રેટિંગઃ *½ (દોઢ સ્ટાર)

1532753375_newcomer-pihu-sand-features-latest-fanney-khan-posterહવે ઓલમોસ્ટ સત્તાવાર બની ગયું છે કે બૉલિવૂડને રિમેકમાં ટપ્પી પડતી નથી, અત્યારે તો ખાસ. હજુ બે શુક્રવાર પહેલાં ‘સૈરાટ’ ચાહકોનાં હૃદય પર કારમો ઘા કરનારી ‘ધડક’નો આઘાત હજી શમ્યો નથી. ત્યાં વધુ એક રિમેક રિલીઝ થઈ છે. હિન્દી નામ છે, ‘ફન્ને ખાન’, જે અઢાર વર્ષ પહેલાં આવેલી બેલ્જિયન ફિલ્મ ‘એવરીબડી ઇઝ ફેમસ’ની રિમેક છે. ‘એવરીબડી ઇઝ ફેમસ’ એ વર્ષે ઑસ્કરની બેસ્ટ ફોરેન લેંગ્વેજ ફિલ્મની કેટેગરીમાં નોમિનેટ પણ થયેલી.

આમ તો ટ્રેલર પરથી જ ફન્ને ખાનમાં ખાસ એનર્જી ફીલ થતી નહોતી. પરંતુ ઊંડે ઊંડે આશા હતી કે ‘સિક્રેટ સુપરસ્ટાર’ના ‘દમ લગા કે હૈશા’ વર્ઝન જેવી ‘ફન્ને ખાન’ એક ક્વર્કી કોમેડી હશે. ને જોડે જોડે એમાં ઈન્સ્પિરેશનના પણ હળવા ડોઝ હશે. એક ‘પેટા-આશા’ એવી પણ હતી કે અનિલ કપૂર-રાજકુમાર રાવ અને ઐશ્વર્યા રાય જેવા સ્ટાર્સ કંઈ સાવ સ્ક્રિપ્ટ વાંચ્યા વિના તો ફિલ્મો સાઈન નહીં જ કરતા હોય. પરંતુ 129 મિનિટની આ ફિલ્મમાંથી મળ્યું શું? ઘોર નિરાશા!

***

રિવ્યુનો સંદર્ભ સમજવા માટે આપણે ફિલ્મની સ્ટોરી બડી ક્વિકલી જોઈ લઈએ (ડોન્ટ વરી, ટ્રેલરથી વધુ કંઈ નહીં કહીએ). એક જમાનાનો ઉમ્રદરાજ ઓર્કેસ્ટ્રા સિંગર પ્રશાંત શર્મા ઉર્ફ ફન્ને ખાન (અનિલ કપૂર) અત્યારે એક ફેક્ટરીમાં કામ કરે છે, મુંબઈની એક ચાલમાં રહે છે, માંડ માંડ ઘર ચલાવે છે, રફી-શમ્મી કપૂરને યાદ કરતો કરતો પોતાની દીકરીને બહુ મોટી સિંગિંગ સુપરસ્ટાર બનાવવા માગે છે. દીકરીનું નામ પણ એણે બડે અરમાન સે ‘લતા’ (નવોદિતા પિહુ સંદ) રાખ્યું છે. મનમાં એવું છે કે દીકરીનું એક મ્યુઝિક આલ્બમ બની જાય તો એની લાઈફ બની જાય. અને આલ્બમ બનાવવા માટે જે લાખો રૂપિયા જોઈએ એ ભેગા કરવા માટે બેબી સિંઘ (ઐશ્વર્યા રાય) નામની ઓલરેડી સુપરસ્ટાર સિંગરને કિડનેપ કરવાનો પિલાન બનાવે છે. આ પિલાનમાં એ પોતાના દોસ્તાર અધીર (રાજકુમાર રાવ)ની મદદ લે છે. આ વિચિત્ર સ્ટોરીમાં જાતભાતના એન્ગલ્સ ઉમેરાય છે અને ફિલ્મના નામે કંઈક ભળતું જ બનીને આપણી સામે આવે છે.

