Jumanji: Welcome To The Jungle

રેટિંગઃ *** (ત્રણ સ્ટાર)

  • jumanji-welcome-to-the-jungle-2017-poster-jumanji-40796280-1000-6621995 કે 1996નું વર્ષ હતું. અમે તાજોતાજો જ ટીનએજમાં પ્રવેશ કરેલો. ઇન્ટરનેટ હજી આવ્યું નહોતું. સેટેલાઇટ ટેલિવિઝનનો માહોલ ‘પદ્માવતી’ની જેમ ગરમ થઈ રહ્યો હતો. આખી દુનિયાની ચેનલો અમારા માટે એક્સ્ટ્રા મનોરંજન અને એક્સપોઝરનો પ્રાઇમ સોર્સ હતો. ‘સ્ટાર મુવીઝ’ પર નાના અક્ષરે ‘18’ લખેલી ફિલ્મો આવી જતી! અમેય તે (ચોરીછૂપે) યથાશક્તિ તેનું પાન કરી લેતા. એમાં એક દિવસ વેકેશનમાં ‘જુમાનજી’ નામનું મુવી આવ્યું. અમે એ વખતે ‘શ્રીમાન-શ્રીમતી’ના (અને એના ટાઇટલ સોંગ ‘શ્રીમાનજી… બોલો શ્રીમતીજી’)ના ફૅન હતા. પણ આ મુવી જબરું અલગ હતું. એક બૉર્ડ ગેમ અને રમવાની ચાલુ થાય એટલે લિટરલી અંદર ખેંચી લે. પછી તો ગમે ત્યાંથી હાથી, ગેંડા, મગરમચ્છ, વાંદરાં, સ્કૂટરની સાઇઝના કરોળિયા ત્રાટકે… પિક્ચરમાં તો એવી મજા આવેલી કે પછી તો જેટલી વાર સ્ટાર મુવીઝમાં આવ્યું, અમેય તે કસ કાઢ્યો (એ વખતે ‘સૂર્યવંશમ’ની શોધ નહોતી થઈ!). એ વખતે એમાં બ્લ્યુ આંખોવાળો એક એક્ટર ગમી ગયેલો. પાછળથી ખબર પડી કે એનું નામ રોબિન વિલિયમ્સ હતું. પાણિયારે એના નામના બબ્બે દીવા કર્યા હોત તો બિચારો આજે હજી અલાઇવ અને કિકિંગ હોત! ખેર…
  • હવે એના ઓલમોસ્ટ બે દાયકા પછી એ ફિલ્મની સિક્વલ રિલીઝ થાય એટલે જોવી એટલે જોવી (એવું અમારાં ‘એ’નું પણ ફરમાન હતું. કેમકે એ પણ એ વખતે એ ભૂરી આંખોવાળા એક્ટરની અદાયગીના કાયલ હતાં!) રિલીઝ થયાનાં ત્રણ વીક પછી અમે ફાઇનલી એ ફિલ્મ જોઈ આવ્યાં (ત્રણ વીક શું કામે લગાડ્યાં એનું સિક્રેટ અમે કૉર્ટના ચુકાદાની જેમ રિઝર્વ રાખીએ છીએ).
  • આમ તો અમે કોઇપણ ભાષાની ફિલ્મો તેના મૂળ સ્વરૂપે જ જોવાનો આગ્રહ રાખીએ છીએ. પરંતુ આમાં સમય દેવતાએ ઐસા ટેંટવા દબાયા કિ હમ પહૂંચ ગયે સીધે ‘જુમાનજીઃ વેલકમ ટુ ધ જંગલ (3D-હિન્દી)’માં. એટલે આખી ફિલ્મમાં ‘ટુ-જી ઘોટાલા’, ‘ચારા ઘોટાલા’, ‘ડિમોનેટાઇઝેશન’ (ના, ત્યાં ઘોટાલા નહોતું. આ તો રિલીઝ થયેલું મુવી છે!), ‘હાર કર જીતનેવાલે કો બાઝીગર કહતે હૈ’ અને સૌથી ગ્રેટ ‘આઓ કભી હવેલી પે’ જેવા ડાયલોગ્સ અને શબ્દપ્રયોગોનો ફુલ ડોઝ હતો. બટ, એટલું તો કહેવું પડે કે ફિલ્મ ખરેખર સારી રીતે ટ્રાન્સલેટ થયેલી છે અને મોટાભાગના જોક્સ હિન્દીમાં પણ એટલી જ અસરકારકતાથી વર્ક કરે છે.
