સિંઘ ઇઝ બ્લિન્ગ

આ સિંઘ બોરિંગ છે

હે પ્રભુ, હે દેવા, આવી ગાંડીઘેલી ફિલ્મોનો ત્રાસ વર્તાવવાનું બંધ કરો, ભૈસાબ.

***

singh-is-bling-190815કોઈ ફિલ્મના પોસ્ટરમાં ‘અ પ્રભુદેવા ફિલ્મ’ લખેલું હોય એ ક્રેડિટ નથી, વૉર્નિંગ છે કે બચ્ચા, હજી સમય છે, પતલી ગલી સે નિકલ લે. એમાંય એકસાથે હૉલસેલમાં ફિલ્મો કરતો અક્ષય કુમાર ફિલ્મના પોસ્ટરમાં બાપુના ત્રણ વાંદરાના પૉઝમાં હોય એટલે વૉર્નિંગ કન્ફર્મ થઈ જાય કે આ ફિલ્મ પાસેથી શું અપેક્ષા રાખવાની છે. પ્રભુદેવાના ટેસ્ટની સડકછાપ, બાલિશ કોમેડી, પાર વિનાના વાંદરાવેડા, માથા પર ખીલા ખોડાતા હોય એવાં ગીતો અને કપડાંમાં ચોંટેલી ચ્યુઇંગમ જેવા તદ્દન ચપ્પટ સૅકન્ડ હાફને ભેગા કરો એટલે બને આ નવી ફિલ્મ ‘સિંઘ ઇઝ બ્લિંગ.’

પંજાબ દા પાવલી કમ પુત્તર

ટિપિકલ પંજાબી ગામડામાં રફ્તાર સિંઘ (અક્ષય કુમાર) નામનો એક ગભરુ જવાન રહે છે. એની લાઇફમાં અમુક ગણતરીનાં જ કામ છેઃ બાપાનું બૅન્ક બેલેન્સ ઓછું કરવું, કબડ્ડી રમવી, રંગબેરંગી પાઘડીઓ પહેરીને બલ્લે બલ્લેવાળા ડૅન્સ કરવા અને સાંજ પડ્યે બાપાના કોપથી બચવા મમ્મી (રતિ અગ્નિહોત્રી)ની પાછળ સંતાઈ જવું. આવા દીકરાથી કંટાળીને બાપા એને ગોવાના ગજિની (પ્રદીપ રાવત) પાસે મોકલી દે છે. બીજી બાજુ રોમાનિયાથી એક મારફાડ છોકરી સારા (ઍમી જૅક્સન) એક સનકી ગુંડા માર્ક (કે કે મેનન)થી ત્રાસીને ગોવા આવે છે. અહીં એના પ્રોટેક્શનનું કામ રફ્તાર સિંઘને સોંપાય છે. હવે રફ્તારને અંગ્રેજીનો કક્કો અને સારાને હિન્દીની એબીસીડી આવડતી નથી એટલે બંને વચ્ચે ટ્રાન્સલેટર તરીકે એમિલી (લારા દત્તા) નામની ટ્રાન્સલેટર રખાય છે. બસ,અહીં ધમાચકડી પછી બંને વચ્ચે એઝ યુઝવલ પ્રેમ થાય છે. બચેલા ટાઇમમાં સારા પોતાની વિખૂટી પડી ગયેલી મમ્મીને પણ શોધે છે. છેલ્લે વિલનની એન્ટ્રી અને ફરી પાછી ધબાધબી.

એક લાફ્ટર કી કીમત તુમ ક્યા જાનો?