***

‘3 ઈડિયટ્સ’માં પેલા મશીનની ડેફિનેશન પૂછનારા સાહેબનો ફેમસ ક્વેશ્ચન હતો ને, ‘આખિર કહના ક્યા ચાહતે હો?’ બસ, એ જ સવાલ આ ફિલ્મના રાઈટરલોગ અને ડિરેક્ટર અતુલ માંજરેકરને પૂછવાનું મન થાય છે.

આ ફિલ્મ આઉટ એન્ડ આઉટ કોમેડી છે? જવાબ છે, ના. અમદાવાદના વર્તમાન ચોમાસાની જેમ છૂટુંછવાયું માઈલ્ડ લાફ્ટર આવ્યા કરે.

આ ફિલ્મ ‘સિક્રેટ સુપરસ્ટાર’ની જેમ એક અન્ડરડોગની સ્ટોરી છે? સ્પષ્ટ ના. કેમ કે, એને સ્ટાર બનાવવા માટે તો એના બાપા આખું કિડનેપિંગનું પ્રકરણ આદરે છે. અન્ડરડોગ ચીટિંગ કરીને આગળ વધે તો કોઈની સિમ્પથી એને ન મળે. ઈન ફેક્ટ, જેના નામે આખી ફિલ્મનો બખેડો ઊભો કરવામાં આવ્યો છે, એમાં એ જ ક્લિયર નથી કે દીકરીને ખરેખર ગાયિકા બનવું છે ખરું? કે પછી જન્મતાંવેંત બાપે એના નામનું ‘ઓપરેશન લતા મંગેશકર 2.0’ શરૂ કરી દીધું એમાં એ ગૂંગળાઈ રહી છે? ફિલ્મમાં ક્યાંય એને સિંગિંગ પ્રત્યે ગંભીર હોય એવું કે એ રિયાઝ કરતી હોય એવું બતાવ્યું નથી. એને તો બેબી સિંઘની જેમ ગ્લેમરસ સ્ટાર બનવું હોય એવું લાગે છે, સિંગિંગ જાયે અમદાવાદ કે ભૂવે મેં!  

આ ફિલ્મ એવો મેસેજ આપવા માગે છે કે એક ગાયક કે પછી કોઈપણ ટેલેન્ટેડ વ્યક્તિ માટે તેનો દેખાવ નહીં, પણ એની ટેલેન્ટ જ મેઈન છે? ઈશ્વરે આપેલા પોતાના દેખાવ વિશે પોતે શરમ ન અનુભવવી જોઈએ? જો જવાબ હા, હોય તો આખી ફિલ્મમાં એવો ક્યાંય પ્રયત્ન કરવામાં જ નથી આવ્યો. હા, આખી ફિલ્મમાં સતત એ લતાને બાપડી-બિચારી બતાવવામાં ભરચક મહેનત કરાઈ છે. રિયાલિટી શોના જજથી લઈને સામાન્ય પબ્લિક અને મેકઅપ આર્ટિસ્ટથી લઇને હરીફ સ્પર્ધકો સુધી બધા જ એને ‘જાડી જાડી‘ કહીને હડધૂત કર્યા કરે છે અને આ બિચારી દુઃખી થઈને રડતી રહે છે. ટેલેન્ટને અને દેખાવને કોઈ સંબંધ નથી એવું ફિલ્મમાં એક પણ વખત કોઈ બોલતું નથી. હકીકતમાં જાડી એ ફિલ્મની કેરેક્ટર ‘લતા’ નહીં, બલકે ફિલ્મની સ્ક્રિપ્ટ છે. કેમ કે, એ જોઈને એવું જ લાગે કે આખી દુનિયા કહેવાતા સ્થુળ લોકોની મજાક ઉડાવનારી દુષ્ટ વિલન જ છે. એવું ન હોય, ડિરેક્ટર સા’બ. એની સાબિતી ફિલ્મમાં જ છે, લતા જે ચાલીમાં રહે છે, ત્યાંના લોકોની તો એ ઓલરેડી સિંગિંગ સ્ટાર છે.