  • એક રીતે જોવા જાઓ તો આ ‘જુમાનજી-2’ પણ પાર્ટ વનની જેમ જ સ્ટાર્ટ થાય છે. કોઇને ગેમ મળે, કશુંક થાય, સ્ટોરી જમ્પ મારે, ગેમનો નવેસરથી આરંભ થાય અને રોલરકોસ્ટર રાઇડ શરૂ થાય. ભરચક જંગલમાં ગમે ત્યાંથી ગેંડા, હાથી, દીપડા, સાપ અને ‘ધૂમ સ્ટાઇલે’ ચલાવતા બાઇકસવારો આવી ચડે છે. અધવચ્ચે ખ્યાલ આવે કે હાઇલા, આમાં તો અગાઉની એક ઘટનાના તાર પણ જોડાયેલા છે. હવે ગેમમાંથી બહાર નીકળવું હોય તો ગેમ સફળતાપૂર્વક પૂરી કરવી પડે. હા, આ વખતે બદલાયેલા ટાઇમ પ્રમાણે બડી ક્યુટલી બૉર્ડગેમનું સ્થાન વીડિયોગેમે લઈ લીધું છે.
  • ફિલ્મ સતત દોડતી ભાગતી રહે છે અને ટ્વિસ્ટ્સ ટર્ન્સની સાથે લાફ્ટરનો સ્ટૉક પણ પૂરો પાડતી રહે છે. આમ તો આ ફિલ્મનું પ્રાઇમ ટાર્ગેટ ઑડિયન્સ બાળકો છે, પણ એમાં આવેલા ઘણા જોક્સમાં શરીરના બૉડીપાર્ટ્સને લઇને ઓલમોસ્ટ અશ્લીલ જોક્સ ઠૂંસવામાં આવ્યા છે. એવી લાલચ ખાળી હોત તો સારું થાત. ફની રાઇટિંગ ઉપરાંત આ ફિલ્મ જોવાની મજા આવી છે તેના ત્રણ મુખ્ય મેલ એક્ટર્સને કારણે. પડછંદ ટકલુ ડ્વેઇન ‘ધ રૉક’ જ્હોનસન, ગોળમટોળ જૅક બ્લેક અને સતત ગૂફી ફૅસ રાખીને ફરતા કૅવિન હાર્ટ, એ ત્રણેયની કેમિસ્ટ્રી અને કોમિક ટાઇમિંગ એકદમ સ્ફોટક છે.
  • ‘જુમાનજી-2’ ક્રિસ્મસ મુવી અથવા તો હૉલિડે મુવી છે. એટલે એમાં બાળકો-સમગ્ર પરિવારને સાથે બેસીને જોવાની મજા પડે એવા તમામ મરી-મસાલા છે. પ્લસ, ફિલ્મમાં આપણને દિમાગની હાર્ડડિસ્કમાં કાયમ માટે સૅવ કરી રાખવાનું મન થાય એવી જિંદગી જીતવાની જડીબુટીઓ પણ છે. આ જડીબુટીઓને અમે કંઇક આ રીતે જોઈઃ ‘જુમાનજી-2’નાં કેરેક્ટર્સ ટીનએજર્સ છે, જે એક સજાના ભાગરૂપે કોલેજના સ્ટોરરૂમમાં ભેગા થાય છે અને ત્યાંથી આ ગૅમમાં સલવાઈ જાય છે. ગૅમમાં એમણે પસંદ કરેલાં કેરેક્ટર્સનો અવતાર એમને મળી જાય. દરેક કેરેક્ટર સાથે અમુક સ્ટ્રેન્ગ્થ અને અમુક વીકનેસ પણ આવે. એમણે જો આ ગેમ સફળતાપૂર્વક પૂરી કરીને રિયલ લાઇફમાં પાછા ફરવું હોય, તો લાખ ડિફરન્સીસ છતાં એકબીજાની મદદ લેવી જ પડે.
    હવે આખી ‘જુમાનજી’ ગેમને લાઇફના મૅટાફર તરીકે જુઓ. આપણે સૌ જિંદગી નામની જુમાનજી ગૅમ જ રમી રહ્યા છીએ. લાઇફના ગોલ તરીકે ઓળખાતો હીરો આપણે શોધવાનો છે અને તેને લઇને એક ટોચે પહોંચવાનું છે. આપણા સૌની પાસે અમુક સ્ટ્રેન્ગ્થ અને અમુક વીકનેસ છે, જેને અફકોર્સ આપણે જ ઓળખવાની છે. સ્ટ્રેન્ગ્થનો ઉપયોગ કરીને આગળ વધતા રહેવાનું છે. વીકનેસને ઑવરકમ કરવાની છે. લેકિન આ ગેમ પણ એવી છે કે એમાં કોઈ વ્યક્તિ એકલી આગળ વધી શકે નહીં. એટલે ફેમિલી-ફ્રેન્ડ્સ અને અજાણ્યા અનેક લોકોની મદદ લેતાં લેતાં આગળ વધવાનું છે. ક્યારેક ‘રામાયણ’ના હનુમાનજીની જેમ કે કુરુક્ષેત્રના અર્જુનની જેમ આપણી સ્ટ્રેન્ગ્થ વીસરીને વિષાદયોગમાં સરી પડીએ તો બીજાની મદદ લઇને-બીજાને હિંમત આપીને એમને ઉત્સાહનાં ઇન્જેક્શન આપવાની પણ આપણી ફરજ છે. ગોલ પૂરો કરી લો તો તમારું અને બીજાનું જીવન પણ પૉઝિટિવલી ચૅન્જ થઈ શકે.

