ફિલ્લૌરી

ભૂતનો ભૂતકાળ, ભંગાર ભવિષ્યકાળ

***

આ પ્રીડિક્ટેબલ ભૂતિયા લવસ્ટોરી તેના ટ્રેલરની બહારનું કશું જ નવું પેશ કરતી નથી.

***

phillauri-poster-3-the-film-releases-on-24th-marchજાતભાતનાં પરીક્ષણો દ્વારા સાબિત થયેલું ફૅક્ટ એ છે કે પરીક્ષા પહેલાં ફૂટી નીકળતા ‘IMP’ પ્રશ્નો આખા સિલેબસનું એક ટોપકું માત્ર હોય છે. ફિલ્મોનાં ટ્રેલરનું કામકાજ પણ એવું જ હોય છે. વાજતે-ગાજતે ટ્રેલર રિલીઝ થાય, જે જોઇને લોકોને અંદાજ આવે કે આપણાં ટાઇમ અને મની ઇન્વેસ્ટ કરવા જેવું આમાં કંઈ છે કે કેમ. પરંતુ જો અઢી મિનિટના ટ્રેલરમાં જ અઢી કલાકની આખી ફિલ્મ કહી દેવાની હોય, તો પછી લોકો મફતિયું ટ્રેલર જ ન જોઈ લે? અનુષ્કા શર્માના હોમ પ્રોડક્શનની ‘ફિલ્લૌરી’ સાથે આવી જ ગેમ થઈ ગઈ છે. ટ્રેલરમાં જ આખો સિલેબસ અપાઈ ગયો છે અને ફિલ્મ માટે કશું બચ્યું જ નથી.

ભૂત-પિશાચ નિકટ આવૈ

‘કનાડા’ રિટર્ન કન્નન (‘લાઇફ ઑફ પાઈ’ ફેમ સૂરજ શર્મા) પોતાની ચાઇલ્ડહૂડ સ્વીટહાર્ટ અનુ (નવોદિતા મેહરીન પિરઝાદા) સાથે પૈણવા માટે અમૃતસર આવે છે. ઐશ્વર્યાની જેમ કન્નન પણ માંગલિક છે. હવે ઐશ્વર્યા તો પરણી ગઈ છે, એટલે કન્નનને પીપળાના ઝાડ સાથે પરણવું પડે છે અને ત્યાં જ ગેરકાયદે રહેતી LED લાઇટોવાળી ભૂત શશી (અનુષ્કા શર્મા) એની પાછળ પડી જાય છે. પરંતુ શશી હૉલીવુડના ‘કૅસ્પર’ની જેમ ફ્રેન્ડ્લી ઘોસ્ટ છે. આ બાજુ કન્નન અનુ સાથે લગ્ન કરવાં કે નહીં એ અવઢવમાં ગાંજા પર ગાંજાના દમ માર્યે જાય છે અને બીજી બાજુ ભૂતડી શશી પણ વારેવારે નોસ્ટેલ્જિયામાં જતી રહીને પોતાનો ઇતિહાસ યાદ કરતી રહે છે. ત્યારે આપણને ખબર પડે છે કે દેશ આઝાદ થયો તેનાં પણ વર્ષો પહેલાં પંજાબના ફિલ્લૌરની શશીને પોતાના જ ગામના ગવૈયા રૂપ લાલ (દિલજિત દોસાંજ) સાથે પ્રેમ થઈ ગયેલો. એ પછી શું થયું તે જાણવા માટે તમારે થિયેટર સુધી ધક્કો ખાવો પડે (આ કંઈ ટ્રેલર થોડું છે કે અમે આખી સ્ટોરી કહી દઇએ?).

