શિવાય

કમ્પ્લિટ સર્વનાશ
***
ભગવાન શિવ પણ જો પોતાના નામે બનાવાયેલી આ ફિલ્મ જોઈ લે તો પોતાનું ત્રીજું નેત્ર ખોલીને ફિલ્મ સાથે સંકળાયેલા લોકોને ભસ્મીભૂત કરી મૂકે.
***
1470310377_shivaay-upcoming-bollywood-action-drama-film-directed-produced-by-ajay-devgn-sunil-lulla‘શિવાય’ની શરૂઆતમાં અજય દેવગણ કોઈ બર્ફીલા પહાડની ટોંચે ઊંધે કાંધ સૂતેલો દેખાય છે. એના ડાબા હાથમાં ગાંજાની ચિલમ સળગી રહી છે. થોડી વારે એ લાંબો કશ ખેંચે છે અને અચાનક સ્પાઇડરમૅન જેવી સ્ફૂર્તિથી પ્રચંડ ઊંચા બર્ફીલા પહાડ પરથી કૂદતો કૂદતો નીચે આવી જાય છે. પછીની આખી ફિલ્મ જે રીતે આગળ વધે છે એ જોતાં પાકી ખાતરી થઈ જાય કે આ ફિલ્મ સાથે સંકળાયેલા લોકોએ આવા જ કોઈ માદક પદાર્થની અસર હેઠળ કામ કર્યું હોવું જોઇએ. નહીંતર આ હદે ત્રાસદાયક ફિલ્મ ન બને.

પરદેસિયોં સે ના અખિયાં મિલાના
શિવાય (અજય દેવગણ) હિમાલય પર વસેલા કોઈ ગામનો કાબેલ પર્વતારોહક ગાઇડ છે. એક દિવસ એની પાસે બલ્ગેરિયન યુવતી ઓલ્ગા (એરિકા કાર) સાથેની જુવાનિયાંઓની ટીમ આવે છે. સૌ એક ડૅન્જરસ પહાડ પર ચડે છે. હિમાલયના એ પહાડ પર એવું તોફાન આવે છે કે એની અસર નવ મહિના પછી એમની દીકરી ગૌરા (ઍબિગેલ ઍમ્સ) તરીકે દેખાય છે. દીકરીને જન્મ આપીને મા બલ્ગેરિયા ભેગી થઈ જાય છે અને આ બાજુ બાપ-દીકરી સુખેથી રહેવા માંડે છે. આઠ વર્ષ પછી દીકરી પોતાની મમ્મીને મળવાની જિદ્દ પકડે છે અને સ્ટોરી બલ્ગેરિયા શિફ્ટ થાય છે. બલ્ગેરિયાની માલીપા બોલી ન શકતી એ દીકરી કિડનૅપ થઈ જાય છે અને શિવાય આખું બલ્ગેરિયા ઊંધુંચત્તું થઈ જાય એવું તાંડવ ખેલી નાખે છે.

ચલા બજરંગી, દેઓલ બનને
ધારો કે ‘બજરંગી ભાઇજાન’માં ‘ગદર’ના સની દેઓલનો આત્મા પ્રવેશી જાય અને એ પાકિસ્તાનને બદલે બલ્ગેરિયામાં રોહિત શેટ્ટી છાપ ધબાધબી બોલાવી દે તો જે અંધાધૂંધી સર્જાય એને આ ‘શિવાય’ નામ આપી શકાય (બસ, બલ્ગેરિયામાં એકેય ડંકી ન મળી, નહીંતર આ શિવાયબાબુ એને પણ ઉખાડી લાવત).

‘શિવાય’ના સ્ટોરી દાતા, પ્રોડ્યુસર, ડિરેક્ટર ખુદ અજય દેવગણ પોતે જ છે. એમણે કંઇક બહુ ખર્ચો કરીને અને વાસ્કો દ ગામાની જેમ અડધી દુનિયા ખૂંદીને એણે બલ્ગેરિયાનાં ઠંડાગાર લોકેશન્સ શોધી કાઢ્યાં છે. ઍર કન્ડિશનર વગરના થિયેટરમાં જોઇએ તો પણ ધાબળો ઓઢવાની ઇચ્છા થઈ આવે એવાં જબરદસ્ત બર્ફીલાં પહાડો પર એણે શૂટિંગ કર્યું છે. એ પહાડો પર અને દર થોડી વારે આવતી દિલધડક ચૅઝ સિક્વન્સીસ વખતે સિનેમેટોગ્રાફર અસીમ બજાજના કેમેરા જે રીતે ફરે છે એ આ ફિલ્મનું સૌથી સ્ટ્રોંગ પાસું છે. એક્ચ્યુઅલી, લોકેશન્સ, કેમેરાવર્ક અને કંઇક અંશે મ્યુઝિક આ ફિલ્મનાં ઑન્લી સ્ટ્રોંગ પાસાં છે. એ સિવાયની આખી ફિલ્મ કોઈ વિશાળ સર્વનાશથી કમ નથી.

