કુછ કુછ લોચા હૈ

ગુજ્જુભાઈએ ત્રાસ વર્તાવ્યો

***

‘લગે રહો ગુજ્જુભાઈ’ નાટકની મોટા પડદાની આવૃત્તિ જેવી આ ત્રાસદાયક ફિલ્મને સની લિયોનીનાં શરીરનાં વળાંકો પણ સહ્ય બનાવી શકે તેમ નથી.

***

cexymssukaam6n9તમે રામ કપૂર જેવો ટેલેન્ટેડ એક્ટર લો, લોકોને ગલગલિયાં કરાવવા માટે સની લિયોનીને લો ઉપરથી ડબલ મીનિંગ-વલ્ગર જોક્સ ભભરાવો, પણ જો આમાંથી એકેય ચીજમાં કશો ભલીવાર ન હોય, તો આખી ફિલ્મ રામ કપૂર જેવા એક જાયન્ટ સાઇઝના ભવાડાથી વિશેષ કશું જ રહેતી નથી. ‘કુછ કુછ લોચા હૈ’ ફિલ્મ આવો જ એક ભવાડો છે.

પતિ, પત્ની ઓર સની લિયોની

પ્રવીણ પટેલ ઉર્ફ પીપી (રામ કપૂર) મલેશિયાના ક્વાલાલુમ્પુરમાં ગ્રોસરી ચલાવતા ગુજ્જુભાઈ છે. એમની દયા ગડા જેવી ગરબા ક્વીન પત્ની કોકિલા (સુચેતા ત્રિવેદી) આખો દિવસ પૂજાપાઠમાં મગ્ન રહે છે. જિગર (નવોદિત નવદીપ છાબડા) નામનો એક જુવાન દીકરો છે, જેને ગિટાર ખંજવાળવામાં અને બાજુમાં રહેતી નૈના (એવલિન શર્મા)ની સાથે ગુટરગૂં કરવામાંથી ફુરસદ મળતી નથી. બસ, એટલે આ રંગીલા પીપી બેઠાં બેઠાં ફિલ્મ સ્ટાર શનાયા (સની લિયોની)નાં સપનાં જોયા કરે છે.

એક દિવસ એમનાં સપનાં હકીકતમાં પલટાઈ જાય છે, જ્યારે એક ચંબુ જેવો ગેમ શો જીતીને એ શનાયાને મળે છે. પોતાની આગામી ફિલ્મના એક ગુજરાતી પાત્રની રિસર્ચ માટે શનાયા સામેથી પીપીભાઈના ઘેર પધરામણી કરે છે અને લોચાઓની હારમાળા સર્જાય છે.

ભવાડોત્સવ

એક હાડોહાડ થર્ડક્લાસ ફિલ્મમાં હોય તેવા તમામ ચવાયેલા ટ્રેક અહીં ઠૂંસવામાં આવ્યા છે. એ જોતાં ગલગલિયાં કરાવતી ફિલ્મ પણ કેવી ન બનાવવી જોઇએ એ માટે આ ‘કુછ કુછ લોચા હૈ’ પાઠ્યપુસ્તક જેવી ફિલ્મ છે. આ લિસ્ટ જોઇને કહો કે આમાંથી કયો ટ્રેક તમને નવો લાગે છેઃ એક ગુજરાતી પરિવાર છે જે ગ્રોસરી સ્ટોર ચલાવે છે. એ લોકો સવાર-સાંજ ખમણ-ઢોકળાં-હાંડવો-ફાફડા ખાય છે. પત્ની રોજ સવારે ગરબા ગાય છે. પતિ પોતાની પત્નીને ડફોળ સમજે છે અને બધા જ પુરુષોને મન સ્ત્રીમાત્ર સેક્સને પાત્ર એવું જ સમીકરણ વસેલું છે. સની લિયોની ફિલ્મ સ્ટાર છે અને આડકતરી રીતે આપણને ભાષણ આપતી ફરે છે કે હું પડદા પર જે કંઈ કરું છું એ બધું મારા પ્રોફેશનના ભાગરૂપે છે, બાકી હું કંઈ એવી છોકરી નથી. પરંતુ જેવી તક મળે છે કે સની પોતાનાં કપડાં જાણે અંદર માંકડ ચટકા ભરતા હોય એમ કાઢી નાખે છે. સાંભળીએ તો હસવું આવવાને બદલે ચીડ ચડે એવા ડબલ મીનિંગ જોક્સ આવે છે. એક ગે પાત્ર આવે છે, જેના ચેનચાળા જોઇને એક ઊંધા હાથની અડબોથ ઝીંકવાનું મન થાય. એક નકલી બાપની સામે બબ્બે હાજર થઈ જાય છે વગેરે વગેરે. આ બધા ટ્રેક્સ એટલા ચવાઈ ગયા છે કે એને ચ્યુઇંગમ સાથે સરખાવીએ તો ચ્યુઇંગમ પણ બદનક્ષીનો દાવો ઠોકી દે.