    ફિલ્મમાં લેવાયેલાં ચારેય ટીનેજર પણ પાછાં અલગ અલગ પર્સનાલિટી ધરાવે છે. એક શૉર્ટકટ શોધે છે, બીજો ઑવર પઢાકુ છે, ત્રીજી એક છોકરી પઢાકુ છે લેકિન બોલવામાં મૂંહફટ છે અને સોશિયલી ડિસકનેક્ટેડ છે. જ્યારે ચોથી ટીનએજર છોકરી સોશિયલી ઑવર કનેક્ટેડ છે, યાને કે આખો વખત ફોનમાં-સોશિયલ મીડિયામાં જ ચીપકેલી રહે છે. એ રીતે જુઓ તો આ ‘જુમાનજી-2’ એક ફેન્ટેસી-ઍડવેન્ચર ફિલ્મ હોવા ઉપરાંત એક કમિંગ ઑફ ઍજ મુવી પણ છે. યાને કે ફિલ્મના અંતે ટીનેજર્સ સમજદાર, મૅચ્યોર બને છે અને ફેમિલી-લાઇફની વેલ્યુ સમજે છે.

    ડૉન્ટ વરી, ફિલ્મમાં આવી બોરિંગ ફિલોસોફિકલ વાતો નથી. આ તો અમે જરા બારીક નજરે જોયું એટલે આવું બધું દેખાયું. તમને દેખાય તો વર્ચ્યુઅલ હાઈ-ફાઇવ. ન દેખાય તોય ફિલ્મના જલસામાં એક ટકો પણ ઘટાડો થવાનો નથી.

  • માંડ બે કલાકની આ મસાલા એન્ટરટેનર ફિલ્મ તમે થિયેટરમાં જુઓ કે અન્ય કોઈ સ્ક્રીન પર, એ તમારી ચોઇસ છે. હા, મસ્ત વીકએન્ડ એન્ટરટેનર છે એટલું પાકું છે. હજી આનો ત્રીજો પાર્ટ પણ આવવાનો છે. અમે તો જોવા જવાના છીએ!

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Baywatch

ડૉન્ટ વૉચ

***

આ ફિલ્મ જોવા કરતાં દુઃખતી દાઢ પડાવી આવો, ફાયદામાં રહેશો.

