What to we watch when we watch movies at theatre?

છેલ્લાં ત્રણ વર્ષથી દર શુક્કરવારે જેટલી ફિલ્મો જોઈ છે એના કરતાં ક્યાંય વધારે નમૂનાઓને ઓબ્ઝર્વ કર્યા છે. પરંતુ આજે ‘હીરો’માં જે નમૂનો જોયો એ ખરેખર આઇટેમ નંબર વન હતો. મારી જ રૉમાં મારાથી ત્રણ સીટ છોડીને બેઠેલા એ કોલેજિયન પ્રાણીને પિચ્ચરમાં કંઇક પ્રચંડ કંટાળો આવી ગયો કે ગમે તે, પણ એ ચાલુ પિક્ચરે બાકાયદા પોતાના મોબાઇલમાં વીડિયો ચાલુ કરીને જોવા માંડ્યો! ફુલ વોલ્યુમ પર! બે મિનિટ તો મને મારી આંખો પર વિશ્વાસ ન આવ્યો,કે WTF?! આ સાલો સાઇકો છે કે આનું ક્રેક છે પછી પાગલપનનો અટેક આવ્યો છે? માન્યું કે તમે મોબાઇલની ધાવણી ચૂસ્યા વગર રહી શકતા નથી, પણ એક ટકાની એટિકેટ નહીં? બે પૈસાની સેન્સ નહીં કે ક્યાં શું ઑપન કરાય અને ક્યાં શું બંધ રખાય! અલબત્ત, એ પ્રાણી એક હાકલનો જ ઘરાક હતો, એટલે મારી એક બૂમે જ શાંત થઈ ગયો, પણ વીડિયો બંધ કરીને મારી સામે એવી રીતે જોઈ રહ્યો જાણે મેં તો એને શુંયે મોટા હક્કથી વંચિત રાખી દીધો હોય! એના ચહેરા પરનાં એક્સપ્રેશન્સ એવાં હતાં, કે જાણે એ ICUમાં પડ્યો હોય અને મેં એના ચહેરા પરથી ઑક્સિજન માસ્ક ખેંચી લીધો હોય!

સો-બસ્સો રૂપયડીની ટિકિટો ખરીદીને લોકો જાણે આખું થિયેટર એમના પિતાશ્રીની જાયદાદ હોય એ રીતે બિનધાસ્ત ફોન પર ગેમો રમે, ચેટિંગ કરે, ફુલ અવાજે ધંધાના ફોનો કરે… અને આપણે તો સાલા એના બાપ-દાદાઓને ત્યાં ગુલામી લખાવીને આવ્યા હોઇએ એ રીતે સહન કર્યા કરવાનું! કહીએ તો હડકાયા કૂતરાની જેમ સામાં વડચકાં ભરે! સાલી એવી કેવી કમજાત પ્રજા થઈ ગઈ છે કે બે-ત્રણ કલાક મોઢું અને મોબાઇલ બંધ ન રાખી શકે? ખરેખર થિયેટરોમાં મોબાઇલ જામરો લગાડવા વિશે પણ કંઇક કરવું જોઇએ. કોઇપણ શૉમાં, કોઇપણ થિયેટરમાં જઇએ, ત્રણ કલાક ટૉર્ચર ચેમ્બર જેવું જ ફીલ થાય છે. આ જંગલી પ્રજાનાં મોઢાં બંધ કરાવવા માટે મલ્ટિપ્લેક્સના સ્ટાફનો એક પણ માણસ ક્યારેય શોધ્યો જડે નહીં, અને પકડવાની પેરવી કરીએ તો આપણી ફિલ્મ એ પકડદાવમાં જ જાય.

ઉપરથી આ વાહિયાત થિયેટરવાળાઓએ સિનેમા હૉલને રેસ્ટોરાંમાં ફેરવી નાખ્યા છે. નવાબ વાજિદ અલી શાહના વંશજોને સીટ પર અન્નકૂટ ધરવાની પરોણાગતમાં એ લોકોના માણસો સતત આપણી અને સ્ક્રીન વચ્ચે ભૂતની જેમ ભટક્યા કરે. અને લોકોય સાલા એવા તે કયા જનમના ભૂખ્યા થઇને આવે કે સીટ બેસતાંવેંત જાણે ન્યાતની પંગત બેસાડી હોય એમ બધું ગળચવા મંડી પડે. પિક્ચર અને બીજા લોકો જાય ચૂલાની ખાડમાં.

ઇવન નાટક જેવા ફ્રેજાઇલ મીડિયમમાં પણ લોકો પોતાનાં ધાવણાં છોકરાંને લઇને આવે અને છોકરાંવ બિચારાં સ્વાભાવિક રીતે જ ભેંકડો તાણ્યા વિના ન રહે. તોય સાલાં નીંભર-નકટાં મા-બાપોનાં પેટનું પાણી ન હલે. ચાર ગાળો ખાય પછી જ એમનું છોકરું આપણા લીધે રડ્યું હોય એવો તોબરો ચડાવીને બહાર નીકળે.
***
આજે નેશનલ કન્ઝ્યુમર કોર્ટે આદેશ કર્યો છે કે થિયેટરવાળા લોકોને ઑવરપ્રાઇસ્ડ બૉટલ્ડ વૉટર ખરીદવાની ફરજ પાડી શકશે નહીં. એમણે ફરજિયાતપણે લોકોને ફ્રી પીવાનું પાણી પૂરું પાડવું પડશે. નહીંતર તે એમની સર્વિસમાં ઊણપ તરીકે નોંધાશે. અમદાવાદમાં પીવીઆર અને સિનેપોલીસ પીવાનું ઠંડું પાણી ફ્રી આપે છે (એય કેટલું ચોખ્ખું હશે એ તો ઈશ્વર જાણે). જોઇએ હવે, આ આદેશનો કેવોક અમલ થાય છે. ફ્રી પાણીની વાત છોડો, મલ્ટિપ્લેક્સોમાં આપણી પાણીની બૉટલ લઈ જવા દે છે એય એ લોકોની કૃપા ઓછી છે?!

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s