ફિલ્મની શરૂઆતમાં આપણને કહેવાય છે કે આ ફિલ્મ ‘બાબાચી ગર્લફ્રેન્ડ’ નામના મરાઠી નાટકનું ઍડપ્ટેશન છે. પરંતુ આપણે તો ડિટ્ટો આ જ સ્ટોરીલાઇન પર બનેલું સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયાનું ‘લગે રહો ગુજ્જુભાઈ’ નાટક જોયું છે, એટલે આપણને તો એ જ યાદ આવે. પરંતુ એ નાટક આખું સિદ્ધાર્થભાઈએ પોતાના ખભે ઊંચકેલું હતું. અહીં રામ કપૂરના ખભા એમના શરીર જેવા જ વિશાળ હોવા છતાં એ ફિલ્મને ઊંચકી શક્યા નથી. એક તો તેઓ ગુજ્જુ લાગતા નથી. એમના પરાણે કાઢેલા ગુજરાતી ઉચ્ચારોમાંય કૃત્રિમતા દેખાય છે. બીજા એક સિનિયર ગુજરાતી કલાકાર મેહુલ બુચે પણ આ ફિલ્મમાં એવો રોલ કર્યો છે કે આપણા મોંમાંથી ‘હાયહાય, મેહુલભાઈ, સાવ આવું?’ નીકળી જાય.

આ ફિલ્મ જોવા થિયેટર સુધી લાંબા થયેલા લોકોને ખેંચી લાવવાનું એકમાત્ર કારણ છે સની લિયોની. એક તો એ સિલિકોન બ્યુટિને એક્ટિંગ આવડતી નથી. બીજું, એને જે આવડે છે એ જ એ દર બીજી ફિલ્મમાં રિપીટ કર્યા કરે છે, જે ક્યાં સુધી સહન થાય? હા, મજા પડે એવું નવીન એ થયું છે કે અહીં સની લિયોનીએ ગુજરાતી સાડી પહેરી છે, ગરબા ગાયા છે, ‘ડોબા’ અને ‘આવડે છે’ જેવા પરચુરણ ગુજરાતી શબ્દોય બોલ્યા છે. સની લિયોની માટે તો આટલું પરફોર્મન્સ ઓસ્કરવર્ધી કહેવાય, ખરું ને?

આખી ફિલ્મમાં એકમાત્ર પોઝિટિવ પોઇન્ટ હોય, તો તે છે અન્ડરરેટેડ ગુજરાતી અભિનેત્રી સુચેતા ત્રિવેદી. ફિલ્મની શરૂઆતને એ પોતાના ગુજરાતી ગૃહિણીના ઠસ્સાદાર અભિનયથી લિટરલી હાઇજૅક કરી લે છે. પરંતુ ડિરેક્ટર દેવાંગ ધોળકિયાથી આપણો બે ઘડીનો આનંદ સહન ન થતો હોય તેમ એ સુચેતાબેનને ગાયબ કરી દે છે, તે છેક છેલ્લે લાવે છે. તે દરમિયાન આખી ફિલ્મમાં જથ્થાબંધ ગીતો, ટનબંધ ભવાડા અને કમ્પ્લિટ ત્રાસ સિવાય કશું જ નથી. અસહ્ય ગરમીની વચ્ચે ક્યારેક કમોસમી માવઠું પડી જાય એમ કોઈ સીનમાં ભવાડા એ હદ વટાવી જાય કે આપણે હસી પડીએ. પરંતુ હદ તો ત્યાં થાય છે, કે બતાવવા માટે કશું જ ન હોવા છતાં આ ફિલ્મ અઢી કલાક સુધી માલગાડીના ડબ્બાઓની જેમ લંબાયે જ જાય છે. વચ્ચે ગરમીમાં ફૂટી નીકળેલાં વંદાઓની જેમ ફૂટી નીકળતાં ભંકસ ગીતો. હા, એકમાત્ર આર. ડી. બર્મને કમ્પોઝ કરેલું ‘આઓ ના ગલે લગાઓ ના’ આવીને આપણી બળતરા પર થોડો બર્નોલ લગાવે છે એટલું જ. સુચેતા ત્રિવેદી સિવાય કોઈની એક્ટિંગમા કશો ભલીવાર નથી. એમાંય નવોદિત નવદીપ છાબડા તો એ હદે દયામણો છે કે ફિલ્મમાં ગિટારિસ્ટ હોવા છતાં એને સરખું ગિટાર પકડતાં પણ નથી આવડતું.

ટૉર્ચર મટિરિયલ

‘રામ ગોપાલ વર્મા કી આગ’ કે  ‘હમશકલ્સ’ જેવી ફિલ્મો મીડિયામાં વગોવાઈ જાય છે, પરંતુ આવી જમીનમાં દટાયેલી સુરંગ જેવી ફિલ્મો ગમે ત્યારે ગમે તેને હડફેટે લઈ લે છે. આ ફિલ્મ માત્ર ત્રણ જ સંજોગોમાં સહન કરી શકાયઃ એક, તો તમે કોઈની સામે દુશ્મની કાઢવા માગતા હો અને તેને આ ફિલ્મની ટિકિટો ગિફ્ટ કરી શકો. બે, તમને આ ગરમીમાં લૂ લાગી ગઈ હોય અને તમારું દિમાગ બહેર મારી ગયું હોય. ત્રણ, તમે ઝાલિમ જમાનાથી ત્રાસીને આ ફાની દુનિયા એસીની ઠંડકમાં છોડી જવા ઈચ્છતા હો. એના કરતાં ‘ગુજ્જુભાઈએ ગામ ગજાવ્યું’ વધુ એકવાર જોઈ કાઢો એ વધારે હિતાવહ છે.

રેટિંગઃ (અડધો સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s