***

342008_m1464661063નેવુંના દાયકાની શરૂઆતમાં આપણે ત્યાં સેટેલાઇટ ચેનલોનું નવું નવું આગમન થયેલું. તેમાં ‘બેવૉચ’ નામની સિરિયલે શોખીન વડીલો અને જુવાનિયાંવને બરાબરનો ચસ્કો લગાડેલો. તેમાં ટેલિવિઝન સ્ક્રીન પર લાલ બિકિની પહેરીને દોડતી ચાર-પાંચ કમનીય સુંદરીઓને જોવા માટે કેટલાય લોકો ઉજાગરા કરતા. તે સિરિયલના એકેય હપ્તાની સ્ટોરી ભલે ન ખબર હોય, પણ પામેલા એન્ડરસનનું નામ અને એના ફિગર વિશેની માહિતી ન હોય તેવો યુવાન તમને ન મળે. તે સિરિયલને ફિલ્મ સ્વરૂપે ફરીથી જીવંત કરવાનો આઇડિયા કાગળ પર કદાચ રોમાંચક લાગી શકે, પરંતુ પડદા પર તે સડી ગયેલી કેરી જેવું લાગે છે.

તેરે મેરે બીચ મેં

ફ્લોરિડાના ‘ઍમરાલ્ડ બે’ બીચ પર લાલ સ્વિમિંગ કોશ્ચ્યુમ ધારી લાઇફ ગાર્ડ ઍજન્સી ‘બેવૉચ’માં ભરતી ચાલી રહી છે. લગભગ સરખી જ લંબાઈ અને પહોળાઈ ધરાવતો મિચ બ્યુકેનન (ડ્વેઇન જ્હોનસન) અને કેટલીક ચુસ્ત બદન ધરાવતી યુવતીઓ ત્રણ નવાં રિક્રુટમેન્ટ કરી રહ્યાં છે. આપણને અમેરિકામાં નોકરીઓની સ્થિતિ વિશે ચિંતા થઈ આવે એટલી મોટી સંખ્યામાં યુવક-યુવતીઓ આ ત્રણ જગ્યા માટે ઊમટી પડ્યાં છે. થોડી એક્સરસાઇઝ અને બહુ બધા સ્કીન શૉ પછી તેમાં એક ભૂતપૂર્વ ઑલિમ્પિક સ્વિમર (ઝેક એફરોન), એક ચક્રમ અને એક યુવતીનું ટ્રેઇની લાઇફગાર્ડ તરીકે સિલેક્શન થઈ જાય છે. ત્યાં લાંબા-પહોળા મિચને શંકા જાય છે કે આ બીચ પર ડ્રગ્સની દાણચોરી ચાલી રહી છે. શંકા જાય છે ત્યાંના એક ક્લબની પહોંચેલી માલકિન વિક્ટોરિયા લીડ્સ (પ્રિયંકા ચોપરા) પર. હવે, આ વિક્ટોરિયાનું સિક્રેટ શું છે અને આ લાઇફગાર્ડ્સ ડૂબતા લોકોને બચાવવાની પોતાની ડ્યુટી છોડીને એસીપી પ્રદ્યુમ્ન જેવું કામ કરવામાં સફળ રહે છે કે કેમ એ જાણવા માટે તમારે પણ આ ફિલ્મમાં ઝંપલાવવાનું જોખમ ઉઠાવવું પડશે.

સમુંદર મેં નહા કે

આમ તો બહાર કાળઝાળ ગરમી પડતી હોય અને થિયેટરની અંદર મસ્ત ઠંડક હોય અને સામે ‘બેવૉચ’ જેવી ફિલ્મ ચાલી રહી હોય ત્યારે જાગતા રહેવું લગભગ અશક્ય છે. છતાં અનિદ્રા કે અન્ય મનો-શારીરિક કારણોસર તમે જાગતા રહો અને ફિલ્મ જુઓ તો તમને કંઇક આવાં દૃશ્યો દેખાય. સુપરહૉટ બિકિનીધારી યુવતીના સ્પર્શથી એક યુવાન એટલો બધો ઉત્તેજિત થઈ ગયો છે કે તેના શરીરનું ચોક્કસ અંગ ગુરુત્વાકર્ષણની અસરથી મુક્ત થઈ જાય છે. તે શરમથી બચવા માટે તે પાસે પડેલા એક બાંકડા પર ઝંપલાવે છે અને તે બેશરમ અંગ બાંકડામાં ફસાઈ જાય છે. લગભગ પાંચેક મિનિટ સુધી તે અંગને મુક્ત કરાવવાની ક્વાયત ચાલે છે. બીજું સેમ્પલ જુઓ, એક શબઘરમાં પોસ્ટમોર્ટમ કરેલા મડદાની તપાસ ચાલી રહી છે. ડ્વેઇન જ્હોનસન તેના સાથીદાર એફરોનની મસ્તી કરવા માટે તે મડદાના પ્રાઇવેટ પાર્ટનું પરીક્ષણ કરાવે છે. એટલું જ નહીં, તેના ફોટા પણ પાડે છે.

