હમ્પ્ટી શર્મા કી દુલ્હનિયા

ફેસબુક જનરેશનની DDLJ

 ***

હજુ તો મુંબઈના મરાઠા મંદિરમાંથી DDLJની વિદાય થઈ નથી અને લો, એની રિમેક પણ આવી ગઈ!

***

354722xcitefun-humpty-sharma-ki-dulhania-poster-1પર્યાવરણવાદીઓ રિસાઇકલિંગ પર બહુ જોર મૂકે છે. જૂની વસ્તુઓનો કચરાપેટીમાં નિકાલ કરવાને બદલે જો તેને રિસાઇકલ કરીને ફરીથી વાપરવામાં આવે તો પર્યાવરણની ભારે બચત થાય. દેશના મેંગો પીપલ એટલે કે આમ જનતા આ વાત સમજે કે ન સમજે, પરંતુ બોલિવૂડવાળાઓ આ મંત્ર બરાબર સમજી ગયા છે. એટલે જ આ શુક્રવારે રિલીઝ થયેલી વરુણ ધવન અને આલિયા ભટ્ટ સ્ટારર ‘હમ્પ્ટી શર્મા કી દુલ્હનિયા’ એ બીજું કશું નહીં, બલકે ‘દિલવાલે દુલ્હનિયા લે જાયેંગે’ (ડીડીએલજે)ની રિસાઈકલ્ડ આવૃત્તિ જ છે.

મહોબ્બત કા નામ આજ ભી મહોબ્બત હૈ!

રાકેશ શર્મા ઉર્ફ હમ્પ્ટી (વરુણ ધવન) એક મિડલ ક્લાસ પપ્પા (કેનેથ દેસાઈ)નો પાસ ક્લાસ પણ ન લાવતો કોલેજિયન બચ્ચો છે. દારૂ, સિગારેટ, પાર્ટી વગેરેમાંથી ન પરવારતો હમ્પ્ટી પરીક્ષાના દિવસે પણ કોલેજના ટોઇલેટમાં ઘૂસીને કુડી સાથે પપ્પી-ઝપ્પી કરતો રહે છે. પછી પાસ થવા માટે પ્રોફેસરને શોલેના ઠાકુરની જેમ બાંધી દે છે અને લાંચ પણ ઑફર કરે છે.

કાવ્યા પ્રતાપ સિંહ (આલિયા ભટ્ટ) અંબાલાના એક ટ્રાન્સપોર્ટ ઓપરેટર (આશુતોષ રાણા)ની બિન્દાસ દીકરી છે. કાવ્યાના નાળિયેર જેવા કડક પપ્પાએ એનાં લગ્ન એક અમેરિકન મુરતિયા અંગદ (બાલિકા વધૂ ફેઈમ સિદ્ધાર્થ શુક્લા) સાથે નક્કી કરી દીધાં છે. ફિલ્મી ડિઝાઈનર લહેંગો ખરીદવાના ચક્કરમાં કાવ્યા દિલ્હી આવે છે અને આ હમ્પ્ટી સાથે ભટકાઈ જાય છે. એક પછી એક મુલાકાતો, દારૂ-શારૂ અને પાર્ટીમાં એન્જોય કર્યા બાદ કાવ્યા-હમ્પ્ટી લવ સોંગ્સ ગાતાં થઈ જાય છે. ત્યાં જ અચાનક કાવ્યાને યાદ આવે છે કે હાઈલા મારાં લગ્ન તો અમેરિકન મુંડા અંગદ સાથે ફિક્સ થઈ ગયાં છે. એટલે બંને ખાનગીમાં ‘ગંદી બાત’ પતાવીને પોતપોતાને ઘેર રવાના થઈ જાય છે.

