કપૂર એન્ડ સન્સ

દુઃખદર્શન

***

કપૂરના નામે આપણે થિયેટરમાં બેસીને એકતા કપૂરની સિરિયલ જોતા હોઇએ એવી દુખભરી ફીલ આ ફિલ્મમાંથી સતત આવ્યા કરે છે.

***

આપણાં મોટેરાં વર્ષોથી કહેતાં આવ્યાં છે કે ઘર હોય તો વાસણ ખખડેય ખરાં. પત્ની એવું કહેતી ફરતી હોય કે મારે તો કૂકિંગનું ને બ્યુટિપાkapoor_and_sons_lookર્લરનું કરવું’તું, પણ આ ઘરની જંજાળમાં બધું છૂટી ગયું. બહુધા પતિદેવો બહાર નજરોનાં લંગસિયાં ફેંકતા ફરતા હોય. જ્યારે દર બીજા છોકરાને એવું લાગતું હોય છે કે મમ્મી-પપ્પા મારા કરતાં મારાં ભાઇ કે બહેનને વધુ લાડ લડાવે છે. આ મોસ્ટ્લી કહાની ઘર ઘર કી છે. પરંતુ તમે એના પર કેમેરા માંડીને એક ફિલ્મ ઉતારી નાખો, તો પછી તમારે કોઈ નવાં ઇમોશન્સ એક્સપ્લોર કરવા પડે. રાઇટર-ડિરેક્ટર શકુન બત્રાએ પોતાની લેટેસ્ટ પેશકશ ‘કપૂર એન્ડ સન્સ’માં આવાં જ ઇમોશન્સની ભેળપુરી બનાવી છે, પણ વાત તો અલ્ટિમેટલી એ જ છેઃ લાઇફ છે, ચાઇલા કરે.

મોટો પરિવાર, દુખી પરિવાર

નેવું વર્ષના રિટાયર્ડ મિલિટરી મેન અમરજીત કપૂર (ઋષિ કપૂર)ને લાગે છે કે એમનો ટૉકટાઇમ હવે પૂરો થવામાં છે. પરંતુ એ પહેલાં તમામ બચ્ચાં-કચ્ચાંને પોતાના કૂનૂરના ઘરે બોલાવીને બરજાત્યા સ્ટાઇલનો એક વિશાળ ફેમિલી ફોટો પડાવી લઇએ. પરંતુ આ બરજાત્યા નહીં, કપૂર ફેમિલી છે. એટલે જ્યારે એમના બે પૌત્રો રાહુલ (ફવાદ ખાન) અને અર્જુન (સિદ્ધાર્થ મલ્હોત્રા) ઘરે પાછા ફરે છે, ત્યારે ઝઘડાઓનું બ્યુગલ ફૂંકાય છે. દીકરો હર્ષ (રજત કપૂર) અને પુત્રવધૂ (રત્ના પાઠક શાહ) સહિત ઘરના બધા જ સભ્યો પોતાની અંદર એક દાઝ કે અધૂરપ લઇને ફરે છે. એટલે જ નાની નાની વાતમાં બધાને વડચકાં ભરતા ફરે છે. બીજી બાજુ, હિલ સ્ટેશનની ઠંડી હવામાં ગરમાવો લાવવા માટે મુંબઈથી ટિયા મલિક (આલિયા ભટ્ટ) પણ કૂનૂર આવી છે. એ વગર ફેસબુકે આ બે ભાઈમાંથી એકના પ્રેમમાં પડી જાય છે. હવે આ કપૂર પરિવારનું ઠામ એવું વિચિત્ર છે કે એમાં ઘી ઠારવું બહુ અઘરું છે.

