બૉબી જાસૂસ

ડોબી જાસૂસ!

*** 

ફેન્સી ડ્રેસ કોમ્પિટિશન જેવી લાગતી આ ફિલ્મ એક જાસૂસી ફિલ્મ કેવી ન હોવી જોઈએ એનો પરફેક્ટ નમૂનો છે.

***

bobby_jasoos_ver2છેલ્લા લગભગ એક મહિનાથી વિદ્યા બાલને વિવિધ શહેરોમાં જઈ જઈને એટલા બધા વેશપલટા કર્યા કે જાણે એ કોઈ ફેન્સી ડ્રેસ કોમ્પિટિશનમાં ભાગ લેવાની હોય. એણે કોને કોને ઉલ્લુ બનાવ્યા, એ કોની જાસૂસી કરશે કે પછી એને વેશપલટા માટે કેટલા કલાક મેકઅપ માટે બેસવું પડ્યું એવા સમાચાર હિમાલયમાં ભેખડો ધસી પડતી હોય એ રીતે આપણી માથે મારવામાં આવેલા. પરંતુ વિદ્યા બાલનના મેકઅપ માટે જેટલી મહેનત કરાઈ એનાથી દસમા ભાગની મહેનત પણ જો આ ફિલ્મની સ્ટોરી લખવા માટે કરાઈ હોત તો ફિલ્મ આટલી ખરાબ તો ન જ બની હોત.

‘CIDના ગાંગડે જાસૂસ બનાય?

બિલકિસ અહેમદ ઉર્ફ બોબી (વિદ્યા બાલન) હૈદરાબાદના એક મધ્યમવર્ગીય પરિવારની સૌથી મોટી દીકરી છે. એને ક્યાંકથી ભૂત વળગ્યું છે કે એને જાસૂસ બનવું છે. બોબીના ઘરમાં એના અબ્બાજાન (રાજેન્દ્ર ગુપ્તા) એની આ જાસૂસગીરીથી સખત ખફા છે. છતાં બોબી હૈ કિ માનતી હી નહીં!

ડિટેક્ટિવ એજન્સીમાં નોકરી મેળવવાના નિષ્ફળ પ્રયાસો કર્યા પછી એ પોતાની પ્રાઈવેટ ડિટેક્ટિવ એજન્સી ખોલે છે. શરૂઆતમાં ફાલતુ કેસીસ કર્યા પછી અચાનક એક દિવસ એની કહાનીમાં ટ્વિસ્ટ આવે છે. અનીસ ખાન (કિરણ કુમાર) નામનો એક ભેદી માણસ એની પાસે આવે છે અને એને એક પછી એક છોકરીઓ શોધવાનું કામ સોંપે છે. એના ફોટોગ્રાફ્સ પણ એની પાસે નથી. છે તો માત્ર નામ અને શરીરની નિશાનીઓ જેમ કે, હાથ પર તલ, બાવડે લાખું વગેરે. પરંતુ એ આ છોકરીઓને શા માટે શોધી રહ્યો છે એ કશું પૂછવાનું નહીં. આ કામ કરવા માટે મોં માગી કિંમત પણ એ બોબીને આપે છે એટલે બોબી પણ હોંશે હોંશે આ છોકરીઓ શોધી આપવાનું કામ કરે છે. રહી રહીને બોબીને દાળમાં કાળું લાગે છે એટલે એ રિવર્સ શોધખોળ શરૂ કરે છે.

આ દરમિયાન બોબીનાં લગ્નની માથાકૂટ પણ ચાલે છે. ફિલ્મ પૂરી થતાં સુધીમાં આપણને પણ થઈ આવે કે આ બોબી હવે પરણીને જાસૂસીનાં શટરિયાં પાડી દે તો સારી વાત છે!

જાસૂસી કે સાઇડઈફેક્ટ્સ

આપણે અત્યાર સુધીમાં જેટલી જાસૂસી કથાઓ જોઈ-વાંચી હશે, એમાં એક વાત લ.સા.અ. (લઘુતમ સામાન્ય અવયવ)ની જેમ કોમન હોય છે કે જાસૂસ પોતે અત્યંત તેજ દિમાગ ધરાવતો સ્માર્ટ માણસ હોય છે. પરંતુ આ બોબી જાસૂસ ડફોળની કેટેગરીમાં આવે એ હદે ડબ્બુ છે. એક તો એનો ઇન્સ્પિરેશન સોર્સ સોની ટીવી પર આવતી ‘CID’ સિરીયલ છે! જાસૂસે અત્યંત લાઉડ થઈને પોતાનું નામ બોલ બોલ ન કરવાનું હોય, જ્યારે આ બોબી તો આખી ફિલ્મમાં જાણે ‘જાસૂસ… જાસૂસ’ શબ્દની માળા જપતી હોય એ રીતે પોતાની ઓળખ છત્તી કરતી રહે છે. એ કેટલી ઠોઠ જાસૂસ છે તેની એ મુદ્દે ખબર પડી જાય છે કે છૂપી રીતે ફોટા પાડતી વખતે એ શટરનો સાઉન્ડ ઑન રાખે છે, ફોટોગ્રાફ જેવા અગત્યના સબૂતને અત્યંત બેદરકારીથી રાખે છે અને ખોઈ પણ નાખે છે, એક તરફ જાતભાતના વેશપલટા કરવામાં માહેર હોય અને જ્યારે કોઈ ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં ખાંખાખોળા કરવા જાય ત્યારે બે વાક્ય પણ બોલી શકે નહીં, ઉપરથી સીસીટીવી કેમેરાની હાજરી ભૂલી જઈને બિન્દાસ ખુલ્લા ચહેરે ફર્યા કરે… વાતના અંકોડા મેળવવા માટે તે પોતાના આખા પરિવારની જાન જોડીને ફર્યા કરે છે અથવા તો કોઈની બાઈકની પાછળ ઊંધા બેસીને બબૂચકની જેમ બાઇનોક્યુલરમાંથી ઝાંખતી રહે છે. એટલું જ નહીં, કટોકટીની સ્થિતિમાં એ પોતાની મેળે પહોંચી પણ વળતી નથી. ઈન શોર્ટ, એક સ્માર્ટ જાસૂસમાં હોય એવું એક પણ લક્ષણ એનામાં નથી.

