બેન્ડિટ ક્વીન

***

આ ફિલ્મ ક્વીનની ભંગાર સિક્વલ બનીને રહી ગઈ છે.

***

રેટિંગઃ ** (બે સ્ટાર)

***

simranposter‘આર યુ ટાયર્ડ? બિકોઝ યુ આર રનિંગ ઇન માય માઇન્ડ!’ (‘તમે થાકેલા છો? કેમકે, મારા મનમાં તમે જ ચાલી રહ્યા છો!’) ‘લડકી પટાઓ સંહિતા’માં આ પ્રકારનાં વાક્યોને ‘પિકઅપ લાઇન્સ’ કહે છે. આવી એકદમ ચીકણી-ચીઝી લાઇન્સ માત્ર લડકાલોગનો જ ઇજારો રહી છે. આવી લાઇન્સ બોલાયા પછી દાળ ગળે તો મામલો ક્યારેક પ્યાર-ઇશ્ક-મોહબ્બત સુધી પહોંચે અથવા તો તેનું સીધું લક્ષ્ય બૅડરૂમ પણ હોઈ શકે. અહીં ‘સિમરન’ મુવીમાં લક્ષ્ય તો બૅડરૂમ જ છે, લેકિન લાઇન બોલાઈ છે કંગનાના મુખેથી. જે ફિલ્મ માટે કંગનાએ આટલા બધા ધમપછાડા કર્યા, ‘હરિકેન કંગના’ બનીને અડધો ડઝન લોકો પર ત્રાટકી એ ફિલ્મ કમનસીબે ખાસ્સી કંગાળ છે.

ઝિંદગી એક જુઆ

ઇન્ટરનેટના પ્રતાપે આપણને ખબર છે કે ‘સિમરન’ સંદીપ કૌર નામની NRI નર્સની લાઇફ પરથી બની છે. જુગારને રવાડે ચડી. બહુ બધા પૈસા હારી એટલે એ છોકરીએ બૅંકો લૂંટવાની શરૂ કરી અને અત્યારે અમેરિકન જેલમાં છે. નૅચરલી, આ ફિલ્મની સ્ટોરીલાઇન પણ એ જ છે. આપણે સ્ટોરીની ગલીમાં ઝાઝા ઊંડા ઊતર્યા વિના ઑબ્ઝર્વેશન્સના હાઇવે પર આવી જઇએ.

દિલ લે ગઈ કુડી ગુજરાત કી

‘સિમરન’માં કંગના બની છે એટલાન્ટામાં રહેતી ગુજરાતી ગર્લ પ્રફુલ પટેલ. રામ જાણે ત્રીસ વર્ષની યુવતીનું નામ કયા માતાપિતા ‘પ્રફુલ’ રાખે? પ્રફુલ પટેલ બોલો એટલે આંખ સામે NCPના જાડી મૂછોવાળા નેતા દેખાવા લાગે, અને ‘પ્રફુલ’ સાંભળીને ‘ખીચડી’ સિરિયલના ‘બાબુજી’ અનંગ દેસાઈનો અવાજ સંભળાય, ‘પ્રફુલ, તૂ તો ગધા હૈ ગધા!’ (અને એ પ્રફુલ હોય અમેઝિંગ એક્ટર રાજીવ મહેતા.) આપણને આવા કોઈ કુવિચારો ન આવે તે માટે આ ફીમેલ પ્રફુલને ‘પ્રફ’ જેવું ગ્લોસી નિકનેમ આપી દેવાયું છે. અને અડધી ફિલ્મે કંગના પ્રફમાંથી સિમરન બની જાય છે (એનો ઇન્સ્પિરેશન સોર્સ શું હશે એ સમજવા માટે ‘યશરાજ સ્ટુડિયો’ સુધી લાંબા થવાની જરૂર નથી જ!)

