરન કોહેનની (બેન કિંગ્સ્લે અભિનિત) ‘ધ ડિક્ટેટર’, અને 2010માં આવેલી ‘ફંસ ગયે રે ઓબામા’ જેવી સટાયરિકલ ફિલ્મો યાદ કરાવી જાય છે. જો તમને ખરેખર સારી સટાયરિકલ ફિલ્મ જોવામાં રસ હોય તો નવરાત્રિના ઢોલમાં આ ફિલ્મ ઢબૂરાઇ અને વીસરાઇ જાય એ પહેલાં જોઇ આવો.

રેટિંગઃ ***1/2 (સાડા ત્રણ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.