રમૈયા વસ્તાવૈયા

ખમૈયા! બસ કર ભૈયા!

***

આ એક પ્રોડ્યુસર પપ્પાએ પોતાના દીકરાને લોન્ચ કરવા માટે બનાવેલી ફિલ્મ છે. એમાં આપણે આપણા પૈસા બરબાદ કરવાની જરૂર નહીં.

***

ramaiya-vastavaiya-poster-5આ પ્રોડ્યુસરો પોતાના દીકરાઓને લોન્ચ કરવા માટે કરોડો રૂપિયા વેરતા હશે, ત્યારે ફિલ્મની સ્ક્રિપ્ટ કેવી છે એ જોવા માટે જરા જેટલી પણ તસદી નહીં લેતા હોય?! આ અઠવાડિયે રિલીઝ થયેલી ફિલ્મ ‘રમૈયા વસ્તાવૈયા’ જોઇને પહેલો સવાલ એ જ થાય. ડાન્સરમાંથી હવે ડાયરેક્શન તરફ વળેલા પ્રભુદેવાએ ડિરેક્ટ કરેલી ‘રમૈયા વસ્તાવૈયા’માં પ્રોડ્યુસર કુમાર તૌરાનીના દીકરા ગિરીશ કુમારને લૉન્ચ કરાયો છે. દીકરાની આજુબાજુ શ્રુતિ હાસન, સોનુ સૂદ, રણધીર કપૂર, પુનમ ધિલ્લોં, સતીષ શાહ, નાસિર, ગોવિંદ નામદેવ વગેરે કલાકારોને લિટરલી ભભરાવી દેવામાં આવ્યાં છે.

નવી બાટલી, જૂનો દારૂ, એય ભંગાર

આમ તો તમે સલમાન ખાનની ‘મૈંને પ્યાર કિયા’, ‘દિલવાલે દુલ્હનિયા લે જાયેંગે’ અને ‘પ્યાર કિયા તો ડરના ક્યા’ જોઇ જ હશે. અને બિલીવ મી, આ ફિલ્મનો એક પણ સીન, આ બંને ફિલ્મોની બહારનો નથી. છતાં ધારો કે તમારો જન્મ આ બંને ફિલ્મો રિલીઝ થયા પછી થયો હોય અથવા તો તમે હમણાં જ મંગળ ગ્રહ પરથી પરત આવ્યા હો અને તમને એ ફિલ્મો વિશે કશી ખબર ન હોય, તો આ રહી રમૈયાની વાર્તાઃ પતિ દ્વારા ત્યજાયાના આઘાતમાં એક માતા પોતાના આઠ-દસ વર્ષના દીકરા અને ધાવણી દીકરીને મૂકીને મૃત્યુ પામે છે. દીકરો રઘુવીર (સોનુ સૂદ) મધર ઈન્ડિયાની જેમ ખેતર ખેડી ખેડીને બહેન સોનાને ભણાવીને મોટી કરે છે. મોટી થઇને શ્રુતિ હાસન બની ગયેલી સોના એક દિવસ બહેનપણીના ઘરે બીજે ગામ લગ્નમાં જાય છે, અને ત્યાં જઇને ઓસ્ટ્રેલિયાથી આવેલા રામ (ગિરીશ કુમાર)ના પ્રેમમાં પડી જાય છે. પરંતુ અબજોપતિ ગિરીશ કુમારની માથાભારે મમ્મી (પૂનમ ધિલ્લોં) અને એક જુવાન દીકરીના અમીર પપ્પા (નાસિર) મળીને નક્કી કરે છે કે આ ગિરીશ અને એની ફુલઝડી છાપ દીકરીનું ચોકઠું ગોઠવી દેવું. ત્યાં જ શ્રુતિ-ગિરીશ કુમારનું છાનુંછપનું પ્રેમપ્રકરણ છડેચોક બહાર આવી જાય છે. શ્રુતિ તો બિચારી ખરીખોટી સાંભળે છે, ઉપરથી એનો ભાઇ સોનુ સૂદ પણ નકામો અંટાઇ જાય છે. એકદમ સચ્ચા પ્યારમાં પડેલા ગિરીશ કુમારને જ્યારે આ ખબર પડે છે, ત્યારે એ પિતા કી ધનદૌલત કો ઠોકર માર કે શ્રુતિના ગામડે આવી જાય છે અને એના ભાઇ સમક્ષ પોતાના શ્રુતિ પ્રત્યેના પ્રેમનો એકરાર કરે છે. સામાન્ય સંજોગોમાં પણ નાળિયેરની જેમ કડક રહેતો ભાઇ અપમાન પછી ઓર ભુરાયો થયેલો હોય છે, એટલે એ સોનાના ઘુઘરે રમેલા ગિરીશ કુમાર સમક્ષ શરત મૂકે છે કે તું મારા કરતાં વધારે અનાજ ઉગાડીને બતાવ તો તને મારી બહેન સાથે પરણાવું…

