Life

  • vkeottiગ્રેટ ફિલ્મમૅકર સત્યજિત રાયે દાયકાઓ પહેલાં એક વાર્તા લખેલી. બંગાળીમાં તેનું નામ હતું, ‘બૃહચ્ચંચુ’. વાર્તા એવી કે કથાના નાયક દંડકારણ્યમાંથી એક નાનકડું ક્યુટ પંખીડું પોતાની સાથે પોતાના ઘરે લેતા આવે છે. પરંતુ એ પંખીડું લિટરલી દિવસે ન વધે એટલું રાત્રે વધવા લાગ્યું. ઉપરથી એણે આસપાસનાં પ્રાણી-પંખીઓનો શિકાર કરવાનું પણ શરૂ કરી દીધું. કેમ કે, નાયક મહાશયને ખબર નહોતી કે તે પંખીડું વાસ્તવમાં ‘ટેરર બર્ડ’ હતું. લાખો વર્ષ પૂર્વે આ ટેરર બર્ડ આપણી પૃથ્વી પર ડાયનોસોર જેવો જ આતંક વેરતાં હતાં. ‘માણેક દા’ ઉર્ફે સત્યજિતમોશાયે તે પંખીડાને જંગલમાં ક્યાંક ગાયબ કરીને વાર્તાનો ઍન્ડ ઑપન રાખેલો.
  • હવે આ અઠવાડિયાની હૉલિવૂડ રિલીઝ ‘લાઇફ’ પર. ફ્રેન્ક્લી ‘લાઇફ’ જોવા ગયો તે પહેલાં મેં તેનું ટ્રેલર સુદ્ધાં નહોતું જોયું. માત્ર એટલું જ માર્ક કરેલું કે આમાં તો રાયન રેનોલ્ડ્સ અને જૅક ગાયલેન્હાલ છે અને ‘બુક માય શૉ’માં 80 ટકા લોકોએ તેને ‘દલડું’ આપેલું. ફિલ્મ 3D પણ નહોતી, એટલે ઘોડાનાં ડાબલાં નહીં પહેરવા પડે તે વધુ એક આનંદ હતો. એટલે થયું કે ‘ફિર તો સ્વાગત બનિયાન હી લેની ચાહિયે!’ અમે હડી કાઢી અને સજોડે PVR પહોંચી ગયાં.
  • ‘લાઇફ’ વિશે મારી ઇમ્પ્રેશન એવી જ હતી કે આ કંઇક ‘ગ્રેવિટી’, ‘માર્શિયન’ના હૅંગઑવરમાં બનેલી એ જ ટાઇપની સાયન્સ ફિક્શન હશે, જેમાં કોઈ નવો થૉટ મુકાયો હશે. સ્ટોરી ‘ઇન્ટરનેશનલ સ્પૅસ સ્ટેશન’માં જ સ્ટાર્ટ થઈ એટલે શક યકીન મેં બદલ ગયા. પણ ધીમે ધીમે વાત આગળ વધતી ગઈ ત્યારે ખબર પડી કે આ તો સાયન્સ ફિક્શનની બાટલીને ધોયા વિના જ એમાં હોરરનું દ્રવ્ય ભરી દીધું હોય એવી ભેળસેળિયા ફિલ્મ છે. પ્લોટ ડિટ્ટો એ જ સત્યજિત રાયની ‘બૃહચ્ચંચુ’નો કે રિડલી સ્કોટની ક્લાસિક ‘ઍલિયન’નો. તમે જેને શરૂઆતમાં ક્યુટ-નિર્દોષ માનતા હો, તે એવું વિકરાળ બની જાય અને આખરે તમારી જ વાટ લગાવી દે. ‘મેન વર્સસ નૅચર’ના આ જ પ્લોટમાં ડાયનોસોર નાખી દો તો ‘જુરાસિક પાર્ક’ બની જાય. વળી, અહીં ‘સ્ટક ઇન ધ સ્પૅસ’વાળો ‘ગ્રૅવિટી’ ઍન્ગલ પણ ખરો.
  • અહીં સુધી મને વાંધો નહોતો. પરંતુ ડિરેક્ટર (ડૅનિયલ ઍસ્પિનોસા)ને કોઈ નવી વાત નવી રીતે કહેવામાં રસ જ નથી ત્યાં મને વાંકું પડ્યું. એમણે આપણને ડરાવવાની ‘રામસે બ્રધર્સ’ ટાઇપ તદ્દન ક્લિશે ‘શૉક ટ્રીટમેન્ટ’ની જ મદદ લીધી છે. પહેલીવાર આપણે ઊંઘતા ઝડપાઇએ એટલે ઝબકી જઇએ, પણ પછી ખબર જ હોય કે સ્ક્રીન પર શાંતિ છવાય એટલે ‘પેલું’ ગમે ત્યાંથી ત્રાટકવાનું જ છે.