અચ્છા, એ લતાને કોઈ સિંગિંગ ઑડિશન કે શૉમાંથી હડધૂત કરીને કાઢી નાખવામાં આવે છે, ત્યારે તે એના દેખાવને કારણે કે એના સિંગિંગને કારણે? એનું સિંગિંગ ખરેખર સારું છે કે ખરાબ? આપણને ખબર નથી. એક સિંગિંગ બ્રેક માટે તરફડતી અને મોબાઈલ ટીવીમાં રચીપચી રહેતી એ ટીનએજ લતાને પોતાનો યુટ્યુબ વીડિયો બનાવવાનો વિચાર નહીં આવ્યો હોય? જોકે મૂળ બેલ્જિયન ફિલ્મ 2000માં આવેલી અને ત્યારે ‘યુટ્યુબ’ નહોતું ને!)

આમાં ‘3 ઈડિયટ્સ’ની જેમ માતાપિતાએ સંતાનો પર પોતાનું સપનું થોંપવું ન જોઈએ એવો મેસેજ લેવાનો છે? ખબર નહીં, કેમ કે, ડિરેક્ટરે એવું કંઈ આપણને કહ્યું નથી.

જો એવું કશું ન હોય, તો આ દીકરી લતા એના પિતા ફન્ને ખાનને આખો વખત કશા જ કારણ વગર હડધૂત શા માટે કરતી રહે છે? આખિર બેચારે બાપ ને ઉસકા ક્યા બિગાડા હૈ? એ તો પેલા ‘દંગલ’વાળા હાનિકારક બાપુની જેમ આના પર પ્રેક્ટિસનો ત્રાસ પણ નથી ગુજારતો. પાછો કન્ફ્યુઝનનો એક ઈન્ટરેસ્ટિંગ એન્ગલ એવો છે કે દીકરી લતાને પોતાનાં ગરીબ-સિમ્પલ-ઉત્સાહી માતાપિતાની શરમ આવતી હોય એવું લાગે છે? કે પછી પોતાનું જાહેરમાં અપમાન થાય એ માતાપિતા ન જુએ એટલે એમને પોતાનાં જાહેર ઑડિશનમાં આવવાની ના પાડે છે? ફિલ્મમાં બાપ-દીકરીનો એક પણ હાર્ટફેલ્ટ ઈમોશનલ સીન નથી, માનશો?

બીજી બાજુ, દેશની ‘નંબર વન’ સિંગિંગ સુપરસ્ટારનું આટલી આસાનીથી કિડનેપિંગ થઈ શકે ખરું? અને જો થાય, તો તે સિંગર પોતે પોતાના અપહરણને આટલું હસીમજાકમાં કેમ લે છે? કોઈ દેખીતા કારણ વિના એ સુપરસ્ટારમાં ‘સ્ટોકહોમ સિન્ડ્રોમ’ શા માટે ફૂટી નીકળે છે? હા, એની બૅકસ્ટોરી છે, બટ આટલી ઈઝિલી પોટ્ટી પટી જાય?! વો ભી એશ જૈસી?! (બાય ધ વે, એશ ક્યા દિખ રૈલી હૈ, કસમ ઉડાન છલ્લે કી, એકદમ બારૂદ!)

અનિલ કપૂરનું પાત્ર ક્યાંનું છે એ ચોખવટ નથી, પણ એમના ઘરમાં એ એકલો જ હૈદરાબાદી છાંટવાળું હિન્દી બોલે છે (લોગાં, બાતાં, હોના…)?! કાયકો, માલુમ નક્કો!

એક સિંગિંગ રિયાલિટી-ટેલેન્ટ શૉમાં ન્યુઝ ચેનલ સ્ટાઈલનું લાઈવ રિપોર્ટિંગ? યે બાત તો કાયમચૂર્ણ કે સાથ હી હઝમ નહીં હોના!

ફિલ્મની શરૂઆત રાજકુમાર રાવના વોઈસ ઓવરથી થાય છે, માત્ર એ સમજાવવા માટે કે ‘ફન્ને ખાન’નો મીનિંગ શું થાય. પછી વોઈસ ઓવર કમ્પલિટલી ગાયબ!

બહોત કન્ફ્યુઝન હૈ રે, ગફૂર!