ઔર ઑડિયન્સ કો ખૂબ પકાવૈ

એટલું તો ક્લિયર છે કે ફિલ્મનું પ્રિમાઇસ એક દાયકા પહેલાં આવેલી હૉલીવુડની ઍનિમેટેડ ફિલ્મ ‘કોર્પ્સ બ્રાઇડ’થી પ્રેરિત છે. એમાંય હીરોનાં લગ્ન ભૂલથી એક ભૂતડી સાથે થઈ જાય છે. તે સિવાય અહીં શશીની લવસ્ટોરી શેક્સપિયરના જમાનાથી સાંભળતા આવ્યા છીએ તે સ્ટારક્રોસ્ડ લવર્સની જ છે. આપણા બૉલીવુડને આમેય પ્રેમમાં ઊંધેકાંધ પડેલાં દુઃખી પ્રેમીઓની કથાઓમાં કંઇક વધારે પડતો રસ પડે છે.

સાથોસાથ એ પણ માનવું પડે કે ફિલ્મની શરૂઆત ખાસ્સી એન્ટરટેનિંગ છે. ‘કનાડા’થી મ્યુઝિક શીખવાના નામે ‘હ્યુમન બીટ બૉક્સ’ (જેમાં કળાકાર મોંએથી જાતભાતનું સંગીત વગાડે છે) બનીને આવેલો સૂરજ શર્મા પોતાના સરસ કોમિક ટાઇમિંગ અને બફૂનરીથી આપણને હસાવે છે. એ ભૂતથી ડરીને ભાગતો હોય અને આપણે હસતા હોઇએ. જ્યાં દૂધને બદલે દારૂથી દિવસની શરૂઆત થતી હોય, બિનધાસ્ત જાહેરમાં ઍડલ્ટ વાતો થતી હોય અને દાદી પણ વ્હિસ્કીનો ગ્લાસ ખાલી કરતાં બેઠાં હોય (શા માટે? ‘વિકી ડૉનર’ હિટ ગયેલું એટલે?) એવું ધમાલિયું ટિપિકલ પંજાબી ફેમિલી પણ ઇન્ટરેસ્ટિંગ છે. પ્રોબ્લેમ શરૂ થાય છે એ પછી.

એક તો પંજાબી શાદીનું બૅકગ્રાઉન્ડ, ચક્રમ દુલ્હો-સેન્સિબલ દુલ્હન અને સાવ પીઠી ચોળવાના ટાણે વરરાજાને શાદી ન કરવાના વિચારો આવે તે ટ્રેક ઘસાઈને એટલો લિસ્સો થઈ ગયો છે કે બાળકો તેના પર લસરપટ્ટી રમી શકે. લગભગ એક સૈકા પહેલાંનાં ફિલ્લૌરના સ્ટારક્રોસ્ડ લવર્સની પ્રેમકહાણી પણ એવી જ એક્સપાયરી ડૅટ વટાવી ચૂકેલી છે. જાતભાતના અંતરાયો છતાં બે જણાં પ્રેમમાં પડે અને એ બંનેને એક થવાને આડે આખા ગામને ચૂંક આવે. પહેલા અડધા કલાકમાં જ તમે આખી ફિલ્મ વિશે એવું પર્ફેક્ટ અનુમાન લગાવી શકો કે પોરસાઇને ભવિષ્યવાણી કરવાનો સાઇડ બિઝનેસ ખોલવાની ઇચ્છા થઈ આવે. એકમાત્ર ફિલ્મનો ક્લાઇમેક્સ ‘ઇત્તુ’ સા ઇમોશનલ અને તેને ઇતિહાસની એક ઘટના સાથે જોડવા પૂરતો સ્માર્ટ છે.