પ્રભુદેવાના હ્યુમરનું સડકછાપ લેવલ અગાઉ ઘણી ફિલ્મોમાં દેશની જનતા જોઈ ચૂકી છે. અહીં એમણે નવેસરથી તેનો પરિચય આપ્યો છે. અહીં ગાયો વાતો કરે છે, પાળતુ આફ્રિકન સિંહ કારમાં સવારી કરે છે અને રૂમમાં આવે છે, લારા દત્તા ઊંઘમાં ચાલે છે અને પુરુષોને ચોક્કસ જગ્યાએ નાળિયેર ફટકારે છે. અક્ષયના પપ્પા એને ધમકી આપે છે કે, તું કામ કરવા માંડ નહીં તો તારાં લગ્ન મારા દોસ્તારની જાડીપાડી દીકરી સાથે કરાવી દઇશ. જેના વિશે રફ્તાર સિંઘ કહે છે કે, ‘પપ્પાય જબરા છે, જે છોકરી સાથે કુસ્તી કરવાની હોય એની સાથે મારાં લગ્ન કરાવે છે.’ અહીં લોકો પડે-આખડે છે, વાતવાતમાં પાણીમાં કૂદી પડે છે, એકબીજાને ઢીકાપાટું મારતા રહે છે. અરે, પ્રભુદેવા ગેસ્ટ અપિયરન્સ કરે છે ત્યારે તે મૂતરડીમાં ચારેકોર પોતાનું સૂસૂ ઉડાડે છે, તમે માનશો? અને આ બધી જ મહેનત કરાઈ છે આપણને હસાવવા માટે. હવે તમને જો આ બધામાં હસવું આવે, તો સમજવું કે કાં તો આપણો આઇક્યૂ પાતાળમાં પેઠો છે અથવા તો નાનપણમાં આયોડિનયુક્ત મીઠું ખાવાનું ભુલાઈ ગયું છે. હા, નવરાબેઠા હાહા-હીહી કરવા ગયા હો, તો પછી જેવા તમારા નસીબ.

પ્રભુદેવાને ક્લિશે એટલે કે સ્ટિરિયોટાઇપ ચિત્રણ સામે પણ કોઈ વાંધો લાગતો નથી. એટલે અહીં સરદારજીઓ જોક્સમાં આવે છે એવા જ છે. બધા સતત બૂમાબૂમ કરે છે, આખો વખત ઢોલ વગાડતાં બલ્લે બલ્લે જ કરે છે, લસ્સીઓ પીવે છે, સરસોંનાં ખેતરોમાં કૂદાકૂદ કરે છે અને એમના વિશેના જાણે બધા જ જોક સાચા છે. અરે, સરદારજીઓ પરની ઘણી જોક તો ફિલ્મમાં જ છે (જેમ કે, ‘દો આદમી ઔર એક સરદાર આ રહે હૈ’).

ના, હજી કકળાટનો સ્ટૉક પત્યો નથી. અહીં ખર્ચો કાઢવા માટે જાહેરખબરો લેવાઈ છે એ તો સમજ્યા, પણ ‘રૅનો ડસ્ટર’ના પ્રોડક્ટ પ્લેસમેન્ટ માટે તો સ્પેશ્યલ ચૅઝ સિક્વન્સ ડિઝાઇન કરાઈ છે. મજાની વાત એ છે કે ચૅઝને અંતે કૉફી રંગની ડસ્ટર ઊંધી પડે ત્યારે તે ચમત્કારિક રીતે બ્લૅક સ્કોર્પિઓમાં કન્વર્ટ થઈ જાય છે (ભઈ, સ્પોન્સરની કાર થોડી ઊંધી વળાય?). ઇન્ટરવલ પછી ખબર નહીં ફિલ્મ કયા ગિયરમાં જતી રહે છે. કોમેડી રીતસર ગાયબ અને ભયંકર બોરિંગ ફેમિલી ડ્રામા સ્ટાર્ટ.