લોચા હી લોચા

એક રૂઢિચુસ્ત પરિવારની યુવતીને પોતાની મરજીના ક્ષેત્રમાં કારકિર્દી બનાવવી હોય અને એ ક્ષેત્ર પણ જો જાસૂસ જેવું અત્યંત વિચિત્ર હોય, તો એને કેટલી તકલીફ પડી શકે એ આ આખી ફિલ્મનો અંડરકરન્ટ છે. પરંતુ એ અન્ડરકરન્ટ ફિલ્મ જોતી વખતે આપણને એટલા ઝટકા આપે છે કે ન પૂછો વાત! માંડ બે કલાકની હોવા છતાં આ ફિલ્મ ધીમી ગતિના સમાચાર જેવી સ્લો છે. ઉપરથી જાસૂસીના મુખ્ય ટ્રેક પર આવતાં જ દર થોડી વારે સબ પ્લોટ્સની ગલીઓમાં ઘુસી જાય છે. ફિલ્મને માંડ ખેંચીને પાટા પર ચડાવી હોય ત્યાં ગીત આવીને પંક્ચર પાડી દે. ઈવન, જ્યારે ફિલ્મને અંતે સસ્પેન્સ આપણી સામે આવે ત્યારે તો રીતસર ટાંય ટાંય ફિસ્સ જેવું થાય છે. સસ્પેન્સ ખૂલે ત્યારે જે આંખો પહોળી થઈ જાય એવી કોઈ ફીલિંગ થતી નથી. ઉપરથી સમગ્ર સસ્પેન્સ ખૂલી ગયા બાદ પણ ખાસ્સી વાર સુધી ટિપિકલ રોનાધોના છાપ મેલોડ્રામા ચાલતા રહે છે. મતલબ કે નવોદિત ડિરેક્ટર સમર શેખ અને લેખિકા સંયુક્ત ચાવલા શેખ બંને તદ્દન નિષ્ફળ ગયાં છે.

બીજો મોટો લોચો છે, સપોર્ટિંગ કાસ્ટનો. વિદ્યા બાલન પોતાના પાત્રને ન્યાય કરવા માટે ખાસ્સી મહેનત કરે છે, પરંતુ એક તો એનું પાત્ર નબળું લખાયું છે, અને ઉપરથી ફિલ્મમાં સક્ષમ કલાકારો હોવા છતાં એને કોઈની મદદ મળતી નથી. ઈવન વિદ્યા બાલનની અપોઝિટ રહેલો (‘ફુકરે’ ફેઇમ) અલી ફઝલ પણ સાવ નબળો સાબિત થાય છે. આપણને વિશ્વાસ ન આવે કે આખી ‘રામ-લીલા’ ફિલ્મમાં ખોફનો માહોલ ફેલાવી દેનારાં સુપ્રિયા પાઠક કપૂર જેવાં ધરખમ અભિનેત્રી હોવા છતાં એમને તદ્દન વેડફી નાખવામાં આવ્યાં છે. આ ઉપરાંત રાજેન્દ્ર ગુપ્તા, તન્વી આઝમી, ઝરીના વહાબ જેવાં ચરિત્ર અભિનેતાઓ છે, પણ એમની પાસે પણ છૂટક મેલોડ્રામા સિવાય ખાસ કામ લેવામાં નથી આવ્યું. કિરણ કુમાર થોડી આશા જન્માવે છે, પણ ક્લાઇમેક્સ સુધી પહોંચતાંમાં તો એ પણ હાંફી જાય છે. અર્જન બાજવા અને બેનાફ દાદાચાનજી (‘બા બહુ ઔર બેબી’ની ‘બેબી’) પણ ઠીક મારા ભૈ છે.

કેસ ક્લોઝ્ડ

બોબી જાસૂસ એક ડિટેક્ટિવ ફિલ્મ તરીકે તદ્દન નિરાશ કરે છે. ફિલ્મમાં થોડી અમથી હળવી પળો છે, સાંભળતાં કંટાળો ન આવે એવાં બે ગીત છે અને ખાસ તો વિદ્યા બાલનનું પ્રામાણિક પરફોર્મન્સ છે. મતલબ કે તમે જો વિદ્યા બાલનના એના જેવા જ ભારેખમ ફેન હો તો આ ફિલ્મ જોવા થિયેટર સુધી લાંબા થઈ શકાય, બાકી વિદ્યા બાલન કે પ્રોડ્યુસર દિયા મિર્ઝા સાથે આપણો કોઈ વાટકી વ્યવહાર ચાલતો નથી કે આપણે પાંચસો-હજાર રૂપિયા બાળી નાખીએ!

રેટિંગઃ * 1/2 (દોઢ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s