એક ‘સી’ ગ્રેડ કોમેડીમાં ચાલે તેવાં આ દૃશ્યો ખાસ કરીને યંગસ્ટર્સ પાસેથી સસ્તું હાસ્ય ઉઘરાવવા માટે મુકાયેલાં છે. પરંતુ તે એવાં ફૂવડ છે કે જો થિયેટરનાં એર કન્ડિશનમાંથી ઠંડી હવાની સાથોસાથ લાફિંગ ગૅસ પણ છોડવામાં આવે, તો જ તેમાં હસવું આવે. ફિલ્મનાં મોટાભાગનાં કોમિક દૃશ્યોની આ જ હાલત છે. જોકે ચીપ કોમેડી આ ફિલ્મનો મેઇન પ્રોબ્લેમ નથી. બેવૉચનો સૌથી મોટો ત્રાસ એ છે કે તેમાં ઑરિજિનાલિટી કે નવીનતા નામની કોઈ વસ્તુ જ નથી.

દર્શક તરીકે આપણને ખબર છે કે આ લોકો ભલે પ્રધાનમંત્રીની સામે ન જઈ શકે એવાં ટૂંકાં કપડાં પહેરીને ફરતાં હોય, પરંતુ તેમનું કામ દરિયામાં ડૂબતા લોકોનો જીવ બચાવવાનું છે. શરૂઆતમાં એક વખત એવું કરીને પણ બતાવે છે. પછી સીધા મુખ્ય વાત પર આવી જવાને બદલે ફરી પાછા કોઇકને બચાવવા જાય. એય પૂરતું ન હોય એમ દર થોડી વારે કંપનીના હ્યુમન રિસોર્સ ડિપાર્ટમેન્ટે મોકલાવેલી વર્ક રિસ્પોન્સિબિલિટીની શીટ ભરતા હોય એમ પોતાનાં કામ ગણાવ્યે જ રાખે.

ફિલ્મના પુરુષો બેશરમની જેમ સ્ત્રીઓનાં સ્તનની સામે તાક્યા કરે, એવું સેક્સિઝમ પચાવી જાઓ તોય ફિમેલ priyanka-story-647_120916011839કેરેક્ટર્સના ભાગે સેક્સ સિમ્બોલ બનીને ફરવા સિવાય કશું કામ નથી આવ્યું એ વાત કઠ્યા કરે. ખાસ કરીને હૉલીવુડમાં આ ફિલ્મથી જેની એન્ટ્રી થઈ રહી છે તે પ્રિયંકા ચોપરા માટે આપણને લાગી આવે. ‘પિંક પેન્થર-2’ની ઐશ્વર્યા રાયની જેમ પ્રિયંકા પણ અહીં ઠીકઠાક નેગેટિવ રોલમાં છે. પરંતુ આખી ફિલ્મમાં નાદિરા સ્ટાઇલના આઠ-દસ સીનને બાદ કરતાં એ જ ક્યાંય દેખાતી નથી. (સંસ્કારી લોકોનાં મનમાં) નેગેટિવિટી ઊભી કરવા માટે પ્રિયંકા પાસે ક્લિવેજના પ્રદર્શન સિવાય કશું જ કરાવાયું નથી. એટલે બિચારીની સ્કિલને બદલે સ્કિન જ દેખાઈ છે (રાધર, એય પૂરતી નથી દેખાઈ).