સચ્ચા પ્યાર હમ્પ્ટીને કાવ્યા પાસે ખેંચી લાવે છે, પરંતુ કાવ્યાના અમરીશ પુરી કરતાંય અનુભવી પપ્પા એક જ સેકન્ડમાં પકડી લે છે કે સીન શું છે. બરાબરનો મેથીપાક ખાધા પછી પણ હમ્પ્ટી ફેવિકોલની જેમ અંબાલામાં જ ચોંટ્યો રહે છે. એટલે કંટાળીને પપ્પાજી શરત મૂકે છે કે જો તું મારા પસંદ કરેલા મુરતિયામાંથી એક પણ ખામી શોધી બતાવે તો કાવ્યાનાં લગ્ન તારી સાથે કરાવી આપું. હમ્પ્ટી સારી એવી ડ્યુટી બજાવ્યા પછી પણ એ મુરતિયામાંથી ખામી શોધી શકતો નથી. મતલબ કે હવે હમ્પ્ટી અને કાવ્યાનાં લગ્નનો નો ચાન્સ. આખરે ક્લાઈમેક્સમાં શું થાય છે એ જાણવા માટે તમારે આઈન્સ્ટાઈનબાબાનું દિમાગ ઉછીનું લેવાની જરાય જરૂર નથી!

નવી બોટલમાં જૂની અને ખૂબ બધી મદિરા

ખબર નહીં, આપણા ફિલ્મમેકર્સને કદાચ એવું હશે કે ડીડીએલજે રિલીઝ થયાને તો બે દાયકા થઈ ગયા, એ પછી તો એક આખી પેઢી ઘૂઘરા મૂકીને મોબાઈલથી રમતી થઈ ગઈ. એટલે એનો એ જ જૂનો માલ ફરીથી વેચવામાં વાંધો નહીં. એ ન્યાયે આ ફિલ્મમાં ડીડીએલજે કરતાં ભાગ્યે જ કશું જૂદું છે. એટલે બંને ફિલ્મો વચ્ચે સરખામણી અને તફાવત ઊડીને આંખે વળગે છે. આ બે દાયકા પછીયે હીરો સિગારેટ-દારૂ પીવે જ છે, પરંતુ હિરોઈન તો પીવાની બાબતમાં હીરોને પણ હરાવી દે છે.  અગાઉ હીરો હિરોઈનને એવું કહેતો કે પ્રિમેરિટલ સેક્સ તો ભારતીય સંસ્કૃતિની વિરુદ્ધ કહેવાય, જ્યારે આજે છોકરો પોતાની ગર્લફ્રેન્ડને પપ્પાની હાજરીમાં ઘરે લઈ આવે છે અને બંને બિન્દાસ ઘરમાં સેક્સ માણે છે! એટલે જો ફિલ્મોને સમાજનું પ્રતિબિંબ ગણીએ અને આ ફિલ્મને લોકો વધાવી લે, તો આપણો સમાજ કઈ દિશામાં શિફ્ટ થયો છે તે વિચારી શકાય.

મજેદાર કેમિસ્ટ્રી

130 મિનિટ્સની આ ફિલ્મ લગભગ પૂરેપૂરી પ્રીડિક્ટેબલ છે, પરંતુ વરુણ ધવન અને આલિયા ભટ્ટની સુપર્બ કેમિસ્ટ્રી તેને ધબાય નમઃ થતાં બચાવી લે છે. નવોદિત ડિરેક્ટર શશાંક ખૈતાનનું સ્માર્ટ રાઈટિંગ ફિલ્મને સતત દોડતી રાખે છે. દેખીતી રીતે જ ફિલ્મનું ટાર્ગેટ ઓડિયન્સ યંગિસ્તાન છે, એટલે જુવાનિયાંવને મજા પડે એવા તમામ મસાલા એમાં ઠપકારવામાં આવ્યા છે. ફોર એક્ઝામ્પલ, લગ્ન પહેલાં જ ‘ગોટ મેરિડ’નું સ્ટેટસ અપડેટ કરી નાખતી હિરોઈન પોતાની વર્જિનિટી તોડવા માટે એક સેકન્ડનો પણ વિચાર નથી કરતી, પરંતુ પિતાજીનું દિલ ન તૂટે એ માટે પોતાનાં તમામ સપનાં તોડી નાખવા તૈયાર થઈ જાય છે! વળી, આ ફિલ્મ કરણ જૌહરના ધર્મા પ્રોડક્શનની છે એટલે એમાં શાદી-બ્યાહ, નાચગાના ઉપરાંત ગે  જોક્સ વગેરે તો હોય જ.