તુંડે તુંડે ઝઘડા ભિન્ન

યંગ ડિરેક્ટર શકુન બત્રા પપ્પાઓ જેના માટે પોતાના દીકરાઓને ખીજાતા હોય છે, એવા કપૂર સા’બના લડકા જેવો ટેલેન્ટેડ છે. રિયલ લાઇફનાં બારીક નિરીક્ષણો અને એના કોમિકલ પ્રેઝન્ટેશનમાં એને સચિનની બૅટિંગ જેવી ફાવટ છે. હવે કદાચ એમને લાગ્યું હશે કે પરિવારની અંદર ઝઘડા કરાવીને એકતા કપૂર જો આખું બાલાજી એમ્પાયર ઊભું કરી શકતી હોય, તો આપણે એક ફિલ્મ ન બનાવી શકીએ? ખેર, ટ્રેલરમાંથી જ ક્લિયર હતું કે અહીં આપણને ‘સારાભાઈ વર્સસ સારાભાઈ’ ટાઇપની ફેમિલીની નોંકઝોંકમાંથી નીપજતી કોમેડીના ચમકારા માણવા મળવાના છે. ઇવન અહીં તો ખુદ ‘માયા સારાભાઈ’ યાને કે રત્ના પાઠક શાહ પણ હાજર છે. પરંતુ થયું છે એવું કે કોમેડીનો ડિપાર્ટમેન્ટ ઋષિ કપૂરે હાઇજૅક કરી લીધો છે, જ્યારે દેકારા અને દર્દની દુકાન ચલાવવાની જવાબદારી બાકીનાં પાત્રોને માથે આવી પડી છે.

અંગ્રેજીમાં જેને ‘ડિસફંક્શનલ ફેમિલી’ કહે છે એવો આ પરિવાર છે. એમનો સંઘ જન્મારેય કાશીએ પહોંચે નહીં. ડિરેક્ટરે આ લડાકુ પરિવારને એકદમ રિયલ રાખ્યો છે. મતલબ કે તેઓ પ્લમ્બરથી લઇને પાણીનો ગ્લાસ, ગાડી, ફોટોગ્રાફ, ખર્ચા, સગાં-સંબંધી, ગંજીફાની રમત વગેરે વેરાયટીવાળી વાતો પર ઝઘડી પડે છે. પરંતુ એકવાર આ ઝઘડો શરૂ થાય, કે તરત જ તે લાઉડ અને મેલોડ્રામાની બાઉન્ડરી વટાવી જાય. ફરક એટલો કે આ ભણેલો પરિવાર છે, એટલે અંગ્રેજીમાં ઝઘડે. તેમ છતાં આ ઝઘડા ઘણે અંશે વાસ્તવિક લાગે છે, તેનું કારણ છે સતત હાલકડોલક થતા કેમેરાથી શૂટ થયેલાં દૃશ્યો અને લગભગ નહિંવત્ રહેલું બૅકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક.

આ ફિલ્મ હૉટ કલાકારોનું મૅન્યુ કાર્ડ છે. સિદ્ધાર્થ, ફવાદ ખાન, આલિયા અને ઇવન રજત કપૂર ને રત્ના પાઠક પણ માશાઅલ્લાહ કંઈ કમ હૉટ નથી. પરંતુ આ બધામાં સૌથી વધુ જલસો કરાવે છે ૯૦ વર્ષના દદ્દુ ઋષિ કપૂર. એમની મિલિટરી સ્ટાઇલની તડાફડીવાળા એકદમ સ્માર્ટ ડાયલોગ અને અફલાતૂન કોમિક ટાઇમિંગ આખી ફિલ્મમાં સૌથી વધુ લાફ્ટર ઉઘરાવી જાય છે. એમણે માત્ર એક ઇમોશનલ સીન કર્યો છે, પણ પબ્લિક હિબકે ચડી જાય એવું પર્ફોર્મન્સ આપ્યું છે. એમના ચહેરા પર ગાડું ભરીને પ્રોસ્થેટિક મૅકઅપ કરાયો હોવા છતાંય ઇન્ડસ્ટ્રીમાં રહેલા પોણા ભાગના નવા વછેરાઓ કરતાં એમના ચહેરા પર વધુ એક્સપ્રેશન્સ આવે છે.