કદાચ આ ફિલ્મ બાળકોને ધ્યાનમાં રાખીને બનાવાઈ હશે, એટલે જ તે આટલી સિમ્પ્લિસ્ટિક છે. પણ જો એવું હોય તો તેમાં માંગલિક, ઝાડ સાથે શાદી, એ પછી ઘટાદાર વૃક્ષ કાપી નાખવું, ગાંજો પીવો, દાદીમા સહિત ઘરના લોકો ટેન્કર ભરીને દારૂ પીતા હોય, ભૂતિયા રેશનકાર્ડ વિના ભટકતું ભૂત, કોમેડીના નામે પીડોફિલિયાનો સૂચક નિર્દેશ એવી બધી વાતો કેવી રીતે જસ્ટિફાય થઈ હોય? જો મોટેરાંને ધ્યાનમાં રાખીને આ ફિલ્મ બનાવાઈ હોય, તો તેનું રાઇટિંગ તદ્દન આળસુના પીર જેવું છે. કેમ કે, ભૂતકાળની સ્ટોરીને સાવ ડાઇનિંગ હૉલની થાળીની જેમ પિરસી દેવાને બદલે ‘કનાડા’થી આવેલું સૂરજ શર્માનું પાત્ર ફિલ્લૌરીના ભૂતની સાથે મળીને તેના ઇતિહાસનાં સિક્રેટ એક પછી એક શોધી કાઢે એવું કંઇક રાખવા જેવું હતું, જેથી ટ્રેઝર હન્ટની થ્રિલ તો આવત. કદાચ એવું પણ બતાવી શકાયું હોત કે ગાંજાની અસરમાં ફિલ્લૌરી એને સપનામાં આવીને સાચો પ્રેમ કોને કહેવાય તે શીખવી જાય. લેકિન, અફસોસ. ફિલ્મની હાલત જોઇને કોમેડી પણ પાછલા દરવાજેથી છટકી જાય છે. અગઇન, અફસોસ.

અનુષ્કાએ પોતાના ભાઈ સાથે મળીને ઘરના પૈસા રોક્યા છે એટલે હોય કે ગમે તે, પણ એણે એકદમ પ્રામાણિકતાથી એક્ટિંગ કરી છે. આખી ફિલ્મમાં એ ‘તુઝ મેં રબ દિખતા હૈ’ સ્ટાઇલમાં એકદમ પાવિત્ર્ય ઔર ભક્તિરસ સે ભરપુર દેખાય છે. ટૂંકમાં શી ઇઝ બ્રિલિયન્ટ. અગાઉ ‘ઉડતા પંજાબ’માં કરીનાના પ્રેમમાં પડેલા પંજાબી એક્ટર દિલજિત દોસાંજે પણ પ્રામાણિકતા બતાવવાની કોશિશ કરી છે, પણ રાઇટિંગમાં દમ ન હોય, તો હાથમાં પકડાવેલા એકતારામાંથી બિચારો કાઢી કાઢીને કેટલા સૂર કાઢે? શૉકિંગ કામકાજ તો સૂરજ શર્માનું છે. આંગ લી જેવા ધરખમ એક્ટર સાથે ‘લાઇફ ઑફ પાઈ’માં દમદાર પાત્ર ભજવ્યા પછી અહીં એને બેવકૂફની જેમ ગાંડા કાઢતો જોઇને થાય કે આના કરતાં તો એ ‘રિચર્ડ પાર્કર’નો કોળિયો બની ગયો હોત તો સારું થાત. ન્યુ કમર મેહરીન પિરઝાદા બલા સી ખૂબસૂરત છે. એને ને અનુષ્કાને જોઇને આંખો ઠારવા સિવાય ખાસ કોઈ ડિવિડન્ડ છે નહીં આ ફિલ્મમાં.  હા, અનુષ્કાના ભાઈના પાત્રમાં એક્ટર માનવ વિજ ખાસ્સા પ્રભાવશાળી લાગે છે, ખાસ કરીને એમની આંખો. પ્લસ ઘરમાં નોકર બનતા એક બાળકલાકારનું કોમિક ટાઇમિંગ ખરેખર જોરદાર છે. એને વધુ ચાન્સ મળવા જ જોઇએ. ‘TVF’ની ‘પિચર્સ’ તથા ‘પર્મનન્ટ રૂમમેટ્સ’ જેવી વેબસિરીઝમાં દેખાયેલાં નિધિ બિષ્ટ અને અભિષેક બૅનર્જી જેવા કલાકારો અહીં છે, પરંતુ માત્ર ‘છે’. મેઇનલીડના સાઇડકિક બનવા સિવાય એમના ભાગે કોઈ નોંધપાત્ર સીન કે સંવાદ આવ્યા નથી. એ લોકો વેબસિરીઝમાં જ સુપર્બ લાગે છે. ફિલ્મમાં જરાતરા રઝા મુરાદ પણ છે, પરંતુ એ ગ્રામોફોન રેકર્ડ વગાડીને જતા રહે છે.

