હેપ્પી ભાગ જાયેગી

  • hbj-poster-livelyરિયો ઑલિમ્પિક્સમાં કોઇનેય આશા નહોતી કે આ વખતે આપણને એક પણ મૅડલ મળશે. ઇવન શોભા ડે જેવાં બુદ્ધિજીવીઓએ તો ટ્વિટર પર આગાહી પણ કરી નાખેલી કે આપણા ખેલાડીઓ તો સરકારી ખર્ચે બ્રાઝિલ ફરી-કારવીને અને સેલ્ફી પડાવીને જ પાછા આવવાના છે. પરંતુ સાક્ષી મલિક, પી વી સંધુએ મૅડલ અપાવ્યા અને દિપા કરમાકર સહેજમાં ચૂકી ગઈ. એવું જ કામકાજ આ હળવી કોમેડી ફિલ્મ ‘હેપ્પી ભાગ જાયેગી’નું પણ છે. આ ફિલ્મમાં ખાસ કશો દમ હશે તેવું કોઇને લાગતું નથી. પરંતુ સૌના આશ્ચર્ય વચ્ચે આ ફિલ્મ શોભા ડેની આગાહી જેટલી ખરાબ નથી. હા, કોઈ મહાન ક્લાસિક કોમેડી ફિલ્મોના લિસ્ટમાં સામેલ થશે એવો મસાલો આમાં જરાય નથી, તેમ છતાં ફિલ્મ બોર તો નથી જ કરતી.
  • અમૃતસરની હેપ્પી (ડાયેના પેન્ટી)ને ગુડ્ડુ (અલી ફઝલ) સાથે પ્રેમ છે, પરંતુ હેપ્પીના પિતા (કંવલજિતસિંઘ) આ મુદ્દે અનહેપ્પી છે. એટલે એ દીકરીનાં લગ્ન સ્થાનિક કોર્પોરેટર દમનસિંઘ બગ્ગા (જિમી શેરગિલ) સાથે કરાવી રહ્યાં છે. એટલે પોતાની સગાઈની રાત્રે જ લાગ જોઇને હેપ્પી ભાગી છૂટે છે, પરંતુ જ્યારે જાગે છે ત્યારે ખબર પડે છે કે એ ભારતમાં નહીં, બલકે લાહોરમાં છે. એટલું જ નહીં, લાહોરના એક્સ ગવર્નરના ઘરમાં એના દીકરા બિલાલ અહમદ (અભય દેઓલ)ની સામે છે. બસ, પછી શરૂ થાય છે હેપ્પીને એના પ્રેમી સાથે મળાવવાની અને સુખરૂપ ભારત પાછી મોકલવાની કોમિક પળોજણ.
  • હેપ્પી ભાગ જાયેગી કોઇપણ ઍન્ગલથી ગ્રેટ ફિલ્મ નથી. ઇવન એનો ઍન્ડ શું હશે તે ફિલ્મની શરૂઆતથી જ કળી શકાય તેવું છે. આવા પ્રીડિક્ટેબલ પાથ પર જતી હોવા છતાં આ ઍન્જોયેબલ રાઇડ છે. તેનું સૌથી મોટું કારણ છે ફિલ્મનું રાઇટિંગ અને તેનાં લવલી કેરેક્ટર્સ. રાઇટર-ડિરેક્ટર મુદસ્સર અઝીઝે ફિલ્મના કેટલાય સીન એવા લખ્યા છે જે પ્યોર ડિલાઇટ છે. ખાસ કરીને પાકિસ્તાનમાં આકાર લેતા અને પીયૂષ મિશ્રાના તમામ સીન. એમાં પાકિસ્તાનને પ્રેમ કરતા હોવા છતાં ભારતની સારી સારી વસ્તુઓ ટેલેન્ટ વગેરેથી નિઃસાસા નાખ્યા કરતા પીયૂષ મિશ્રાનો રોલ ખરેખર જમાવટવાળો બન્યો છે. હા, વચ્ચે વચ્ચે ટપકી પડતાં નબળાં ગીતો બહુ ઇરિટેટ કરે છે અને કોમિક પૅસને સ્લો પાડી દે છે.
  • ડાયેના પેન્ટી બબલી માથાભારે પંજાબી ગર્લ બનવાની ભારે મહેનત કરે છે, પરંતુ એ પાછી પડે છે. અલબત્ત, એ અત્યંત સુંદર લાગે છે, પણ અલ્ટિમેટલી એ ગોખેલા ડાયલોગ્સ જ બોલે છે એ ખબર પડી જાય છે. અભય દેઓલ, જિમ્મી શેરગિલ અને અલી ફઝલના ભાગે રૂટિન સે હટકે ખાસ કશું આવ્યું નથી. એટલે ફિલ્મના અંતે આપણને પીયૂષ મિશ્રાનું પાત્ર જ યાદ રહી જાય છે.
  • એક સરબજિત પાકિસ્તાન પહોંચી જાય અને એ બિચારાની હાલત ખરાબ થઈ જાય, ત્યારે આ હેપ્પી પાકિસ્તાન પહોંચીને આખું લાહોર માથે લેતી હોય તેવું કઈ રીતે શક્ય બને તેવા સવાલો થતા હોય તો એ સવાલોને ફ્રીઝરમાં મૂકી દેવાના. કારણ કે આ ફિલ્મ મગજ ચલાવવાની નહીં, બલકે એન્જોય કરવાની છે. દર થોડા અંતરાલ પર એક પછી એક કોમિક સીન પેશ કર્યા કરતી આ ફિલ્મ થિયેટરમાં જોવા ન જાઓ તો કંઈ નહીં, પરંતુ ફુરસદે નિરાંતે એકવાર જોવા જેવી તો અવશ્ય બની છે. આ હળવીફુલ ફેમિલી કોમેડી ફિલ્મને અઢી સ્ટાર આપી શકાય.

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s