આલિયા અને વરુણનો ચાર્મ લગભગ બધા જ સીન્સમાં ક્લિક થાય છે અને મોટા ભાગની જોક્સ મજા કરાવે છે. ઘણાં વર્ષોથી અજ્ઞાતવાસમાં જતા રહેલા આશુતોષ રાણા કડક પિતાજીના રોલમાં જમાવટ કરે છે, પરંતુ એમના ટ્રેડમાર્ક શુદ્ધ હિન્દીને બદલે પંજાબી બોલે છે ત્યારે જરા વિચિત્ર લાગે છે. પરંતુ જે રીતે એમણે કશું બોલ્યા વિના પણ માત્ર આંખોથી જ જે રીતે ખોફ પેદા કર્યો છે એ જ એમની એક્ટિંગની તાકાત બતાવે છે. ખબર નહીં શા માટે એ અત્યંત ઓછી ફિલ્મો કરતા હશે! નાનકડા રોલમાં આપણા ગુજ્જુભાઈ કેનેથ દેસાઈને ફન લવિંગ પપ્પા તરીકે જોવા ગમે છે. મોટા પડદે પહેલી મોટી એન્ટ્રી કરી રહેલા સિદ્ધાર્થ શુક્લાને જોઈને લાગે કે એણે એક્ટિંગ કરતાં જિમમાં વધારે મહેનત કરી છે. હીરો-હિરોઈનની કેમિસ્ટ્રીની ખીચડીમાં હીરોના દોસ્ત પણ સારો સાથ આપે છે.

બડે બડે દેશો મેં બડે બડે લોચે

આ ફિલ્મનો પહેલો સૌથી મોટો લોચો એ છે કે તે ડીડીએલજેની રિમેક છે. ઉપરથી ટ્રિબ્યૂટ આપતા હોય એ રીતે એના કેટલાય સીન અને ડાયલોગ્સ પણ રિપીટ કરાયા છે. એટલે ડીડીએલજેના હાડોહાડ ચાહકો આ વાત સ્વીકારી શકે કે કેમ તે જોવું રહ્યું. હા, ડીડીએલજે વખતે જે બચ્ચાઓ ડાઇપર્સ પહેરીને ફરતા હશે એમને બહુ વાંધો નહીં આવે. પરંતુ એટલું તો ચોક્કસ છે કે બે દાયકા જૂનો માલ પિરસતી આ ફિલ્મ એકેય એન્ગલથી ડીડીએલજેના સ્તરે પહોંચી શકે એ માંહ્યલી નથી. બીજો મોટો લોચો છે, તેનું નબળું સંગીત. માત્ર ‘સેટરડે’ અને ‘સમજાવાં’ સિવાય એક પણ ગીતમાં ઝાઝો ભલીવાર નથી.

જા સિમરન જા

‘હમ્પ્ટી શર્મા…’ નિઃશંકપણે એક ટાઈમપાસ ફિલ્મ છે, જે યંગસ્ટર્સને તો મજા કરાવશે જ. અને અપેક્ષાઓનું પોટલું બાંધીને નહીં જાય એવી કોઈપણ વ્યક્તિને નિરાશ નહીં કરે. હા, શરત માત્ર એટલી જ કે તમારે ડીડીએલજે સાથે સરખામણી નહીં કરવાની!

રેટિંગઃ *** (ત્રણ સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s