  • વળી, ‘તે’ પણ જાણે સ્ટારફિશ અને ઑક્ટોપસની સંકર ઔલાદ હોય એવું કંઇક. આખી ફિલ્મ ‘ઝેનોફોબિયા’ એટલે કે અજાણી-ભેદી વસ્તુના ડરથી અને ટિપિકલ માર્શિયનની જમાના જૂની કલ્પનાથી ફાટફાટ થાય છે. વાર્તા છ અવકાશયાત્રીઓના પોઇન્ટ ઑફ વ્યૂથી કહેવાઈ છે એટલે તે ઍલિયન ટાઇપનું સજીવ શું છે, કઈ રીતે અચાનક મોટું થઈ જાય છે, એના મોઢાનાં ઠેકાણાં નથી તો તે ઇન્ટેલિજન્ટ શી રીતે બની જાય છે અને શા માટે એ ‘માણસ ગંધાય માણસ ખાઉં’ પર ઊતરી આવે છે એમાંથી કશું જ જણાવવામાં મૅકર્સને રસ નથી. એમને તો બસ ‘ભાંગી નાખું, તોડી નાખું, ભુક્કો કરી નાખું’માં જ ઇન્ટરેસ્ટ છે. સગવડ ખાતર એવું જાહેર કરી દેવાનું કે આ જીવડું તો મારું બેટું ભારે ખેપાની છે, હોં!
  • આખી ફિલ્મ ISSમાં છે એટલે સખત ક્લસ્ટરોફોબિક છે. શરૂઆતમાં પાંચેક મિનિટનો એક સિંગલ ટૅક સીન છે. એ પછી કેમેરા એવો ઊંધો ચત્તો થતો રહે છે કે ઘરે આવીને ગરદન પર આયોડેક્સ ઘસવો પડે. ઉપરથી એક ટિપિકલ હૉરર ફિલ્મને છાજે એવો ઘોંઘાટિયો બૅકગ્રાઉન્ડ સ્કોર (એટલે કાનમાં પણ ગરમ તેલનાં ટીપાં નાખવાં પડે!).
  • એક ટિપિકલ હૉલિવૂડિયન ડિઝાસ્ટર ફિલ્મની જેમ જ કટોકટીની ક્ષણે સેન્સિટિવ કાર્ડ પ્લે કરવાનું અને લાઇફની ફિલોસોફીની કે ફેમિલીની-બાળપણની કોઈ વાત માંડીને બેસવાનું. ફોર એક્ઝામ્પલ, હિમેશ રેશમિયાનું મુવી જોતી વખતે આપણી ભેગા આવેલાને ટિકિટ આપીને કહેવાનું કે જો હું આ ફિલ્મમાં ખપી જાઉં તો આ ટિકિટ મારા ઘરે પહોંચાડી દેજે… એવું કંઇક. આવું અહીં પણ છે. પરંતુ આપણે આ ફિલ્મનાં પાત્રો સાથે જરાય કનેક્ટ જ ન થઇએ એટલે એવી વાતોમાંય રસ નપડે. પ્લસ, એ લોકોની ભાષા, ગાળોનો ઉપયોગ, ઑવરઑલ બૉડી લૅંગ્વેજ, બિહેવિયર, એમનાં ડિસિઝન, તરત જ ઊછળતી ઍંક્ઝાયટી વગેરે જોઇને એક પણ તબક્કે એવું લાગતું નથી કે આ લોકો એસ્ટ્રૉનૉટ છે. પાછા આપણા બૉલિવૂડની જેમ વચ્ચે રોમેન્ટિક ટ્રેક પણ ખરો. ટૂંકમાં વિક્રમ ભટ્ટ માટે આ ફિલ્મની (નૅચરલી, અનઑફિશિયલ) હિન્દી રિમેક બનાવવાનો પૂરેપૂરો મસાલો છે.
  • ‘લાઇફ’માં રાયન રેનોલ્ડ્સ સરીખો એક્ટર છે પણ હરામ જો સેન્સ ઑફ હ્યુમરનો છાંટો હોય તો. સેન્સ ઑફ હ્યુમરના નામે આવી કમેન્ટ છેઃ ‘અલ્યા તું તો અહીં ગુડાણો છો, તો નીચે જન્મેલા તારા છોકરાનો બાપ કોણ છે?!’
  • માંડ ૧૦૦ મિનિટની હોવા છતાં આ ફિલ્મ પૂરી કરવામાં મને નાકે દમ આવી ગયો અને રાત્રે એક વાગ્યો હોવા છતાં બહાર નીકળીને ચા પીવી પડી. હવે સાંભળ્યું છે કે આ ફિલ્મની સિક્વલ પણ આવવાની છે. માથું, કાન, ગરદન અને કલ્પનાશક્તિ માટે હાનિકારક એવી આ ફિલ્મની સિક્વલ જોતાં પહેલાં ‘સેટ મૅક્સ’ પર દસેક વખત ‘સૂર્યવંશમ’ જોઇને ‘ફિલ્મપ્રતિકારકશક્તિ’ વધારવી પડશે!

P.S. ‘બુક માય શૉ’માં ફિલ્મની ટકાવારી જોઇને ફિલ્મ વિશે અભિપ્રાય બાંધવો નહીં. એમ તો ‘MSG-2’માં ‘બુક માય શૉ’માં 90 ટકા ઉપર લોકોએ સુપર્બ મુવી છે એવું કહેેલું!

રૅટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

4 thoughts on “Life

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s