પહેલી વાત તો એ કે આ ફિલ્મની સ્ટોરી અને તેનું પ્રોગ્રેશન એટલું બધું તર્કહીન છે કે (જો જાગતા હોઇએ તો) હસી હસીને બેવડ વળી જઇએ. થોડાં સ્પોઇલર્સના જોખમે પણ એટલી ચર્ચા કરી શકાય કે, શા માટે એક બાળકીને માતા વગર ઉછેરવાની સ્થિતિ સર્જવી પડે? જો હીરો-હિરોઇન એકબીજાને પ્રેમ કરતા હોય તો હીરો તદ્દન સ્વાર્થી બનીને એવું કહી દે કે ‘તારે જવું હોય તો જા પણ આ બેબી ડિલિવર કરતી જા’?! શા માટે પીડોફાઇલ્સને અજાણ્યા દેશમાં સામે ચાલીને હીરોગીરી કરીને પડકારવા જોઇએ? પોતાની દીકરીની મમ્મી ક્યાં રહે છે એ જાણ્યા વિના બિસ્તરા બાંધીને જવાનો શો અર્થ? બીજા દેશમાં પોલીસની કે હાઈ કમિશનની મદદ લીધા વિના કામ ન થઈ શકે? એમાં નિર્દોષ લોકોનો ભોગ લેવાની અને પ્રોપર્ટીનો ખુરદો બોલાવવાની ક્યાં જરૂર આવે? પોતાની દીકરીને શોધવા નીકળ્યો હોય, તો વચ્ચે અન્ય ગણિકાઓને છોડાવવાનું સળગતું ઉપાડવાની જરૂર ક્યાં આવે? લેકિન નો, એકવાર તમે મગજ ચલાવ્યું, તો ગયા કામથી. એટલે એ મગજને પણ તમારે બલ્ગેરિયાના બર્ફીલા પહાડોમાં ફ્રીઝ કરી દેવું પડે.

અજય દેવગણે બધાં પાત્રોને જાણે પરાણે ઍક્ટિંગ કરાવી હોય તેમ લગભગ બધા જ કલાકારો કારણ વગર સતત એકબીજાને વડચકાં જ ભર્યાં કરે છે. એમાં એ પોતે તો ખાસ. એ સતત પોતાના ત્રીજા નેત્રમાંથી જ દુનિયાને જોતો હોય તેમ ગમે તેનું બાવડું ઝાલે, ભયજનક રીતે ગાડી ચલાવતો ફરે, ગમે તેને ઊંધા હાથની અડબોથ ઝીંકી દે, ટેબલો ઊલાળે, ગાડી ફંગોળે, ‘કટપ્પા’ અને ‘બાહુબલિ’ને પણ સાગમટે કોમ્પ્લેક્સ થઈ જાય એવા ડેન્જરસ કૂદકા મારે (છતાં એને કશું જ ન થાય) આવું બધું એના રોજના ક્રમમાં સામેલ છે. બાકીના લોકો પણ ગમે ત્યારે ગ્લાસ પછાડે, ચીસો પાડે, બીજાને ટોણા મારે, ડોળા કાઢે… જાણે આખી દુનિયામાં હૈડહૈડ કરવાનો કોઈ વિચિત્ર રોગચાળો ફેલાયો હોય એવું લાગે.

સિંઘમભાઈ સેલ્ફ પ્રોક્લેઇમ્ડ ‘ભગવાન શિવ’ છે. એણે લેખક અમીશ ત્રિપાઠીની ‘શિવ ટ્રિલજી’ના પહેલા ભાગના કવર

11108280_10152719524615882_4433572155750615048_n
‘શિવાય’નો ફર્સ્ટ લુક જાહેર થયો ત્યારે જ માર્ક કરેલું કે અજયનો આ લુક તો અમીશ ત્રિપાઠીની ‘ધ ઇમ્મોર્ટલ્સ ઑફ મેલુહા’થી ઇન્સ્પાયર્ડ છે!

