Dragon Blade

  • 582c10373252178b173929e245d71063જૅકી ચૅનની ફિલ્મ હોય એટલે બે વસ્તુઓ એક્સ્પેક્ટેડ હોય જ. એક તો અફલાતૂન રીતે કોરિયોગ્રાફ થયેલી જૅકી ચૅનની કુંગ ફુ ફાઇટ સિક્વન્સિસ અને જૅકીની તોફાની કોમેડી. અહીં કોમેડી તો શરૂઆતના સહેજ ચમકારાને બાદ કરતાં સદંતર ગાયબ છે. જ્યારે જૅકી ચૅનની ટ્રેડમાર્ક કુંગ ફુ ફાઇટ્સ કરતાં યુદ્ધની મારધાડ વધારે છે.
  • એક્ચ્યુઅલી, આ ફિલ્મ બે હજાર વર્ષ પહેલાંના સમયમાં સેટ થયેલી એક પિરિયડ ડ્રામા છે, જેમાં જૅકી ચૅન બન્યો છે ‘સિલ્ક રુટ’ની રખેવાળી કરતી શાંતિ સેનાનો સેનાપતિ. પરંતુ પરિસ્થિતિ એવો વળાંક લે છે કે જૅકી ચૅન અને રોમન સૈન્ય સાથે મળીને ક્રૂર રોમન રાજકુમારની સામે જંગે ચડે છે. કંઇક અંશે આ ફિલ્મ તમને ‘૩૦૦’ની યાદ અપાવે તો સત્તા મેળવવા માટે પોતાના પિતા કે ભાઈને મારી નાખતા પણ ન ખચકાતા લાલચુ-ઘાતકી રાજાઓની કથાઓની પણ યાદ અપાવે. એટલું ખરું કે અહીં ‘૩૦૦’ જેટલી ક્રૂરતા ઑનસ્ક્રીન નથી બતાવાઈ. અને હા, સાથે મળીને વિશાળ બાંધકામ કરવાનાં દૃશ્યો આપણી ‘સ્વદેશ’થી લઇને રજનીકાંતની ‘લિંગા’ અને ક્લાસિક વૉર ફિલ્મ ‘અ બ્રિજ ઑન રિવર ક્વાઈ’ની યાદ અપાવી દે છે.
  • આ ફિલ્મના પ્લસ પોઇન્ટ્સ છેઃ સિનેમેટોગ્રાફી અને કોશ્ચ્યૂમ્સ. વિશાળ લૅન્ડસ્કેપ્સમાં પથરાયેલી સેનાઓ, બર્ફીલા પહાડો, અફાટ રણ અને તેમાં ચાલતી ફાઇટ સિક્વન્સિસ જોવાની ખરેખર મજા પડે છે. હાન વંશના સૈનિકો, બે હજાર વર્ષ પહેલાંનું ચીન અને રોમન એમ્પાયરનાં કોશ્ચ્યુમ્સ ખરેખર કાબિલેદાદ લાગે છે.
  • હા, જૅકી ચૅન હવે થોડા ઉમ્રદરાજ લાગે છે, પણ એમનો ઠસ્સો હજીયે બરકરાર છે. એક વાત માર્ક કરજો, જૅકી ચૅન આખી ફિલ્મમાં કોઈનીયે હત્યા કરતો નથી. માત્ર એક જ પ્રસંગે એ કોઇનો જીવ લે છે, અને એ પણ એવા પ્રસંગે જે તમને જોવો નહીં ગમે. જ્હોન ક્યુસેક કોઈ પ્રાચીન રોમન લડવૈયાને બદલે કોઈ હૉલીવુડની ફિલ્મમાંથી ભાગી છૂટેલો એક્ટર વધારે લાગે છે. પરંતુ ઓછી સ્ક્રીન સ્પેસ છતાં સૌથી વધુ ધ્યાન ખેંચે છે ઘાતકી રોમન રાજકુમાર બનતો અભિનેતા એડ્રિયન બ્રોડી.
  • જે લોકોને પ્રાચીન સમયમાં સેટ થયેલી પિરિયડ ડ્રામા ફિલ્મો ગમતી હોય એમને અહીં તલવાર-ઢાલ, તીર-કામઠાં વગેરેથી થતી લડાઈ અને સામસામે ખેલાતા યુદ્ધમાં અજમાવાતાં ટેક્ટિક્સ જોવાની પણ મજા પડશે.
  • માઇનસ પોઇન્ટ્સઃ સામાન્ય રીતે આપણે જૅકી ચૅનની ફિલ્મોમાં ખૂબ બધો સિરિયસ ડ્રામા જોવા ટેવાયેલા નથી. જ્યારે અહીં તો ડ્રામા અને ઇમોશન્સનું રીતસર પૂર આવે છે. દોસ્તી, દગાખોરી, ક્રૂરતા, માસુમિયત, દેશપ્રેમ, વીરતા, બલિદાન આ બધાં ઇમોશન્સ અહીં ઠાંસી ઠાંસીને ભર્યા છે. કેટલાયે સીન એવા છે જે માત્ર આવા વિવિધ રસનું દર્શન કરાવવા માટે જ નખાયા છે અને એમાં જ ફિલ્મ ખાસ્સી ધીમી પડી જાય છે. ઇવન વીરતાનાં ગીતો, તેના પરનો ડાન્સ અને બહાદૂરીદર્શક ફાઇટ સિક્વન્સીસ, આ બધું જ જૅકી ચેનના મુખ્ય દર્શકો એવા યંગસ્ટર્સને કંટાળો અપાવી દેશે. જૅકીની ફિલ્મો બુલેટ ટ્રેનની જેમ ફાસ્ટ ભાગતી હોય છે, એને બદલે અહીં ફિલ્મ ધીમે ધીમે આગળ વધતી રહે છે. એમાંય ફર્સ્ટ હાફ તો અત્યંત ધીમો છે. એમાં જૅકી ચૅનની પર્સનાલિટી અને દેશના બે યોદ્ધાઓ વચ્ચેની દોસ્તી સિવાય ખાસ કશું એસ્ટાબ્લિશ જ નથી થતું. એટલે જ ૧૨૮ મિનિટ્સની આ ફિલ્મમાં ખાસ્સો મસાલો એવો છે જેને ટ્રિમ કરીને ફિલ્મને ઓર ફાસ્ટ બનાવવાની જરૂર હતી. એટલે જ ફિલ્મ જોઇને તમે બહાર નીકળો ત્યારે ખાસ્સા થાકીને અને અસંતોષ સાથે બહાર આવો છો.
  • પરંતુ જો ડ્રામા કે ઈમોશન્સ સાથે તમને ખાસ વાંધો ન હોય, તો આ ફિલ્મમાં પુછાયેલા બે સવાલ તમને જરૂર થવાના. શું ખરેખર શાંતિ એ એક સપનું જ છે? અને શું ખરેખર કોઈ ભય, આતંક વિનાનું શહેર-દેશ સ્થાપવાં શક્ય છે ખરાં?
  • સ્ટ્રિક્ટ્લી જૅકી ચૅનના પાક્કા ફૅન્સને તથા પિરિયડ ડ્રામા-વૉર ફિલ્મોના ચાહકોને મજા પડે એવી આ ‘ડ્રેગન બ્લૅડ’ ફિલ્મને અઢી સ્ટાર આપી શકાય.

    Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s