‘સાહિબા’ અને ‘દમ દમ’ જેવાં એકલદોકલ સારાં ગીત, સ્ટાર્ટિંગમાં પાત્રોના પરિચય વખતે આવતી સ્માર્ટ કોમિક સટલ્ટી, એક સૈકા પહેલાંનું નોસ્ટેલ્જિક ઇન્ડિયા, ગ્રામોફોન રેકર્ડ માટે વપરાયેલો શબ્દ ‘તવા’ અને એ વખતની રેકોર્ડિંગ પ્રોસેસ, રેકર્ડમાંથી સંભળાતો ગૌહર જાનનો અવાજ, દિલજિતનું પાત્ર ગુરુદ્વારાના કુંડમાં નહાઈને જાણે નવો જન્મ ધારણ કરે તેવું ચિત્રણ, ભાઈ-બહેનનું ઇમોશનલ બોન્ડિંગ વગેરે બાબતો ટચ્ચ કરે તેવી છે. ગ્રામોફોન રેકર્ડ સાંભળવા માટે આખું ગામ ભેગું થાય તે સીન તો અદ્દલ કેતન મહેતાની ‘મિર્ચ મસાલા’ના એવા જ દૃશ્યની યાદ અપાવે છે. જૂના સિનેમાપ્રેમીઓને તો હિન્દી અને અંગ્રેજી ઉપરાંત ઉર્દૂ અને પંજાબીમાં પણ ફિલ્મનું નામ જોઇને 50 ml લોહી ચડી જશે. લેકિન સેલિબ્રિટી સામેના કૅસની સ્પીડે ચાલતી ફિલ્મની વાર્તા અને તેના ચુકાદા જેવો જ પ્રીડિક્ટેબલ ક્લાઇમેક્સ આ પૉઝિટિવ બાબતોનું ફીંડલું વાળી દે છે.

તમે વિરાટ કોહલી છો?

આમ તો નવોદિત ડિરેક્ટર અંશાઈ લાલની આ ફિલ્મ પાસેથી ઝાઝી અપેક્ષા ખુદ અનુષ્કા શર્માને પણ નહીં હોય, એ ફિલ્મની ઠીકઠાક ટ્રીટમેન્ટ અને લૅઝી રાઇટિંગ પરથી ખબર પડે જ છે. જોકે મોટા મૅલ સ્ટાર વિના પોતાના ખભે આખી ફિલ્મ ઊંચકવાની એની હિંમતને દાદ દેવી પડે. ‘ફ્રેન્ડ્લી ભૂતનું પિક્ચર છે અને કોમેડી જેવું છે’ એવું માનીને એક્ઝામના પ્રેશરમાંથી ફ્રી થવા બાળકોને લઈ જશો તો બિચ્ચારાં બોર થઈ જશે. એટલે બચ્યા વિરાટ કોહલી જેવા અનુષ્કા શર્માના ફૅન. જો તમે એ પણ ન હો, તો ચેનલ પર આવે ત્યાં સુધી રાહ જોવામાં અનુષ્કાને ખાસ નુકસાન થવાનું નથી. એ બહાને DTHના પૈસા પણ વસૂલ થશે.

રેટિંગઃ ** (બે સ્ટાર)

(Reviewed for Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

One thought on “ફિલ્લૌરી

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s