આ સિમરન ઉર્ફ પ્રફુલ ઉર્ફ પ્રફ ઉર્ફ ‘હરિકેન કંગના’નું કેરેક્ટર છે એકદમ ઇન્ટરેસ્ટિંગ. એ ડિવોર્સી છે, પણ એ વિશે દુઃખિયારી થઇને નથી ફરતી. લડકાલોગને સામેથી પટાવે છે (શરૂઆતમાં કહી એવી લાઇનો બોલી બોલીને) ને કહે છે કે ‘લડકે પટાના તો એક આર્ટ હૈ!’ મમ્મી-પપ્પા સાથે તડ ને ફડ કરે છે. અમેરિકાનું આકાશ પણ નાનું પડે એવા એના એના આઝાદ ખયાલો છે. એકલી હોવા છતાં પેરેન્ટ્સથી અલગ પોતાનું ઘર લેવાની ફિરાકમાં છે. ઘરમાં દેકારો મચ્યા બાદ રડીને બેસી રહેવાને બદલે કઝિન સાથે લાસ વેગસ ફરવા ઊપડી જાય છે અને ત્યાં બિનધાસ્ત દારૂ પીવે છે, જુગાર રમે છે, અજાણ્યા પુરુષો સાથે દોસ્તી કરે છે-સામેથી રોમેન્ટિક ઍડવાન્સમેન્ટ પણ કરે છે અને આપણા પહેલાજ નિહલાણી સાહેબને જે જોઇને પૅનિક અટેક આવી જાય એવી ક્રિયાઓ પણ કરે છે. એની સેક્સ્યુઅલ પોઝિશન પણ ‘વુમન ઑન ટૉપ’ છે! અને એ પછી પુરુષ નહીં, અહીંયા સ્ત્રી ચાલતી પકડે છે! એ ત્યાંની ‘હિલ્ટન’ હૉટેલમાં રૂમો વાળી-ચોળીને સાફ કરવાનું કામ કરે છે, પણ પોતાના કામની વાત નીકળે તો ગર્વથી કહે છે કે ‘હું તો હાઉસકીપિંગ ડિપાર્ટમેન્ટમાં છું.’ ટૂંકમાં જિંદગીના એકેય કામ માટે એ અપોલોજેટિક નથી, બેંક લૂંટવા માટે પણ નહીં.

ભલભલી સ્ટાર હિરોઇનોને જે પાત્ર વિશે જાણીને ધ્રુજારી છૂટી જાય એવું આ કેરેક્ટર કંગનાએ જે જીવંતતાથી, જે શિદ્દતથી અને જે એક્સપર્ટીઝથી નિભાવ્યું છે એ જોઇને આપણને ઇક્કીસ તોપોં કી સલામી દેવાનું મન થઈ જાય. જ્યારે એ પોતાના પપ્પા (હિતેન કુમાર) સાથે ઝઘડે છે, જે રીતે જુગારમાં હાર્યા પછી દારૂના નશામાં એ (અદ્દલ ‘ક્વીન’ સ્ટાઇલમાં) ભેંકડો તાણે છે, પહેલી ચોરી કર્યા પછી કારમાં એનાં એક્સપ્રેશન્સ ચેન્જ થાય છે, જે રીતે પોતાના પૈસા માટે ઘાંઘી થયા બાદ એ તોફાન મચાવે છે અને પછી અચાનક જ શાંત થઈ જાય છે… આપણને થાય કે બૉસ, એક્ટિંગની ઝાંસી કી રાની તો આ ‘ક્વીન’ કંગના પોતે જ છે. એને લઇને જ એની જ એક બાયોપિક બનાવવી જોઇએ!

125 મિનિટ એટલે કે બે કલાક ને માથે લટકાની પાંચ મિનિટની આ ફિલ્મમાંથી બે ઘડી કંગનાને બાજુ પર મૂકીએ તો બાકીની ફિલ્મ સાવ ખાલીખમ છે. પહેલો અને સૌથી મોટો લોચો છે ફિલ્મનું રાઇટિંગ અને કેરેક્ટરાઇઝેશન. રાઇટિંગ ક્રેડિટના મુદ્દે તો ફિલ્મના લેખક અપૂર્વ અસરાનીએ ફેસબુક પર આવીને કકળાટ કાઢેલો. ફિલ્મના સહ-લેખક અને ડાયલોગ્સમાં ખુદ ગબ્બર બહિન કંગનાએ પણ ક્રેડિટ લીધી છે. લેકિન હરામ બરાબર જો ક્યાંય આપણને મજા પડે એવા ડાયલોગ્સ આવે તો કંગનાનું નામ બદલીને કાયમ માટે ‘પ્રફુલ’ કરી નાખવાની છૂટ! અમદાવાદના ખાડાઓની જેમ એક પછી એક સીન આવ્યા કરે, પણ ન તો બે સીન વચ્ચે કોઈ અનુસંધાન મળે કે ન જથ્થાબંધ સીન-શોટ્સ મૂકવાનું લોજિકલ કારણ જડે. અરે, એ છોકરી વન બાય વન બેંકો લૂંટતી હોય એમાંય કોઈ જ થ્રિલ નહીં-પૅસ નહીં. ગંધિયાણું ખરીદવા જતી હોય એ રીતે લૂંટીને ચાલતી પકડે. કોઈ ઉતાવળ પણ નહીં. બે ઘડી તો આપણનેય થઈ આવે કે કરવા જેવો ખરેખરો ધંધો તો આ છે!