કંટાળાનું ઠેકાણું

સિરિયસલી, આ ફિલ્મમાં એવું કશું જ નથી જે અત્યારના પ્રેક્ષકોને અપીલ કરી શકે. એક તો 2005માં આવેલી સિદ્ધાર્થ અને તૃષા કૃષ્ણનની તેલુગુ ફિલ્મ ‘નુવ્વોસ્તનન્તે નેનોદ્દનન્તાના’ (અર્થાત્ ‘તું બોલાવે તો મારાથી કેમ ના પડાય!’)ની હિન્દી આવૃત્તિ છે. આ તેલુગુ ફિલ્મથી જ પ્રભુદેવાને ડાયરેક્શનનો ચસકો લાગેલો. સાત વર્ષ પહેલાંની એ ફિલ્મ પોતે જ ‘મૈંને પ્યાર કિયા’ અને ‘પ્યાર કિયા તો ડરના ક્યા’થી પ્રભાવિત હતી. ત્યાં હિટ ગઇ એટલે તમિલ, કન્નડ અને બંગાળીમાં પણ બની. પરંતુ એ ત્યારે જ જો હિંદીમાં બની હોત તો પણ એની એ જ હાલત થાત જે અત્યારે સાત વર્ષ પછી આ રમૈયા..ની થવાની છે.

ખરેખર તો આ ફિલ્મનું નામ ‘ઝૂ’ એટલે કે પ્રાણીસંગ્રહાલય હોવું જોઇએ. કેમ કે, ફિલ્મનાં લગભગ બધાં જ પાત્રો લિટરલી વાંદરાવેડા કરે છે. આપણને હસાવવાના નામે કરાયેલી એ હરકતો એટલી વાહિયાત લાગે છે કે આપણને આપણી બુદ્ધિમતાનું અપમાન લાગે. જેમનો આઇક્યૂ તળિયાઝાટક હોય એમને જ કદાચ આ ફિલ્મમાં મજા આવી શકે. પ્રોડ્યુસરપુત્ર ગિરીશકુમાર પાસે એવું કશું જ નથી જે લોકોને આકર્ષી શકે. નથી એનો ચહેરો આકર્ષક કે નથી બિચારાને એક્ટિંગ આવડતી. હા, એની પાસે સિક્સપેક એબ્સ છે, પણ એ તો બીજા દોઢ ડઝન હીરોલોગ પાસે પણ છે! શ્રુતિ પાસે રમકડાનો ઘોડો લઇને આમથી તેમ કૂદવા સિવાય બીજું કશું કામ નથી લેવાયું ફિલ્મમાં. બાકીના બધા લોકોએ પણ એવા જ ગાંડાવેડા કર્યા છે. ડી-ડે ફિલ્મમાં રૉ ચીફની એકદમ બેલેન્સ્ડ ભૂમિકા કરનારા નાસિરે સાવ સિર પૈર વિનાનો રોલ સ્વીકાર્યો છે. ડબ્બુ રણધીરે જો ભાઇ ચિંટુ રિશિ કપૂરની ડી-ડે ફિલ્મની ભૂમિકા જોઇ હોત તો આવી ચક્રમ જેવી અને છ ઇંચની ફૂટપટ્ટી જેવડી નાનકડી ભૂમિકા એમણે ક્યારેય સ્વીકારી ન હોત! જોકે એમની થોથર બાઝી ગયેલી આંખો અને એકદમ હસ્કી થઇ ગયેલા અવાજને કારણે એ કેવી ભૂમિકાને ન્યાય આપી શકે એ પણ એક સવાલ છે. હા, ફિલ્મનાં બે ગીતો ‘જીને લગા હૂં’ અને ‘રંગ જો લાગ્યો’ સાંભળવાની મજા પડે એવાં છે. જેકલિન ફર્નાન્ડિસ અને પ્રભુદેવાના ઠુમકાવાળું આઇટેમ સોંગ ‘જાદૂ કી ઝપ્પી’ ઓફિસ જતી વખતે કારમાં એફએમ રેડિયો પર વાગતું હોય તો સાંભળી લેવાય.