પેજથી ઇંસ્પાયર થઇને ટેટૂ કરાવી કાઢ્યાં છે, પણ શિવજી જેવો એકેય ગુણ એનામાં નથી. આ ફિલ્મી શિવાય અક્કલ વગરનો ગુસ્સો કરે છે, પ્રેમ તો જરાય કરી શકતો નથી, ભોળપણ એનામાં દેખાતું નથી, એ એક સેકન્ડ માટે પણ શાંત રહી શકતો નથી અને ડાન્સમાં તો એ સની દેઓલને પણ ‘હાર્લેમ શેક’ કરાવી શકે એવી કાબેલિયત ધરાવે છે!

 

બલ્ગેરિયામાં ભલે અફલાતૂન બર્ફીલા પહાડો હોય, પણ આ ફિલ્મ જોઇને એવું જ થાય કે ત્યાં તો ગુનાખોરી, હ્યુમન ટ્રાફિકિંગ સિવાય કશું જ નહીં હોય. વિદેશી વ્યક્તિઓ પ્રત્યેના ભય ‘ઝેનોફોબિયા’થી આ ફિલ્મ ભયંકર હદે પીડાય છે.

સામાન્ય રીતે મોટા બજેટની અને ‘એ’ ગ્રેડના સ્ટારની ફિલ્મોમાં બેઝિક ટેક્નિકલ લોચા ન હોય. પરંતુ અહીં ઍડિટિંગમાં જે હદે લોચા છે એવું તો કોઈ ઇન્ડિપેન્ડન્ટ ફિલ્મમાં પણ ન હોય. કેટલાય સીન એવા છે જે ગમે ત્યાં કટ થઈ જાય છે અને કશું વિચારીએ તે પહેલાં જ બીજા સીન ચાલુ થઈ જાય છે. કદાચ ઍડિટરે પણ એ જ ચિલ્લમમાંથી થોડા કશ માર્યા હોય તો કહેવાય નહીં.

એક ટિપિકલ બૉલીવુડ પોટબોઇલરની જેમ અહીં હીરો બધું જ કરી શકે છે, જથ્થાબંધ ગોળીઓમાંથી એને એકેય ન લાગે, લાગે તોય કશું જ ન થાય, એ ગમે તે સ્થિતિમાંથી પણ બચી જાય, ઇવન વિદેશના કાયદા પણ એક બાપના ઇમોશન્સમાં આઇફોનની જેમ બૅન્ડ થઈ જાય. લેકિન લોજિક એક મિનિટ કે લિયે ભી નહીં. અચ્છા, મિનિટ પરથી યાદ આવ્યું, દિવાળીના પાતળા મઠિયા જેવી સ્લિમ સ્ટોરી ધરાવતી આ ફિલ્મ પૂરા ૧૭૩ મિનિટ લાંબી છે. જો ઇન્ટરવલ ઉમેરો તો પૂરા ત્રણ કલાક. ઇવન ક્લાઇમૅક્સ પતી જાય, ભરતમિલાપ પતી જાય, પરંતુ ફિલ્મ પતવાનું નામ ન લે. ઉપરથી કારણ વિનાનાં પાત્રોની માનસિક સ્થિતિ વર્ણવતાં ગીતો આવ્યાં કરે.

અજય દેવગણની આ ફિલ્મ ગિરિશ કર્નાડ, વીર દાસ, સૌરભ શુક્લા જેવા અભિનેતાઓનો ક્રિમિનલ વેસ્ટેજ છે અને નવોદિતા સાયેશાનું કંઇક વિચિત્ર ડૅબ્યુ છે. એકમાત્ર ક્યુટ ટેણી એબિગેલને જોવાની મજા પડે છે, પરંતુ એની પાસે પણ વિચિત્ર ગુસ્સો શા માટે કરાવ્યો છે (અથવા તો એ કયાં ભેદી કારણોસર બોલી શકતી નથી પણ સાંભળી શકે છે) એની કોઈ ચોખવટ નથી. ઇવન બાપ-દીકરીની કોઈ કેમિસ્ટ્રી પણ દેખાતી નથી.

શિવાયમાં નો જવાય
આ દિવાળીએ કરણ જોહરની ચીલાચાલુ ટાઇમપાસ ફિલ્મ જોવા જાઓ કે ન જાઓ એ તમારા પર ડિપેન્ડ કરે છે, પરંતુ અજય દેવગણની ‘શિવાય’ તો ભૂલચૂકેય જોવા જવા જેવું નથી. એને બદલે મમ્મી-પપ્પા સાથે આખું ફેમિલી કોઈ નજીકના શિવમંદિરે દર્શન કરી આવશો તો આખું વર્ષ શિવજીની કૃપા વરસતી રહેશે.

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s