બીજો XXL સાઇઝનો માઇનસ પોઇન્ટ છે, કંગના સિવાય રસપ્રદ પાત્રોનો અભાવ. ફિલ્મમાં કંગનાનાં માતા-પિતા, મિત્રો, પ્રેમી, અગેઇન સમ ખાવા પૂરતું એક પણ પાત્ર એવું નથી કે જેને પડદા પર જોઇને આપણને હાશ થાય કે મજાની ફીલિંગ આવવા લાગે. હા, આપણા જાણીતા ને માનીતા ગુજરાતી એક્ટર હિતેન કુમાર અહીં કંગનાના પિતા તરીકે હાજર થયા છે. પરંતુ ભાગ્યે જ કોઈ એવો સીન છે જેમાં એમણે અતિશય ગુસ્સો ન કર્યો હોય (અને ‘પત્તર ફાડી છે’ શબ્દો ન બોલ્યા હોય!). અગાઉ ‘શિપ ઑફ થિસિયસ’માં દેખાયેલા સોહમ શાહ અહીં કંગનાના મંગેતર બન્યા છે. પરંતુ એક તો કંગના સાથે એમની જોડી તદ્દન મિસફિટ લાગે છે. કોઈ વિચિત્ર કારણોસર એમની ઍક્ટિંગ તદ્દન નકલી લાગે છે (એમનું નકલી હાસ્ય તો એસ્પાયરિંગ એક્ટર્સ માટે કૅસ સ્ટડી છે! કે ભઈ, આમ તો ન જ હસવું!). હજી આગળ વધીને કહીએ તો એમનું પાત્ર કોઈ જ કારણ વગર મિસ્ટિરિયસ લાગે છે. આખી ફિલ્મમાં સારા-સપોર્ટિંગ એક્ટર્સની એવી તાણ છે કે એક અજાણ્યો બાર ટેન્ડર થોડો ચિયરફુલી વર્તે તોય આપણને અમથા અમથા એને ભેટી પડવાનું મન થઈ આવે! હંસલભાઈએ અગાઉ ‘શાહિદ’ જેવી અફલાતૂન અને ‘સિટી લાઇટ્સ’ જેવી નોટ સો અફલાતૂન ફિલ્મો આપી છે, એટલે ગુજરાતી હોવાને નાતે અહીં એમની સામે એક ધોખો એ કરવાનો રહે કે ફિલ્મમાં આટલું નકલી ગુજરાતી શા માટે બોલાય છે? એકમાત્ર હિતેન કુમારનું ગુજરાતી સ્વાભાવિક છે (ઓબ્વિયસલી). બાકી ઇન્ક્લુડિંગ કંગના, જે કોઈ પાત્ર ‘સું કામ?’, ‘મારી સાથે’, ‘એટલે તો આવી છું’ આવાં પરચુરણ વાક્યો ગુજરાતીમાં બોલે એટલે જાણે ચાઇનીઝ પાતરા ખાતા હોઇએ એવી વર્ણસંકર ફીલ આવે છે. અને હંસલભાઈ પ્લીઝ, ગુજરાતીઓ ખાખરા, થેપલાં, ઢોકળાં સિવાય બીજું કશું ખાતા જ નથી એ સ્ટિરિયોટાઇપને એટલિસ્ટ તમે (એક ગુજરાતી તરીકે) શા માટે આગળ ધપાવો છો?

બીજો એક સવાલ એ થાય કે હંસલભાઈ આ ફિલ્મને ડ્રામા બનાવવા ગયા છે, થ્રિલ બનાવી છે કે કોમેડી કરવાની છે? હા, ક્યારેક એકાદી લાઇન પણ સિરિયસ મોમેન્ટમાં લાફ્ટર ઉમેરી દે છે (ચેક આઉટઃ ‘આઈ કેન ગો ટુ અનધર બૅન્ક!’). ફિલ્મની પૅસ પણ અત્યંત સ્લો અને દિશા એટલી બધી પ્રીડિક્ટેબલ છે કે રિયલ લાઇફ પાત્ર એવી સંદીપ કૌરની સ્ટોરી ન ખબર હોય તોય આપણે અંત કળી શકીએ.

આવી ફિલ્મમાં મ્યુઝિક મસ્ત હોવું જોઇતું હતું. લેકિન અફસોસ, ટાઇટલ સોંગને બાદ કરતાં બધાં જ ગીતોનો એકીપાણી-પોપકોર્ન-બગાસાં સિવાય કોઈ જ ઉપયોગ થઈ શકે તેમ નથી.

જા સિમરન જા!

હંસલ મહેતાની ‘સિમરન’ કંગનાનો વન વુમન શૉ છે. કહો કે ‘ઑફ ધ કંગના, ફોર ધ કંગના. બાય ધ કંગના’. કંગના સિવાય ફિલ્મમાં કોઈ જ ઍનર્જી નથી અને આખી મૅચમાં એક બેટ્સમેન ખેંચી ખેંચીને કેટલું ખેંચી શકે? કંગના માટે આ ફિલ્મ ઓબ્વિયસલી ટ્રાય કરી શકાય. પરંતુ જો તમે એનાં તાજેતરનાં તોફાની ઇન્ટરવ્યૂઝથી અજાણ હો તો એ જોઈ લો. આ ફિલ્મ કરતાં એ ક્યાંય વધુ થ્રિલિંગ, ચટાકેદાર છે ને એમાં કંગનાનું પર્ફોર્મન્સ વધુ જેન્યુઇન છે!

(Reviewed for divyabhaskar.co.in)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s