દિમાગ કી બત્તી બુઝા દે!

પરંતુ ‘રમૈયા વસ્તાવૈયા’ એક હીરોની પહેલી ફિલ્મ છે એટલે આપણે માનવતાના ધોરણે પણ એના વિશે કશુંક પોઝિટિવ કહેવું જોઇએ. એ ન્યાયે આ ફિલ્મ જોતી વખતે તમે થિયેટરમાં શું શું કરી શકો એની એક યાદીઃ ફિલ્મની દરેક ફ્રેમમાં એટલા બધા રંગો ઢોળવામાં આવ્યા છે કે તમે વગર શેડ કાર્ડે પણ તમારા ઘરની દીવાલોનો શેડ પસંદ કરી શકો. તમે એ ચર્ચા કરી શકો કે આ ફિલ્મના પાત્રો દેખાવમાં વધારે ખરાબ લાગે છે કે એમની એક્ટિંગ વધારે ખરાબ છે. આખી ફિલ્મમાં હીરો ગિરીશ કુમારની દાઢીમાં કેમ કંઇ વધારો કે ઘટાડો નથી થતો? કે પછી એના કોલી ફ્લાવર જેવા વાંકડિયા વાળમાં કયા પ્રકારનો કાંસકો વપરાતો હશે? ફિલ્મનું એકેય પાત્ર સાબુ એટલે કે સામાન્ય બુદ્ધિ મીન્સ કોમન સેન્સનો ઉપયોગ કેમ નહીં કરતું હોય? આ ફિલ્મ દરમિયાન તમને એસીની ઠંડી હવા તો ખાવા મળશે જ, ઉપરાંત તમે સજોડે ગયાં હો તો પ્રેમભરી વાતો પણ કરી શકશો અને તમારાં બાળકો પણ આરામથી રમી શકશે. હા, તમે આ બધું જ કરી શકશો અને અન્ય કોઇ પ્રેક્ષકો ડિસ્ટર્બ પણ નહીં થાય કેમ કે ડિસ્ટર્બ થવા માટે કોઇ હશે જ નહીં! અથવા તો જે હશે એ બધાં ઘસઘસાટ ઊંઘી ગયા હશે!

ઇન શોર્ટ, જ્યારે પ્રોડ્યુસર પિતાઓ પોતાના દીકરાને લૉન્ચ કરવા માટે ફિલ્મો બનાવે એનાથી દૂર રહેવું, પછી એ હરમન બવેજા હોય કે જેક્કી ભગનાણી હોય કે પછી આ ગિરીશ કુમાર હોય. આપણે એમાં નાહકના પૈસા અને સમય બરબાદ કરવાની જરૂર નહીં. એ લોકોની આ ‘રમૈયા વસ્તાવૈયા’ જેવી ફિલ્મો જોવી એ આપણી ઈશ્વરે આપેલી બુદ્ધિનું અપમાન છે. જે થિયેટરમાં તે ચાલતી હોય ત્યાંથી નીકળવામાં પણ ધ્યાન રાખવું અને મલ્ટિપ્લેક્સ હોય તો ટિકિટ બે વાર ચેક કરીને જ લેવી, ક્યાંક ભૂલથી પણ આ ફિલ્મની અડફેટમાં ન આવી જવાય!

રેટિંગઃ * (એક સ્ટાર)

(Published in Gujarati Mid Day)

Copyright © Jayesh Adhyaru. Please do not copy, reproduce this article without my permission. However, you are free to share this URL or the article with due credits.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s