તાકાત માત્ર પુરુષો પાસે જ હોય, કટોકટીની સ્થિતિમાં પુરુષો જ બચાવી શકે, સ્ત્રી માત્ર સેક્સને પાત્ર જેવું સેક્સિસ્ટ ચિત્રણ બાજુએ મૂકો તોય અહીં ક્લિશૅ દૃશ્યોનો પાર નથી. જેમ કે, આગમાંથી સ્ત્રીને બચાવવી, હીરોની પીઠ પાછળ જબ્બર બ્લાસ્ટ થાય અને હીરો એ તરફ મચ્છર મારવા જેટલું પણ ધ્યાન ન આપે, વિલનના અડ્ડામાં ઘૂસવા માટે હીરોએ કારણ વિના સ્ત્રીવેશ ધારણ કરવો પડે (કપિલ શર્મા શૉ ઇફેક્ટ?), દારૂ પીને સ્વિમિંગ પૂલમાં ખાબકવું, ફેસબુક પર સ્ટેટસ મૂકતા હોય એ સ્પીડે આખી સિસ્ટમ હૅક થઈ જાય, વિલનના આદમીલોગમાં પાવલીનીયે અક્કલ ન હોય, ખરે ટાણે હીરો સુપરમેનની જેમ પ્રગટ થઈ જાય વગેરે. એમાંય ડ્રગ્સના સ્મગલિંગની પદ્ધતિ જોઇને તો સિત્તેર-એંસીના દાયકાની હિન્દી ફિલ્મો જીનિયસ લાગવા માંડશે.

હા, એટલું ખરું કે કેટલાક જોક્સ આપણને હસાવવામાં સફળ રહે છે. જેમ કે, ડ્વેઇન જ્હોનસન ઝેક એફરોનને ‘હાઇસ્કૂલ મ્યુઝિકલ’ કહીને ખીજવે છે. અસલમાં એણે ‘હાઇસ્કૂલ મ્યુઝિકલ’ સિરીઝની ફિલ્મોમાં કામ કરેલું. ગિલ્ટી પ્લેઝર તરીકે જોઇએ તો અમુક વલ્ગર જોક્સમાં હસવું આવી શક્યું હોત, પરંતુ ત્યાં આપણા મહાન સેન્સર બૉર્ડે બેરહેમીથી કાતર ચલાવીને કેટલાંય જોક્સ-દૃશ્યોનો ફજેતો કરી નાખ્યો છે. એમણે આ ફિલ્મમાં બિકિની પહેરેલી યુવતીઓનાં શરીર બ્લર કેમ ન કર્યાં એ જ આશ્ચર્યની વાત છે.

આ કોઈ મહાન કૃતિનો પુનરાવતાર છે એવું જતાવવા માટે ફરી ફરીને તેની આઇકનિક સ્લો મોશન વૉકનાં ઓવારણાં લેવામાં આવે. મૂળ સિરીઝનાં બે અતિ જાણીતાં પાત્રોની મહેમાન ભૂમિકા પણ જોવા મળે. એ તો ઠીક, પણ આત્મવિશ્વાસના ઘોડાપુરમાં ફિલ્મની અંદર જ તેની સિક્વલની પણ જાહેરાત થાય. જેથી તમે નક્કી કરી શકો કે બેએક વર્ષ પછી કઈ ફિલ્મ નથી જોવાની.

માંહી પડ્યા તે મહાદુઃખ માણે

‘ફાસ્ટ એન્ડ ફ્યુરિયસ’ સિરીઝમાં લંબચોરસ ડ્વેઇન જ્હોનસનની કોમેડી મોટો પ્લસ પોઇન્ટ છે. અહીં એણે પણ પરાણે કામ કર્યું હોય એવું લાગે છે. સ્ટોરી, મ્યુઝિક, ઍક્શન, કોમેડી, ઍક્ટિંગ કે ઇવન સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સ જેવા બધા જ મોરચે જળસમાધિ લેતી આ ફિલ્મ કદાચ તેમાં આમતેમ ફરતાં નર-નારી દેહો માટે જોવાની લાલચ થઈ શકે. પરંતુ એ માટે બીજા કયા વિકલ્પો છે તે જણાવવાની જરૂર ખરી?

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Reviewed for Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.