***

જોકે ‘ફન્ને ખાન’માંથી બેઈમાનીની વાસ નથી આવતી. સતત એવું ફીલ થયા કરે કે મૅકર્સ એક સારી ફિલ્મ બનાવવા ગયા હશે, પરંતુ રાઈટિંગ ટેબલ પર ભાંગરાની ભેળ બની ગઈ છે. થોડી પોઝિટિવ નજરથી જોઈએ તો અનિલ કપૂરના પાત્રનો મોહમ્મદ રફી અને શમ્મી કપૂર પ્રત્યેનો પ્રેમ આપણને ‘ઑઑઑઑ…’ કરાવી દે. એ પોતાના ઘરે અને કામ કરવાના સ્થળે પણ રફી-શમ્મીને તો સાથે જ રાખે! લોકલ મ્યુઝિકલ નાઈટમાં ઓર્કેસ્ટ્રા’ (Orchestra)ને ‘ઓર્ચેસ્ટ્રા’ કહેવામાં આવે. અનિલ કપૂર, રાજકુમાર રાવ, ઐશ્વર્યા રાય, દિવ્યા દત્તા… બધા જ પોતાનાં પાત્ર માટે મહેનત કરતાં દેખાય છે, પણ ઓલરેડી થકેલી વાર્તાને એ લોકો પણ કેટલું ખેંચી શકે? ગિરીશ કુલકર્ણી (‘દંગલ’ના અદેખા કોચ અને ‘સેક્રેડ ગેમ્સ’ના નેતાજી બિપિન ભોંસલે) પણ લુચ્ચા સેક્રેટરીના રોલમાં ક્લિશે લાગે છે. સતીશ કૌશિક પણ નાનકડા રોલમાં દેખાય છે.

આ ફિલ્મ એક મસ્ત અન્ડરડોગ, કમિંગ ઑફ એજ, કોમેડી ઑફ એરર્સ કે પછી હિન્દી ફિલ્મ મ્યુઝિકના વીતેલા યુગને એક સરસ અંજલિ બની શકી હોત. લેકિન અફસોસ એવું કશું થયું નથી. ઈન ફેક્ટ, જે ફિલ્મના કેન્દ્રમાં જ મ્યુઝિક છે, તેનું મ્યુઝિક જ અતિશય નબળું છે. ‘બદન પે સિતારે’, ‘જવાં હૈ મોહબ્બત’, ‘યે જો હલકા હલકા સુરૂર હૈ’ જેવાં ‘રિક્રિએટેડ’ સોંગ્સ પણ એટલી ઈફેક્ટવાળાં નથી. આ સોંગ્સ સાંભળ્યાં પછી તેને મગજમાંથી ભૂંસવા માટે ઓરિજિનલ સોંગ્સ સાંભળવાં પડે છે. આ વખતે ફરી પાછું તનિશ્ક બાગચીએ એક જૂના ક્લાસિક સોંગ પર અત્યાચાર ગુજાર્યો છે. એ માટે એક ખાસ પ્રકારનો ‘એટ્રોસિટી એક્ટ’ ઘડાવો જોઈએ! ફિલ્મના સંગીતકાર અમિત ત્રિવેદી જે શિદ્દત ‘ક્વીન’, ‘દેવ ડી’, ‘કાઈપો છે’ વગેરેમાં લાવી શકે છે, એટલું જ ડાબા હાથે પણ સર્જન કરી શકે છે! આમાં ‘મેરે અચ્છે દિન કબ આયેંગે’ શબ્દોવાળું એક વિવાદિત સોંગ છે. એ ગીત, આ ફિલ્મ અને રિયાલિટી ત્રણેય જગ્યાએ ‘અચ્છે દિન’ના પ્રોમિસમાં નિરાશા જ મળે છે એ હકીકત છે!

‘ફન્ને ખાન’ એકદમ લૂઝ, દિશાહિન, એનર્જી-ઈમોશન્સ-ઈન્સ્પિરેશન વિહિન, મહા કન્ફ્યુઝ્ડ અને લાર્જલી અનફન્ની ફિલ્મ છે. આ ફિલ્મ સંપૂર્ણપણે પારિવારિક છે એ ખરું. થોડા દિવસોમાં ‘એમેઝોન પ્રાઈમ વીડિયો’ પર આવી જશે, ત્યારે જોજો, અત્યારે પૈસા ખર્ચવા જેવો મામલો નથી.

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Published on DivyaBhaskar.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s