આ ફિલ્મને સરસ ઑપનિંગ અપાવનાર ઑબ્વિયસ ફૅક્ટર છે આલિયા ભટ્ટ. અહીં પણ ટિપિકલ બબલી ગર્લ જ બની છે અને એકાદ સીનમાં નાકનાં ફોયણાં હલાવીને રડી લે છે. પાર્ટી સોંગથી શરૂ થતી એની એ જ અર્બન લવસ્ટોરી હોવા છતાં આલિયાના નખરા જોવા ગમે છે. આ ફિલ્મના બંને હીરો લેખક છે. એમાંથી એક સિદ્ધાર્થ મલ્હોત્રાના પાત્રનું તો નામ પણ ‘અર્જુન કપૂર’ છે. એટલે એક હળવું ઑબ્ઝર્વેશન એવું છે કે ૨૩ વર્ષની ટૂંકી લાઇફમાં આલિયા ભટ્ટને ત્રણ લેખકો અને એમાંથી બે તો ‘અર્જુન કપૂર’ ભટકાયા છે (યાદ કરો, ‘2 સ્ટેટ્સ’). લેકિન આલિયા-સિદ્ધાર્થ-ફવાદની ત્રિપુટી યંગસ્ટર્સને અપીલ કરશે. કદાચ એ યંગ ઑડિયન્સને હસાવવા માટે જ ડિરેક્ટરે બિલો ધ બેલ્ટ હ્યુમર પણ ભભરાવ્યું છે. આ વાર્તા કપૂર પરિવારની છે, એટલે ઇન્ટરવલ પછી ખાસ્સા સમય સુધી આલિયા ગાયબ પણ રહે છે.

‘કપૂર એન્ડ સન્સ’ને તમે આરામથી ઝોયા અખ્તરની ‘દિલ ધડકને દો’ સાથે સરખાવી શકો, પરંતુ આ કરણ જૌહરે પ્રોડ્યુસ કરેલી ફિલ્મ છે. એટલે જ્યાં સુધી આપણા દેશમાં ‘ઇન્ડિયન પીનલ કોડ’ની ‘કલમ 377’ નાબૂદ નહીં થાય, ત્યાં સુધી એ પોતાનો ઍન્ગલ ફિલ્મોમાં નાખ્યા જ કરશે.

એક સુપરહિટ સોંગ સાથેની આ ફિલ્મની સૌથી મોટી સ્ટ્રેંથ છે તેના કલાકારોની પર્ફેક્ટ એક્ટિંગ. પરંતુ તેનો બિગ્ગેસ્ટ માઇનસ પોઇન્ટ છે વધુ પડતી અને ઇન્ટરવલ પછી તો કૃત્રિમ બની જતી રોનાધોના મોમેન્ટ્સ. ઘણે ઠેકાણે તો આપણે દૂરથી જ ટ્વિસ્ટ આવતો કળી શકીએ. અંત સુધીમાં તો આ ફિલ્મમાં એટલી બધી રડારોળ થઈ જાય છે કે ફિલ્મને બદલે કોઈ બેસણામાં આવ્યા હોઇએ એવું લાગવા માંડે છે.

રૂમાલ તો દેના મામુ

ઋષિ કપૂરના તમામ સીન, અકસ્માતે ફની બની જતા ઝઘડાના સીન, એકદમ કૂલ દાદા અને પૌત્રો વચ્ચેની મીઠડી કેમિસ્ટ્રી જેવી ઘણી મોમેન્ટ આ ફિલ્મમાં વેરાયેલી પડી છે. પરંતુ આ પરિવારના પ્રોબ્લેમ વિજય માલ્યા કરતાં પણ વધારે છે. જો આજે ઋષિકેશ મુખરજી હોત તો રાજેશ ખન્ના જેવા કોઈ ‘બાવરચી’ને મોકલીને આ કપૂર પરિવારના તમામ પ્રશ્નો સોલ્વ કરી નાખ્યા હોત. અફસોસ કે એ નથી, એટલે આપણે ફિલ્મ જોવા જઇએ તો કૉટનનો સારામાંનો એક રૂમાલ સાથે રાખવો.

રેટિંગઃ *** (ત્રણ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s