પરંતુ આપણે આ ફિલ્મી કાંકરામાંથી થોડા ઘઉં વીણીએ. ફિલ્મમાં અમુક અમુક ગાંડાવેડામાં હસવું આવી પણ જાય છે. ફિલ્મના સ્ક્રીનના ખૂણા પર જ્યાં ‘સ્મોકિંગ કિલ્સ’ની ચેતવણી આવે છે, ત્યાં ‘શૉટ ઇન આફ્રિકા’, ‘શૉટ ઇન ઝૂ’ જેવી હાસ્યાસ્પદ ચેતવણીઓ પણ તમારા હોઠ મલકાવી દે.  લેકિન બોસ, આપણી આંખો ચુંબકની જેમ ચોંટી રહે છે સુપર્બ ઍમી જૅક્સન પર. હસે કે રડે એનો ચહેરો એકદમ સનમાયકા જેવો સપાટ જ રહે છે, પણ એણે હન્ટરવાલી જેવી જે ઍક્શન સિક્વન્સીસ કરી છે, એના પર તો આખેઆખી સ્વિસ બૅંકો લુટાવી દેવાની ઇચ્છા થઈ આવે.

રોમાનિયા, ગોવા વગેરેનું સાઇટસીઇંગ પણ સરસ છે. એમ તો અહીં ‘દૃશ્યમ’ ફિલ્મનું શૂટિંગ જે ઘરમાં થયેલું એ ઘર પણ મહેમાન ભૂમિકામાં છે, પણ અફસોસ કે આ ફિલ્મ ‘દૃશ્યમ’ નથી. હા, ગોવાનાં દૃશ્યોમાં બૅકગ્રાઉન્ડમાં મારિયો મિરાન્ડાનાં કાર્ટૂન્સ પણ દેખાય છે. જો તમે પઢાકુ ટાઇપની વ્યક્તિ હો તો આ ફિલ્મમાં એટલું બધું અંગ્રેજી અને નીચે તેનાં હિન્દી સબટાઇટલ્સ છે કે ફિલ્મ જોયા પછી તમે કડકડાટ અંગ્રેજીમાં એક પ્રવચન પણ આપી શકો. એક સીનમાં અક્ષય કુમાર બે છોકરીઓને તેમની છેડતી કરી રહેલા મવાલીઓને ધોકાવવાની ટ્રેનિંગ આપે છે તે અને બીજા એક સીનમાં તેઓશ્રી સર્વધર્મ સમભાવનો સંદેશ આપીને આપણું ચિત્ત પાવિત્ર્ય અને ભક્તરસથી તરબતર કરી દે છે.

છૂટક રોલમાં લારા દત્તા, અનિલ માંગે, મુરલી શર્મા, રાજેશ ખેરા, મોહન કપૂર જેવાં કલાકારો સ્ક્રીન પર અથડાયે રાખે છે. જોઇને જ ગલીપચી થતી હોય તો અહીં સની લિયોની પણ એક સીનમાં છે. પરંતુ સૌથી હાસ્યાસ્પદ જો કોઈ હોય, તો કે કે મેનન. લાંબાં જટિયાં રાખીને એણે સાઇકો વિલન તરીકે જે ગાંડા કાઢ્યા છે, એ જોઇને હસવું તો નથી આવતું, રડવું જરૂર આવે છે કે આવા ઉમદા એક્ટરને કોણ સમ આપીને આવી ફિલ્મો કરાવતું હશે?

આ સરદારને દૂરથી જ નમસ્કાર

લગભગ અઢી કલાકની આ ફિલ્મ જો મનોરંજક લાગતી હોય, તો ‘હમશકલ્સ’ને ઑસ્કરમાં મોકલવી જોઇતી હતી. હવે પ્રભુદેવા કે અક્ષય કુમાર તો આવી બાલિશ ફિલ્મો કરવાનું બંધ નહીં કરે. એના કરતાં આપણે આપણો ટેસ્ટ થોડો ઊંચો લાવીએ એ જ બહેતર છે. બાકી પછી બાલિશ કોમેડીમાં જ હસવું હોય તો ટૉમ એન્ડ જૅરીનાં કાર્ટૂન ક્યાં નથી? નહીંતર પછી એકબીજાને જ ગલગલિયાં કરી લોને, આ ફિલ્મ કરતાં તો એમાં વધારે હસવું આવશે.

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s